To stαnd by είναι ένα κουμπί που βρίσκεται κάτω δεξιά στον υπολογιστή ή σε όποια άλλη συσκευή θέλεις να χρησιμοποιήσεις.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν πατήσεις μόνο Τερματισμός Λειτουργίας, τότε κλείνεις μόνο την οθόνη, όχι ολόκληρη τη συσκευή.

Άσε το τεχνητό και κράτα το φυσικό!!!

Π.χ Εμείς το Ε2 φυτέψαμε κρεμμύδια, μπρόκολα, σπανάκια, πατζάρια και άλλα.Και τελικά ο κήποσ έγινε υπέροχος.Αν το κάνουμε όλοι ο κήπος θα γίνει ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ!!!!!

Ο Οδυσσέας Φωκάς γεννήθηκε στο Βατούμ της Ρωσίας το 1925 από οικογένεια αστών. Ο πατέρας του εγκατέλειψε τη Ρωσία και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη το 1930. Λόγω της οικονομικής κρίσης και εξ αιτίας της αρρώστιας του πατέρα του, πήγε μόνο 3 χρόνια και σε νυχτερινό γυμνάσιο, γιατί αναγκάστηκε να εργαστεί σε χαλκουργείο. Στη συνέχεια τα αδέρφια «άνοιξαν» ένα καροτσάκι στην οδό Ερμού με κάλτσες και εσώρουχα. Το 1957 ανοίγουν το πρώτο μαγαζί στην Ερμού και οι δουλειές πηγαίνουν καλά. Η οικογένεια Φωκά είναι γνωστή στη Θεσσαλονίκη για τις δωρεές της.

(από συνέντευξη της Ιωάννας Φωκά, αδελφής του Οδυσσέα Φωκά)

Οι κτιριακές εγκαταστάσεις περιλάμβαναν δώδεκα αίθουσες διδασκαλίας, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, βιβλιοθήκη, αίθουσα Σ.Ε.Π., εργαστήριο φυσικών επιστημών, εργαστήριο πληροφορικής, εργαστήριο τεχνολογίας, χώρο γυμναστικής και γήπεδα χειροσφαίρισης/ καλαθοσφαίρισης.

Φοιτούσα στο σχολείο τη χρονολογική περίοδο 1992-1994. Τότε ήταν γυμνάσιο, του Οδυσσέως Φωκά. Ξεκίνησα στην Α3 τάξη, πρώτη γυμνασίου μέχρι την τρίτη γυμνασίου.  Μέσα στην τάξη ήμασταν 25 παιδιά, αγόρια κορίτσια μαζί. Τα αγόρια ήταν περισσότερα. Κάναμε όλα τα μαθήματα. Λειτουργούσαν δύο κύκλοι: όταν ήμασταν πρωινοί το ωράριο ήταν 8:15-14:15, ενώ όταν ήμασταν απογευματινοί 14:15-19:15. Το Σάββατο δεν είχαμε σχολείο. Σε όλα τα μαθήματα είχαμε το αντίστοιχο βιβλίο. Στο σπίτι διάβαζα μόνη μου. Μαθητική ποδιά δεν είχαμε. Η σχολική μου τσάντα ήταν polo. Οι περισσότεροι μαθητές αγόραζαν τέτοιου τύπου. Τα θρανία ήταν ξύλινα και ενωνόταν με έναν πάγκο που χρησιμοποιούσαμε για να καθόμαστε. Δε χρησιμοποιούσαμε το αίθριο. Δε μας άφηναν. Οι δάσκαλοι ήταν όπως και τώρα. Θυμάμαι έναν γυμναστή, που ήταν ο καλύτερος. Αν κάναμε φασαρία μάς έβγαζαν έξω. Εκδρομές πηγαίναμε μόνο στο Άλσος με τα πόδια. Ένα περιστατικό που θυμάμαι από τα μαθητικά μου χρόνια ήταν όταν είχαν κλειδώσει το σχολείο και ένα κορίτσι πήγε να βγει από το παράθυρο. Έπεσε από το πεζούλι και τραυματίστηκε σοβαρά. Από τη φοίτησή μου στο σχολείο αναπολώ τα διαλείμματα, τις εκδρομές και τους συμμαθητές μου.

