Velaquí unha trama na que a resolución das liñas narrativas lle pide tamén ao lector ou lectora un posicionamento perante o narrado que o ha implicar ineludiblemente na novela. Escrita co característico estilo preciso e envolvente de Riveiro Coello, Laura no deserto é unha das grandes achegas narrativas da novela galega contemporánea.
http://editorialgalaxia.gal/produto/laura-no-deserto/

A partir do ano 2006, en que Rodríguez Baixeras visita por primeira vez o Brasil, decide convertelo nun centro de residencia primaveral e estival e, por tanto, nun dos principais polos de atracción -o outro é Galiza- cara ao que, desde entón, tendería a súa experiencia vital. A partir dese momento inaugural, inicia un modo de vida que lle permite un desdobramento: ser "outro" durante a metade do ano, non por mudanza de xorne ou de pensamento, senón por habitar outro clima, cambiar de ambiente, vestir outra roupa ou gustar comida diferente.

Amais dese dietario brasileiro, o poeta escribe unhas estampas en torno á cidade que o acolle, Salvador de Bahía. "A acusada presenza daquela terra ultramarina, tanto en forma de semblanzas como de diario, constitúe o verdadeiro centro deste libro, especialmente as primeiras polo que teñen de estabilidade, de prospección no tempo e -en certo modo- de novidade, de asombro inaugural", escribe Rodríguez Baixeras na nota aclaratoria inicial. Para o autor de 'O pan da tarde', ser o centro non significa, nin moito menos, erixirse en obxecto de visión exhaustiva, pormenorizada, mais si de contemplación dirixida a unha sociedade de alto poder de seducción e, sobre todo, sempre irradiadora dun estraño feitizo.

http://editorialgalaxia.gal/produto/brasil-no-centro/

 

 

 Fonte: https://www.atraves-editora.com/wp-content/uploads/2017/10/Unidade_didatica_Scorpio.pdf

Ademais, téñolle un agarimo especial xa que foi o punto de inicio do meu amor pola lectura, de descubrir que a través dos libros podíamos vivir incontables aventuras e coñecer lugares e personaxes inimaxinables. 

 

O argumento do libro xira arredor da historia da Emperatriz infantil, dun guerreiro de nome Atreyu e de Gastián, un neno  que le con paixón un libro máxico. A supervivencia do reino de Fantasía, onde moran os protagonistas principais, vai depender da capacidade imaxinativa deste cativo.

Así, a lectura desta novela, amosoume a importancia que a imaxinación e a fantasía teñen nas nosas vidas.

Gabarrón Cabero, Rosa María (Galego B2 - Curso 2020/2021)

O argumento desta novela sitúase nun barrio norteamericano dos anos 50 no que viven un grupo de mozos e mozas que se enfrontan á precariedade socioeconómica e ao seu propio camiñar cara á vida adulta.

Este libro sería para min o primeiro de moitos que devorei nunha soa noite e, polo tanto, a descuberta da sensación de non poder abandonar a lectura dunha boa historia.

Gabarrón Cabero, Rosa María
(Galego B2 - Curso 2020/2021)

En primeiro lugar, nada máis comezar o relato, aos tres porquiños expúlsanos de xeito cruel da casa familiar e, malia que a tristura e o desacougo se reflicte neles, a firme realidade acaba por ser a de ter que partir cara ao descoñecido, fóra da protección do seu fogar.

Para alén disto, temos neste conto un caso claro de escravitude infantil, xa que os personaxes logo de seren abandonados polos seus proxenitores, vense na obriga de traballar para facer as súas propias vivendas.

 

En segundo lugar, xorde na historia a terrible figura do “asasino”, o lobo. Un matador en serie, xa que logo non tenta quitarlle a vida só a un porquiño, senón que a súa intención vén sendo a de liquidar aos tres.

Nesta tentativa, vemos como o malvado lobo destrúe dúas da propiedades dos protagonistas e vólveos deixar de novo sen refuxio, tendo que pedir “asilo político” na casa do maior dos irmáns.

 

En terceiro lugar, abrolla outro dos pecados capitais, a mentira. O pérfido lobo chama á porta dos porquiños facéndose pasar por carteiro para que lle abran e así conseguir atrapalos. Neste mesmo apartado poderiamos dicir, a mais, que hai acoso.

A seguir, imos ter, claramente, un intento de entrada forzada na vivenda cando o lobo acaba por penetrar a través da cheminea. Con todo, cómpre salientar que o asasinato prodúcese, pola contra do agardado, cando os porquiños, con planificación e premeditación, queiman ao seu perseguidor.

 

Xa por último, os tres porquiños deciden construír un edificio de tres andares e faio sen licenza municipal e nun terreo do que, ben seguro, non son propietarios.

 

En resumo, coido que esta historia do lobo e os tres porquiños non é a idónea para ser contada a uns cativiños que, como queira que sexa, irán medrando nunha morea de traumas e pensamentos encontrados.