Zestaw I:
 cienki sweter – gruby sweter 
 cienki głos – gruby głos 
 chudy księżyc – gruby księżyc 
 prosty dziób – krzywy dziób 
 pusty koszyk – pełny koszyk 
 zimny śnieg – gorący płomień 
 stary kapelusz – nowy kapelusz 
 mały talerz – duży talerz 
 smutny chłopiec – wesoły chłopiec 

Poprawnie wykonane ćwiczenie uprawnia do gry zgodnie z zasadami MEMORY- odkrywamy przeciwieństwa i je nazywamy (karty z zestawu I), np.: duży- mały (talerz).
Zadaniem sprawdzającym zapamiętanie i poprawne użycie poznanych związków wyrazowych będzie analogiczna zabawa z wykorzystaniem zestawu II. Do rzeczowników (wyraz + ilustracja) należy dobrać właściwy przymiotnik, np.: chłopiec (z zestawu II) do wesoły (z zestawu I).

Zadaniem nieco trudniejszym będzie dobranie w pary kart z zestawu III, bez ilustracji do kart z zestawu II np.: wesoły (karta bez ilustracji z zestawu III) do chłopiec (karta z zestawu II z wyrazem+ ilustracją)

2. Rozpoczyna najniższy gracz. Kolejna osoba wyznaczana jest zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara.

3. Gracz rzuca kostką. Przesuwa się do przodu na planszy o jedno, dwa lub trzy miejsca według zasady:
– gdy na kostce wypadnie 1 lub 6 – jedno pole do przodu
– gdy na kostce wypadnie 2 lub 5 – dwa pola do przodu
– gdy na kostce wypadnie 3 lub 4 – trzy pola do przodu.

4. Stojąc na polu gracz udziela odpowiedzi na pytanie „Moje ulubione…(tu dodaje słowo które znajduje się na polu)”. Jeśli udzieli odpowiedzi na pytanie – zabiera koralik i kładzie go przed sobą.

5. Na polu z podwójnym kołem możemy zdecydować kto będzie odpowiadał na pytanie – my czy któryś z pozostałych graczy.

6. Po dotarciu na metę wszystkich uczestników gry rozpatrujemy ją w dwóch wymiarach:

– kto dotarł na metę jako pierwszy
– kto zebrał najwięcej koralików (o kim dowiedzieliśmy się najwięcej).

Planszę do gry umieszczam poniżej.

Dobrej zabawy 😀

Metoda ta polega na wymyśleniu słowa albo wyrażenia, w którym pierwsze litery odnoszą się do zapamiętanych informacji. Załóżmy, że chcesz zapamiętać nazwy trzech największych rzek w Polsce. Są to: Wisła, Odra, Warta. Tworząc akronim, możesz posłużyć się następującym zwrotem: WOW. Akronim nie musi być sensowny, ważne, aby utkwił ci w pamięci.

Czasem całe zdanie może pomóc w przypomnieniu pierwszych liter listy wyrazów do zapamiętania. Jeśli chcesz zapamiętać kolejność barw w widmie, poczynając od barw długofalowych, możesz wykorzystać następujący akrostych – Cecylia życzliwie zerknęła na Filipa (czerwony, żółty, zielony, fioletowy).

Wymyślenie akronimów i akrostychów może czasami zabierać dużo czasu. Nie należy się jednak zniechęcać, ponieważ to bardzo użyteczne strategie, które usprawniają działanie twojej pamięci.

Jeśli mamy do zapamiętania listę zakupów, najlepiej powiązać je w określony, choć niekoniecznie logiczny ciąg myślowy. Powiedzmy, że chcemy kupić: proszek do prania, wino, notes, papierowe ręczniki, ziemię do kwiatków.

Nasza historyjka może wyglądać tak: wchodzimy do mieszkania z winem, które wręczamy znajdującemu się tam lokatorowi. Ten z wrażenia upuszcza wino na stół i brudzi znajdujący się tam obrus. Bierzemy ten obrus i pierzemy go w proszku do prania. Lokator chce przeprosić za swoją niezdarność i pyta co mógłby dla nas zrobić. Odpowiadamy, że przesadzić kwiatki. Lokator zapisuje sobie w notesie, że ma kupić ziemię do kwiatków.

Im bardziej absurdalna i zabawna będzie wymyślona opowieść, tym lepiej ją zapamiętamy.
  

To metoda bardzo przydatna do zapamiętywania imion lub adresów. Wyobraźmy sobie, że musimy zapamiętać adres restauracji – ul. Wioślana 8. Wówczas ulicę Wioślaną możemy skojarzyć z Wisłą, po której płyniemy w łodzi o kształcie ósemki i wiosłujemy dużym wiosłem. Nazwę Wioślana kojarzymy wówczas z wiosłem, którym wiosłujemy po Wiśle.