1569978

https://app.sli.do/event/6T8HWBtVMef2SZH3vmy9G3

Επιλέξτε "Απάντηση" και στη συνέχεια αλλάξτε το ανώνυμος με την ονομασία του σχολείου σας.

1^ο Βραβείο: στο έργο των Μαθητών/τριών της Γ΄ και της  Δ΄ Τάξης του 5^ου Δ. Σ. Τυρνάβου, το οποίο και θα αποτελεί στο εξής τον λογότυπο του Διεθνούς Θεματικού Δικτύου «Τα Παιδιά πρεσβευτές του τόπου τους» και θα χρησιμοποιείται από όλα τα μέλη του.

2^ο Βραβείο: στο έργο των Μαθητών/τριών του Τμήματος ΣΤ2 του 4^ου Δ. Σ. Τυρνάβου.

3^ο Βραβείο: στο έργο Μαθητών/τριών του Δ. Σ. Δήμητρας Αγιάς.

Επίσης, ειδικός έπαινος συμμετοχής απονέμεται:

1. Στους/στις Μαθητές/τριες των Τμημάτων της Ε΄ Τάξης του 19^ου Δ. Σ. Λάρισας.

2. Στους/στις Μαθητές/τριες της ΣΤ΄ Τάξης της Αχχιλοπούλειου Σχολής του Καΐρου.

3. Στους/στις Μαθητές/τριες των Τμημάτων Α1, Α2 και Α3 του Ειδικού Νηπιαγωγείου Γιάννουλης.

https://kosmoslarissa.gr/

https://tirnavospress.gr/ta-paidia-presveytes-topoy-mas/,

https://forms.gle/tk2zwZJmaA6rCPeB6

Ανέβασμα υλικού έως: 30-4-2025

https://screensharing.metered.live/issha-civt

https://onlinescreenshare.com/

https://www.jitbit.com/screensharing/#6123147236538828519255

padlet.com/tpe1obathmia/dtddpelarisas

• περιέχονται 2 ερωτήσεις προαιρετικές (Poll)

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfVvQl37hFeRVD3X7INco-PYaikM7mPkrgiG0wmVTMehjJWig/viewform?usp=dialog

Μπορείτε να ανεβάσετε αρχεία μέχρι 10 GB δωρεάν και να τα αποθηκεύσετε για μέχρι 30 ημέρες.

Μπορείτε να μοιραστείτε τα αρχεία σας με τους φίλους και συναδέλφους σας μέσω ενός συνδέσμου λήψης. Επιπλέον, μπορείτε να προστατέψετε τα αρχεία σας με κωδικό.

Βιβλιογραφικό σημείωμα

Στο πάνθεον των ηρώων της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, η μορφή του Λάμπρου Πλίτση ξεχωρίζει ως παράδειγμα απαράμιλλου θάρρους και αφοσίωσης στο καθήκον. Η ιστορία του, βαθιά συνυφασμένη με τα τραγικά γεγονότα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974, αποτελεί μια συγκλονιστική μαρτυρία ανθρώπινης αντοχής και πατριωτισμού.

 Η Άφιξη στην Κύπρο και η Τουρκική Εισβολή

Στις 19 Ιουλίου 1974, ο νεαρός στρατιώτης Λάμπρος Πλίτσης, έχοντας ήδη υπηρετήσει ένα έτος στον ελληνικό στρατό, αποβιβάστηκε στην Αμμόχωστο. Η μοίρα είχε προδιαγράψει πως θα γινόταν μάρτυρας και πρωταγωνιστής ιστορικών γεγονότων, καθώς μόλις την επόμενη ημέρα ξεκινούσε η τουρκική εισβολή στο νησί.

Στο χάος που ακολούθησε, ο Πλίτσης επέδειξε εξαιρετική γενναιότητα, συμμετέχοντας σε σκληρές μάχες σώμα με σώμα και επιχειρήσεις στην οροσειρά του Πενταδακτύλου. Η αφοσίωσή του στο καθήκον και η αποφασιστικότητά του στο πεδίο της μάχης αποτέλεσαν παράδειγμα προς μίμηση για τους συμπολεμιστές του.

Η Σύλληψη και η Φυλάκιση

Η πιο δοκιμαστική περίοδος της ζωής του ξεκίνησε στις 3 Σεπτεμβρίου 1975, όταν έπεσε στα χέρια μιας τουρκικής περιπόλου στη Λευκωσία. Η σύλληψή του σηματοδότησε την έναρξη μιας μακράς και επώδυνης δοκιμασίας στις τουρκικές φυλακές του μικρού Καϊμακλί (Ομορφίτα). Για 14 μήνες και 22 ημέρες, ο Πλίτσης υπέμεινε συνθήκες πλήρους απομόνωσης, με δύο φρουρούς να επιτηρούν μόνιμα το κελί του και κουκούλα να καλύπτει το πρόσωπό του σε κάθε μετακίνηση.

 Η Ηρωική Απόπειρα Απόδρασης

Στην απομόνωσή του, το πάθος για ελευθερία και η νοσταλγία για την ελληνική σημαία οδήγησαν τον Πλίτση σε μια τολμηρή απόπειρα απόδρασης. Με εξαιρετική ευφυΐα, προσποιήθηκε ψυχική αστάθεια και, οπλισμένος μόνο με ένα πιρούνι, κατάφερε να δραπετεύσει προσωρινά. Παρότι η απόπειρα απέτυχε, είχε ως αποτέλεσμα να αποκαλυφθεί η ύπαρξή του στις τουρκικές φυλακές, γεγονός που τελικά οδήγησε στην απελευθέρωσή του.

 Η Επιστροφή στην Ελευθερία

Μετά την απελευθέρωσή του και την επιστροφή του στη Λάρισα, ο Λάμπρος Πλίτσης προσπάθησε να επουλώσει τις πληγές του παρελθόντος. Δημιούργησε τη δική του οικογένεια, απέκτησε τρία παιδιά και αφοσιώθηκε στο ποδόσφαιρο, ένα άθλημα που είχε βαθιά ριζωμένο στην οικογενειακή του παράδοση – είναι άλλωστε ξάδερφος του διακεκριμένου τερματοφύλακα Γιώργου Πλίτση.

 Επίλογος

Ο πρόσφατος θάνατος του Λάμπρου Πλίτση στη Λάρισα σημάδεψε το τέλος μιας ζωής αφιερωμένης στην πατρίδα και τα ιδανικά της. Η ιστορία του παραμένει ζωντανή ως μαρτυρία της ανθρώπινης θέλησης για επιβίωση και της αδιάσπαστης αφοσίωσης στο καθήκον. Η κληρονομιά του, πλούσια σε διδάγματα θάρρους και αυτοθυσίας, θα συνεχίσει να εμπνέει τις επόμενες γενιές, υπενθυμίζοντάς μας το διαχρονικό κόστος της ελευθερίας και την αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Η Διατήρηση της Μνήμης

Η μνήμη του Λάμπρου Πλίτση παραμένει ζωντανή στη συνείδηση της τοπικής κοινωνίας. Το Δημοτικό Σχολείο του Μελισσοχωρίου, αναγνωρίζοντας τη σημασία της διατήρησης και μετάδοσης της ιστορικής μνήμης στις νέες γενιές, ανέλαβε μια σημαντική πρωτοβουλία για να τιμήσει τον ήρωα του χωριού τους. Μέσα από εκπαιδευτικές δράσεις και προγράμματα, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορία του συγχωριανού τους, να κατανοήσουν τις αξίες της αυτοθυσίας και της αγάπης για την πατρίδα, και να διδαχθούν από το παράδειγμά του. Η πρωτοβουλία αυτή συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση της ιστορίας του Λάμπρου Πλίτση και στην ανάδειξη της σημαντικής του δράσης κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Ο πρόσφατος θάνατος του Λάμπρου Πλίτση στη Λάρισα σημάδεψε το τέλος μιας ζωής αφιερωμένης στην πατρίδα και τα ιδανικά της. Η ιστορία του παραμένει ζωντανή ως μαρτυρία της ανθρώπινης θέλησης για επιβίωση και της αδιάσπαστης αφοσίωσης στο καθήκον. Η κληρονομιά του, πλούσια σε διδάγματα θάρρους και αυτοθυσίας, συνεχίζει να εμπνέει τις επόμενες γενιές, υπενθυμίζοντάς μας το διαχρονικό κόστος της ελευθερίας και την αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η πρωτοβουλία του Δημοτικού Σχολείου Μελισσοχωρίου είναι παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η τοπική κοινωνία μπορεί να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη των ηρώων της και να μεταλαμπαδεύσει τις αξίες τους στις επόμενες γενιές

Γεωργιάδη Μαρίνα, Κοντού Πηνελόπη, Τσιγκόια Δημητρούλα, Λαγού Αρετή

Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων από τον οθωμανικό ζυγό, στις 21 Φεβρουαρίου 1913, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στιγμές της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας. Αποτέλεσε μέρος των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913), όταν η Ελλάδα, μαζί με άλλες βαλκανικές χώρες, ένωσαν τις δυνάμεις τους για να διεκδικήσουν εδάφη που βρίσκονταν υπό οθωμανικό έλεγχο.

Οι μάχες για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων ήταν ιδιαίτερα σφοδρές και κρίσιμες. Ο ελληνικός στρατός, υπό τη διοίκηση του διαδόχου Κωνσταντίνου, διεξήγαγε μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή της Ηπείρου, με αποκορύφωμα τη μάχη του Μπιζανίου. Η κατάληψη του στρατηγικού αυτού οχυρού σήμανε το τέλος της οθωμανικής κυριαρχίας στα Ιωάννινα. Η είσοδος του ελληνικού στρατού στην πόλη έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τον τοπικό πληθυσμό, που υποδέχτηκε την ελευθερία με δάκρυα χαράς και εθνική υπερηφάνεια.

Ο Ρόλος της Μαρίας Φλωρά-Καράβια

Η Μαρία Φλωρά-Καράβια, γνωστή ζωγράφος και δημοσιογράφος, διαδραμάτισε έναν μοναδικό ρόλο στην αποτύπωση του αγώνα για την απελευθέρωση της Ηπείρου. Γεννημένη στην Κωνσταντινούπολη, με σπουδές στη ζωγραφική και πάθος για την τέχνη, αφιέρωσε μεγάλο μέρος του έργου της στην καταγραφή ιστορικών γεγονότων της εποχής της.

Η Φλωρά-Καράβια συνόδευσε τον ελληνικό στρατό ως πολεμική ανταποκρίτρια και καλλιτέχνης, καταγράφοντας με τα πινέλα και τη γραφίδα της τις σκηνές του πολέμου. Τα έργα της προσφέρουν μία συγκλονιστική ματιά στις δυσκολίες των στρατιωτών, τη ζωή στα στρατόπεδα, και τις συγκινήσεις της απελευθέρωσης. Μέσα από τα πορτρέτα της, αναδεικνύεται η ανθρώπινη πλευρά των γεγονότων, καθώς αποτύπωσε τόσο τους στρατιώτες όσο και τους απλούς πολίτες, δίνοντας έμφαση στις εκφράσεις και τα συναισθήματά τους.

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της συνεισφοράς της είναι ότι έδωσε φωνή στις γυναίκες του αγώνα. Τα έργα της λειτουργούν ως πολύτιμο ιστορικό ντοκουμέντο, ενώ οι προσωπικές της αφηγήσεις φωτίζουν άγνωστες πτυχές της καθημερινότητας κατά τη διάρκεια των μαχών.

Η Μαρία Φλωρά-Καράβια, μέσα από την τέχνη της, κατάφερε να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη της απελευθέρωσης και να εμπνεύσει τις επόμενες γενιές με την αγάπη της για την πατρίδα και την αλήθεια. Ο συνδυασμός της ευαισθησίας της ως καλλιτέχνιδα και του θάρρους της ως πολεμική ανταποκρίτριας αποτελεί μοναδικό παράδειγμα συμβολής στον αγώνα για την ελευθερία.

.

Η ΣΤ΄ τάξη και το Τμήμα Ένταξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Λαμίας μελετούν την τοπική ιστορία υλοποιώντας το πρόγραμμα: "Ηρώων Πράξεις"

Καθώς προχωράμε στις δράσεις του προγράμματος.

Ένα ταξίδι στην Ιεράπετρα Κρήτης στα χρόνια του Ναπολέοντα του Βοναπάρτη.

https://content.e-me.edu.gr/wp-admin/admin-ajax.php?action=h5p_embed&id=1458777

https://content.e-me.edu.gr/wp-admin/admin-ajax.php?action=h5p_embed&id=1452862

https://content.e-me.edu.gr/wp-admin/admin-ajax.php?action=h5p_embed&id=1467401

https://view.genially.com/664b64fa42c16000151f9ba5/presentation-essential-presentation

ΤΟΠΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Σκοπός της Δράσης:

Η δημιουργία της αφίσας με θέμα τα Δικαιώματα των Παιδιών έχει ως στόχο:

• Ενημερώνει και ευαισθητοποιεί: Ενημερώνει τους μαθητές, τους γονείς και την τοπική κοινωνία για τα δικαιώματα των παιδιών, όπως αυτά ορίζονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

• Ενδυναμώνει τα παιδιά: Ενθαρρύνει τα παιδιά να γνωρίζουν και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, να αναπτύσσουν την αυτοπεποίθησή τους και να συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνία.

• Προωθεί την ισότητα και τη μη διάκριση: Τονίζει ότι όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από την καταγωγή, το φύλο, τη θρησκεία ή τις ικανότητές τους, έχουν τα ίδια δικαιώματα.

• Ενισχύει τη δημιουργικότητα: Δίνει στα παιδιά την ευκαιρία να εκφραστούν εικαστικά και να αναπτύξουν τη δημιουργικότητά τους.

