Απλοτητα

Καταφύγιο

Ασφάλεια

Ευθαυστοτητα

Νοσταλγία

Δημιουργικότητα

Μοναχικότητα

Ένα ιδιαίτερο αντικείμενο που έχω είναι ένα βαζάκι, το οποίο κρατώ πολλά χρόνια. Αυτό το αντικείμενο με γεμίζει νοσταλγία, καθώς προέρχεται από το σπίτι των γονιών μου και το έκλεψα από τον πατέρα μου. Για μένα, αυτό το βαζάκι αποτελεί ένα μικρό κομμάτι της προσωπικής μου «φωλιάς», μια μικρή γεύση από το παρελθόν και το οικογενειακό μου περιβάλλον.

Σε γενικές γραμμές, η «φωλιά» για εμένα δεν είναι απλώς ένας τόπος, αλλά ένα σύμβολο ασφάλειας και συναισθηματικής σταθερότητας, στοιχεία που σήμερα δυσκολεύομαι να βρω. Μέσα από την αναπόληση και τα αντικείμενα που κρατώ, προσπαθώ να διατηρήσω αυτή την αίσθηση και να θυμάμαι τα όσα με κάνουν να νιώθω ασφαλής

Το έργο αυτό, μέσα από την εσωτερική και εξωτερική διάδραση, αποδίδει την ιδέα ότι η φωλιά δεν είναι απλώς ένας φυσικός χώρος, αλλά ένα σύμβολο ασφάλειας, ταυτότητας και εσωτερικής ανασύνταξης.

Ο αρχιτέκτονας, στην πορεία της ταινίας, καλείται να αντιμετωπίσει τις εσωτερικές του συγκρούσεις, καθώς προσπαθεί να δημιουργήσει μια δομή που θα εκφράζει την ψυχική του κατάσταση. Η κοιλιά του αρχιτέκτονα, γίνεται μια μεταφορά για την εσωτερική του γέννηση και την ανάγκη του να βρει το δικό του χώρο, τη δική του φωλιά.

Η πλοκή αποκαλύπτει πως η δημιουργία του χώρου γίνεται μια πράξη αυτοέκφρασης και αυτοανακάλυψης

Όπως αναφέρει και ο Bachelard, η φωλιά είναι μια εσωτερική κατασκευή που εκφράζει την ανάγκη για οικειότητα και ασφάλεια, και στην ταινία αυτή το στοιχείο αυτό αποτυπώνεται μέσα από τις σκηνές, τα εσωτερικά τοπία και τη ψυχολογική κατάσταση των χαρακτήρων. Η ταινία καταφέρνει να αποδώσει την ιδέα ότι η δημιουργία, όπως και η ανθρώπινη αναζήτηση για φωλιά, είναι μια διαδικασία που ανακουφίζει και ταυτόχρονα αναζητά την αίσθηση της ολοκλήρωσης και της ασφάλειας.

(Πηγες:)

Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ανθρωπος τα χρησημοποιησε πριν από περίπου 10.000 χρόνια ως αντικειμενο τροφης και αργοτερα ως κατοικίδια

Πριν από 3.000 περιπου χρονια,το περιστερι χρησημοποιηθηκε ως αγγελιοφόρους για τη μεταφορά μηνυμάτων. Πιο συγκεκριμενα,κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποίησε περίπου 250.000 περιστέρια για τη διαβίβαση πληροφοριών εναντίον των αντιπάλων του, μια πρακτική που σταμάτησε το 1948.

Ωστόσο, μετα την ανάπτυξη της τεχνολογιας και της επερχομενης αστικοποιησης,ο ανθρωπος τα εγκατέλειψε, καθώς μπορουσαν να αντικατασταθουν απο μηχανήματα,καθως δεν χρειαζοταν να χρησημοποιηθουν πλεον. Ετσι σιγα σιγα απο οικοσητα ζώα, αφεθηκαν στη φυση και αναγκαστηκαν να βρισκουν διαφορετικους τροπους διαβιωσης. Ο πλυθισμος των περιστεριων αρχισε να αυξανεται ανεξελεγκτα,με αποτελεσμα ο ανθρωπος να τα θεωρει παρασιτα εφόσον καθιστουνταν και υπεύθυνα για μεταδοτικες ασθένειες.

Η δική μου προσωπική μετάβαση, από τη φωλιά των γονιών μου στη δική μου, με έχει αποπροσανατολίσει. Δεν εχω χασει το ένστικτό μου αλλα ειμαι στην αναζήτηση της δικης μου ταυτοτητας της φωλιας.Μπορει να αναζητω νοσταλγικα καποια στοιχεια της μητρικής μου φωλιας αλλα ταυτόχρονα αναζητω και νεα στοιχεια που μου αρεσουν, και πολλες φορες παρατηρω οτι δε μπορούν να συνδεθούν με τα στοιχεία του παρελθόντος και της νοσταλγιας σε σχεση με τη νεα φωλια που θελω να φτιαξω..Ειμαι σε μια διαδικασια της κατασκευης μιας δικης μου «φωλιάς» με τα δικα μου γουστα και ανάγκεςη οποια θα με στηρίξει και θα με ορίσει. Αυτή η διαδικασία μοιάζει με μια προσπάθεια να βρω την ταυτότητά μου μέσα σε ένα χάος, έχοντας μια «φωλιά» από αντικείμενα που δε συνδέονται μεταξύ τους, αλλά που συλλέγω και τοποθετώ απο ελπίδα και ανάγκη.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που δεν έχουν καν μια φωλιά,ειτε επειδη ειναι ανεργοι ειτε επειδή ειναι μεταναστες ,και αρα χωρις χρηματα.Η φωλιά τους μπορεί να διαλυθεί με μια βροχή, να μην προσφέρει ιδιωτικότητα, και ο καθένας περνάει δίπλα τους χωρίς να δώσει σημασία. Η φωλιά τους είναι μια κουβέρτα, ένα χαρτόκουτο, μια γωνία ενος δρόμου.

Η φωλια του καθενος εξαρταται απο αν εχει καποιες βάσεις,οικονομικες κοινωνικες και οικογενειακες.Εαν λοιπον καποιος τυχει να μην εχει αυτες τις προυποθεσεις υπαρχει μεγαλη πιθανοτητα να μη μπορει να εχει και τη δικη του φωλια.

Αυτή η κατάσταση, η δική μου και των άλλων, αντανακλά την ανάγκη για επανασύνδεση με τη φύση, για μια ζωή που θα βασίζεται στη βιωσιμότητα και το αυθεντικό. Η τέχνη και η δημιουργία γινονται τα εργαλεια που μπορουμε να χρησημοποιησουμε μέσα από αυτα να εκφράσουμε την απώλεια, την ελπίδα και την επιδίωξη μιας πιο αυθεντικής ζωής