Een schittering, die overwon,
 na duister, een stralende zon.
 Een flonkering, een diamant,
 na dofheid, een zilveren band.

 Een fluistering, zacht als zijde,
 na stilte, een boeiende heide.
 Een tinteling, diep van binnen, 
 na kilte, zacht sprekende zinnen.

 Een woord, in sprankelende taal,
 na tegen, een boeiend verhaal.
 Een lach, een klaterende waterval,
 na regen, 't mooiste groene dal.

 Een hand, die roerloos ligt,
 na slaan, zacht op je gezicht.
 Een oog, dat glinsterend keek,
 na traan, een dromende beek.

 Zo teer, zo diep en volledig echt,
 door zeer, verdriet wordt 't hecht
 Niet voor niets, een gouden stuk,
 een kostbaar iets, een gaaf geluk.


ik heb dit gedicht gekozen omdat :
je meerdere betekenissen kunt vastleggen aan het gedicht voorbeeld; na duister een stralende zon kun je interpreteren als na een ongeluk kom je er weer bovenop , als je ergens mee zit dat er altijd wel iets is dat je kan opvrolijken .