İki oturumun sonunda da katılımcıların kendi portrelerini yaptığı bir etkinlik ekleyebilirsiniz. Portreler konusunda yaratıcılığı serbest bırakın ve eğlenin. Bakalım çocuklar kendilerini nasıl görüyor?
 

 

 

Stoacıların bir diğer düşünceleri şöyleydi: kötü şeylere hazırlıksız yakalanmamak ve böyle bir şey olduğunda üzülmemek adına önceden onların olacağını beklemek. Bu yüzden, hayatta birçok belirsizlik, birçok yanlış bilgi ve söylenti, birçok acımasız ve üzücü hikayeler olacağını, bunların bazılarının zor durumda kalan veya sevdiklerini kaybeden çocuklarla ilgili de olacağını, bunlar olurken her ne kadar dünyanın kalanı eskisi gibi yaşamaya devam etse de dünyayı kötü bir yer gibi göstereceğini kendine hatırlatmak gerekir. Daha fazla seyirci isteyen televizyon kanalları ve gazeteler daha dramatik haberler yaparak ortamı yükselteceğini de kendime hatırlatırım. O yüzden bu gibi şeyler olduğunda hazırlıksız yakalanmam ve duygularım o kadar ezici olmaz.
 

Düzgün düşünmenin önündeki bir engel, ayrı şeyleri birmiş gibi düşünmektir. Pandeminin ve çevreyle ilgili kaygıların üstüne haberlerdeki bu son acı durumla beraber insanlarla ilgili genel olarak umutsuzluğa kapılmak çok kolay. Ama bu şeyler arasında bazı bağlantılar olsa da hepsi büyük bir berbatlığın süreğen bir felaketi değil ve buradan insanların genel olarak kötü olduğu sonucunu çıkaramayız. Her sorun, kendi içinde ayrı durumlar.
Düzgün düşünmenin önündeki bir diğer engel de olayların tek yönünü düşünmektir. Pandemi feci bir şeydi ama milyonlarca insan kendi özgürlüklerini feda ederek başkalarının sağlığı için inanılmaz şekillerde çalıştı; bu savaş sırasında da doğrudan etkilenmeyen birçok ulus ve binlerce insan doğrudan etkilenenlere yardım edecek ve Rusya’nın içinde de birçok cesur insan savaşı protesto ediyor. Elbette, pandemi ve savaşlar hiç olmasaydı daha iyi olurdu ve insanların içinden çıkardıkları iyilik, getirdikleri acıya elbette değmez. Ama dünyada kötülük olduğu gibi iyilik de var ve bunu unutursak düşünmekte tembellik etmiş oluruz, bu da iyi felsefe yapmanın tersidir.

 Jason Buckley

 

Oyuncu Sayısı: Sınıf Mevcudu

Oyunun Amacı: Dikkat geliştirici.

Oyunda Kullanılan Malzemeler: Madeni para ve mendil

Oyunun Süreci: Bütün sınıf ellerini avuçlar birbirine bakacak şekilde sıranın üzerine çıkarır. Öğretmen avucunun içine koyduğu parayı herkesin avucunun içinden göstermeden geçirmeye başlar. Birinin avucuna çaktırmadan parayı bırakır. Sınıftaki herkesin eline mutlaka dokunur. Kimse elini açmaz. Bir mendilin ucuna bir düğüm atarak bir öğrencinin sırtına vurmaya başlar ve “Para kimde ?” diye sorar. Eğer o kişide para yoksa kafadan bir isim söyler. Daha sonra söylenen isme yönelir ve ona vurarak yeni bir isim öğrenmeye çalışır. Parayı bulana kadar oyun sürer. Paranın kimde olduğunu bulan bir sonraki oyunu oynatma hakkını elde eder.

Sonra kitabı okuyorum.
 
Sıra sorularda:
 

 
Bunlar benim oturumlarımda çocukların (aslında yetişkinlerin de) sorgulamaları sırasında en çok ortaya çıkan/kullandığımız sorular oldu. Siz de kendi sınıfınızda ortaya çıkan sorulara göre ilerleyebilirsiniz.