Διαβάζουμε το βιβλίο της Κάντζου Νίκης “Τι θα πάρω μαζί μου φεύγοντας” και σκεφτόμαστε τα δικά μας πολύτιμα αντικείμενα που δεν θα μπορούσαμε να αποχωριστούμε. Δημιουργούμε μία ομαδική βαλίτσα στην οποία κάθε παιδί ζωγραφίζει ένα αντικείμενο που θα έπαιρνε μαζί του φεύγοντας. Διπλώνουμε το χαρτί και το τοποθετούμε μέσα σε ένα μπουκάλι.

 

Δραστηριότητα 2:

Με αφορμή τις καρέκλες του project «#3000 chairs» που παρατηρούμε με τα παιδιά στο διαδραστικό πίνακα, καλούμαστε να  ζωγραφίσουμε  σε μικρές κάρτες, καρέκλες για τα παιδιά πρόσφυγες. Τις ζωγραφιές αυτές τις στερεώνουμε σε μια ξύλινη καρέκλα της τάξης μας, που θα μας υπενθυμίζει ότι τα παιδιά πρόσφυγες έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση και ότι η θέση αυτή, αλλά και η αγκαλιά μας θα είναι πάντα διαθέσιμα για εκείνα. Φωτογραφίζουμε την καρέκλα και την τοποθετούμε μέσα στο μπουκάλι.

 

Δραστηριότητα 3:

Βγαίνουμε στην αυλή του σχολείου μας και μαζεύουμε πέτρες και άλλα φυσικά αντικείμενα τα οποία χρησιμοποιούμε για να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο σύμβολο της ειρήνης το οποίο θα φαίνεται από ψηλά και μακριά  και θα υπενθυμίζει σε όλους το πολύτιμο αγαθό της Ειρήνης. Φωτογραφίζουμε το αποτέλεσμα και τοποθετούμε και αυτή τη φωτογραφία μέσα στο μπουκάλι.

 

 

Η αρχική ιδέα είναι να κατασκευαστεί μια αληθινή χωροκάψουλα με τη χρήση μιας κούτας χάρτινης όπου το περιτύλιγμά της θα είναι οι ζωγραφιές που θα κάνουν τα ίδια τα παιδιά, μια ζωγραφιά δηλαδή που θα αποτυπώνουν οτιδήποτε όμορφο θέλουν με χρώματα της επιλογής τους και τα ονόματά τους. Φανταζόμαστε και συζητάμε με τους μαθητές τι όμορφο υπάρχει γύρω μας και στον κόσμο που κατοικούμε που θα θέλαμε να ταξιδέψει και σε άλλο πλανήτη για να δείξουμε πόσο χαρούμενοι είμαστε. Κάποιοι θα ζωγραφίσουν καρδιές κάποιοι λουλούδια, κάποιοι αμάξια, ακόμη κάποιοι άλλοι τον νερό και τη θάλασσα που απολαμβάνουμε το καλοκαίρι, τον ήλιο που μας φωτίζει και μας φτιάχνει τη διάθεση. Πράγματα που για εμάς είναι αυτονόητα αλλά για τον έξω κόσμο μπορεί και όχι. Θα πρέπει να σκεφτούμε πολύ σοβαρά και μετρημένα τα αντικείμενα που θα χωρέσουν σε αυτήν χωρίς να σπαταλήσουμε τον πολύτιμο χώρο μας. Με την  ευκαιρία αυτή θα νιώσουμε ευγνώμονες για όλα τα όμορφα που έχουμε γύρω μας και απολαμβάνουμε καθημερινά.

Με αφορμή το βιβλίο μπορεί να ξεκινήσει μια συζήτηση σχετικά με το «τι θα θέλαμε να δείξουμε σε κάποιον/α που μένει μακριά και δεν ξέρει τίποτα για εμάς;» Τα παιδιά σε δεύτερη φάση θα κληθούν να βγάλουν φωτογραφίες αγαπημένα τους αντικείμενα, αντικείμενα που είναι απαραίτητα για εκείνα και αγαπημένα τους μέρη. Στη συνέχεια θα τυπώναμε τις φωτογραφίες και θα τις κολλούσαμε στη δική μας χωροκάψουλα που θα στέλναμε στο διάστημα. 