Βασικά Δικαιώματα των Παιδιών:

Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που υιοθετήθηκε το 1989, ορίζει τα δικαιώματα των παιδιών σε όλο τον κόσμο. Τα βασικά δικαιώματα περιλαμβάνουν:

• Δικαίωμα στη ζωή και την ανάπτυξη: Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να ζει και να αναπτύσσεται σωματικά, πνευματικά και κοινωνικά.

• Δικαίωμα στην υγεία: Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα στην πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και σε ιατρική περίθαλψη.

• Δικαίωμα στην εκπαίδευση: Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα στην εκπαίδευση, η οποία πρέπει να είναι δωρεάν και υποχρεωτική.

• Δικαίωμα στην προστασία: Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να προστατεύεται από κάθε μορφή βίας, κακοποίησης και εκμετάλλευσης.

• Δικαίωμα στην οικογένεια: Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να ζει σε ένα περιβάλλον αγάπης και φροντίδας, είτε με τους γονείς του είτε με άλλα μέλη της οικογένειάς του.

• Δικαίωμα στην έκφραση και τη συμμετοχή: Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του και να συμμετέχει στις αποφάσεις που το αφορούν.

• Δικαίωμα στην ανάπαυση και το παιχνίδι: Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να ξεκουράζεται, να παίζει και να συμμετέχει σε πολιτιστικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες.

Η αφίσα των μαθητών απεικονίζει αυτά τα δικαιώματα με διάφορους τρόπους, χρησιμοποιώντας τη φαντασία, χρώματα, εικόνες και σύμβολα.

https://minedu-secondary2.webex.com/minedu-secondary2/j.php?MTID=m7329f599319861e110c246b4db605304

2η ημέρα 2/4/2025

https://minedu-secondary2.webex.com/minedu-secondary2/j.php?MTID=m0f977d95feca960e718ad07ebb723556

Εμπνευσμένο από τη συμμετοχή της Μαρίνας Ξυδάκη στον 6ο Καλλιτεχνικό και Συγγραφικό Διαγωνισμό

Το φως έμπαινε διστακτικά από το παράθυρο της σοφίτας. Η Μαρίνα, μαθήτρια της Ε' Δημοτικού, καθόταν σκυμμένη πάνω από το χαρτί της, με το μέτωπο ζαρωμένο από συγκέντρωση. Γύρω της, διάσπαρτα, βιβλία ιστορίας, φωτογραφίες από παλιά αρχεία, και χρώματα σε μια χαοτική τάξη που μόνο εκείνη καταλάβαινε.

Είχε περάσει εβδομάδες διαβάζοντας ιστορίες για ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και την ειρήνη. Στο Αρχείο της πόλης της, με τη βοήθεια της γιαγιάς της που εργαζόταν εκεί, είχε ανακαλύψει γράμματα και ημερολόγια από την Κατοχή — φωνές από το παρελθόν που μιλούσαν για θάρρος και ελπίδα μέσα στο σκοτάδι.

"Πώς μπορώ να το αποδώσω αυτό;" αναρωτιόταν, κοιτάζοντας τη λευκή σελίδα που σταδιακά γέμιζε με χρώματα και γραμμές.

Στο έργο της, η Μαρίνα είχε ζωγραφίσει βουνά και πολεμιστές ίσως και ένα δέντρο ελιάς που οι ρίζες του διαπερνούσαν παλιά χειρόγραφα και φωτογραφίες. Στα κλαδιά του, αντί για φύλλα, σίγουρα θα υπήρχαν πρόσωπα ανθρώπων κάθε ηλικίας και καταγωγής, ενωμένα σε μια αλυσίδα που έφτανε ψηλά στον ουρανό. Μια μικρή φιγούρα, ένα παιδί, στεκόταν στην κορυφή κρατώντας την ελληνική σημαία.

"Το παρελθόν μάς κρατάει όρθιους και μας διδάσκει πώς να χτίσουμε το μέλλον," είχε γράψει ως τίτλο.

Το βράδυ της απονομής, η Μαρίνα στεκόταν νευρικά στη σκηνή του Χατζηγιάννειου. Φορώντας το φόρεμα που της είχε ράψει η μητέρα της, άκουσε τον διευθυντή του Αρχείου να διαβάζει το σκεπτικό της επιτροπής:

"Το έργο της Μαρίνας Ξυδάκη ξεχώρισε για τον τρόπο που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, αναδεικνύοντας πώς η συλλογική μνήμη και οι αγώνες των προηγούμενων γενεών αποτελούν πυξίδα για τις μελλοντικές. Η νεαρή καλλιτέχνις κατάφερε να αποτυπώσει την αδιάσπαστη συνέχεια της ανθρώπινης προσπάθειας για ελευθερία και ειρήνη, με έναν τρόπο που συγκινεί και εμπνέει."

Παραλαμβάνοντας το βραβείο της, η Μαρίνα είπε μόνο: "Ευχαριστώ τη γιαγιά μου που μου έδειξε ότι τα αρχεία δεν είναι απλά χαρτιά — είναι οι φωνές των ανθρώπων που δεν είναι πια εδώ να μιλήσουν, αλλά έχουν ακόμα τόσα να μας πουν."

Στην αίθουσα, οι γονείς της, οι συμμαθητές της, και οι δάσκαλοί της χειροκροτούσαν με υπερηφάνεια. Η γιαγιά της, στην πρώτη σειρά, σκούπισε ένα δάκρυ, θυμούμενη τις ιστορίες που η ίδια είχε ακούσει ως παιδί από τους δικούς της παππούδες — ιστορίες που τώρα, μέσα από τα χέρια της εγγονής της, έπαιρναν νέα ζωή και συνέχιζαν το ταξίδι τους στο μέλλον.

Γιατί έτσι είναι η ιστορία: ένας ζωντανός διάλογος ανάμεσα στο χθες και το αύριο, με γέφυρα το σήμερα. Και καμιά φορά, τα παιδιά είναι οι καλύτεροι αγγελιοφόροι της.

Για τον Διαγωνισμό

«Ο 1ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Αποταμίευσης ήταν μια εξαιρετική πρωτοβουλία που αναβίωσε μια παλαιότερη παράδοση, την Ημέρα Αποταμίευσης στα σχολεία, δίνοντας έμφαση στην καλλιέργεια χρηματοοικονομικού αλφαβητισμού από την παιδική ηλικία», μας εξηγεί η Προϊσταμένη του σχολείου. «Η συμμετοχή 80 σχολείων και πάνω από 1.000 μαθητών από όλη την Ελλάδα δείχνει το ενδιαφέρον για το θέμα. Η Όλγα, η μαθήτριά μας, διακρίθηκε ανάμεσα σε αυτούς, επιδεικνύοντας εξαιρετικές γνώσεις και δεξιότητες, τόσο στις ασκήσεις πολλαπλών επιλογών όσο και στην έκθεση που συνέταξε. Η διάκρισή της αποτελεί μεγάλη τιμή για το σχολείο μας και για την τοπική μας κοινωνία.»

Η Σημασία της Αποταμίευσης στην Εκπαίδευση

Όταν ρωτήσαμε για τη σημασία της αποταμίευσης στην εκπαίδευση των παιδιών, η Προϊσταμένη τόνισε: «Η αποταμίευση δεν είναι απλώς η αποθήκευση χρημάτων. Είναι μια δεξιότητα ζωής που βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν την αξία του χρήματος, να μάθουν να διαχειρίζονται τους πόρους τους και να σχεδιάζουν το μέλλον τους. Στη σημερινή κοινωνία, όπου η κατανάλωση προβάλλεται συνεχώς, είναι σημαντικό να διδάξουμε στα παιδιά την αξία της υπομονής, της αυτοπειθαρχίας και του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Μέσα από την αποταμίευση, τα παιδιά μαθαίνουν να θέτουν στόχους, να κάνουν θυσίες και να απολαμβάνουν τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους. Επιπλέον, η αποταμίευση ενισχύει την αίσθηση της υπευθυνότητας και της αυτονομίας, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να παίρνουν αποφάσεις για τα χρήματά τους.»

Το Δημοτικό Σχολείο Μελισσοχωρίου και η Επιτυχία

Η Προϊσταμένη μοιράστηκε μαζί μας το όραμα του σχολείου, ανέφερε ο δημοσιογράφος : «Στο Δημοτικό Σχολείο Μελισσοχωρίου, πιστεύουμε ότι η εκπαίδευση δεν περιορίζεται στα στενά όρια του σχολικού προγράμματος. Προσπαθούμε να δώσουμε στα παιδιά τα εφόδια για να γίνουν υπεύθυνοι και ενεργοί πολίτες. Η συμμετοχή στον διαγωνισμό αποταμίευσης ήταν μια ευκαιρία για τους μαθητές μας να εφαρμόσουν τις γνώσεις τους και να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους. Η επιτυχία της Όλγας είναι αποτέλεσμα της δικής της προσπάθειας, αλλά και της στήριξης των εκπαιδευτικών και των γονέων της. Είμαστε περήφανοι για την Όλγα και για όλους τους μαθητές μας που συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Η επιτυχία αυτή επιβεβαιώνει το σύνθημα του σχολείου μας, “Μαζί μπορούμε”, και μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε να δουλεύουμε για το καλύτερο μέλλον των παιδιών μας.»

Η Εμπειρία της Όλγας

Η νεαρή διακριθείσα μαθήτρια, Όλγα Γούλα, μοιράστηκε την εμπειρία της από τον διαγωνισμό: «Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία που με έκανε να σκεφτώ διαφορετικά για τα χρήματα. Έμαθα ότι δεν είναι σημαντικό μόνο να αποκτούμε πράγματα, αλλά και να σκεφτόμαστε το μέλλον. Στο σπίτι μας, με τους γονείς μου, συζητάμε συχνά για αποταμίευση και τώρα έχω αρχίσει να βάζω στην άκρη ένα μέρος από το χαρτζιλίκι μου για να αγοράσω ένα ποδήλατο που θέλω πολύ. Είμαι πολύ χαρούμενη για τη διάκρισή μου και θέλω να ευχαριστήσω τους δασκάλους μου που με βοήθησαν να καταλάβω τη σημασία της αποταμίευσης.»

Η τηλεφωνική μας συνέντευξη με την Προϊσταμένη του Δημοτικού Σχολείου Μελισσοχωρίου και τη μαθήτρια Όλγα Γούλα ανέδειξε όχι μόνο τη σημασία της αποταμίευσης στην εκπαίδευση των παιδιών, αλλά και το όραμα ενός σχολείου που προετοιμάζει τους μαθητές του για τις προκλήσεις της ζωής.

με μια ιστορία  σαν παραμύθι…..

Ποια η σχέση της γειτονιάς μας της Νεας Πολιτείας με τον Αβέρωφ... μα εδώ βρίσκεται το κονάκι του,το γνωρίσαμε την 1η χρονιά της συμμετοχής μας στο Δίκτυο.Και συνεχίζουμε αυτή την φορά γνωρίζοντας την Αβερώφειο Γεωργική Σχολή..

‘Σε μια έκταση τουλάχιστον 40 στρεμμάτων δυτικά της πόλης της Λάρισας δεσπόζουν τα ιστορικά κτιριακά συγκροτήματα της Αβερωφείου Γεωργικής Σχολής. Η ιστορία της σχολής είναι πολύ παλιά.  Το 1901 υπήρξε η απόφαση της ελληνικής πολιτείας για ίδρυση Γεωργικής Σχολής στην καρδιά της Θεσσαλίας, αλλά και η ολοκλήρωση και λειτουργία της Γεωργικής Σχολής το 1911, αποδεικνύουν πως πρόκειται για ένα κτιριακό συγκρότημα τεράστιας ιστορικής αξίας, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της οικονομικής ζωής του τόπου και της γεωργικής παραγωγής της χώρας μας.

Η απόφαση της ελληνικής πολιτείας για ίδρυση Γεωργικής Σχολής στη Λάρισα όπου θα φοιτούν μαθητές που θα απασχοληθούν στον αγροτικό – κτηνοτροφικό τομέα έρχεται μετά από τη δωρεά που έκανε ο Γεώργιος Αβέρωφ για σύσταση ελληνικού γεωργικού σχολείου στη Λάρισα.
Σύμφωνα με την ιστορικό Ιουλία Κανδήλα η οποία έχει πραγματοποιήσει διατριβή με θέμα «Η Αβερώφειος Γεωργική Σχολή Λάρισας: συμβολή στην ιστορία της γεωργικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα», το Φεβρουάριο του 1901 η κυβέρνηση του Γεωργίου Θεοτόκη αποφάσισε να προχωρήσει στην ψήφιση νόμου (Νόμος ΒΩΛΕ΄ 18/10-2-1901) σύμφωνα με τον οποίο ιδρύθηκε γεωργική σχολή στη Λάρισα με την επωνυμία «Αβερώφειος Γεωργική Πρακτική Σχολή Λαρίσης».

«Η επιλογή της Λάρισας ως τόπου ίδρυσης γεωργικού σχολείου, εκτός από την επιθυμία του δωρητή, εξαρτήθηκε και από τη γεωγραφική της θέση αλλά και από την ύπαρξη της εύφορης θεσσαλικής πεδιάδας», αναφέρει η κ. Κανδήλα στην διατριβή της.
Σύμφωνα με την κ. Κανδήλα ως καταλληλότερος χώρος εγκατάστασης επιλέχθηκε έκταση 3.000 στρεμμάτων του εθνικού κτήματος «Ακ-Σεράι», την οποία παραχώρησε το 1903 το υπουργείο Οικονομικών. Τα βασικά κτίρια της Σχολής παραδόθηκαν βέβαια – με πολλές ελλείψεις – τον Αύγουστο του 1911 και περίπου τρεις μήνες αργότερα η σχολή λειτούργησε.”

