(The Art Story, 2023)

Hann yrkir framm fortíð sína og svo dregur sig sjálfan niður. Hann talar um hversu gott lífið var áður:

,,Á hvítum hestum hleyptum við upp á bláan himinbogann-

og lékum að gylltum knöttum; við héngum í faxi myrkursins, þegar það steypist í gegnum undirdjúpin; eins og tunglsgeislar sváfum við á

bylgjum hafsins.''

Þetta gefur til að kynna að honum leið vel en síðar hrynur allt:

,,Hvar eru þau fjöll, sem hrynja yfir mína sorg, hálsar, sem skýla minni nekt með dufti?''

Honum líður alls ekki vel og dagar fara honum framm, það vantar hamingju en hún er ekki sjáanleg.