De verteller is niet geheel betrouwbaar. Ten eerste is Marjolijn zwanger, de hormonen kunnen haar beeld op de werkelijkheid beïnvloeden, op zowel een positieve als een negatieve manier. Daarnaast is Marjolijn zelf ontzettend betrokken bij het onderwerp, ofwel de daden van haar oom. Ze is verwante van haar oom waardoor ze misschien af en toe sommige dingen juist wel of niet wil geloven. Het is natuurlijk verschrikkelijk om te horen dat je oom vreselijke dingen heeft gedaan, misschien probeert ze de negatieve verhalen minder sterk te geloven dan de positieve verhalen. Door deze twee factoren is Marjolijns beeld op de werkelijkheid niet geheel betrouwbaar.

De vertelsituatie past zeker goed bij het onderwerp van het verhaal. Er wordt vertelt in de ik-vorm en grotendeels in de onvoltooid tegenwoordige tijd. Dit is een logische keuze in verband met de spanning van het verhaal. Daarnaast staat Marjolijn ook ontzettend dichtbij het onderwerp van het verhaal. Ze zoekt een gedeelte van haar familiegeschiedenis uit, en ze is zelf ook deel van die familie. Daarnaast is de gehele oorzaak voor de zoektocht naar haar familiegeschiedenis haar zwangerschap. Marjolijn is hierin het personage dat zwanger is, dus ook in dit opzicht past de vertelsituatie goed bij het onderwerp.

Het motto van het boek luidt: ‘’In talking about the past we lie with every breath we draw.’’ (William Maxwell) Vertaling: Als je over het verleden praat ben je eigenlijk constant aan het liegen. Hiermee wordt bedoeld dat je in principe de waarheid altijd wel een beetje verdraait. Dit geldt ook voor de situatie van de oom van Marjolijn. De waarheid wordt namelijk altijd verkleurd door de positie die je inneemt. Een achteraf verteld verhaal is altijd maar een afspiegeling van de waarheid. De verhalen van de verschillende bronnen van wie Marjolijn informatie krijgt zijn allemaal gedeeltelijk ingekleurd, ze zal nooit weten wat er precies echt is gebeurd. 

Er waren verschillende verhaalmotieven te vinden in het boek. Ten eerste een zoektochtmotief. De verteller, Marjolijn, gaat op zoek naar de geschiedenis van haar oom naar wie ze haar ongeboren zoon wellicht wil vernoemen. Ze moet uitzoeken of haar oom wel de legende is wat ze altijd had gedacht of dat er ook nog andere verhalen achter schuilden. Daarnaast is de dood ook nog een motief. Allereerst waren er drie slachtoffers bij de aanslag in Den Haag waar haar oom betrokken bij was. Daarnaast is het zoontje van haar oom bij de bevalling overleden. Ook is de moeder van Frans jong gestorven. Marjolijn heeft op 21-jarige leeftijd een abortus ondergaan na een ongewenste zwangerschap door een onenightstand. Ten slotte is ook Frans overleden in Spanje. Een laatste motief dat ik heb gevonden is spijt. Het enige wat de nabestaanden van het omgekomen dienstmeisje waarbij Frans betrokken was wilden was een betuiging van spijt van de dader. Daarnaast vroeg Marjolijn zich ook af of Frans wel spijt had van zijn daden.