จริยาภรณ์ แสงย้อย เลขที่18 ม.5/5

• 2.ใช้ติดตามปรากฏการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นบนผิวโลก เพราะดาวเทียมทำการบันทึกตลอดเวลา

• 3. ใช้ในการแก้ปัญหาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนผิวโลก เช่นภัยพิบัติต่างๆ ไฟไหม้ป่า แผ่นดินไหว ความเสียหายจาก พายุ

• น.ส สุคนธลักษณ์ สุขชัย เลขที่38

อากาศหรือก๊าซปริมาณที่ถึงจุดอิ่มตัว100%

นางสาวสิรินนา หาญปรี ม.5/5 เลขที่36

นส.ณัฏฐณิชา รันระนา เลขที่22 ม.5/5

นาย สิรวัฒน์ เกาะลุน เลขที่ 13 ม.5/5

น.ส.ศิริรัตน์ หอมดวง ม.5/5 เลขที่34

นางสาว เบญจมาศ คำวงษา เลขที่26

จิราภรณ์ บุญเสริม เลขที่19 ม5/5

อุปกรณ์สำหรับเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับอวกาศ และถ่ายทอดข้อมูลนั้นมายังโลก

ธนารีย์ ภูเวียง เลขที่23 ม.5/5

นางสาวกัญญาณัฐ บุญบาตร เลขที่11

• 1.ใช้ในการบอกตำแหน่งที่ตั้งและขอบเขต เพราะภาพที่ได้ทำให้เห็นลักษณะภูมิประเทศที่ชัดเจน

• 2.ใช้ติดตามปรากฏการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นบนผิวโลก เพราะดาวเทียมทำการบันทึกตลอดเวลา

• 3. ใช้ในการแก้ปัญหาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนผิวโลก เช่นภัยพิบัติต่างๆ ไฟไหม้ป่า แผ่นดินไหว ความเสียหายจาก พายุ

• อุณหภูมิกระเปาะเปียก (Wet Bulb) คือ อุณหภูมิที่อ่านจากเทอร์โมมิเตอร์ที่ตัวกระเปาะหุ้มด้วยผ้าที่ชื้น

• อุณหภูมิกระเปาะแห้ง (Dry Bulb) คือ อุณหภูมิที่อ่านจากเทอร์โมมิเตอร์ที่ตัวกระเปาะอยู่ในอากาศที่ถ่ายเทสะดวก

หลักการทำงาน ของ Psychrometer จะทำการคำนวณระหว่างอุณหภูมิของกระเปาะเปียกและกระเปาะแห้ง โดยอ้างอิงจากผ้าชื้นที่หุ้มกระเปาะเปียก หากอากาศแห้งน้ำในผ้าจะระเหยออกมาทำให้อุณหภูมิของกระเปาะเปียกลดลง ในทางกลับกัน หากอากาศมีความชื้นสูงน้ำในผ้าจะไม่สามารถระเหยออกไปได้อุณหภูมิของกระเปาะเปียกก็จะใกล้เคียงกับกระเปาะแห้ง

น.ส.ภัทรวดี แก้วดินเหนียว เลขที่30

นายพีรพัฒน์ บุญลือชา เลขที่8 ม.5/5

ขนาดมาตรฐานช่วยเก็บน้ำฝนลงในขวดเพื่อทำการวัดในภายหลัง เครื่องวัดปริมาณน้ำฝนจะถูกติดตั้งในพื้นที่เปิด ขอบกรวยสูง 30 เซ็นติเมตรเหนือพื้นดินและเครื่องวัดปริมาณน้ำฝน

สามารถอ่านค่าได้โดยตรงแต่บางประเภทจะต้องคำนวณความลึกของน้ำและขนาดของกรวย เพื่อหาค่าปริมาณน้ำฝน

เครื่องวัดปริมาณน้ำฝนแบบบันทึก เป็นแบบที่มีปากกาเขียนจดบันทึกข้อมูลด้วยหมึกเพื่อบันทึกปริมาณน้ำฝนไว้เป็นเวลา 24 ชั่วโมงหรืออาจจะนานกว่านั้น อาจจะเป็นแบบ Tilting-siphon หรือ Tipping-bucket

