Expressionisme komt van het woord uitdrukking. Belangrijk bij deze kunststroming is dat de gevoelswaarde, het onderbewuste en wat de kunstenaar ervaart naar aanleiding van het onderwerp, de boventoon voert. Het gaat dus niet om wat de kunstenaar ziet of ervaart, het moe van de binnenkant komen. Kunstenaars leggen hun gevoel vast met behulp van kleur en vorm. Scherpe vormen zijn bijvoorbeeld agressief, en de kleur geel is blij. Deze stroming speelde van 1905 tot 1940. De belangrijkste vertegenwoordigers waren Nietzsche, Munch en Becker. 

De schreeuw van Munch is een typisch expressionistisch schilderij, een gevoel wordt uitermate duidelijk verbeeld. Het schilderij is dan wel zeer abstract, de emotie van wanhoop en paniek komt meteen over. Het kleurcontrast zorgt ook voor een bijzonder effect, de oranje kleuren steken duidelijk af tegenover de blauwe. 

Expressionisme in de literatuur zorgde voor het ontstaan van de vrije vers. Alle precieze regels hoefde niet meer nagevolgd te worden, het overbrengen van een emotie of gevoel stond centraal. Het ging om autonome kunst die los stond van de maker. Er was sprake van interpunctie, zo werd er gesold met het vaste metrum en werd een gedicht vrij in zijn vorm en klank. Paul van Ostaijen was de belangrijkste figuur, hij schikte zijn tekst op een aparte manier en experimenteerde veel met klanken.

Hendrik Marsman schreef gedichten zoals ‘de Vlam’ die de klassieke vers aantasten en speelde met de opbouw van de tekst. Ook hij probeerde een gevoel zo duidelijk mogelijk over te brengen, wat typisch expressionistisch was. Hij was een van de grondleggers van het expressionisme en maakte als een van de eerste gebruik van interpunctie.

Terzij de horde

nooit gleed een bloemsignaal

tegen de steilte van mijn schemernacht,

waar ik, gewelfd over de rand der ruimte,

den geur der eeuwen puur uit de bokaal der lucht

en zelve drijf, een late, smalle bloem,

op den verloomden maatslag van den tijd.

In dit gedicht vergelijkt hij zichzelf met de natuur, iets wat tot het organische expressionisme wordt gerekend. Hij vindt zichzelf een late, smalle bloem, dit kan erop wijzen dat hij zich al ouder voelt dan hij is. In dit gedicht komt een gevoel over van ergernis en bewustheid van de tijd.

Expressionisme komt van het woord uitdrukking. Belangrijk bij deze kunststroming is dat de gevoelswaarde, het onderbewuste en wat de kunstenaar ervaart naar aanleiding van het onderwerp, de boventoon voert. Het gaat dus niet om wat de kunstenaar ziet of ervaart, het moe van de binnenkant komen. Kunstenaars leggen hun gevoel vast met behulp van kleur en vorm. Scherpe vormen zijn bijvoorbeeld agressief, en de kleur geel is blij. Deze stroming speelde van 1905 tot 1940. De belangrijkste vertegenwoordigers waren Nietzsche, Munch en Becker. 

De schreeuw van Munch is een typisch expressionistisch schilderij, een gevoel wordt uitermate duidelijk verbeeld. Het schilderij is dan wel zeer abstract, de emotie van wanhoop en paniek komt meteen over. Het kleurcontrast zorgt ook voor een bijzonder effect, de oranje kleuren steken duidelijk af tegenover de blauwe. 

Expressionisme in de literatuur zorgde voor het ontstaan van de vrije vers. Alle precieze regels hoefde niet meer nagevolgd te worden, het overbrengen van een emotie of gevoel stond centraal. Het ging om autonome kunst die los stond van de maker. Er was sprake van interpunctie, zo werd er gesold met het vaste metrum en werd een gedicht vrij in zijn vorm en klank. Paul van Ostaijen was de belangrijkste figuur, hij schikte zijn tekst op een aparte manier en experimenteerde veel met klanken.

Hendrik Marsman schreef gedichten zoals ‘de Vlam’ die de klassieke vers aantasten en speelde met de opbouw van de tekst. Ook hij probeerde een gevoel zo duidelijk mogelijk over te brengen, wat typisch expressionistisch was. Hij was een van de grondleggers van het expressionisme en maakte als een van de eerste gebruik van interpunctie.

Terzij de horde

nooit gleed een bloemsignaal

tegen de steilte van mijn schemernacht,

waar ik, gewelfd over de rand der ruimte,

den geur der eeuwen puur uit de bokaal der lucht

en zelve drijf, een late, smalle bloem,

op den verloomden maatslag van den tijd.

In dit gedicht vergelijkt hij zichzelf met de natuur, iets wat tot het organische expressionisme wordt gerekend. Hij vindt zichzelf een late, smalle bloem, dit kan erop wijzen dat hij zich al ouder voelt dan hij is. In dit gedicht komt een gevoel over van ergernis en bewustheid van de tijd.

Expressionisme komt van het woord uitdrukking. Belangrijk bij deze kunststroming is dat de gevoelswaarde, het onderbewuste en wat de kunstenaar ervaart naar aanleiding van het onderwerp, de boventoon voert. Het gaat dus niet om wat de kunstenaar ziet of ervaart, het moe van de binnenkant komen. Kunstenaars leggen hun gevoel vast met behulp van kleur en vorm. Scherpe vormen zijn bijvoorbeeld agressief, en de kleur geel is blij. Deze stroming speelde van 1905 tot 1940. De belangrijkste vertegenwoordigers waren Nietzsche, Munch en Becker. 

Expressionistisch schilderij

De schreeuw van Munch is een typisch expressionistisch schilderij, een gevoel wordt uitermate duidelijk verbeeld. Het schilderij is dan wel zeer abstract, de emotie van wanhoop en paniek komt meteen over. Het kleurcontrast zorgt ook voor een bijzonder effect, de oranje kleuren steken duidelijk af tegenover de blauwe. 

Expressionisme in de literatuur

Expressionisme in de literatuur zorgde voor het ontstaan van de vrije vers. Alle precieze regels hoefde niet meer nagevolgd te worden, het overbrengen van een emotie of gevoel stond centraal. Het ging om autonome kunst die los stond van de maker. Er was sprake van interpunctie, zo werd er gesold met het vaste metrum en werd een gedicht vrij in zijn vorm en klank. Paul van Ostaijen was de belangrijkste figuur, hij schikte zijn tekst op een aparte manier en experimenteerde veel met klanken.

Hendrik Marsman

Hendrik Marsman schreef gedichten zoals ‘de Vlam’ die de klassieke vers aantasten en speelde met de opbouw van de tekst. Ook hij probeerde een gevoel zo duidelijk mogelijk over te brengen, wat typisch expressionistisch was. Hij was een van de grondleggers van het expressionisme en maakte als een van de eerste gebruik van interpunctie.

Een van Hendrik Marsmans gedichten genaamd Einde:

Terzij de horde

nooit gleed een bloemsignaal

tegen de steilte van mijn schemernacht,

waar ik, gewelfd over de rand der ruimte,

den geur der eeuwen puur uit de bokaal der lucht

en zelve drijf, een late, smalle bloem,

op den verloomden maatslag van den tijd.

In dit gedicht vergelijkt hij zichzelf met de natuur, iets wat tot het organische expressionisme wordt gerekend. Hij vindt zichzelf een late, smalle bloem, dit kan erop wijzen dat hij zich al ouder voelt dan hij is. In dit gedicht komt een gevoel over van ergernis en bewustheid van de tijd.