اوایلش برامون سخت بود ولی واقعا ارزش پول و درست محاسبه کردن و امانت داری رو یادگرفتیم: سواد مالی و کارآفرینی

مثلاً کسی که از جمع ما برای مدت طولانی (بیماری و مسائل دیگر) دو، سه روز نمی‌توانست مدرسه بیاد، با جمعی از دوستان به همراه معلم به عیادتش می‌رفتیم.

خیلی وقت ها در موقعیت های مختلف مدرسه میموندیم تا شرایط رو برای فردا (جشنی یا برنامه دیگری) آماده میکردیم.

چالش هایی داشت که خلاقیت می طلبید، همکاری به شدت نیاز بود.

برگزاری دوره های بهداشت فردی و هلال احمر: سواد سلامت

سپردن مسئولیت هایی نظیر سایت و آزمایشگاه و نمازخانه و ...: مسئولیت پذیری

کلاس های مدیریت زمان: خودراهبری

بازی مافیا!: ارتباطات

مثلا پژوهش و نوشتن مقاله با موضوعی مثل نفت

آموزش ریاضی با ابزار جدیدتر که خود ما می ساختیم

ساخت ابزار آموزشی برای علوم

در دوران دبیرستان هم معلم بزرگواری بودن که در زمینه مهارت زندگی و شغلی مسیر خوبی رو برای من باز کردن

کلاس هایی که خارج از ساعت مدرسه برگزار میشد و ما بدون اجبار بیرونی شرکت میکردیم.

و حتی به طور غیر مستقیم عزت نفس ما تحت تاثیر قرار می‌گرفت چون خودمان ساختیم و به اندازه خودمان هم خوب بود.

روشی را بعد از تدریس برخی دروس ارائه می کردند به این ترتیب که:

دانش آموزان در گروه قرار گرفته و درس جلسه قبل را برای همدیگر توضیح می دادند.

و گاها تمرین ها را با هم حل می کردیم.

بخشی از کلاس هم به این ترتیب بود که یک نفر از گروه جلوی کلاس آمده و نتایج به دست آمده در گروه را بیان می کرد و یا تمرین های درس ریاضی را حل می کردند.

مهارت هایی که در این روش به کار گرفته شده بود:

همکاری

ارتباطات

تفکر انتقادی

مسئولیت پذیری

مهارت های اجتماعی و ....

پایه چهارم به یادماندنی ترین پایه تحصیلی بنده بود که جرقه رویای معلمی از همان سال در ذهنم روشن شد.🌸

نمایشگاه دهه فجر و کاردستی های دانش آموزان باعث شد من ماکت مدرسه را با یونولیت درست کنم و علاقه خود را درزمینه ماکت سازی پیدا کنم: خلاقیت

در دوره راهنمایی در کلاس های فوق برنامه مان معلم نمایش داشتیم که خروجی مار هم نمایش آخر سال ما بود. در طول سال من عاشق این کلاس بودم چرا که روحیه همکاری و کار گروهی و‌لذت همدلی در ان موج می زد و‌معلم بسیار خوب تیم را راهبری می نمود.

مهارت : همکاری ، مسئولیت پذیری ، خلاقیت ، ارتباط اجتماعی

در این کلاس گروهی که داشتیم بحث ، گفت و گو نقد نظرات و حتی رد نظرات گروه در مسیر درست (با حضور معلم) صورت میگرفت و این مهارت تفکر انتقادی ارتباطی را پرورش میداد.

در موارد دیگر برنامه های مناسبتی اجرای هر قسمت از برنامه از ۰تا صد به عهده گروه قرار داده می‌شد و مورد مهارت. خلاقیت ، همکاری گروه را به طور ناخوداگاه افزایش میداد

مهارت ارتباطی

این تجربه هم در بهبود مهارت برقراری ارتباطات و مهارت استدلالی من تاثیر زیادی داشت

در دوره راهنمایی معلم ادبیات و نظم او در کلاس باعث شد به این رشته علاقه مند شوم و رشته تحصیلی خودم را در دانشگاه انتخاب کنم

به شرط اینکه معلم شناخت درست روی تک تک دانش آموزانش پیدا کند.🥰

مهارت‌هایی مثل کار با اسلحه، پرتاب نارنجک و ....

من در آن اردو در حقیقت تاب آوری را تمرین کردم.

چون یک شب تا صبح مثل یک مرد با اسلحه کشیک دادم و این تمرین من را برای اتفاقات سخت و زیادی در زندگی صبور و مقاوم بار آورد .

فضایی غیر از تدریس

کمک می‌کرد یک لایه عمیق تر از کلمات و متن، یک لایه زیرینِ ظاهر صحنه‌های فیلم را هم ببینیم. فکر کردن یاد می‌گرفتیم.