Τα νήπια εντυπωσιάστηκαν τόσο με την ιστορία της, τις εγκαταστάσεις αλλά κυρίως με την επαφή με τα ζώα της Σχολής.  Γίναμε μαθητές της, καθίσαμε στα θρανία της, νιώσαμε την αύρα της παλιάς Λάρισας.

Στο πλαίσιο αυτής της πραγματικότητας παρακολουθούμε μέσα από τα μάτια του κορυφαίου σκιαθίτη λογοτέχνη Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, το εθιμοτυπικό του αποχαιρετισμού των ναυτικών με τις οικογένειες τους, πριν την αναχώρηση των πλοίων.

 Στις σκηνές αυτές, αποτυπώνεται το ηθογραφικό- παραδοσιακό στοιχείο, το πηγαίο θρησκευτικό συναίσθημα, το ήθος ανδρών και γυναικών ,η συζυγική αγάπη και πίστη, η απώλεια αγαπημένων προσώπων.

Προτομές του υπάρχουν στη Χαλκίδα, στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα.

Τα οστά του αναγνωρίστηκαν στην Αλβανία το 2002 και η σορός του βρίσκεται πια στο Ισραηλιτικό Νεκροταφείο Θεσσαλονίκης.

1)     «Η πόλη κάτω από την πόλη»:

Κάτω από την πόλη της Θεσσαλονίκης βρίσκεται μία άλλη πόλη από το αρχαίο και βυζαντινό παρελθόν της. Με τις πρόσφατες ανασκαφές για τη δημιουργία του metro, αναδείχθηκαν νέα εξαιρετικά μνημεία.

Μαθήτριες του σχολείου παρουσιάζουν τις νέες ανακαλύψεις αλλά και παλαιότερα αξιοθέατα της  Ρωμαϊκής Αγορά καθώς και Βυζαντινές εκκλησίες.

Κάνοντας κλικ στον ακόλουθο σύνδεσμο Genally,

https://view.genially.com/67cdc8daa94c1ebae505f0ba/interactive-content-city-under-the-city

εμφανίζεται διαδραστικός χάρτης της περιοχής, με εικόνες στα σημεία ενδιαφέροντος. Στη συνέχεια, κάνοντας κλικ στην αντίστοιχη εικόνα, εμφανίζεται σχετικό video με τις παρουσιάσεις και βιντεοσκοπήσεις των παιδιών.

2)     «Ξενάγηση στην περιοχή των 40 Εκκλησιών Θεσσαλονίκης»

Παρουσίαση σημείων ενδιαφέροντος της περιοχής των 40 Εκκλησιών Θεσσαλονίκης, όπου βρίσκεται και το 11^ο Γυμνάσιο. Αφορά σημεία πολιτιστικού και αθλητικού ενδιαφέροντος, καθώς και φυσικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Παρόμοια με την προηγούμενη εργασία, κάνοντας κλικ στον ακόλουθο σύνδεσμο Genally,

https://view.genially.com/67cdc93e33bc3b73ae77feab/interactive-content-40-churches

εμφανίζεται διαδραστικός χάρτης της περιοχής, με εικόνες στα σημεία ενδιαφέροντος. Στη συνέχεια, κάνοντας κλικ στην αντίστοιχη εικόνα, εμφανίζεται σχετικό video με τις παρουσιάσεις και βιντεοσκοπήσεις των παιδιών.

Ιδιαίτερα για αυτήν την εργασία, έχει δημιουργηθεί από την ομάδα του σχολείου «Εξερευνητές σε δράση» άρθρο σε στυλ εφημερίδας, με την παρουσίαση των μνημείων και αξιοθέατων της περιοχής, το οποίο επισυνάπτεται.

Οι υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί:

Παπαλαζάρου Νικόλαος, κλ. ΠΕ82

Θάνου Δέσποινα, κλ. ΠΕ02

Βαλιάκα Μαρία, κλ. ΠΕ05

Το σχολείο είχε τη δική του ιστορία

   Οι μαθητές του Στ1 του 2^ου Δημοτικού Σχολείου Συκεών Θεσσαλονίκης, με το έργο τους θέλησαν να προβάλουν το πρόσωπο του Οδυσσέα Φωκά. Το κτήριο του σχολείου μας αρχικά στέγασε το 1^ο Γυμνάσιο Συκεών που ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1977. Το οικόπεδο ήταν του Δήμου και το κτήριο ήταν δωρεά των αδελφών Αποστόλου, Λέανδρου και Ιωάννας Φωκά, στη μνήμη του αδερφού τους Οδυσσέα, όπως γράφει και η αναρτημένη γι’ αυτό το σκοπό πινακίδα.

Ο Οδυσσέας Φωκάς γεννήθηκε στο Βατούμ της Ρωσίας το 1924 από οικογένεια αστών. Ο πατέρας του εγκατέλειψε τη Ρωσία και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη το 1930. Λόγω της οικονομικής κρίσης και εξ αιτίας της αρρώστιας του πατέρα του, πήγε μόνο 3 χρόνια  νυχτερινό γυμνάσιο, γιατί αναγκάστηκε να εργαστεί σε χαλκουργείο.

Η οικογένειά Φωκά, που έμελλε να γράψει την δική της ιστορία στην αγορά της Θεσσαλονίκης ήρθε στην Ελλάδα το 1930, διωγμένη από το Βατούμ της σημερινής Γεωργίας. «Εκεί ο πατέρας μας έκανε εμπόριο ψιλικών» θυμάται ο κύριος Λέανδρος Φωκάς. Το μικρόβιο του εμπορίου πέρασε και στους τρεις γιους της οικογένειας, τον Απόστολο, τον Οδυσσέα και τον Λέανδρο. Ο πατέρας προσβάλλεται από φυματίωση  και μέσα στην κατοχή, το 1942, πεθαίνει η μητέρα τους σε νεαρή ηλικία. Τα τρία παιδιά αναγκάζονται να βγουν στο μεροκάματο. Με τάβλες γεμάτες ψιλολόγια κάνουν τα πρώτα τους εμπορικά βήματα, στη γωνία Βενιζέλου με Σπανδωνή. Το 1957, οι αδελφοί Φωκά κατάφεραν να γίνουν μέτοχοι  σε ένα μεγάλο κατάστημα. Λίγο αργότερα όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ο ιδρυτής της επιχείρησης, την εξαγόρασαν και άλλαξαν την επωνυμία σε «Φωκάς». Το 1974 η εταιρία μετονομάζεται σε Οδυσσεύς Φωκάς Α.Ε, προς τιμήν του πρόωρα χαμένου συνιδρυτή της, που σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα. Η οικογένεια Φωκά είναι γνωστή στη Θεσσαλονίκη για τις δωρεές της, μία από αυτές είναι και το κτήριο στο οποίο στεγάζεται το σχολείο μας. Ο δήμος Συκεών για να τιμήσει την οικογένεια Φωκά για την προσφορά της ονόμασε τον δρόμο μπροστά από το σχολείο «Οδυσσέα & Αποστόλου Φωκά». Από τότε το σχολείο μας έμεινε γνωστό στην περιοχή ως «το σχολείο του Φωκά».

Η αρχιτεκτονική του σχολείου ήταν πρωτοπόρα για την εποχή της. Οι αίθουσες διδασκαλίας είναι πολύ μεγάλες και διαθέτει κλειστό γυμναστήριο, αίθουσα πληροφορικής, χημείο κ.ά. Οι μαθητές με τη ζωγραφική τους θέλησαν να αποτυπώσουν το χαρακτηριστικό σημείο του σχολείου μας που είναι το αίθριο. Το αίθριο βρίσκεται στο εσωτερικό του κτηρίου, το οποίο περιβάλλεται από τις αίθουσες διδασκαλίας, δίνοντας σε αυτές μια αίσθηση χώρου και φωτός. Στο αίθριο είναι τοποθετημένη η προτομή του Οδυσσέα Φωκά στη μνήμη του οποίου έγινε η δωρεά από τα αδέλφια του. Δίπλα στην προτομή είναι τοποθετημένη μια πινακίδα με την εξής επιγραφή: «ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΦΩΚΑΣ ΤΟΥ ΑΝΕΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΥ, ΕΜΠΟΡΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ, ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΒΑΤΟΥΜ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΙΣ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 1924 ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΙΣ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1974 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. ΟΛΗ ΤΟΥ Η ΖΩΗ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ»

Στην είσοδο του σχολείου μας υπάρχει επίσης μια πινακίδα με την εξής επιγραφή: «ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΗ ΜΑΣ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΦΩΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΤΟΥΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ, ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΟ ΑΥΤΟ ΔΩΡΕΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΣΥΚΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΝ, ΛΕΑΝΔΡΟΝ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΑ ΦΩΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΓΑΣΕΙ ΤΟ ΜΙΚΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΥΚΕΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΙΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΘΗΣΗ, ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΩΣ ΘΕΙΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΝΟΗΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ. ΕΘΕΜΕΛΙΩΘΗ ΕΠΙ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΡΤΗ, Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΥΚΕΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΦΑΛΗΣ»

Στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στο Δίκτυο, οι μαθητές μελέτησαν την ιστορία του μνημείου, αποτύπωσαν τις εντυπώσεις τους εικαστικά και συνέταξαν ένα σύντομο πληροφοριακό κείμενο.

Η εργασία αυτή αποτελεί μια γέφυρα ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα – ένα μικρό αλλά ουσιαστικό βήμα για να γίνουν τα παιδιά γνώστες, ερμηνευτές και τελικά πρεσβευτές του τόπου τους.

Σας προσκαλούμε να περιηγηθείτε στο έργο τους και να δείτε το Επταπύργιο μέσα από τα δικά τους μάτια!

Μαθητές που εργάστηκαν: Χατζημασούρας Γεώργιος - Ψυράκης Γεώργιος - Σαρίδης Νίκος [ Α Γυμνασίου ].

https://blogs.sch.gr/1dimalmyr/2025/03/30/sto-archaiologiko-moyseio-almyroy/

Το  πρόγραμμα  με τίτλο «Οι μαθητές πρεσβευτές της λυρικής και χορικής παράδοσης του τόπου τους» εκπονήθηκε  από τους μαθητές της Β΄ γυμνασίου και με υπεύθυνη   εκπαιδευτικό την κα.  Θανασούδα Ευαγγελία , φιλόλογο.

Η  ομάδα μαθητών εστιάζοντας στην κεντρική θεματική ενότητα του Δικτύου «Πρόληψη και αντιμετώπιση φαινομένων βίας στο πλαίσιο της  εκπαίδευσης για την Αειφορία» επεδίωξε να προάγει την πολιτιστική κουλτούρα  αναφορικά με την λυρική και χορευτική παράδοση όλων των μαθητών , αλλοδαπών και ημεδαπών , ώστε να δημιουργήσει ένα σχολικό περιβάλλον βασισμένο στον σεβασμό και την συμπερίληψη.

Τα αναμενόμενα αποτελέσματα στόχευαν στην ενεργοποίηση όλων των μαθητών και την ανάληψη ευθύνης, στην καλλιέργεια της  ενσυναίσθησης,  στον διαπολιτισμικό σεβασμό καθώς και στην υπέρβαση του εθνοκεντρισμού.

Με συμμετοχικές δραστηριότητες οι μαθητές αντάλλαξαν πολιτιστικά στοιχεία των χωρών τους και εντόπισαν ομοιότητες και διαφορές .

Ο βασικός άξονας που επεξεργάστηκαν οι μαθητές ήταν η χορευτική παράδοση του τόπου του κάθε μαθητή. Ο χορός αποτελεί τον σημαντικότερο κώδικα επικοινωνίας παρόλο που δεν βασίζεται στην λεκτική επικοινωνία.

Οι μαθητές μελέτησαν χορούς , έμαθαν χορογραφίες  με τη βοήθεια των γονιών τους,  απόλαυσαν τη χαρά της χορευτικής τους δεινότητας μέσα στην τάξη αλλά και σε εκπαιδευτικές επισκέψεις.

Ασχολήθηκαν συγκεκριμένα με τους χορούς της Γεωργίας, Αρμενίας, της Ελλάδας , της Κίνας και της Αλβανίας. Τέλος, συνειδητοποίησαν ότι ο παραδοσιακός χορός αποτελεί  μία παγκόσμια γλώσσα επικοινωνίας που δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους ανεξάρτητα από φυλή, καταγωγή , εθνικότητα και θρησκεία.

Οι μαθητές/τριες  συγκέντρωσαν πληροφορίες για τη ζωή, τις συνήθειες και τις απειλές που αντιμετωπίζει το Κιρκινέζι, δημιούργησαν τεχνητή φωλιά, κατασκεύασαν το "Ημερολόγιο του Κιρκινεζίου" και  αποτύπωσαν τη μετανάστευση και τη ζωή του στον κάμπο μέσα από δημιουργικά κείμενα και δραστηριότητες.

Η εργασία τους αποτέλεσε μια μοναδική ευκαιρία για βιωματική μάθηση, περιβαλλοντική ευαισθησία και αγάπη για τον τόπο τους. Το Κιρκινέζι έγινε το σύμβολό τους: ελεύθερο, χρήσιμο, πιστό στην πατρίδα του και άρρηκτα δεμένο με τον άνθρωπο και τη φύση.

Οι μικροί μας πρεσβευτές μάς θυμίζουν ότι ο πολιτισμός δεν βρίσκεται μόνο στα μνημεία, αλλά και στους αγρούς, στον ουρανό και στα πλάσματα που τον κατοικούν.

