Αφού ήμουν κλειδωμένη για ώρες μέσα στο χρηματοκιβώτιο και κανείς δεν με άκουγε, επειδή είχαν φύγει όλοι, σκέφτηκα να πάω λίγο ποιο βαθιά.

Εκεί που περπατούσα μέσα στο σκοτάδι είδα στο βάθος μία πόρτα. Την άνοιξα και με έβγαλε σε έναν κόσμο πολύ διαφορετικό από την γη. Δυστυχώς με είδαν κάποιοι περίεργοι άνθρωποι και νόμιζαν ότι ήμουν κλέφτης και ήθελαν να με δολοφονήσουν. Μετά από ώρες που με κυνηγούσαν με έχασαν. Για καλή μου τύχη βρήκα έναν πολύ καλό κύριο και του είπα αν μπορούσε να με πάει στην γη. Ευτυχώς ήξερε πού ήταν αλλά έπρεπε να ταξιδέψεις πολλές μέρες. Μετά από λίγο καιρό έφτασα στην γη. Το άλλο πρωί όταν ξύπνησα κατάλαβα ότι ήταν ένα όνειρο !!!

Σήμερα το πρωί, εκτυπώθηκε ξαφνικά, ένα χαρτί με μία μαύρη τρύπα. Το απόγευμα διάβαζα ένα βιβλίο, το κοριτσάκι με τα σπίρτα, ώσπου με φώναξε ο αδερφός μου. Άφησα το βιβλίο μου στο κομοδίνο, πάνω στο χαρτί με τη μαύρη τρύπα. Το βιβλίο εξαφανίστηκε! Ο αδερφός μου ξεχάστηκε γι’ αυτό πήγα πάλι στο δωμάτιό μου να δω τι άλλο μπορεί να κάνει αυτή η τρύπα.

Πήρα το χαρτί και έβαλα το κεφάλι μου μέσα στη τρύπα. Ένιωθα κάποιον να με τραβάει και δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Ύστερα βγήκα μέσα από ένα αναμένω σπίρτο, πήρα μία βαθιά ανάσα και άρχισα να ουρλιάζω, γιατί βρέθηκα κάπου πολύ διαφορετικά. Εκεί χιόνιζε και είχε παγωνιά, ενώ στο δωμάτιό μου είχε πάρα πολύ ζέστη.

Ένα κατατρομαγμένο κοριτσάκι καθόταν στην άκρη του δρόμου πουλώντας σπίρτα, ώμος κανείς δεν τα αγόραζε. Τότε κατάλαβα ότι ήμουν στο γνωστό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ευτυχώς είχα μαζί μου χρήματα και πήγα στον πιο κοντινό φούρνο να πάρω στο κοριτσάκι κάτι να φάει. Όταν της έδωσα το φαγητό, έκλαψε από την χαρά της και μου έδωσε ένα πακετάκι με σπίρτα.

Για να μη πεθάνει από το κρύο, την πήγα στο ορφανοτροφείο. Αφού σιγουρεύτηκα ότι θα την προσέχουν και θα της βρούνε μία καλή οικογένεια, έφυγα από το ορφανοτροφείο και άρχισα να περπατάω. Ύστερα κάθισα σε ένα παγκάκι και άναψα ένα σπίρτο. Ξαφνικά με τράβηξε η φλόγα και βρέθηκα στο αγαπημένο μου σπίτι.