#تفکر انتقادی

#سواد رسانه

پنجم دبستان بودم، در مدرسه‌ای دولتی، شیفت بعد از ظهر، مبحث اعشار

نام معلم مهربانم سرکار خانم فرهادی بود

وقتی وارد کلاس شدیم دیدیم ایشان زودتر آمده‌اند و دو طرف تخته میخ زده‌اند و طنابی متصل کرده‌اند، مقادیر معتنابهی گیره‌ی لباس، بسته‌های صدتایی و هزارتایی را روی کاغذ به صورت دستی رسم کرده بودند و هزارم و صدم و عملیات روی اعداد را این‌گونه به ما تفهیم کردند . حتی انتظار کشیدن برای رسیدن نوبت‌مان در کلاس سی و اندی نفره برای کار با ابزار برایمان خوشایند بود و کلی یادگیری و تجربه‌ی جدید در همان صف و انتظار برایمان رقم خورد.

خلاقیت ایشان در آن روزهایی که آموزش به معنای انتقال محض اطلاعات بود موجب شد حلاوت این مبحث ریاضی تا امروز در یادم بماند.

و همان روز با خودم اندیشیدم معلّم بودن و معلّمی‌کردن می‌تواند شکل‌های متفاوت‌تری داشته باشد.

و دریافتم بازی جان کودک است و تا امروز که خودم معلم کودکان شده‌ام ......

در دوران متوسطه حل مسئله به‌جای حفظ کردن: وقتی دبیر مربوطه سؤال‌هایی می‌پرسید که پاسخش به عهده خود ما بود ، مجبور می‌شدیم فکر کنیم، مقایسه کنیم و دلیل بیاوریم . و در تحلیل متن‌ها و داستان‌ها بررسی رفتار شخصیت‌ها، علت و معلول‌ها و نتیجه‌گیری شخصی، ذهن ما را تحلیلی‌تر می‌کرد که باعث میشد تفکر انتقادی (critical thinking )شکل بگیرد .

شیرینی اون لحظات نقش مهمی در شکل گیری اعتماد به نفس من داشت

یک روز که به خانه‌اش رفتیم، دیدم کنار پسری هشت‌ساله نشسته است؛ دانش‌آموزی مردودی که همه او را ناتوان از یادگیری می‌دانستند. عمه‌ام رژ سیکلمه‌ای زده بود و با مداد لب، زیر لبش یک نقطه گذاشته بود تا حرف «ب» را به او یاد بدهد. هر دو می‌خندیدند.

آن لحظه فهمیدم آموزش، فقط انتقال دانش نیست؛ خلاقیت، شکیبایی و مهربانی است. عمه‌ام باور داشت به هر دانش آموز با طرح درس مخصوص آن دانش آموز و به تعبیر امروزی ها شخصی سازی شده میتوان آموخت تا به فهم عمیق برسد. آن پسر امروز پزشک متخصص است و همان تصویر، جوانه‌ی اشتیاق معلمی را در من کاشت.

در کار با بچه ها در گروه یاسان با استفاده از تکنولوژی و کلاس انلاین برای برقراری ارتباط. حل مسئله خلاقیت را اول خودمون بعد بچه ها را درگیر می کنیم.

در قسمت معاون اموزشی با مربی ها همیشه مبحث اینکه ما خانواده هستیم و در کنار هم یادگیری داشته باشیم و مواردی در برنامه هامون داشته باشیم تا در حوزه هایی مثل سواد مالی. هماهنگی دونیمکره و مهارت زندگی و ... قرار داشته باشیم. و این تجربه حس خوب در کار می دهد.

دوره اکادمی مالی با توجه به سختی در حضور اما صحبت های اقای دکتر رودی سواد مالی با تجربه هایی که بیان می کردن که در زندگی کاربرد داشت. و الانم دنبال این هستم مثال برای هم بچه ها و هم همکارانانم کاربردی باشد.

در اخر حدود یک سال هست هم اینکه دیدن خوبی ها خیلی برام باعث شده که حال بهتری دارم

بعد از دانشگاه آشنایی‌ام با پارادایم جدیدی از آموزش و ارتباطش با رشته دانشگاهی ام، (p4c) مرا به یک درنگ چند ساله و تلاش برای فهم و درکش واداشت. و دوره های آموزشی که از طریق آن پیگیر بودم و یاد گرفتم، باعث شد هم نگاهم به آموزش، بهتر شود و دلخوری ام را از تجربه‌ مدرسه و دانشگاه تسکین بدهد و هم کمک کند به دنبال جایی، کسی و چیز جدیدی برای مهارت‌های کاربردی در حوزه فعالیتم باشم.

زینب دوست محمدیان