Σύντομη περιγραφή του δρώμενου: νωρίς την ημέρα της τέλεσης του εθίμου, οι συμμετέχοντες στον θίασο των Μάηδων (που αποτελείται από 20 άνδρες) καθώς και οι μουσικοί συγκεντρώνονται στο παλιό Δημοτικό Σχολείο, στη συνοικία της Αγίας Τριάδας Μακρινίτσας. Εκεί μεταμφιέζονται, πειράζουν ο ένας τον άλλον, με επίκεντρο το «Κορίτσι», καταναλώνουν αρκετό ντόπιο τσίπουρο και χορεύουν.

ΒΑΣΙΚΗ ΠΛΟΚΗ: Στην αρχή, οι συμμετέχοντες του δρώμενου χορεύουν όλοι μαζί συρτό με τον γενίτσαρο μπροστά. Έπειτα, ακολουθούν τα ζεμπέκια που χορεύουν ζεμπέκικο, ένα ζεμπέκικο ιδιαίτερο και αρκετά δύσκολο με τρεις γύρους και τέσσερις φορές γόνα (γονατίζουν). Στη συνέχεια, χορεύει ο γενίτσαρος και το κορίτσι ανοικτό χορό. Μετά από τον χορό, ο γύφτος σηκώνει το φουστάνι του κοριτσιού.  Ο γενίτσαρος θυμώνει, βγάζει το πιστόλι του και σκοτώνει τον γύφτο. Το δρώμενο συνεχίζεται με την έλευση του γιατρού, ο οποίος προσπαθεί απεγνωσμένα να σώσει τον ασθενή του. Όταν ο Μάης αφήνει πάνω στον γύφτο ένα λουλούδι, αυτός ανασταίνεται και ο χορός συνεχίζεται στην επόμενη φάση του. Ο Μάης κάθεται στο κέντρο της ομάδας και τραγουδάει, ανεβοκατέβαζει το μαγιόξυλο και με τον κάθε χτύπο εξελίσσεται το δρώμενο.

https://ayla.culture.gr/catalogue/oi-maides-tis-makrinitsas-piliou/

Οδοιπορικό της Δόμνας Σαμίου στην Μακρινίτσα για το έθιμο των Μάηδων

https://archive.ert.gr/76911/

Με επιτυχία και ενθουσιασμό ολοκληρώθηκε το πολιτιστικό πρόγραμμα του Γυμνασίου Ιωλκού αφιερωμένο στο παραδοσιακό έθιμο «Μάηδες της Μακρινίτσας». Η εορταστική εκδήλωση που σφράγισε τη λήξη του προγράμματος πραγματοποιήθηκε παρουσία εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων, αποτίοντας φόρο τιμής σε μια μοναδική πτυχή της πηλιορείτικης πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η εκδήλωση άνοιξε με μια σύντομη παρουσίαση που υπογράμμισε την πολιτισμική αξία του εθίμου, το οποίο έχει επισήμως εγγραφεί από το 2022 στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Οι μαθητές παρουσίασαν με ζωντάνια και ενδιαφέρον την πλοκή του δρώμενου, αναδεικνύοντας τα βασικά πρόσωπα και τους συμβολισμούς που το χαρακτηρίζουν.

Ξεχωριστή μνεία έγινε στις εντυπωσιακές φορεσιές των «ζειμπέκηδων», οι οποίες αποτελούν σήμα κατατεθέν της αναβίωσης του εθίμου και συνδέουν το παρελθόν με το παρόν μέσα από την αισθητική και την παράδοση. Ο κ. Μαρέδης, εκπαιδευτικός και γνώστης του εθίμου λόγω της συμμετοχής του σε αυτό από παλιά, είχε την ευγενή καλοσύνη να μιλήσει στα παιδιά και να τους δείξει από κοντά τα μέρη της παραδοσιακής αυτής φορεσιάς.

Η παρουσίαση κορυφώθηκε με μια σύντομη αναπαράσταση του δρώμενου από τους μαθητές, πλαισιωμένη από παραδοσιακή μουσική, χορούς και προβολή αυθεντικού βίντεο από την αναβίωση του εθίμου στην πλατεία της Μακρινίτσας. Η ζωντανή συμμετοχή και η αφοσίωση των παιδιών συγκίνησε το κοινό και έδωσε μια αισιόδοξη προοπτική για τη διατήρηση και συνέχιση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας.

Το πρόγραμμα αποτέλεσε μια μοναδική ευκαιρία βιωματικής μάθησης, καλλιέργειας πολιτισμικής συνείδησης και ενίσχυσης της τοπικής ταυτότητας, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά τον σημαντικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το σχολείο ως φορέας πολιτισμού.

Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Μαρέδη που αποδέχτηκε με χαρά την πρόσκληση του γυμνασίου Ιωλκού.

Συγκεκριμένα, οι μαθητές κάθε τάξης τραγούδησαν:

• Α’ τάξη: «Φορτώσαμε ένα ποντικό»

• Β’ τάξη: «Παντρεύουνε τον κάβουρα»

• Γ’ τάξη: «Στραβός βελόνα γύρευε»

• Δ’ τάξη: «Μια γριά μπαμπόγρια»

• Ε’ τάξη: «Στις ακρίβειας τον καιρό»

• Στ’ τάξη: «Κυρ τσιρτσιλιάγκος»

Επιπλέον, οι μαθητές χόρεψαν το γαϊτανάκι, έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς χορούς της αποκριάς, τα κουκιά, πώς το τρίβουν το πιπέρι και άλλους παραδοσιακούς χορούς, αναβιώνοντας έθιμα που έχουν τις ρίζες τους βαθιά στην ελληνική παράδοση. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η αναβίωση του εθίμου της Χάσκας από τους μαθητές της Γ1 τάξης. Το έθιμο αυτό, που σηματοδοτεί το τέλος της Αποκριάς και την είσοδο στη Σαρακοστή, διασκέδασε μικρούς και μεγάλους, υπενθυμίζοντας τη σημασία της διατήρησης των παραδοσιακών εθίμων. Η εκδήλωση αποτέλεσε μια μοναδική ευκαιρία για τους μαθητές να γνωρίσουν την πολιτιστική τους κληρονομιά, να εκφραστούν δημιουργικά και να ενισχύσουν το αίσθημα της συλλογικότητας. Η συμμετοχή τους έδειξε πως η παράδοση μπορεί να αποτελέσει γέφυρα μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, διατηρώντας ζωντανές τις ρίζες μας και ενισχύοντας την αειφορία του πολιτισμού μας. Το σχολείο μας συνεχίζει να προωθεί δράσεις που ενισχύουν την περιβαλλοντική και πολιτιστική συνείδηση των μαθητών, αποδεικνύοντας πως η εκπαίδευση μπορεί να είναι μια γιορτή γνώσης, εμπειρίας και δημιουργίας.

Οι μαθητές, κρατώντας στα χέρια τους στολισμένα ομοιώματα χελιδονιών, επισκέφθηκαν τη διευθύντρια κα Κανιά Ευαγγελία, καθώς και όλες τις τάξεις του σχολείου, τον πρόεδρο της τοπικής κοινότητας κ. Λυγούρα Κωνσταντίνο, το ΚΑΠΗ και τους κατοίκους του χωριού στην κεντρική πλατεία, ψάλλοντας τα παραδοσιακά κάλαντα της άνοιξης. Τα παιδιά συνόδευσαν οι δασκάλες των τάξεων που υλοποιούν το πρόγραμμα , Λιούπα Χριστίνα, Κουλαξίδου Ναυσικά, Γεράση Φιλομήλα μαζί με τη Μουσικό του σχολείου Ζιούρα Θεοδώρα.

Η δράση αυτή ενίσχυσε τη σύνδεση των παιδιών με την πολιτιστική μας κληρονομιά, διέδωσε το -όχι και τόσο γνωστό- έθιμο στο χωριό και προώθησε την ενεργή συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.

Η πρωτοβουλία αυτή είναι ακόμα μία δράση στα πλαίσια του Διεθνούς Θεματικού Δικτύου “Τα παιδιά πρεσβευτές του τόπου τους”, στο οποίο το σχολείο μας συμμετέχει φέτος ενεργά για πρώτη χρονιά, προάγοντας την πολιτιστική εκπαίδευση και την ενίσχυση της τοπικής ταυτότητας.

Ένα μικρό λαογραφικό μουσείο στήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο Φαλάνης για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου που συμμετέχουν στο Πολιτιστικό Πρόγραμμα “Με την Παράδοση Οδηγό, γνωρίζω καλύτερα τον Τόπο μου”. Αυθεντικές παραδοσιακές φορεσιές όλων των ηλικιών και χρηστικά αντικείμενα της καθημερινής ζωής των προγόνων μας, τα οποία με πολύ μεράκι συνέλεξαν οι μαθητές του προγράμματος και παραχώρησαν με περίσσια αγάπη οι κάτοικοι του χωριού, έδωσαν μια μοναδική ευκαιρία στους μαθητές να γνωρίσουν από κοντά την πολιτιστική μας κληρονομιά και παρακαταθήκη.

Με ιδιαίτερο ενθουσιασμό και σεβασμό στην τοπική παράδοση, οι μαθητές/τριες των Γ’ και Δ’ τάξεων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Φαλάνης συμμετείχαν σε μια ξεχωριστή δράση αναβίωσης του εθίμου της Περπερούνας. Πρωταγωνίστρια της αναπαράστασης ήταν μια μαθήτρια της Δ’ τάξης, η οποία υποδύθηκε την Περπερούνα,  στολισμένη με πράσινα φυλλώματα, όπως επιτάσσει το έθιμο.

Η δράση περιλάμβανε επίσκεψη των μαθητών σε σπίτια του χωριού, όπου οι νοικοκυρές τους υποδέχτηκαν με χαμόγελα και έριξαν νερό στην Περπερούνα – μια συμβολική πράξη για την επίκληση της βροχής και της ευφορίας της γης. Οι μαθητές τραγουδούσαν το χαρακτηριστικό τραγούδι της Περπερούνας, δίνοντας ζωή στο παλιό έθιμο και σκορπίζοντας κέφι σε κάθε γωνιά του χωριού. Η αναπαράσταση ολοκληρώθηκε με μια τελετουργική παρουσίαση στην αυλή του σχολείου, όπου συγκεντρώθηκαν όλοι οι μαθητές και εκπαιδευτικοί για να παρακολουθήσουν το αποτέλεσμα της δράσης.

Τον συντονισμό της όλης εκδήλωσης είχε η εκπαιδευτικός Μουσικής κα Θεοδώρα Ζιούρα, ενώ τη δράση στήριξαν ενεργά η διευθύντρια του σχολείου, κα  Κανιά Ευαγγελία, οι εκπαιδευτικοί των τάξεων/τμημάτων κα Γεράση Φιλομήλα, κα Κουλαξίδου Ναυσικά, κα Λιούπα Χριστίνα και ο εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής του σχολείου κος Γεωργούλας Δημήτριος. 

Μέσα από τέτοιες βιωματικές δραστηριότητες, οι μαθητές έρχονται σε επαφή με την πολιτιστική τους κληρονομιά, κατανοούν τη σημασία της και συμβάλλουν ενεργά στη διατήρησή της

Τον «Κλήδονα», το δημοφιλέστερο έθιμο του καλοκαιριού που συναντάται σε πολλά μέρη της Ελλάδας, αναβίωσε χθες το βράδυ το Δημοτικό Σχολείο Φαλάνης σε συνεργασία με τη Χορωδία Γυναικών Φαλάνης, στην πλατεία του χωριού στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων για τον εορτασμό των πολιούχων Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Οι μαθητές των τμημάτων Γ1 και Γ2 κάναν αρχικά μία σύντομη αναφορά στις δράσεις που πραγματοποίησαν την τρέχουσα σχολική χρονιά υλοποιώντας το πρόγραμμα «Με την παράδοση οδηγό γνωρίζω καλύτερα τον τόπο μου», του διεθνούς Θεματικού Δικτύου «Τα παιδιά πρεσβευτές του τόπου τους».

Στη συνέχεια, μέσα από δραματοποίηση του τελετουργικού, οι μαθητές των τμημάτων Δ1 και Δ2 σε σύμπραξη με τη Χορωδία Γυναικών Φαλάνης παρουσίασαν βήμα βήμα πως εξελισσόταν ο «Κλήδονας» στη Φαλάνη και στην ευρύτερη περιοχή. Η σύμπραξη αυτή, νέας και παλιάς γενιάς, γεμάτη μνήμες, τραγούδια, έθιμα και παραδόσεις, που ξυπνούν την πολιτιστική μας διαδρομή και αναδεικνύουν το μεγάλο πλούτο της λαϊκής μας κληρονομιάς, γοήτευσε και συγκίνησε το κοινό που κατέκλυσε την πλατεία του χωριού.

Παιχνίδι εναλλαγής στίχων και ρόλων μεταξύ των μαθητών μας και των κυριών της Χορωδίας, θεατρική απεικόνιση και αφηγήσεις, ένα ταξίδι ιστορίας και πολιτισμού.

«Να μπουν καλά, να βγουν χρυσά, να βγουν μαλαματένια» και τα λουλούδια μπαίνουν μέσα στο στολισμένο «γκιούμι». Ακολουθεί το πέρασμα από τρεις βρύσες του χωριού, τραγούδι και χορός, και «να βγάλουμε τα Κλήδονα τώρα τ’ Άη Γιαννιού». Να βάλουν οι ελεύθερες κοπέλες το λουλούδι κάτω από το μαξιλάρι για να ονειρευτούν τον νέο που θα παντρευτούν!

