ด.ญ.อชิรญา เลขที่26

ด.ญ.พิชญาพร อารีรักษ์ เลขที่30

ด.ญ.วิภาดา เลขที่13

2.หัฏฐกร สกุลดี 6/6 10

3.พิชญา จันทร์ประกายสี 6/6 15

4.ดารารัศมิ์ สิริเตชาดิวัฒน์ 6/6 41

5.พัชชานันท์ ศรีปรีชาพัฒนะ 6/6 52

2. สิริณดา ไตรบรรจงศิลป์ เลขที่44

3. สุภณิดา ไตรบรรจงศิลป์

4. ครองขวัญ ไทยนุกูล เลขที่ 17

5.พิทยาภรณ์ นิติทิพยกาญจน์ เลขที่ 4

2.ด.ญ.อชิรญา ตั้งวัฒนพูลผล เลขที่26

3.ด.ญ.พิชญาพร อารีรักษ์ เลขที่30

4.ด.ช.พีรภาส วงษ์ชาญศรี เลขที่32

5.ด.ญ.ภัททิยา รุ่งถาวรวิวัฒน์ เลขที่40

1. ปฏิรูปคณะสงฆ์ ให้มีระบบการปกครองที่ชัดเจน

2. ส่งเสริมการศึกษา ทั้งทางธรรมและการแปลพระไตรปิฎก

3. อุปถัมภ์พุทธศาสนาในต่างประเทศ และสร้างความสัมพันธ์กับชาติที่นับถือพุทธ

4. เคารพทุกศาสนา ส่งเสริมเสรีภาพและความเท่าเทียมทางศาสนา

5. วางรากฐานแนวคิดทันสมัย ด้วยเหตุผลและแนวทางพุทธแบบปฏิรูป

ทรงเป็นผู้นำด้านศาสนาทั้งในประเทศและระดับสากล ทำให้พุทธศาสนาเจริญมั่นคงและทันสมัยยิ่งขึ้นค่ะ

จัดทำโดย ด.ญ.ภัททิยา เลขที่40

1. เผชิญกับวิกฤตเศรษฐกิจโลกในปี พ.ศ. 2472 ทรงแก้ปัญหาโดยลดรายจ่ายของรัฐ เช่น ลดเงินเดือนข้าราชการ และยุบหน่วยงานที่ไม่จำเป็น

2. ปฏิรูประบบการคลังและภาษีให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น พร้อมวางแผนการเงินอย่างรัดกุมเพื่อรับมือกับเศรษฐกิจตกต่ำ

3. จัดตั้ง "คณะกรรมการเศรษฐกิจ" เพื่อวางแผนและควบคุมการใช้จ่ายของรัฐบาลอย่างเป็นระบบ

4. ทรงปลูกฝังแนวคิดด้านความประหยัดแก่ราชการและประชาชน โดยทรงเป็นแบบอย่างในการใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย

5. ผลงานทั้งหมดทำให้ประเทศไทยสามารถประคองตัวผ่านช่วงวิกฤตเศรษฐกิจโลกได้ และวางรากฐานด้านการเงินที่มั่นคงในระยะยาว

จัดทำโดย หัฏฐกร สกุลดี 6/6 10

ด.ช.กมลภพ เสมาชัย เลขที่1 ป.6/6

ด.ช.ปราชญ์ แสงอุทัย เลขที่9 ป.6/6

ด.ช.ณัฐชนน โนรี เลขที่18 ป.6/6

ด.ช.ปภังกร เหมหงษา เลขที่20 ป.6/6

ด.ช.อาชวิน อุตสาหะ เลขที่22 ป.6/6

1. การเปิดเสรีทางการค้า มีการลงนาม สนธิสัญญาเบาว์ริ่ง กับอังกฤษตั้งแต่รัชกาลที่ 4 ซึ่งส่งผลต่อเนื่องมาถึงรัชกาลที่ 5 ทำให้ต่างชาติเข้ามาค้าขายได้เสรีมากขึ้น รัชกาลที่ 5 ยังให้ความสะดวกแก่ชาวต่างชาติที่เข้ามาลงทุนและทำการค้าในไทย เช่น ชาวจีน อังกฤษ ฝรั่งเศส

2. การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเพื่อส่งเสริมการค้า สร้าง ทางรถไฟ เชื่อมเมืองต่างๆ เพื่อขนส่งสินค้าได้รวดเร็ว พัฒนาระบบ คมนาคมทางน้ำ เช่น ขุดคลอง พัฒนา ระบบโทรเลขและไปรษณีย์ เพื่อการติดต่อสื่อสารที่รวดเร็วในการค้าขาย

3. การค้าส่งออกที่สำคัญ ไทยส่งออกสินค้าเกษตรจำนวนมาก เช่น

ข้าว,ไม้สัก,น้ำตาล,ยางพารา(เริ่มปลูกช่วงปลายรัชกาล)

การส่งออกสินค้าเหล่านี้ทำให้ไทยมีรายได้เข้าสู่ประเทศมากขึ้น

4. การค้ากับต่างประเทศ ประเทศที่ไทยค้าขายด้วยมาก ได้แก่ อังกฤษ จีน ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น และประเทศในยุโรปอื่นๆมีการเปิดสถานกงสุลต่างประเทศหลายแห่งในกรุงเทพฯ เพื่ออำนวยความสะดวกในการค้า

5. การจัดระเบียบภาษีศุลกากร

ตั้ง กรมศุลกากร เพื่อจัดเก็บภาษีนำเข้า-ส่งออกอย่างเป็นระบบ

รายได้จากภาษีศุลกากรกลายเป็นรายได้หลักของรัฐบาล

ขาย เช่น ผ้าไหม เครื่องจักสาน

สรุปโดยรวม:

การค้าในสมัยในสมัยรัชกาลที่ 5 มีความเจริญก้าวหน้าอย่างมากจากการเปิดประเทศ พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน และส่งเสริมการผลิตเพื่อการส่งออก ส่งผลให้ประเทศไทยมีรายได้มากขึ้นและสามารถยืนหยัดได้ท่าม

กลางแรงกดดันจากชาติตะวันตก

ด.ญ.อชิรญา 6/6 เลขที่26

ด.ญ.ธีร์ธารา หมาดเส็น ป6/6 เลขที่24

ด.ญ.รัตนสิริ สีเเก้ว เลขที่42

ด.ช.ธรรมสรณ์ วงษ์กราน เลขที่36

1.ด.ช.พรหมพิริยะ สมัครธัญญกิจ ป.6/6 เลขที่2

2.ด.ช.สิปปกร กล้าณรงค์ ป.6/6 เลขที่23

3.ด.ญ.อิสรีย์ ภู่พฤกษา ป.6/6 เลขที่43

4.ด.ญ.สุชญา เฟื่องปัญญา ป.6/6 เลขที่46

5.ด.ช.ปัณณธร ชวลิตพงศ์พันธุ์ ป.6/6 เลขที่47

6.ด.ญ.อารีญา ผิวดำนิล ป.6/6 เลขที่49

• ปฏิรูปการปกครองและกฎหมาย โดยตรา "กฎหมายตราสามดวง"

• ฟื้นฟูศาสนาและวัฒนธรรม สังคายนาพระไตรปิฎก และส่งเสริมงานศิลปะวรรณกรรม

จัดทำโดย ด.ญ.อารีญา ผิวดำนิล ป.6/6 เลขที่49

1.การจัดตั้งกระทรวง ทบวง กรมจากเดิมที่มีการจัดระบบการบริหารราชการแบบจตุสดมภ์คือ กรมเมือง กรมวัง กรมคลัง กรมนา ได้มีการพัฒนาและทันสัยยิ่งขึ้น

2.การจัดระบบมณฑลเทศาภิบาลการปฏิรูปการปกครองส่วนภูมิภาค โดยการรวมหัวเมืองต่างๆ เข้าเป็นมณฑล และแต่งตั้งข้าหลวงเทศาภิบาลจากส่วนกลางไปปกครอง เพื่อลดอำนาจของเจ้าเมือง

3.การจัดตั้งสุขาภิบาล มีการจัดตั้งสุขาภิบาลขึ้นเป็นครั้งแรกในกรุงเทพฯ เพื่อดูแลความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของเมือง

4.การปฏิรูปกฎหมายและการศาล มีการตรากฎหมายและจัดตั้งศาลเพื่อพิจารณาคดีความต่างๆ อย่างเป็นระบบและเป็นธรรมมากขึ้น

วิภาดา (13)

2. ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีระหว่างปีพ.ศ 2481 ถึง 2487 และ พ.ศ 2491 ถึง 2500

3. เปลี่ยนชื่อประเทศจากสยามเป็นไทย

นโยบายสำคัญ:

• ส่งเสริมอุตสาหกรรมภายในประเทศ:

  รัฐบาลส่งเสริมการสร้างโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น โรงงานยาสูบ, โรงงานกระดาษ, โรงงานทอผ้า, โรงงานน้ำตาล, โรงงานเชื้อเพลิง, และเหมืองแร่ 

• การควบคุมและส่งเสริมรัฐวิสาหกิจ:

  รัฐบาลได้จัดตั้งรัฐวิสาหกิจหลายแห่งเพื่อดำเนินกิจการผลิตและการค้าในด้านต่างๆ เช่น การทอผ้า, การค้าข้าว, การเดินเรือ, และอื่นๆ 

• การจำกัดบทบาทของชาวต่างชาติ:

  รัฐบาลมีนโยบายจำกัดการเข้ามามีบทบาททางเศรษฐกิจของชาวต่างชาติ โดยเฉพาะชาวจีน 

• การส่งเสริมการบริโภคสินค้าไทย:

  รัฐบาลส่งเสริมให้ประชาชนหันมาบริโภคสินค้าที่ผลิตในประเทศ และมีคำขวัญว่า "ไทยทำ ไทยใช้ ไทยเจริญ" 

1. จัดตั้งดุสิตธานี: เมืองจำลองแบบประชาธิปไตย เป็นการฝึกประชาชนให้รู้จักสิทธิและหน้าที่ในระบอบประชาธิปไตย

2. จัดตั้งพรรคการเมืองแรก: พรรคคณะราษฎรจำลองในดุสิตธานี

3. เสริมสร้างความจงรักภักดี: ด้วยสโลแกน “ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์”

4. จัดตั้งกองเสือป่าและลูกเสือ: เพื่อฝึกระเบียบวินัย และเสริมสร้างความรักชาติ

1. พึ่งพาการส่งออกข้าวและไม้สัก

2. จัดตั้งธนาคารไทยแห่งแรก คือ ธนาคารสยามกัมมาจล

3. พัฒนาระบบการเงิน การคลัง มีการพิมพ์ธนบัตรใช้ในประเทศ

1. ส่งเสริมการศึกษาสมัยใหม่มากขึ้น

2. ส่งนักเรียนไปศึกษาต่อต่างประเทศ โดยเฉพาะอังกฤษ

3. ก่อตั้งโรงเรียนหลายแห่ง เช่น โรงเรียนมหาดเล็กหลวง (วชิราวุธวิทยาลัย)

4. เน้นการปลูกฝังความรักชาติในหลักสูตร

1. พระองค์ทรงเป็นกวีและนักเขียน ใช้นามปากกว่า “รามจิตติ”

2. มีผลงานเด่น เช่น พระร่วง, พระมหาชนก, และงานแปล เชกสเปียร์

3. ส่งเสริมวรรณคดีไทยและตะวันตก

4. มีบทละครร้อง และละครพูดในแบบตะวันตก

การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมที่สำคัญในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม: 

• การแต่งกาย:

  ส่งเสริมให้ประชาชนแต่งกายแบบสากลหรือแบบไทยที่ดูทันสมัยมากขึ้น โดยเฉพาะการนุ่งผ้าถุงของผู้หญิงแทนการนุ่งโจงกระเบน 

• การส่งเสริมบทบาทสตรี:

  ส่งเสริมให้ผู้หญิงมีบทบาทในสังคมมากขึ้น เช่น การเปิดโอกาสให้ผู้หญิงเข้าเรียนในโรงเรียนนายร้อยหญิง และการออกประกาศเรื่องวัฒนธรรมผัวเมีย

1. จัดตั้ง กองเสือป่า และ ลูกเสือไทย เพื่อเสริมความมั่นคงและปลูกฝังคุณธรรม

2. ปรับปรุงกองทัพให้ทันสมัย และส่งนายทหารไปเรียนต่างประเทศ

3. เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 1 (ฝ่ายสัมพันธมิ)

2. ส่งทหารไปร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่ 1 เพื่อให้ประเทศได้รับการยอมรับในเวทีโลก

3. เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้ง “องค์การสันนิบาตชาติ”

