Στις ακτές της Μικράς Ασίας, στα νησιά του Αιγαίου και στα παράλια της Προποντίδας και της Μαύρης Θάλασσας, οι άνθρωποι ψάρευαν με δίχτυα, αγκίστρια ή καμάκια, ανάλογα με το είδος των ψαριών. Κάθε χρόνο εκατοντάδες τόνοι ψαριών, παρασυρμένοι από ισχυρά ρεύματα, έφταναν στις ακτές. Υπήρχαν ψάρια λιπαρά, που διατηρούνταν πολύ καιρό μέσα σε χοντρό αλάτι και αποτελούσαν συνηθισμένη τροφή των ανθρώπων τον χειμώνα. Επίσης τα παστά ψάρια ήταν καλή τροφή και για τους κατοίκους της αυτοκρατορίας που ζούσαν μακριά από τη θάλασσα και δεν είχαν τη δυνατότητα να τρώνε φρέσκα ψάρια.

Η ψαραγορά της Κωνσταντινούπολης

 

Στον  Κεράτιο Κόλπο κάθε πρωί, έφταναν ψαροκάικα, φορτωμένα με την ψαριά της προηγούμενης νύχτας. Εκεί ήταν η κεντρική ψαραγορά της Κωνσταντινούπολης, όπου έβρισκες ό,τι ήθελες. 

Οι έμποροι στην Πόλη ήταν οργανωμένοι και λειτουργούσαν κάτω από την επίβλεψη του Έπαρχου, ο οποίος είχε την ευθύνη για την εμπορική κίνηση της πρωτεύουσας: αυτός ρύθμιζε τις τιμές και έλεγχε την ποιότητα των προϊόντων. Από τα καΐκια, τα ψάρια έφταναν στους ψαράδεςτης γειτονιάς. Τα καπνιστά και τα παστά ψάρια, κύρια τροφή των φτωχών, πωλούνταν αποκλειστικά από τους μπακάληδες.  

Το αλάτι

Το αλάτι κατείχε ξεχωριστή θέση στοεμπόριο της αυτοκρατορίας. Χωρίς αυτό δεν θα μπορούσαν να συντηρηθούν τα ψάρια, το κρέας, το τυρί και τα αλίπαστα. Ένα από τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής αλατιού ήταν η Κέρκυρα, στο δυτικότερο άκρο της αυτοκρατορίας.Επίσης, το μονοπώλιο του αλατιού, ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς οικονομικούς πόρους της αυτοκρατορίας.

Τα γεύματα στα μοναστήρια

Τα λαχανικά και το ψωμί αποτελούσαν τη βασική τροφή των μοναχών στα πολυάριθμα μοναστήρια της αυτοκρατορίας. Οι περισσότεροι ανώτεροι ιερείς αντί να νηστεύουν, έτρωγαν κρέατα μαγειρεμένα με σάλτσες, τυριά, χαβιάρι και γλυκά. Από την άλλη, οι απλοί μοναχοί τρέφονταν με το αγιοζούμι, νερόβραστη σούπα με κρεμμύδια, ελάχιστο λάδι και κλωναράκια από ρίγανη. Αυτό το σέρβιραν στο πινάκιον, όπου έριχναν μπουκίτσες ψωμιού. Επίσης οι μοναχοί έπιναν πάντα κρασί με το φαγητό τους. Στο Άγιο Όρος, εξασφάλιζαν το κρασί από τους αμπελώνες που καλλιεργούσαν σε ολόκληρη τη χερσόνησο της Χαλκιδικής. Όταν περίσσευε κρασί, το πουλούσαν στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες πόλεις, πηγαίνοντάς το εκεί οι ίδιοι με πλοία

Στην μονή Παντοκράτορος έτρωγαν τα εξής:

 

Δευτέρα: λαχανικά, όσπρια ή θαλασσινά μαγειρεμένα σε λάδι με μπαχαρικά.

Τρίτη:λαχανικά, αυγά και τυρί.

Τετάρτη:νήστευαν (δεν έτρωγαν λάδι).   Πέμπτη:λαχανικά, αυγά και τυρί.

Παρασκευή: νήστευαν

Σάββατο:φρέσκο ψάρι.

Κυριακή:φρέσκο ψάρι