«Να μπουν καλά, να βγουν χρυσά, να βγουν μαλαματένια» και τα λουλούδια μπαίνουν μέσα στο στολισμένο «γκιούμι». Ακολουθεί το πέρασμα από τρεις βρύσες του χωριού, τραγούδι και χορός, και «να βγάλουμε τα Κλήδονα τώρα τ’ Άη Γιαννιού». Να βάλουν οι ελεύθερες κοπέλες το λουλούδι κάτω από το μαξιλάρι για να ονειρευτούν τον νέο που θα παντρευτούν!

Μαθητές και χορωδία συντόνισε η Μουσικός του Δημοτικού Σχολείου Φαλάνης Ζιούρα Θεοδώρα μαζί με τις εκπαιδευτικούς Αμανατίδου Παρθένα, Γεράση Φιλομήλα, Κουλαξίδου Ναυσικά, Λιούπα Χριστίνα με την πολύτιμη βοήθεια της εκπαιδευτικού Πληροφορικής του Σχολείου Κόκκινου Ξανθή.

Η παρουσία του Δημάρχου Λαρισαίων κ.κ. Α. Μαμάκου, των Αντιδημάρχων κ.κ. Δ. Λεωνιδάκη και Κ.Βλαχούλη, του Τοπικού Συμβουλίου της Κοινότητας Φαλάνης, Δημοτικών και Κοινοτικών Συμβούλων και πλήθος κόσμου, μας τίμησε ιδιαίτερα.

Ο Ήρωας του τόπου μου "Γεώργιος Καραϊσκάκης"

Ειδικός Έπαινος Εικαστικού Έργου και Τρισδιάστατης Κατασκευής.

Οι μαθητές μας εκφράστηκαν δημιουργικά και βραβεύτηκαν για την ομαδική μακέτα της σπηλιάς του Γεώργιου Καραϊσκάκη.

Ας μιλήσουμε για το δικό μας ήρωα...

https://www.canva.com/design/DAGpDj_XzCg/xXar5BjuG3ccTgGzrL3s5A/view?utm_content=DAGpDj_XzCg&utm_campaign=share_your_design&utm_medium=link2&utm_source=shareyourdesignpanel

Ο Αρχιστράτηγος της Επανάστασης του 1821 Γεώργιος Καραϊσκάκης γεννήθηκε σε ένα σπήλαιο κοντά στη μονή του Αγίου Γεωργίου, 7 χιλ. πάνω από το Μαυρομμάτι Καρδίτσας, τον Απρίλιο του 1782.

Το Μαυρομμάτι είναι μεγάλος ημιορεινός οικισμός και ένα από τα ιστορικά χωριά του νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται στους πρόποδες των ιστορικών Αγράφων 27 χλμ. βορειοδυτικά της Καρδίτσας και 3 χιλ. ανατολικά του Μουζακίου στα δεξιά του ποταμού Πάμισου σε υψόμετρο 160 μέτρων.

Ο Καραϊσκάκης ήταν αρχηγός σε πολλές μάχες και βοηθούσε τους φτωχούς και τους αδύναμους. Ήταν γνωστός για την εξυπνάδα και την καρδιά του. Όλοι τον θαύμαζαν για το θάρρος και την αγάπη του για την Ελλάδα.

Στην Καρδίτσα τον θυμόμαστε πάντα με περηφάνια, γιατί ήταν παιδί του τόπου μας. Είναι ένας ήρωας που δεν ξεχνάμε ποτέ!

Σ' αυτή τη σπηλιά τον Απρίλιο του 1782 γεννήθηκε ο Αρχιστράτηγος του 21' Γ. Καραϊσκάκης

https://youtu.be/i59MSji8vwE?si=fI1_8jpF31LIzd-1

Στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης: Δημιουργώντας Εκπαιδευτικές Γέφυρες με σχολεία, κοινότητες και τον κόσμο, στον Άξονα 9: Συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα, με την υλοποίηση του εκπαιδευτικού προγράμματος σχολικών δραστηριοτήτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης «Μαθητές Ξεναγοί στο Εθνικό Πάρκο της Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου: Μαθαίνω, Δρώ και Δημιουργώ», πραγματοποιήθηκε διδακτική επίσκεψη στον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς, την Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2024. Οι μαθητές και οι μαθήτριες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά το μοναδικό αυτό οικοσύστημα, να ευαισθητοποιηθούν για τη σημασία της προστασίας του περιβάλλοντος και να εμπνευστούν για δράση.

Τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο, οι μαθητές-τριες της Β΄ τάξης του σχολείου μας αναδείχθηκαν σε μικρούς εξερευνητές του μοναδικού οικοσυστήματος του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς. Σε συνεργασία με τον Φορέα Διαχείρισης του Πάρκου, τα παιδιά συμμετείχαν σε ένα συναρπαστικό ταξίδι γνώσης και ευαισθητοποίησης. Ειδικότερα, κάθε Τετάρτη, τα εργαστήρια δεξιοτήτων μετατρεπόταν σε ένα μικρό ερευνητικό κέντρο. Οι μαθητές, χωρισμένοι σε ομάδες, ανέλαβαν να εμβαθύνουν σε διάφορες πτυχές του δάσους της Δαδιάς. Με τη βοήθεια της κα Φιλιώs Τσιατάλτζιαλη  από τον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς, μελέτησαν τη μοναδική βιοποικιλότητα του, τους κινδύνους που το απειλούν και τους τρόπους προστασίας του. Αφού ολοκλήρωσαν την έρευνά τους, οι μαθητές μας μεταμορφώθηκαν σε μικρούς ξεναγούς. Προετοιμάστηκαν σχολαστικά και δημιούργησαν παρουσιάσεις, αφίσες και άλλα οπτικά μέσα για να παρουσιάσουν τις γνώσεις τους στους συμμαθητές τους και στους επισκέπτες του σχολείου. Κατά τη διάρκεια της διδακτικής επίσκεψης στο Εθνικό Πάρκο, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν από πρώτο χέρι το έργο τους, μεταδίδοντας με πάθος το μήνυμα της προστασίας του περιβάλλοντος.

Τι μάθαμε;

• Η Δαδιά είναι ένας θησαυρός: Οι μαθητές-τριες μας ανακάλυψαν ότι το δάσος της Δαδιάς φιλοξενεί μια μοναδική ποικιλία φυτών και ζώων, όπως ο μαυρόγυπας, ένα από τα σπανιότερα αρπακτικά πουλιά στον κόσμο.

• Οι κίνδυνοι που απειλούν: Μάθαμε για τις πυρκαγιές, την παράνομη υλοτομία και άλλες απειλές που θέτουν σε κίνδυνο το δάσος.

• Η σημασία της προστασίας: Κατανοήσαμε ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι ευθύνη όλων μας και ότι κάθε μικρή ενέργεια μετράει.

• Η δύναμη της συνεργασίας: Συνεργαζόμενοι σε ομάδες, οι μαθητές μας έμαθαν να μοιράζονται τις γνώσεις τους, να ακούν τις απόψεις των άλλων και να επιλύουν προβλήματα από κοινού.

Με το πρόγραμμα «Μαθητές Ξεναγοί» στοχεύουμε να καλλιεργήσουμε στις νέες γενιές την περιβαλλοντική συνείδηση και να τους ενθαρρύνουμε να γίνουν ενεργοί πολίτες. Είμαστε περήφανοι για τους μαθητές μας και ευχαριστούμε θερμά τον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς για την υποστήριξή του.

#Δαδιά #περιβάλλον #εκπαίδευση #παιδιά #φύση #προστασία #ΠεριβαλλοντικήΕκπαίδευση #ΕθνικόΠάρκοΔαδιάς #ΜαθητέςΞεναγοί #ΣχολικέςΔραστηριότητες

Ζωγράφισαν, έπαιξαν θεατρικά παιχνίδια, κατασκεύασαν ποτάμια με φυσικά υλικά και εμπνεύστηκαν από μύθους και ιστορίες.
Διάβασαν παραμύθια με θέμα το νερό και συζήτησαν για την οικολογική σημασία της προστασίας των ποταμών.
Έμαθαν λέξεις και έννοιες σχετικές με το ποτάμι μέσα από γλωσσικά και μαθηματικά παιχνίδια.
Περπάτησαν δίπλα στο ποτάμι της περιοχής μας (Πηνειός) και παρατήρησαν τη χλωρίδα και την πανίδα του.

Όλες αυτές οι στιγμές καταγράφηκαν και συγκεντρώθηκαν σε ένα μικρό βίντεο που αποτυπώνει τη χαρά της ανακάλυψης, τη συνεργασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών μας!

Νηπιαγωγοί: Ευαγγελοπούλου Ζακελίν, Σοϊλή Παναγιώτα

Ο χορός του γενίτσαρου με το κορίτσι και η ανάσταση του Μάη

 Οι μαθητές του Γυμνασίου Νιγρίτας έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε το πολιτιστικό πρόγραμμα στο οποίο συμμετείχαμε κατά τη σχολική χρονιά 2024-2025, με τίτλο: «Οι μαθητές ανιχνεύουν τα ήθη και τα έθιμα της πολιτιστικής τους κληρονομιάς», με συντονίστρια την Θεολόγο του σχολείου μας κυρία Ελισσάβετ Κουτσογιάννη ΠΕ01 και συμμετέχοντες καθηγητές την Υποδιευθύντρια του Γυμνασίου Νιγρίτας, Φιλόλογο, κυρία Θανασούδα Ευαγγελία καθώς και τον Μουσικό κύριο Καραματσούκη Παντελή, ΠΕ79.01.

Κατά τη διάρκεια του προγράμματος, αναζητήσαμε πληροφορίες για τον τόπο μας, εστιάζοντας στα θρησκευτικά του μνημεία, στους ναούς, στις τοπικές θρησκευτικές εορτές με τα παραδοσιακά πανηγύρια που τις πλαισιώνουν, καθώς και στα θρησκευτικά ήθη και έθιμα του εορταστικού κύκλου στην περιοχή μας.

Η αναζήτησή μας ξεκίνησε από τον πιο οικείο μας χώρο: το ίδιο μας το σχολείο και την ιστορία του. Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσε το γεγονός ότι το Ημερήσιο Γυμνάσιο Νιγρίτας γεννήθηκε μέσα από την πνευματική αγκαλιά του Ημιγυμνασίου Νιγρίτας, το οποίο λειτούργησε για πρώτη φορά κατά το σχολικό έτος 1920-1921. Τον Σεπτέμβριο του 1939 ιδρύεται επίσημα το Γυμνάσιο Νιγρίτας, το οποίο σήμερα μετρά 86 χρόνια ιστορίας. Εντοπίσαμε μάλιστα και σπάνιες, ιστορικές φωτογραφίες του σχολείου μας, οι οποίες μας μετέφεραν σε εκείνες τις εποχές.

Ακολούθως, πραγματοποιήσαμε μία ιστορική διαδρομή στους κοντινούς ναούς της Νιγρίτας: τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, που αποτελεί τον καθεδρικό ναό της περιοχής, και τον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου, ενορία του σχολείου μας. Ερευνήσαμε τις τοπικές θρησκευτικές εορτές, τις λιτανείες και τα παραδοσιακά πανηγύρια που τις συνοδεύουν, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους όπως η πάλη και η ιππασία. Παρουσιάσαμε ακόμη τις λιτανείες των ιερών εικόνων, όπως τελούνται στον τόπο μας, τιμώντας την πίστη και την παράδοση.

Για να εμπλουτίσουμε την έρευνά μας, απευθυνθήκαμε στους οικείους μας, παίρνοντας συνεντεύξεις και συλλέγοντας πληροφορίες για τα τοπικά έθιμα των Χριστουγέννων, της Σαρακοστής και του Πάσχα. Στη συνέχεια, εκφραστήκαμε καλλιτεχνικά: ζωγραφίσαμε, τραγουδήσαμε, χορέψαμε, προσπαθώντας να δώσουμε ζωή και χρώμα στις μνήμες και τις παραδόσεις του τόπου μας.

Ως ομάδα, συμμετείχαμε στο διεθνές δίκτυο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας με τίτλο: «Οι μαθητές πρεσβευτές του τόπου τους», και στο πλαίσιο αυτού πήραμε μέρος στο 12ο Μαθητικό Συνέδριο με θέμα: «Οι μαθητές παρουσιάζουν τον τόπο τους». Είχαμε την τιμή να αναδείξουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά και να τη μοιραστούμε με μαθητές και εκπαιδευτικούς από άλλα σχολεία, εντός και εκτός του νομού μας.

Μπορείτε, επίσης, να δείτε στιγμιότυπα από τη διδακτική μας επίσκεψη στις Σέρρες και συγκεκριμένα στο Μουσείο Σαρακατσάνων και το Κλειστό Γυμναστήριο του ΤΕΦΑΑ ΣΕΡΡΩΝ, όπου χορέψαμε, διασκεδάσαμε, μάθαμε και ζήσαμε μοναδικές στιγμές.

Μέσα από αυτό το ταξίδι στον πολιτισμό και την παράδοση, δεν κερδίσαμε μόνο γνώσεις. Συνεργαστήκαμε, ανταλλάξαμε απόψεις, μάθαμε να ακούμε, να μοιραζόμαστε και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Γνωρίσαμε καλύτερα τον εαυτό μας και τους συμμαθητές μας. Νιώσαμε περηφάνια για τον τόπο μας, για όσα μάθαμε και όσα καταφέραμε να παρουσιάσουμε σε άλλες σχολικές κοινότητες.

Αποχαιρετούμε αυτό το πρόγραμμα με χαμόγελο, συγκίνηση και όμορφες αναμνήσεις. Ελπίζουμε ότι θα συνεχίσουμε και στο μέλλον να τιμούμε και να διατηρούμε ζωντανή την πολιτιστική μας ταυτότητα.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την προσοχή σας.