กลุ่ม 2 = ร.2

กลุ่ม 3 = ร.3

กลุ่ม 4 = ร.4

กลุ่ม 5 = ร.5

กลุ่ม 6 = ร.6

กลุ่ม 7 = ร.7

กลุ่ม 8 = ร.9

กลุ่ม 9 = จอมพลแปลก

กลุ่ม 10 = หม่อมหลวงปิ่นค่ะ

• ทรงเจรจาทำสนธิสัญญาอย่างสันติ เช่น สนธิสัญญาเบาว์ริง ทำให้ไทยไม่เสียเอกราช และยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับต่างประเทศ

• หลังเปิดประเทศ การค้ากับต่างชาติก็เริ่มขยายตัว ไทยมีรายได้มากขึ้น และเริ่มมีการส่งออกสินค้า เช่น ข้าว ไม้สัก

• พระองค์ทรงสนับสนุนวิชาความรู้ใหม่ ๆ เช่นวิทยาศาสตร์ ดาราศาสตร์ และทำให้ประชาชนเริ่มเข้าถึงการศึกษา

• ทรงฟื้นฟูพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง ทั้งด้านวัดวาอาราม และเนื้อหาธรรมะ อีกทั้งยังส่งเสริมการใช้เหตุผลและหลักวิทยาศาสตร์ในการอธิบายธรรมะด้วย

•ด.ญ. ปภัสสร จันทรอำไพวงศ์ ป.6/6 เลขที่ 8

•ด.ช. ณัชพล แดงพาณิชย์กุล ป.6/6 เลขที่ 16

•ด.ช. ศรรวริศ พรรณรุกข์ ป.6/6 เลขที่51

จัดทำโดย ด.ช.พีรภาส วงษ์ชาญศรี ป.6/6 เลขที่32

• การส่งเสริมสิทธิเสรีภาพของประชาชน

• การช่วยเหลือกลุ่มคนด้อยโอกาส เช่น เด็ก ผู้หญิง ผู้พิการ

• การพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ของคนในสังคม

• การรณรงค์/ก่อตั้งองค์กรเพื่อสาธารณะประโยชน์

• การให้ความรู้หรือสร้างความเปลี่ยนแปลงในชุมชน

จัดทำโดย ด.ญ สุชญา เฟืองปัญญา ป.6\6 เลขที่ 46

2.ทรงโปรดให้สร้างและบูรณปฏิสังขรณ์วัดเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะทรงโปรดให้บูรณะวัดราชโอรสตามแบบศิลปะจีนผสมศิลปะไทย และสถาปนาวัดนี้ให้เป็นวัดประจำรัชกาลที่ 3

•ด้านการแพทย์แผนไทย:โปรดให้จารึกตำรายา ตำราการนวด การใช้สมุนไพรต่างๆ การรักษาโรคเด็กและผู้ใหญ่ลงบนแผ่นหืน และนำไปติดไว้ที่บริเวณเสาระเบียงวัดราชโอรส

ทรงเจรจาทำสนธิสัญญาอย่างสันติ เช่น สนธิสัญญาเบาว์ริง ทำให้ไทยไม่เสียเอกราช และยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับต่างประเทศ ค่ะ

รัชกาลที่ 4 ทรงเริ่มเปิดประเทศให้ต่างชาติเข้ามาค้าขาย และวางรากฐานความสัมพันธ์กับชาติตะวันตก ทำให้บ้านเมืองเริ่มมีระบบมากขึ้น

• ส่งเสริมให้ประชาชนทั่วไปสามารถอ่านออกเขียนได้

• ขยายโรงเรียนระดับประถมศึกษาไปทั่วประเทศ

• ส่งเสริมการเรียนรู้แบบ การศึกษาสำหรับราษฎร

2. ปรับปรุงหลักสูตรการเรียนการสอน

• พัฒนาหลักสูตรให้ทันสมัยและมีเนื้อหาเกี่ยวกับระบอบประชาธิปไตย

• เพิ่มเนื้อหาเกี่ยวกับ “รัฐธรรมนูญ” และ “หน้าที่ของพลเมือง”

3. เผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับระบอบประชาธิปไตย

• พิมพ์แจกจ่าย “คำอธิบายรัฐธรรมนูญ” ให้ประชาชนเข้าใจสิทธิและหน้าที่ของตน

• จัดอบรมและรณรงค์ให้คนไทยเข้าใจระบบการปกครองใหม่

4. ส่งเสริมการศึกษานอกระบบ

• จัดตั้ง ห้องสมุดประชาชน และแหล่งเรียนรู้ต่าง ๆ

• สนับสนุนการเรียนรู้ด้วยตนเองผ่านเอกสาร หนังสือ และสื่อเสียง

5. วางรากฐานด้านการศึกษาต่อระดับสูง

• สนับสนุนการพัฒนามหาวิทยาลัย เช่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

• สนับสนุนทุนการศึกษาสำหรับเรียนต่อในประเทศและต่างประเทศ

⸻

📝 สรุป

การศึกษาสมัยรัชกาลที่ 7 มุ่งให้ประชาชนมีความรู้พื้นฐาน เข้าใจประชาธิปไตย และสามารถมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศ เป็นการวางรากฐานให้การปกครองแบบใหม่ดำเนินไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ

1. 🏛️ การเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475

• ทรงยอมสละอำนาจจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ไปสู่ ระบอบประชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ

• เพื่อให้ประชาชนมีสิทธิในการปกครองตนเอง และมีส่วนร่วมทางการเมือง

⸻

2. 👨‍👩‍👧‍👦 การส่งเสริมสิทธิประชาชน

• มีการประกาศใช้ รัฐธรรมนูญฉบับแรกของไทย (พ.ศ. 2475)

→ ให้ประชาชนมีสิทธิเลือกตั้ง

→ เริ่มมีสภาผู้แทนราษฎรและนายกรัฐมนตรี

• เปิดโอกาสให้คนทุกชนชั้นสามารถมีบทบาทในสังคมได้มากขึ้น

⸻

3. 📚 ส่งเสริมการศึกษาเพื่อพัฒนาสังคม

• ส่งเสริมการอ่านออกเขียนได้ทั่วประเทศ

• พิมพ์เอกสารให้ความรู้แก่ประชาชน เช่น “คำอธิบายรัฐธรรมนูญสำหรับประชาชน”

• มุ่งให้ประชาชนเข้าใจหน้าที่ของพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย

⸻

4. 🏥 พัฒนาสุขภาพและอนามัยประชาชน

• ส่งเสริมการจัดตั้ง สถานพยาบาลพื้นฐาน และให้ความรู้เรื่องอนามัย

• เน้นสุขภาพของประชาชนในเขตชนบทมากขึ้น

• เริ่มมีแนวคิดการดูแล “สาธารณสุข” อย่างเป็นระบบ

⸻

5. 📊 การสำรวจและจัดระเบียบประชากร

• มีการเริ่มเก็บข้อมูลประชากรอย่างเป็นระบบ เพื่อใช้ในการวางแผนพัฒนาประเทศ

• ส่งเสริมการจดทะเบียนเกิดและตาย เพื่อความชัดเจนในการดูแลประชาชน

⸻

✅ สรุป

รัชกาลที่ 7 วางรากฐานสำคัญให้กับสังคมไทยในด้าน สิทธิประชาชน, การศึกษา, สุขภาพ, และ การมีส่วนร่วมทางการเมือง พร้อมทั้งเป็นผู้นำในการเปลี่ยนแปลงระบบสู่ประชาธิปไตยอย่างสันติ

การจัดตั้งกระทรวงธรรมการ

• จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2435 (ค.ศ. 1892)

• เป็นกระทรวงที่ดูแลด้านการศึกษาโดยเฉพาะ

• ถือเป็นจุดเริ่มต้นของระบบราชการด้านการศึกษาที่ชัดเจน

ด.ช ภูณภัสส์ พิศาลโชควรกุล เลขที่29

ด.ช ธีรศักดิ์ คันธมานนท์ เลขที่ 38

ด.ช ปัณณทัต ชวลิตพงศ์พันธุ์ เลขที่ 48

พระราชปณิธานเบื้องหลังการก่อตั้ง

ในยุคที่โลกกำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ และแนวคิดชาตินิยมกำลังเบ่งบานในหลายประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเล็งเห็นถึงความจำเป็นในการเตรียมพร้อมกำลังพลของชาติ ไม่เพียงแต่ในด้านการทหารเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการสร้างพลเมืองที่มีระเบียบวินัย มีความเสียสละ และพร้อมที่จะอุทิศตนเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติ จึงได้ทรงมีพระราชดำริจัดตั้งกองเสือป่าขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์หลักคือ:

