οπωσ και στα προηγουμενα εργα, δινω εμφαση στον χωρο ΜΕΣΑ στο αντικειμενο,στον τοπο που περιβαλλεται η στον τροπο που εκεινο το κενο το περιβαλλει και οχι στο ιδιο το πραγμα ωσ υλικο. ετσι πιστευω ειναι και στο συναισθημα. ειναι μια αυ΄΄λη φορμα ,ενα μαυρο συνεφακι. αν λοιπον ασχοληθεισ με το κενο που περιβαλλει το συνεφακι,τοτε βλεπουμε πια καθαρα, βλεπουμε τον νου,τον εγκεφαλο. το αντιθετο τησ καρδιασ ειναι ο εγκεφαλοσ. μπορουμε να εστιασουμε στην κοινη λογικη και οχι στα δικα μασ συναισθηματα.

εν κατακλειδη, η ασκηση προσωπικα με βοηθησε να μπορω διαφοροποιησω το συναισθημα με την λογικη. καποιεσ φορεσ πρεπει να ακουσ και να βαζεισ σε λειτουργια το πραγμα στο κεφαλι σου και οχι αυτον τον μυη που παντα παιρνει τον χειροτερο δρομο και καταληγεις να εχεισ τεταρτο healing era σε λιγοτερο απο δυο μηνεσ. Πιστεύω πως για να έχεις μια εσωτερική φωλιά, απαιτείται να έχεις ένα ασφαλές μέρος στον εγκέφαλο σου,πρέπει να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Πρέπει να αφιερώνεις χρόνο για να τον κατανοήσεις και πάντα να τον βάζεις πρωταιρεοτητα. Τότε πιστεύω πως θα μπορεί να δημιουργηθεί μια γαλήνια εσωτερική φωλιά.

Δεν είμαι σίγουρη αν η άποψη μου θα γίνει κατανοητή αλλά εγώ αυτό κατάλαβα .

1. Τραυματικές εμπειρίες ή συνεχές στρες: Όταν το περιβάλλον σου, παλιό ή τωρινό, δεν σου έδωσε ποτέ αίσθηση ασφάλειας, είναι δύσκολο να τη βρεις μέσα σου. Δεν την έχεις «μάθει» στο σώμα σου.

2. Έλλειψη σταθερών σχέσεων: Αν γύρω σου δεν υπάρχουν άνθρωποι που σε βλέπουν, σε ακούνε, σε αποδέχονται όπως είσαι, πώς να νιώσεις οικειότητα;

3. Αυτοκριτική και εσωτερική πίεση: Αν μέσα σου υπάρχει συνεχώς η φωνή που σε κρίνει, σε συγκρίνει, σε σπρώχνει, τότε το «μέσα» σου δεν μοιάζει φωλιά αλλά πεδίο μάχης.

4. Αίσθηση αποξένωσης από τον εαυτό: Μερικές φορές χάνουμε την επαφή με τον εαυτό μας, δεν ξέρουμε τι μας ηρεμεί, τι θέλουμε, τι είναι «δικό μας». Και τότε όλα μοιάζουν ξένα.