Μέσα από επισκέψεις, έρευνα και δημιουργική εργασία, οι μαθητές ανακάλυψαν και ανέδειξαν τον τόπο τους. Ιστορικά μνημεία, παραδοσιακοί οικισμοί, μοναστήρια, τοπικά προϊόντα, γεύσεις, έθιμα και γιορτές… όλα συνθέτουν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό πολιτισμού, το οποίο παρουσιάζεται με μια φρέσκια, μαθητική ματιά.

Ο οδηγός περιλαμβάνει πλούσιο φωτογραφικό υλικό και σύντομες εύστοχες πληροφορίες, που αναδεικνύουν τη φυσική ομορφιά και την πολιτιστική ταυτότητα της Ηλείας.

Η δράση αυτή δεν υπήρξε απλώς μια ευκαιρία για γνώση, αλλά και για συνεργασία, δημιουργικότητα και σύνδεση με τον τόπο. Οι μαθητές έγιναν μικροί ερευνητές, με σεβασμό στην παράδοση αλλά και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.

Γιατί η προβολή του τόπου μας είναι κάτι πιο βαθύ: δείχνει την αγάπη και τη γνώση μας γι’ αυτόν, τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή, την ανάγκη να συμμετέχουμε και να προσφέρουμε. Είναι, τελικά, μια πράξη ενεργού πολίτη.

Η γιΑγιά

Αρχείο PDF

Αρχείο PowerPoint

Τα παιδιά γνωρίζουν το ζωγράφο Δημήτρη Γιολδάση, εξοικειώνονται με την τέχνη της ζωγραφικής, εμπνέονται από τα έργα του και εκφράζονται δημιουργικά μέσα  από τις δικές τους εικαστικές  δημιουργίες.

https://www.youtube.com/watch?v=xNn2QSlUdyI

Μέσω της εκπαίδευσης, η λαογραφία μπορεί να μεταδοθεί από γενιά σε γενιά, διατηρώντας ζωντανές τις παραδόσεις, τα έθιμα, τη μουσική και τη λαϊκή τέχνη.  Έτσι οι μαθητές αποκτούν επίγνωση της ιστορίας και της παράδοσής τους, ενισχύοντας την αυτογνωσία και την αίσθηση του ανήκειν στην κοινότητα.

Για τους παραπάνω λόγους και στα πλαίσια του Θεματικού Δικτύου «Οι μαθητές πρεσβευτές του τόπου τους», οι μαθητές και οι μαθήτριες του 2^ου Γυμνασίου Έδεσσας  αρχικά συλλέξανε πληροφορίες για τις παραδοσιακές φορεσιές της περιοχής μας καθώς και τους αντίστοιχους παραδοσιακούς χορούς και στη συνέχεια με ενθουσιασμό συμμετείχαν στην 7^η Πανελλήνια Μαθητική Συνάντηση «Εκπαίδευση και Λαογραφία» που πραγματοποιήθηκε στα Γιαννιτσά από 8 έως 10 Απριλίου, παρουσιάζοντας παραδοσιακές φορεσιές των τοπικών πολιτιστικών συλλόγων και χορεύοντας  αντιπροσωπευτικούς παραδοσιακούς χορούς της περιοχής μας.

Επίσης δημιούργησαν δύο βίντεο. Το πρώτο προβλήθηκε στα Γιαννιτσά κατά τη διάρκεια της παρουσίασής τους:

https://youtu.be/VlV0lhrblOo

και το δεύτερο περιέχει στιγμιότυπα από τους χορούς που χόρεψαν  οι μαθήτριες του σχολείου μας στην εκδήλωση.

Είναι γεμάτη ιστορία, μνήμες και ανθρώπους που φροντίζουν να μη χαθεί η παράδοση.

Τα μνημεία, οι εκκλησίες και οι παλιές γειτονιές της μας θυμίζουν πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε το παρελθόν μας. Με αυτή την παρουσίαση (βίντεο), θέλουμε να σας ταξιδέψουμε στον τόπο μας και να σας δείξουμε γιατί αξίζει να τον αγαπάμε και να τον προστατεύουμε.

Για την παρουσίαση αυτή εργάστηκαν οι μαθητές της Γ’ τάξης (Γ1+Γ2) και οι εκπαιδευτικοί: Μπαντούλη Ελένη ΠΕ70, Ψαρούλης Γεώργιος ΠΕ70, Χριστοδούλου Πατρούλα (θεατρικής αγωγής).

ΣΤΟΧΟΙ:

1)      Να ενισχύσουμε την τοπική ταυτότητα μέσα από δημιουργικές δράσεις (παρουσιάσεις, αφίσες, βίντεο κ.ά).

2)      Να καλλιεργήσουμε το αίσθημα της συμμετοχής και της υπευθυνότητας, ενθαρρύνοντας τους μαθητές μας να γίνουν ενεργοί πολίτες που αγαπούν και προωθούν τον τόπο τους.

3)      Να γνωρίσουμε σε βάθος τον τόπο μας.

Κατασκευή 1 αφίσας για το πρόγραμμα

2.κατασκευή ιστοσελίδας με τις δράσεις και τα αποτελέσματα της έρευνας των μαθητών /μαθητριών

https://sway.cloud.microsoft/XdG8GppthjbvNzaQ

2.Κατασκευή ψηφιακού άλμπουμ από την εκπαιδευτική επίσκεψη στην Ανατολική Ρωμυλία με το Σημάσια Book Creator | ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ 6ου ΛΥΚΕΙΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

2.Δενδροφύτευση στον κήπο του σχολείου

3.Δημιουργία φράχτη αρωματικών φυτών στην αυλή του σχολείου

4.Συμμετοχή σε δίκτυα των ΚΕΠΕΑ Μακρινίτσας και Βερτίσκου

5.Κατασκευή ιστοσελίδας

https://sway.cloud.microsoft/9gCnxYb5yPCeT1En

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

https://www.youtube.com/watch?v=-PMn3ib-J94

Ο χορός του γενίτσαρου με το κορίτσι και η ανάσταση του Μάη

Συνειδητοποίησαν πως η Ιστορία δεν κατοικεί μόνο στα βιβλία αλλά, κυρίως, στις πράξεις εκείνων που αφιερώνουν τη ζωή τους στο κοινό καλό.

Η γνωριμία με τον Βαφόπουλο έγινε αφορμή να δουν τον τόπο τους με άλλα μάτια - με σεβασμό, περηφάνια και διάθεση για δημιουργία.

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε στις 3 Μαρτίου 2025 η επίσκεψη εργασίας του Δημοτικού Σχολείου Γόννων στα Σκόπια, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Θεσσαλία – Σκόπια: Χτίζοντας Γέφυρες στην Εκπαίδευση, την Έρευνα και την Καινοτομία». Η επίσκεψη εργασίας της θεσσαλικής αντιπροσωπείας στα Σκόπια είχε ως στόχο την ενίσχυση εκπαιδευτικών, ακαδημαϊκών και επιχειρηματικών συνεργασιών μεταξύ Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας.

Στην αποστολή συμμετείχαν εκπρόσωποι από:

• Το Δημοτικό Σχολείο Γόννων

• Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

• Το Ινστιτούτο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (IED)

• Το Πάρκο Καινοτομίας JOIST

Συνεργασία μεταξύ σχολικών μονάδων

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, η Διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Γόννων, Αποστολίνα Σαΐτη, και ο εκπαιδευτικός Γεώργιος Αλεξανδρής είχαν συναντήσεις με τον Διευθυντή του σχολείου των Σκοπίων, Aleksandar Hristovski. Το Μνημόνιο Συνεργασίας επικεντρώνεται στην ανταλλαγή εκπαιδευτικών εμπειριών και βέλτιστων πρακτικών, την οργάνωση κοινών εκπαιδευτικών προγραμμάτων και την προώθηση της πολιτιστικής ανταλλαγής.

Στη συνάντηση συμμετείχε και η συνεργάτης της Ελληνικής Πρεσβείας στα Σκόπια, Aneta Karpuzova, η οποία συνέβαλε καθοριστικά στην προετοιμασία και την ομαλή διεξαγωγή της συνεργασίας.

Μετά την υπογραφή του Μνημονίου, η αντιπροσωπεία του Δημοτικού Σχολείου Γόννων επισκέφθηκε την Ελληνική Πρεσβεία στα Σκόπια, όπου συναντήθηκε με την Πρέσβη της Ελλάδας, Σοφία Φιλιππίδου. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, η Διευθύντρια του σχολείου και ο εκπαιδευτικός παρέδωσαν συμβολικά δώρα από το Δημοτικό Σχολείο Γόννων και τον Δήμο Τεμπών, εκφράζοντας την εκτίμησή τους για την υποστήριξη της Πρεσβείας στις εκπαιδευτικές συνεργασίες.

Ακαδημαϊκές και καινοτομικές συνεργασίες

Στο πλαίσιο της αποστολής, πραγματοποιήθηκαν και άλλες σημαντικές συναντήσεις μεταξύ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και του Πανεπιστημίου Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου (UKIM). Οι συνομιλίες εστίασαν στην κινητικότητα φοιτητών και ακαδημαϊκών, την ανάπτυξη κοινών προγραμμάτων σπουδών, τη συνεπίβλεψη διδακτορικών και την ερευνητική συνεργασία στους τομείς της υγείας, της κτηνιατρικής και της καινοτομίας.

Στην αντιπροσωπεία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας συμμετείχαν οι:

• Παναγιώτης Πλαγεράς, Αντιπρύτανης Οικονομικών και Διοικητικών Υποθέσεων

• Γιώργος Φθενάκης, Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας

• Θεόφιλος Καραχάλιος, Διευθυντής Ιατρικής Σχολής

• Βασίλειος Παπατσίρος, Διευθυντής Κτηνιατρικής Σχολής

Επιχειρηματικότητα & Καινοτομία – Οι Συναντήσεις του JOIST Innovation Park & IED

Παράλληλα, η Ήρα Αλευρά εκπροσωπώντας το JOIST Innovation Park και το Ινστιτούτο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (IED) πραγματοποίησε συναντήσεις με σημαντικούς φορείς καινοτομίας και επιχειρηματικότητας της Βόρειας Μακεδονίας (Ταμείο Καινοτομίας, Οικονομικό Επιμελητήριο Βόρειας Μακεδονίας, SmartUp – Social Innovation Lab, Business Accelerator UKIM, Green Futurist) διερευνώντας δυνατότητες χρηματοδότησης και συνεργασίας σε ερευνητικά προγράμματα.

Κομβικό ρόλο στη δικτύωση και την οργάνωση της συνεργασίας όλων των συμμετεχόντων φορέων με την Ελληνική Πρεσβεία είχε ο Επικοινωνιολόγος και συνεργάτης του Δημοτικού Σχολείου Γόννων, κ. Δημήτρης Μαραγκός, ο οποίος συνέβαλε ουσιαστικά στον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την επικοινωνία της πρωτοβουλίας.

Η αποστολή της Θεσσαλίας επιβεβαίωσε τη σημασία της διασυνοριακής συνεργασίας στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία, θέτοντας τις βάσεις για μακροπρόθεσμες συνεργασίες μεταξύ Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας.

Στην πρώτη φάση του προγράμματος επισκέφτηκαν το σχολείο μας, μετά από αίτημά μας, μια αρχαιολόγος και μια συντηρήτρια έργων προκειμένου να ενημερώσουν τους μαθητές για το αντικείμενο της εργασίας τους, να τους παρουσιάσουν τα βασικά εργαλεία της δουλειάς τους και το ρόλο που αυτά επιτελούν. Στο τέλος δέχτηκαν ένα καταιγισμό ερωτήσεων που είχαν ετοιμάσει οι μαθητές για να τους υποβάλλουν.

Στη δεύτερη φάση οι μαθητές αναζήτησαν, αξιολόγησαν και οργάνωσαν πληροφοριακό υλικό γενικά για τα αρχαία θέατρα και ειδικά για το θέατρο του Δίου. Στη συνέχεια σε ομάδες ανέλαβαν να δημιουργήσουν το παραγόμενο υλικό. Μια ομάδα ασχολήθηκε με το να ζωγραφίσει αρχαία θέατρα, προσωπεία, θεατρικά κοστούμια κ.α. Άλλη ομάδα δημιούργησε σε ένα power point όλο το υλικό που συγκεντρώθηκε και ταξινομήθηκε. Κατόπιν μετά από συζήτηση οι μαθητές αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν οδηγό-λεξικό με τους όρους του αρχαίου θεάτρου. Εκτός από την ερμηνεία των λέξεων εμπλούτισαν τον οδηγό με εικόνα και ήχο, δηλαδή κάθε έννοια ήταν δυνατόν να την διαβάσεις και να την ακούσεις. Τέλος οι μαθητές δημιούργησαν ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τα αρχαία θέατρα και κατασκεύασαν δύο διαδικτυακά παιχνίδια-κουίζ για να ελέγξουν τις γνώσεις που απέκτησαν. (στις εφαρμογές Learningapp “Θέλεις να γίνεις εκατομμυριούχος;” και στο wordwall “το θέατρο του Δίου”) .

Στην τρίτη φάση επισκεφτήκαμε το θέατρο του Δίου και οι μαθητές ξενάγησαν στον χώρο άλλους μαθητές του σχολείου μας που μας συνόδευαν. Στη συνέχεια στον ίδιο ιστορικό και “μαγικό” χώρο που ο μεγάλος τραγικός ποιητής Ευριπίδης ανέβασε για πρώτη φορά τα έργα του “Αρχέλαος” και “Βάκχες”, οι μαθητές μας έπαιξαν στο κοινό τους μια σκηνή από την Λυσιστράτη που ήδη ετοίμαζαν για να παρουσιάσουν στο σχολείο στα πλαίσια του προγράμματος. Ήταν πραγματικά μια συγκλονιστική εμπειρία για όλους όσους βρεθήκαμε εκεί( μαθητές, εκπαιδευτικούς, αρχαιολόγους, συντηρητές).