• เสริมสร้างความมั่นคงของชาติ: แม้จะมีกองทัพอยู่แล้ว แต่การมีพลเรือนที่ได้รับการฝึกฝนและพร้อมช่วยเหลือราชการยามฉุกเฉิน ย่อมเป็นเกราะป้องกันประเทศที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

• ปลูกฝังระเบียบวินัยและจิตสำนึกรักชาติ: กองเสือป่าเป็นเสมือนโรงเรียนที่ฝึกฝนให้ประชาชนมีความรับผิดชอบต่อตนเองและสังคม รู้จักการทำงานร่วมกันเป็นหมู่คณะ และสำนึกในหน้าที่พลเมือง

• ส่งเสริมความสามัคคีในหมู่ชน: การรวมกลุ่มกันทำกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม ช่วยขจัดความแตกแยกและสร้างความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในหมู่ราษฎร

• พัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชน: กิจกรรมของเสือป่าไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การฝึกทางทหาร แต่ยังรวมถึงการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสาธารณะ การช่วยเหลือสังคม และการส่งเสริมสุขภาพอนามัยที่ดี

โครงสร้างและการดำเนินงาน

กองเสือป่าเปิดรับสมาชิกทั้งชายและหญิง ไม่จำกัดชนชั้นวรรณะหรืออาชีพ โดยเน้นการฝึกฝนวิชาทหารเบื้องต้น เช่น การใช้ปืน การเดินสวนสนาม และการปฐมพยาบาล รวมถึงกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ต่างๆ เช่น การสร้างถนน การขุดคลอง การดับเพลิง และการช่วยเหลือผู้ประสบภัย นอกจากนี้ ยังมีการปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม และการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ชาติไทย เพื่อสร้างความเป็นพลเมืองที่ดีอย่างสมบูรณ์แบบ

เครื่องแบบของเสือป่าในระยะแรกเป็นชุดสีกากี สวมหมวกปีกกว้าง มีตราเสือป่าเป็นสัญลักษณ์ ซึ่งออกแบบโดยพระองค์เอง กิจกรรมของเสือป่าได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากทางราชการ และได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายไปทั่วประเทศ ทำให้เกิดการจัดตั้งกองเสือป่าในหัวเมืองต่างๆ มากมาย

เพื่อให้มีรายได้เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม ทั้งนี้ เพราะในสมัยนี้มีศึกสงครามกับข้าศึกภายนอก ดังนั้นรัชกาลที่ 3 จึงได้ทรงตั้งภาษีอากรใหม่ถึง 38 ชนิด เช่น อากรบ่อนเบี้ยจั่น อากรหวย ภาษีเบ็ดเสร็จลงสำเภา ภาษีพริกไทย (ซึ่งเรียกเก็บจากผู้ซื้อและชาวไร่ผู้ปลูก) ภาษีไม้ฝาง ภาษีไม้แดง (ซึ่งเรียกเก็บจากผู้ซื้อลงเรือและเรียกจากผู้ขาย) ภาษีเกลือ ภาษีน้ำมันมะพร้าว ภาษีน้ำมันต่างๆ ภาษีกระทะ ภาษีต้นยาง ภาษีฟืน ภาษีใบจาก เป็นต้น

:การส่งเสริมการค้ากับต่างประเทศ:

รัชกาลที่ 3 ทรงให้ความสำคัญกับการค้ากับต่างประเทศ โดยเฉพาะการค้ากับจีน ซึ่งเป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญของพระคลังสินค้า นอกจากนี้ยังมีการเปิดการค้ากับชาติตะวันตก เช่น อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา โดยมีการทำสนธิสัญญาเบอร์นีกับอังกฤษ และสนธิสัญญาทางพระราชไมตรีกับสหรัฐอเมริกา
ส่วนใหญ่ทำการค้ากับจีน และค้าขายกับหัวเมืองมลายู พ่อค้าจีนในกรุงเทพฯ ได้ส่งสำเภาไปค้าขายถึงสิงคโปร์และเกาะหมาก

ด.ช ณัฏฐ์ ตรีเกสรนพมาศ เลขที่ 12 ป 6/6

นำเสนอ