Φοιτούσα στο σχολείο τη χρονολογική περίοδο 1988-1991. Τότε ήταν το 3^ο Γυμνάσιο Συκεών. Φοίτησα και στις τρεις τάξεις του γυμνασίου.  Μέσα στην τάξη ήμασταν 25 παιδιά, αγόρια κορίτσια μαζί. Κάναμε τα ίδια μαθήματα περίπου με σήμερα. Δεν είχαμε: Αρχαία από πρωτότυπο, Μουσική, Καλλιτεχνικά, 2^η Ξένη Γλώσσα, Πληροφορική κάναμε μόνο στη Γ΄ Γυμνασίου αλλά  πηγαίναμε στο 2^ο ΓΕΛ Συκεών, γιατί εκεί είχε υπολογιστές. Επίσης είχαμε και ένα μάθημα Ανθρωπολογία. Στο τέλος της χρονιάς δεν είχαμε εξετάσεις. Λειτουργούσαν δύο κύκλοι: πρωινός και απογευματινός, γιατί ήμασταν δύο γυμνάσια, το 1^ο και το 3^ο.  όταν ήμασταν πρωινοί το ωράριο ήταν 8:15-13:15, ενώ όταν ήμασταν απογευματινοί 14:15-19:15. Το Σάββατο δεν είχαμε σχολείο. Σε όλα τα μαθήματα είχαμε το αντίστοιχο βιβλίο. Στο σπίτι διάβαζα μόνη μου. Μαθητική ποδιά δεν είχαμε. Η σχολική μου τσάντα ήταν όπως τώρα. Δε χρησιμοποιούσαμε το αίθριο ούτε την κάτω αυλή. Η είσοδος ήταν από την οδό Γοργοποτάμου. Υπήρχαν μπασκέτες και κερκίδες.  Οι δάσκαλοι ήταν ίσως λίγο πιο απόμακροι σε σχέση με τώρα, ωστόσο υπήρχαν και κάποιοι με τους οποίους κάναμε συζητήσεις πέραν του μαθήματος. Από τους δασκάλους θυμάμαι πάρα πολλούς, αλλά θα αναφερθώ σε δύο, τους οποίους θαύμαζα τότε. Ο ένας είναι ο κύριος Μηταφίδης, φιλόλογος, ο οποίος μας δίδασκε Ιστορία της Γ΄ Γυμνασίου.  Έκανε εξαιρετικό μάθημα. Ακόμα θυμάμαι τον ζωντανό αφηγηματικό του λόγο. Εκείνη τη χρονιά αγάπησα την Ιστορία. Η δεύτερη εκπαιδευτικός ήταν η κ. Γώγου, φιλόλογος, την οποία είχε η αδελφή μου και όχι εγώ. Η κυρία Γώγου ήταν μια γλυκύτατη και ευγενική εκπαιδευτικός την οποία αγαπούσαν πολύ οι μαθητές/τριες. Ήταν τόσο κοντά στα παιδιά. Τόσο κοντά που μια φορά είχε έρθει να δει την αδερφή μου σε αγώνες στο κολυμβητήριο. Εξαιρετική στο μάθημά της, σύμφωνα με τα λεγόμενα των μαθητών/τριών. Τιμωρίες παίρναμε όταν κάναμε φασαρία κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Οι συνέπειες ήταν παρόμοιες με τις σημερινές. Εκπαιδευτικές εκδρομές δεν πηγαίναμε, περίπατοι μόνο στο άλσος με τα πόδια. Αμυδρά θυμάμαι και μία ημερήσια στον Άγιο Νικόλαο Νάουσας. Αυτό που μου έμεινε από το σχολείο είναι μια γλυκιά αίσθηση για εκείνα τα χρόνια. Αναπολώ την ξεγνοιασιά που είχαμε και την ελευθερία χωρίς τεχνολογικούς εθισμούς, ούτε κινητά ούτε τάμπλετ. Και απλότητα σε όλα.

Φοιτούσα στο σχολείο τη χρονολογική περίοδο 1990-1991. Τότε ήταν γυμνάσιο. Ξεκίνησα στην Α2 τάξη, πρώτη γυμνασίου μέχρι την τρίτη γυμνασίου.  Μέσα στην τάξη ήμασταν 25 παιδιά, αγόρια κορίτσια μαζί. Τα κορίτσια ήταν περισσότερα. Κάναμε όλα τα μαθήματα. Λειτουργούσαν δύο κύκλοι: πρωινός και απογευματινός, όταν ήμασταν πρωινοί το ωράριο ήταν 8:10-14:10. Το Σάββατο δεν είχαμε σχολείο. Σε όλα τα μαθήματα είχαμε το αντίστοιχο βιβλίο. Στο σπίτι διάβαζα μόνη μου. Μαθητική ποδιά δεν είχαμε. Η σχολική μου τσάντα ήταν μονόχρωμο υφασμάτινο σακίδιο. Τα θρανία με τις καρέκλες ήταν μονοκόματα. Δε χρησιμοποιούσαμε το αίθριο. Δεν επιτρεπόταν. Οι δάσκαλοι ήταν αυστηροί αλλά καλοί. Από τους δασκάλους θυμάμαι την κ. Τατόγλου, ήταν ψηλόλιγνη με μαύρα κοντά μαλλιά. Τιμωρίες παίρναμε αν μιλούσαμε στο μάθημα, αν αντιγράφαμε, αν ήμασταν αδιάβαστοι.  Αναλόγως το παράπτωμα παίρναμε αποβολή, μας έβαζαν όρθιους στον πίνακα, μας χτυπήσουν με βέργα, τηλεφωνούσαν στο σπίτι μας. Εκδρομές δεν πηγαίναμε. Αυτό που θυμάμαι από τα μαθητικά μου χρόνια ήταν η εξιστόρηση των ταξιδιών που έκανε στον κόσμο η φιλόλογός μας. Αναπολώ τα χρόνια εκείνα. Ήταν τέλεια!