Στην τέταρτη και τελευταία φάση έγινε η διάχυσή του προγράμματος στην ευρύτερη εκπαιδευτική, τοπική και πολιτειακή κοινότητα ενώ ταυτόχρονα παρουσιάσαμε την κωμωδία “Λυσιστράτη για παιδιά” με κείμενα που “πείραξαν” ελαφρώς οι μαθητές βάζοντας έτσι τη δική τους πινελιά στο ήδη διασκευασμένο κείμενο.

Το πρόγραμμα που υλοποιήσαμε αρχικά για το σωματείο Διάζωμα, συμμετείχε επίσης στο 2ο μαθητικό συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη και στο 12ο μαθητικό συνέδριο στη Λάρισα. Στη συνέχεια με τη βοήθεια της τεχνολογίας θα ταξιδέψει και σε ελληνόφωνα σχολεία του εξωτερικού. Η αρχή έγινε με το ελληνικό σχολείο στο Λουμπουμπάσι του Κονγκό που αποτελεί τον θεμελιώδη πυλώνα της ελληνικής κοινότητας.

(Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΝ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ.)

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να ενημερωθείτε αναλυτικά για τις δράσεις του προγράμματος:

Γυμνάσιο Αντιμάχειας Κω - Αρχαιολογικά

Αναδρομή στον χρόνο μέσα από τις σελίδες του ημερολογίου των μαθητών του εβραϊκού σχολείου της Θεσσαλονίκης!

2.Το σχολείο είναι θεμέλιο της κοινότητας.
Είναι ο χώρος όπου γεννήθηκαν φιλίες, μορφώθηκαν γενιές, διαμορφώθηκαν χαρακτήρες και μπήκαν τα θεμέλια για το μέλλον.

3.Η διαδρομή του σχολείου αντικατοπτρίζει την εξέλιξη της κοινωνίας μας.
Μέσα από τις αλλαγές του χρόνου – κτηριακές, παιδαγωγικές, τεχνολογικές – μπορούμε να δούμε πώς αλλάζει και προχωρά η κοινωνία γύρω μας.

4.Η σύνδεση παλιών και νέων γενιών είναι πολύτιμη.
Οι μαρτυρίες παλιών μαθητών και δασκάλων μας δείχνουν πόσα κοινά μοιραζόμαστε και μας ενώνουν με το παρελθόν.

5.Το μέλλον του σχολείου βασίζεται στις ρίζες του.
Όσο περισσότερο γνωρίζουμε και τιμούμε την ιστορία μας, τόσο πιο συνειδητά μπορούμε να χτίσουμε το αύριο με σεβασμό, δημιουργικότητα και όραμα.

Την αξία, την προέλευση και το περιεχόμενο της Κρητικής Διατροφής διαπραγματευτήκαμε τις τελευταίες μέρες μας στο νηπιαγωγείο. Ένα θέμα που κέντρισε το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων και που είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουμε τη σχολική αυτή χρονιά με μια γιορτή- γλέντι αφιερωμένη στην κρητική παράδοση μα πάνω απ΄ όλα αφιερωμένη στην κρητική κουζίνα.

Τα παιδιά αναζήτησαν κι ανακάλυψαν τις ρίζες της κρητικής διατροφής στην μινωική εποχή, την ιστορία της στο πέρασμα του χρόνου, τις ευεργετικές της ιδιότητες στην υγεία και τα τοπικά προϊόντα που  παράγει ο τόπος μας.

Δείτε εδώ τις δράσεις μας σχετικά με το θέμα:

https://blogs.sch.gr/42nipirakl/?p=666

Οι μαθητές/τριες γνωρίζουν την ιστορία του τόπου τους και καταλαβαίνουν πως το Μικρό Θέατρο ας είναι αρχαίο ,συνδέεται με τη σημερινή ζωή των κατοίκων της Επιδαύρου ,μέσα από τις παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου αλλά και με τη λειτουργία του αγροτουρισμού και την προβολή των τοπικών προϊόντων κάθε Ιούλιο στο λιμάνι της Αρχαίας Επιδαύρου . Το γεγονός που ενθουσίασε τους μαθητές ήταν η συμμετοχή τους στον Επιδαύριο δρόμο που γίνεται κάθε χρόνο το Μάιο και ενώνει το Μικρό με το Μεγάλο Θέατρο ,στο στάδιο του οποίου γίνονται οι απονομές μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού .

Την κατασκευή σταυρών για την Κυριακή των Βαΐων και έφτιαξαν το παραδοσιακό μελισσοκέρι!!

Στο πλαίσιο του προγράμματος, οι μαθητές μας συμμετείχαν ενεργά σε ποικίλες δράσεις που εντάχθηκαν στις θεματικές ενότητες των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και συγκεκριμένα στους θεματικούς κύκλους:

3η Θεματική Ενότητα: «Ζω με Αξίες – Γνωρίζω τον Τόπο μου»

Τα παιδιά μελέτησαν με ενθουσιασμό την ιστορία του χωριού μας, τα παραδοσιακά του κτίρια, τα τοπικά αξιοθέατα, τα προϊόντα της περιοχής, αλλά και τις παραδόσεις που συνθέτουν τη μοναδική του ταυτότητα. Η βιωματική αυτή προσέγγιση ενίσχυσε την αίσθηση του «ανήκειν» και τα βοήθησε να γινούν μικροί ερευνητές για να  κατανοήσουν την αξία της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

4η Θεματική Ενότητα: «Δημιουργώ – Καινοτομώ»

Η ενασχόληση των μαθητών με τα επαγγέλματα του τόπου τους, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος, τους έδωσε τη δυνατότητα να ανακαλύψουν πτυχές της τοπικής οικονομίας και καθημερινότητας. Παράλληλα, συνειδητοποίησαν τη σημασία της συνέχειας, της εξέλιξης και της δημιουργικότητας μέσα σε κάθε επαγγελματική δραστηριότητα.

Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις, τα παιδιά ανέπτυξαν δεξιότητες συνεργασίας, επικοινωνίας και παρουσίασης, και κυρίως καλλιέργησαν την υπευθυνότητα και την αυτοπεποίθηση να αναλάβουν τον ρόλο του πρεσβευτή του τόπου τους.

Από την παρακολούθηση… στη συμμετοχή

Φέτος, οι μαθητές μας είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν διαδικτυακά το Μαθητικό Συνέδριο του Δικτύου, αποκομίζοντας έμπνευση και παραδείγματα καλών πρακτικών. Του χρόνου, με υπερηφάνεια θα συμμετάσχουν ενεργά με εισήγηση, παρουσιάζοντας τη δουλειά τους και τις εμπειρίες τους.

Ο Τόπος μας, ένα ζωντανό βιβλίο μάθησης

Οι δράσεις αυτές εντάσσονται δυναμικά και στο πλαίσιο της τοπικής βιωματικής γεωγραφίας, ενός νέου άξονα που το σχολείο μας προγραμματίζει να εφαρμόσει από την επόμενη σχολική χρονιά στις τάξεις Ε’ και ΣΤ’. Η γεωδιήγηση του τόπου μας, μέσα από διαθεματικές συνδέσεις με την τοπική ιστορία και το φυσικό περιβάλλον, θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη μαθησιακή εμπειρία των παιδιών, φέρνοντάς τα σε άμεση επαφή με τον τόπο που ζουν και αγαπούν.

Με σεβασμό στην ιστορία, αγάπη για τον τόπο και πίστη στις δυνατότητες των παιδιών μας, συνεχίζουμε την εκπαιδευτική μας πορεία, με όραμα να δημιουργήσουμε πολίτες συνειδητοποιημένους, ενεργούς και περήφανους για τις ρίζες τους.

 Μια από τις πολύ αγαπημένες μας δράσεις ήταν η Ημέρα της Ελιάς, που ανέδειξε το ελαιόλαδο ως πολύτιμο αγροτικό και πολύ αγαπημένο προϊόν της περιοχής μας.

 Στις 27 Νοεμβρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Ελιάς, αυτού του τόσο πολύτιμου αγαθού για την περιοχή της Μεσογείου και φυσικά της Ελλάδας. Γι’ αυτό το λόγο τιμήσαμε στο σχολείο μας αυτή την παγκόσμια ημέρα. Στην αυλή του σχολείου κάτω από την όμορφη ελιά μας  φρυγανίσαμε  χειροποίητο ψωμί και το προσφέραμε  με φρέσκο ελαιόλαδο από τοπικούς παραγωγούς στους μαθητές και τις μαθήτριες καθώς και στους εκπαιδευτικούς. Ήταν μια πρωτοβουλία της Διευθύντριας του σχολείου κ. Λαμπρακάκη Παναγιώτας που μαζί με τους μαθητές και μαθήτριες της Γ΄/Δ΄  τάξης συμμετέχουν στο Διεθνές Θεματικό Δίκτυο : "Τα παιδιά πρσβευτές του τόπου τους". Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν και στο μέλλον τους υπόσχόμαστε αντίστοιχες διατροφικές δράσεις που θα αναδεικνύουν τα τοπικά προϊόντα και τους τοπικούς παραγωγούς.

Παραθέτουμε ένα ποίημα του Ι. Πολέμη που αξιοποιήσαμε στο γλωσσικό μάθημα με αφορμή την ημέρα αυτή:

«Ευλογημένο να ’ναι, ελιά, το χώμα που σε τρέφει,

κι ευλογημένο το νερό που πίνεις απ’ τα νέφη,

κι ευλογημένος τρεις φορές αυτός που σ’ έχει στείλει

για το λυχνάρι του φτωχού, για τ’ άγιου το καντήλι.

Δεν είσαι συ περήφανη σαν τ’ άλλα καρποφόρα,

που βιαστικά, ανυπόμονα, δεν βλέπουνε την ώρα

πότε με τ’ ανθολούλουδα τους κλώνους να σκεπάσουν

και με μια πρόσκαιρη ομορφιά τα μάτια να ξιπάσουν.

Εσύ ’σαι πάντα ταπεινή. πάντα δουλεύτρα, σκύβεις,

μ’ όλα τα πλούτη που κρατείς, μ’ όλο το βιο που κρύβεις»

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΔΙΝΕΙ ΕΛΠΙΔΑ!!!

σας ευχαριστούμε για όλα

θερμά συγχαρητήρια σε όλους

Υπάρχει μια στιγμή που η ησυχία της τάξης ή του παιχνιδιού δίνει τη θέση της σε κάτι πολύ πιο δυνατό: τη φωνή των παιδιών που διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Δεν μιλούν για προνόμια, αλλά για τις αυτονόητες αξίες που κάνουν τη ζωή κάθε παιδιού ασφαλή, δίκαιη και φωτεινή.

Τι μας λένε τα παιδιά;

• «Έχω δικαίωμα στην αγάπη και τη φροντίδα»: Κάθε παιδί χρειάζεται μια αγκαλιά που να λειτουργεί ως καταφύγιο και μια οικογένεια (σε όποια μορφή κι αν είναι) που να το στηρίζει.

• «Θέλω να μαθαίνω σε ένα σχολείο που με χωράει»: Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο βιβλία, είναι το δικαίωμα στη γνώση χωρίς διακρίσεις, ανεξάρτητα από το πού γεννήθηκες ή τι γλώσσα μιλάς.

• «Το παιχνίδι είναι η δουλειά μου»: Τα παιδιά υπενθυμίζουν στους μεγάλους ότι ο ελεύθερος χρόνος και το παιχνίδι είναι απαραίτητα για την ψυχή τους, όσο και το φαγητό για το σώμα τους.

• «Η γνώμη μου μετράει»: Δικαιούνται να εκφράζονται, να διαφωνούν και να συμμετέχουν στις αποφάσεις που αφορούν το μέλλον τους.

«Δεν είμαστε το μέλλον του κόσμου, είμαστε το παρόν του. Και το παρόν μας πρέπει να είναι γεμάτο σεβασμό.»

Όταν τα παιδιά μιλούν για τα δικαιώματά τους, δεν ζητούν να γίνουν «μικροί ενήλικες». Ζητούν έναν κόσμο όπου η προστασία, η ισότητα και η ελευθερία δεν θα είναι λέξεις σε χαρτιά, αλλά η καθημερινή τους πραγματικότητα.

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ

Αικατερίνη Γουρνάρη,

Ελένη Μιχαλοπούλου,

Δήμητρα Παπαδημητρίου.

Η Παραδοσιακή  Φορεσιά του Στεφανοβικείου δεν είναι απλώς ένα ένδυμα είναι μια σιωπηλή αφήγηση. Μέσα από τα υφάσματα, τα χρώματα και τα κεντήματα, μας μιλά για τη ζωή, τα ήθη και τις αξίες των ανθρώπων που έζησαν πριν από εμάς. Στο πλαίσιο του προγράμματος, τα παιδιά έγιναν φορείς αυτής της παράδοσης, γεφυρώνοντας το χθες με το σήμερα. Το πρόγραμμα «Η φορεσιά του μουσείου μας μιλά για το παρελθόν του τόπου μας» έχει ως στόχο να φέρει τα παιδιά του νηπιαγωγείου σε μια πρώτη, βιωματική επαφή με την τοπική πολιτιστική κληρονομιά. Μέσα από την παρατήρηση, τη συζήτηση και το παιχνίδι, τα παιδιά γνωρίζουν παραδοσιακές φορεσιές και ανακαλύπτουν στοιχεία από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων του παρελθόντος. Οι φορεσιές λειτουργούν ως «ζωντανές αφηγήσεις», που αποκαλύπτουν πτυχές της ιστορίας, των εθίμων και της ταυτότητας του τόπου μας. Το πρόγραμμα ενισχύει τη φαντασία, την έκφραση και την περιέργεια των παιδιών, καλλιεργώντας παράλληλα τον σεβασμό προς την παράδοση και την πολιτιστική μας κληρονομιά. Με τρόπο δημιουργικό και παιγνιώδη, το μουσείο μετατρέπεται σε έναν χώρο μάθησης και ανακάλυψης, όπου το παρελθόν συναντά το παρόν μέσα από τα μάτια των παιδιών. Στην πρώτη αίθουσα λοιπόν του Λαογραφικού Μουσείου Στεφανοβικείου βρίσκονται οι παραδοσιακές φορεσιές του Στεφανοβικείου και ας αφήσουμε  τη  Φορεσιά του Μουσείου, να μας μιλήσει  για το παρελθόν του τόπου μας!