Πως μπορεί να μοιάζει μια χωροκάψουλα; Ανάλογα με το τι θα έλεγαν τα παιδιά θα μπορούσαμε να σκεφτούμε και πώς να τη φτιάξουμε. Ωστόσο, θα μπορούσαμε να κάνουμε μια μεγάλη κατασκευή σαν τουνελ με χαρτόκουτες. Θα μπορούσαν τα παιδιά να βάψουν με διάφορους τρόπους και διάφορα υλικά τη χωροκάψουλα (τεμπερες, νερομπογιές, να βάψουν με τα χέρια ή με σφουγγάρια και πινέλα). Όταν η χωροκάψουλα θα ήταν έτοιμη θα τοποθετούσαμε στο εσωτερικό της τις φωτογραφίες μας.

Η Νηπιαγωγός τους αναφέρει ότι ο ζωγράφος έχει για το έργο μια «κρυμμένη» ιστορία κι ότι στις τσέπες τους τα πρόσωπα του πίνακα κουβαλούν τα πιο πολύτιμα αντικείμενα για κείνους από την πατρίδα τους. Τους ζητά να μαντέψουν την ιστορία του πίνακα. 

Στη συνέχεια εκτυπώνει το έργο το μοιράζει σε πέντε ομάδες παιδιών και ζητά να σκεφτούν ποια είναι αυτή η ιστορία. Τους καλεί να δημιουργήσουν ένα ομαδικό κολλάζ με την ιστορία τους χωρίς να ξεχνούν τα αντικείμενα. Τους ζητά να δώσουν έναν τίτλο στην ιστορία τους.
Στην ολομέλεια της τάξης η κάθε ομάδα αφηγείται την ιστορία το έργου όπως το βλέπει από τη δική της οπτική γωνία. Η νηπιαγωγός την καταγράφει στον διαδραστικό πίνακα στον επεξεργαστή κειμένου (word). Τους ζητά να δώσουν έναν τίτλο στην ιστορία τους.  Τέλος εκτυπώνει τις ιστορίες.

Στη συνέχεια ζητά από κάθε ομάδα να ζωγραφίσει τις εικόνες της κάθε ιστορίας. Το κείμενο με την εικονογράφηση της κάθε ιστορίας αποτελούν τη βάση για τη δημιουργία βιβλίων (έντυπων αλλά και ψηφιακών).

Παρατηρούμε τα αντικείμενα που πήραν μαζί τους και συζητούμε τι συμβολίζουν.

Σε ένα padlet αναρτούμε και την εικόνα με τα συναισθήματα που δημιούργησαν τα παιδιά.

 

2η Δραστηριότητα – υποθετικό σενάριο

 Ανακοινώνουμε στα παιδιά  ότι πρέπει κάθε παιδί αμέσως  να φύγει από το σπίτι και τη χώρα του. Τι θα βάλει μέσα στη βαλίτσα του;» Αρχικά χωριζόμαστε σε ομάδες των 4 παιδιών και συζητούμε για  τα αντικείμενα που επιλέγουμε. 

 Στο επόμενο βήμα η κάθε ομάδα καλείται να καταλήξει στα 4 πιο σημαντικά αντικείμενα που θα βάλει στη βαλίτσα και να τα ανακοινώσει στην τάξη, εξηγώντας τους λόγους  της κάθε επιλογής.

Ζωγραφίζουν ανά ομάδα σε Α4 χαρτί τα αντικείμενα αυτά.

Τέλος στο ψηφιακό εργαλείο padlet αναρτούμε τις ζωγραφιές με τα αντικείμενα που ζωγράφισε η κάθε ομάδα.

 

3η Δραστηριότητα

Στη συνέχεια συζητούμε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε, να προσφέρουμε εμείς για να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες να στήσουν ξανά τη ζωή τους.

Καταγράφουμε τις απαντήσεις των παιδιών και τα παιδιά τις ζωγραφίζουν.

 

Το φαινόμενο της προσφυγιάς υπάρχει παντού. Στέλνουμε λοιπόν στο διάστημα ένα padlet δείχνοντας τη σκληρή εικόνα της προσφυγιάς, την πιθανότητα να γίνουμε κάποια στιγμή όλοι πρόσφυγες αλλά  κύρια τους τρόπους που αποδεχόμαστε το διαφορετικό, που βοηθάμε τους άλλους δίνοντας την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.