Έγινε καταιγισμός ιδεών για την πλοκή της ιστορίας και επιλέξαμε τον χώρο της Βιβλιοθήκης μας για αυτό.

Ο πληροφορικός μας, κ. Κωνσταντίνος Μπαρμπάτσης, που έχει γράψει ήδη ένα βιβλίο, μας παρουσίασε τη σειρά της πλοκής μιας ιστορίας, ώστε να τους βοηθήσει στη συγγραφή.

Να ζωγραφίσουμε την κόκκινη καρδιά και οι πατημασιές των ζώων και οι δικιές μας να ακουλουθούν το σχήμα της περιμετρικά!

https://youtu.be/mzkFLS0rZTo

Αρωγός μας σε όλη αυτή τη δημιουργία ήταν η κ. Νατάσα Σεχίδου, η δεύτερη εικαστικός στο σχολείο μας.

Οι παλιότερες ονομασίες της ήταν:

α. 2α οδός

β. Βασιλέως Παύλου (1968)

Στην εικόνα βλέπουμε την οδό Επταπυργίου που ήταν χωράφια.

Στο παρακάτω link μπορείτε να δείτε ένα βιντεάκι του συστήματος αποταμίευσης βρόχινου νερού και πώς έγινε πράξη:

https://youtu.be/AKmXer0w0Qs

Μπράβο, κύριε Δρόσο!!!

Ευχαριστούμε πολύ την κυρία Νατάσα Σεχίδου για την οργάνωση, τη βοήθειά της στα ίχνη των ζώων και την προετοιμασία των χρωμάτων, σύμφωνα με τις επιθυμίες των παιδιών!

Μια καρδιά από όπου περνάνε ίχνη από ζώα της ελληνικής πανίδας, όπως: ίχνη αρκούδας, λύκου, αλεπούς, ελαφιού, πτηνών και γύρω γύρω πατημασιές ανθρώπου, χωρίς να ενοχλεί τα υπόλοιπα όντα της φύσης αλλά να τα προστατεύει. Ένα μήνυμα αρμονικής συνύπαρξης όλων των πλασμάτων πάνω στη γη.

Πλύθηκαν, αποθηκεύτηκαν, συντηρήθηκαν, ώστε να έρθει η ώρα να τα απολαύσουμε!

Φυσικά από πέρσι μεγαλώνουν και τα αρωματικά μας!

https://youtu.be/DlR2_AmCrnE

Ορμήσανε να φάνε αυτά που φροντίσανε με τα χεράκια τους!

Μη φάτε ακόμα...μια φωτογραφία ακόμα!

Και οι περισσότεροι ξαναγέμισαν το πιάτο τους...

Όλα αυτά τα λαχανικά θα μπορούσαμε να τα κάνουμε σαλάτα!Που θα περιέχει :

Μαρούλια

Καρότα

Κρεμμύδια

Και ότι άλλο θέλουμε

Λεβάντα

Βουκαμβίλια

Ορτανσία

Ή έστο ένα φυτό για να ομορφίνει.

Θα το δείτε στο παρακάτω link:

https://youtu.be/OFFItdWmeUU

4 (Ποιοτική Εκπαίδευση),

6 (Καθαρό Νερό και Αποχέτευση),

7 (Καθαρή και Προσιτή Ενέργεια),

11 (Βιώσιμες Πόλεις και Κοινότητες),

12 (Υπεύθυνη Κατανάλωση και Παραγωγή),

13 (Δράση για το Κλίμα)

15 (Ζωή στη Στεριά),

17(Συνεργασία για τους Στόχους), μετατρέποντας το σχολείο σε έναν ζωντανό χώρο μάθησης, συνεργασίας και περιβαλλοντικής υπευθυνότητας.

Ο Στόχος 17 επιτεύχθηκε μέσα από τις συνεργασίες που αναπτύξαμε με:

·         τον Δήμο Νεάπολης-Συκεών,

·         τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων,

·         την Υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης,

·         τα Περιφερειακά και Εθνικά Δίκτυα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης,

·         το πρόγραμμα «Φυτεύω και Υιοθετώ ένα Δέντρο»,

·         το Αειφόρο Σχολείο και άλλους εκπαιδευτικούς φορείς.

Μπράβο, παιδιά!!!!!

Είμαι πολύ περήφανη για εσάς!!!

Πάντα να προοδεύετε και να δοκιμάζετε τις δυνάμεις σας σε προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά σας.

Συγχαρητήρια!!!!

Ευχαριστούμε τη μουσικό μας Ελισσάβετ Παυλούδη που τους το δίδαξε!

Ακούστε το: https://youtu.be/R9LS5HuN3no