การเลือกสถานที่ติดตั้งเครื่องวัดปริมาณน้ำที่เหมาะสมเป็นสิ่งที่ทำได้ยาก

หากเลือกสถานที่ไม่เหมาะสมอาจจะทำให้ค่าปริมาณน้ำฝนมากหรือน้อยกว่าความเป็นจริง

นาย ชนะศักดิ์ โสภา ม.5/5 เลขที่ 1

น.ส ภัทรธิดา แซงโคตร เลขที่29 ม.5/5

นางสาว พัชรภรณ์ แสงตา ม5/5 เลขที่27

น.ส.สุกัญญา หล้าทอง เลขที่37 5/5

การทำงานของสเตอริโอสโคปมีขั้นตอนดังนี้:

1. ถ่ายภาพ: ถ่ายภาพสองภาพของวัตถุเดียวกันจากมุมที่แตกต่างกันเล็กน้อย ซึ่งปกติจะมีการถ่ายภาพที่มีระยะห่างประมาณระยะห่างระหว่างดวงตาทั้งสองข้าง

2. แสดงภาพ: ใส่ภาพทั้งสองลงในสเตอริโอสโคป โดยภาพหนึ่งจะแสดงให้เห็นทางตาซ้าย และอีกภาพหนึ่งจะแสดงให้เห็นทางตาขวา

3. การมองเห็น: เมื่อมองผ่านสเตอริโอสโคป สมองจะรวมภาพทั้งสองเข้าด้วยกันเป็นภาพสามมิติ ซึ่งทำให้เกิดความลึกและมิติของภาพที่คล้ายกับการมองเห็นจริง

สเตอริโอสโคปมักถูกใช้ในหลายด้าน เช่น:

- การศึกษา: เพื่อสอนและแสดงภาพสามมิติของวัตถุหรือปรากฏการณ์ทางวิทยาศาสตร์

- การถ่ายภาพ: เพื่อสร้างภาพถ่ายสามมิติ

- การแพทย์: ใช้ในการวินิจฉัยและการตรวจสอบภาพสามมิติทางการแพทย์

- การสำรวจทางภูมิศาสตร์: ใช้ในการสร้างแผนที่สามมิติจากภาพถ่ายทางอากาศหรือดาวเทียม

หน้าที่หลักของกล้องเทเลสโคปมีดังนี้:

1. รวบรวมแสง: เลนส์หรือกระจกในกล้องเทเลสโคปจะรวบรวมแสงจากวัตถุที่อยู่ห่างไกล และทำให้สามารถเห็นวัตถุเหล่านั้นได้ชัดเจนขึ้น

2. ขยายภาพ: กล้องเทเลสโคปจะขยายภาพของวัตถุที่อยู่ไกล ทำให้สามารถเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ ของวัตถุได้ชัดเจนมากขึ้น

3. แยกแสงสี: กล้องเทเลสโคปบางประเภทสามารถแยกแสงออกเป็นสีต่าง ๆ เพื่อศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพและเคมีของวัตถุที่สังเกตได้

ประเภทของกล้องเทเลสโคปมีหลายประเภท แต่ประเภทหลัก ๆ คือ:

- กล้องเทเลสโคปหักเหแสง (Refracting Telescope): ใช้เลนส์ในการรวบรวมและโฟกัสแสง

- กล้องเทเลสโคปสะท้อนแสง (Reflecting Telescope): ใช้กระจกในการรวบรวมและโฟกัสแสง

- กล้องเทเลสโคปผสม (Catadioptric Telescope): ใช้ทั้งเลนส์และกระจกในการรวบรวมและโฟกัสแสง

กล้องเทเลสโคปมีบทบาทสำคัญในการศึกษาดาราศาสตร์และทำให้มนุษย์สามารถเข้าใจจักรวาลได้มากขึ้น โดยให้ข้อมูลและภาพที่สำคัญที่ช่วยในการวิจัยและค้นพบทางดาราศาสตร์ใหม่ ๆ