ΝΥΦΙΚΗ ΦΟΡΕΣΙΑ   "ΤΑ ΤΣΙΠΟΥΝΙΑ"

   Βαμβακερό μπλε υφαντό Πουκάμισο με πολύχρωμο κεντητό ποδόγυρο φοριόταν εσωτερικά. Στη συνέχεια, κατά σειρά, έμπαινε το κοντό Γιλέκο με τα κεντητά μανίκια «Γλώσσες«, το Τσιπούνι από μεταξωτό ή βαμβακομέταξο ύφασμα με μανίκια που γύριζαν «Καπακλίδικα», η μεταξωτή Ποδιά που έδενε στη μέση, το ασημοζούναρο με τη νυφική πόρπη και ο αμάνικος Κατηφές (βελούδινο πανωφόρι) με τα περίτεχνα κεντητά σχηματοποιημένα μοτίβα. Στο μέτωπο η νύφη φορούσε ένα στολίδι , το Καφάσι με τα νομίσματα, και πίσω από το κεφάλι τις Ασημόκοσες. Μια μεταξωτή μωβ Μαντήλα με κρόσσια, που τύλιγε γύρω από το λαιμό, κάλυπτε το κεφάλι και έδενε πάνω σε αυτό. Στα πόδια φοριόταν άσπρες κάλτσες και τα καφέ η μαύρα παπούτσια με το υφασμάτινο στολίδι τους. Η Συρματερή καρφίτσα, τα διπλά Κιουστέκια, το Χαϊμαλί, ο Ασημοσουγιάς, οι Παράδες, το δαχτυλίδι, το βραχιόλι και τα σκουλαρίκια είναι τα κοσμήματα που συμπλήρωναν τη φορεσιά της νύφης .

ΕΟΡΤΙΝΗ ΦΟΡΕΣΙΑ

    Η γιορτινή φορεσιά των κοριτσιών στην εφηβεία και πριν το γάμο τους ήταν εκείνη του «Καθημερινού» τύπου , ραμμένη όμως με ακριβότερα υφάσματα και έχοντας πλουσιότερα κεντήματα έναντι της καθημερινής, η περιγραφή της οποίας ακολουθεί. Η παντρεμένη νεαρή γυναίκα, τα πρώτα χρόνια του γάμου και σε περιστάσεις που χρειαζόταν, όπως για παράδειγμα στον εκκλησιασμό, φορούσε τη νυφική φορεσιά. Μετά τον γάμο δεν φοριόταν ποτέ το Καφάσι και οι Κόσες , τα στολίδια δηλαδή της κεφαλής, όπως και ο Κατηφές, ο οποίος καθότι ακριβό ρούχο, υπήρχε μόνον σε λίγα πλούσια σπίτια και οι φτωχές νύφες τον δανείζονταν. Όλα τα εναπομείναντα στοιχεία της νυφικής, αποτελούν τον «Νυφικό τύπο» γιορτινής φορεσιάς . Η οικονομική κατάσταση της οικογένειάς της είναι μάλλον ο καθοριστικός παράγων στην επιλογή του τύπου γιορτινής φορεσιάς, αλλά και του πλήθους αυτών στη συνέχεια της ζωής της. Φωτογραφίες της περιόδου αυτής πιστοποιούν την επιλογή και των δυο τύπων, «καθημερινού» και «νυφικού» με διακυμάνσεις.

.  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΦΟΡΕΣΙΑ

     Η Καθημερινή φορεσιά ήταν αρκετά πιο απλή από την Νυφική, διατηρούσε όμως σε γενικές γραμμές την ίδια λογική σειρά και τεχνοτροπία. Κατάσαρκα φοριόταν ένα άσπρο κοντομάνικο , μη διακριτό, Πουκάμισο από ύφασμα κάμποτο, για εσώρουχο. Πάνω από το εσώρουχο έμπαινε το μπλε εξωτερικό Πουκάμισο, ραμμένο με το ίδιο βαμβακερό υφαντό αλλά με αρκετά φτωχότερο κέντημα σε σχέση με το νυφικό. Το Τσιπούνι από ριγωτό βαμβακερό ύφασμα (αλατζά), φοριόταν πάνω από το πουκάμισο. Τα μανίκια του δεν γύριζαν «καπακλίδικα», αλλά κατέληγαν σε γλώσσες, με εσωτερική επένδυση από βελούδο ή τσίτι, χωρίς κέντημα. Πάνω στο Τσιπούνι δενόταν η απλή καθημερινή Ποδιά ή η καρό ποδιά «Πιστιμάλι» και στη μέση η υφασμάτινη Ζώνη. Ένα άσπρο Μαντήλι επίσης εσυγκρατείτο πάνω στη ζώνη . Το τελευταίο ρούχο, μάλλινο για τον χειμώνα, αποτελούσε η Γουνέλα. Ήταν και αυτή αμάνικη σαν τον Κατηφέ, μακριά , ριχτή και δεν κούμπωνε. Άσπρες κάλτσες μάλλινες πλεκτές, τα Τσιρέπια , φορούσαν στα πόδια και στη θέση των παπουτσιών τα Πασούμια, καφέ ή μαύρου χρώματος, με φούντα μαύρη εμπρός και πατημένα στη φτέρνα. Ο Μπουρμάς (γάζα στριφτή) εσωτερικά και η Σαλαμέντρα (σταμπωτή Μαντήλα) εξωτερικά, ήταν τα βασικά εξαρτήματα του κεφαλόδεσμου. Συναντούμε όμως και τον Κούκο, ως αντικαταστάτη του Μπουρμά κατ᾿ επιλογήν. Μαύρος στο χρώμα (και πιο πρακτικός οπωσδήποτε) κάλυπτε όπως ο μπουρμάς ένα τμήμα του μετώπου.

   Η ΦΟΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΧΗΡΑΣ

     Η φορεσιά της χήρας ήταν η καθημερινή της φορεσιά σε μαύρο όμως χρώμα για όλα τα εξαρτήματά της, εκτός από τις κάλτσες της και το μαντήλι που κρεμόταν στη ζώνη της μέσης, που ήταν άσπρου χρώματος.

ΦΟΡΕΣΙΑ ΑΝΔΡΩΝ  "ΟΙ ΒΡΑΚΕΣ"

 Η επίσημη φορεσιά (του γαμπρού ή εορτινή) και η καθημερινή,   ήταν όμοιες ως προς το είδος των επιμέρους εξαρτημάτων τους, διέφεραν όμως στην ποιότητα των υφασμάτων, στην λεπτομέρεια κατασκευής (διάκοσμο) και στο χρώμα σε κάποια από αυτά. Από τη βράκα ( το φαρδύ παντελόνι) πήραν το όνομά τους οι δυο ενδυμασίες, και σε τοπικό επίπεδο με την καθιερωμένη πια ονομασία «οι βράκες» γίνεται αναφορά από τους κατοίκους στο σύνολο της κάθε φορεσιάς.

   ΕΟΡΤΙΝΗ ΦΟΡΕΣΙΑ

    Άσπρο πουκάμισο από χασέ ύφασμα με «παπαδίστικο» γιακά φοριόταν στην επίσημη ενδυμασία. Μετά το πουκάμισο έμπαινε η Βράκα (είδος φαρδιού παντελονιού). Μάλλινο αρχικά το ύφασμα της γιορτινής, μαύρου χρώματος και αργότερα τσόχινο, με το μήκος της να καταλήγει δέκα εκατοστά περίπου πάνω από τον αστράγαλο του ποδιού. Μαύρο μεταξωτό ζωνάρι με ενυφασμένο διάκοσμο, συγκρατούσε τη Βράκα. Μετά το ζωνάρι, φοριόταν το Τσιαμαντάνι, ένα κοντό αμάνικο σταυρωτό γιλέκο με πλούσιο κεντητό διάκοσμο, φτιαγμένο από βελούδο ύφασμα το ακριβότερο ή μάλλινο σε χρώμα γαλάζιο σκούρο ή μαύρο. Ένα δεύτερο μανικωτό μάλλινο η τσόχινο γιλέκο, η Τσιάκα, απλή χωρίς κουμπιά και διάκοσμο, φοριόταν πάνω από το Τσιαμαντάνι. Τον χειμώνα έμπαινε για πανωφόρι η μάλλινη Κάπα. Δεν κούμπωνε, δεν είχε κουκούλα ενώ το μεγάλο μήκος της και οι πλατιοί γιακάδες ήταν τα χαρακτηριστικά της. Στο κεφάλι φοριόταν μάλλινος Κούκος   και στα πόδια μαύρα ίσια παπούτσια χωρίς κορδόνια.

  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΦΟΡΕΣΙΑ

     Γκρι ριγωτό βαμβακερό Πουκάμισο , ίδιας κατασκευής με το γιορτινό, φοριόταν στην καθημερινή ενδυμασία. Η Βράκα δεν διέφερε από τη γιορτινή στον τρόπο κατασκευής της ούτε και στα υφάσματα. Για το καλοκαίρι υπήρχε όμως και η πιο κοντή βράκα που έφθανε κάτω από το γόνατο. Ήταν μαύρου χρώματος για τους γεροντότερους και γαλάζια για τους νέους. Η γαλάζια βράκα ονομαζόταν Γαλαζοβράκι. Μαύρες κάλτσες (Τσιρέπια) φοριόταν με την κοντή μαύρη Βράκα και άσπρες με τη γαλάζια. Το Ζωνάρι που συγκρατούσε τη βράκα ήταν βαμβακερό ή μάλλινο χωρίς διάκοσμο.Το καθημερινό Τσιαμαντάνι ήταν μάλλινο η τσόχινο, κούμπωνε προς μια μόνο πλευρά και δεν είχε κεντητό διάκοσμο. Ίδιας κατασκευής με τη γιορτινή ήταν και η καθημερινή Τσιάκα , όπως και η Κάπα. Στο κεφάλι φοριόταν ο Κούκος ή πλεκτό μαύρο Φέσι και στα πόδια μαύρα Παπούτσια αλλά και «γουρουνοτσάρουχα» για τις αγροτικές ή άλλες εργασίες.

“Το Λαογραφικό Μουσείο

Στο πλαίσιο του δικτύου «Τα παιδιά πρεσβευτές του τόπου τους», οι μαθητές του 6ου ΓΕΛ Λάρισας υλοποίησαν τη δράση «Δεσμοί. Χαρτογραφώντας ιστορίες που συνδέουν αρχαία θέατρα: Αρχαίο Θέατρο Λάρισας και Αρχαίο Θέατρο Βουθρωτού». Αξιοποιώντας εργαλεία ψηφιακής γεωαφήγησης και την πλατφόρμα ArcGIS StoryMaps, οι μαθητές μελέτησαν την ιστορία και την αρχιτεκτονική των μνημείων, ενώ παράλληλα ερεύνησαν τις επιπτώσεις και τις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής στην ανθεκτικότητά τους. Η δράση ολοκληρώθηκε με μια ξεχωριστή peer-to-peer ψηφιακή ξενάγηση, ενισχύοντας τους πολιτιστικούς δεσμούς και την εξωστρέφεια μεταξύ των σχολικών κοινοτήτων.

Μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες, θεατρική έκφραση και βιωματική μάθηση, τα παιδιά «ζωντάνεψαν» το παρελθόν και το συνέδεσαν με το παρόν. Ερεύνησαν τα μνημεία, ανακάλυψαν τον συμβολισμό τους και ανέδειξαν τις αξίες που εξακολουθούν να μας εμπνέουν μέχρι σήμερα.

Οι μαθητές της Δ τάξης με τη καθοδήγηση της εκπαιδευτικού Εικαστικών και της δασκάλας τους σχεδίασαν, σμίλεψαν και έδωσαν σχήμα, χάρτωσαν και χρωμάτισαν τον δικό μας μπάστακα, όπως ακριβώς κάνουν και οι τεχνίτες του πατρινού Καρναβαλιού

Η εστίαση στην εμβληματική φιγούρα του Μπάστακα λειτούργησε ως μια εξαιρετική «πύλη» για τη γνωριμία με την άυλη πολιτιστική κληρονομιά της Πάτρας. Τα παιδιά δεν έμειναν παθητικοί δέκτες της ιστορίας, αλλά ανακάλυψαν τις ρίζες του εθίμου, κατενόησαν τη λαϊκή τέχνη και σύνδεσαν την παράδοση με τη δική τους σύγχρονη πραγματικότητα.

https://www.canva.com/design/DAHIu2q9HjQ/tAsDbfvb96AdIMfXwk0g3A/edit

Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, αφηγήσεις, εικαστικές δημιουργίες και έρευνα, τα παιδιά γνώρισαν τη σημασία των ταμάτων ως έκφραση ευγνωμοσύνης και ελπίδας των ανθρώπων, καθώς και τη θέση των θαυμάτων στη λαϊκή παράδοση και τη θρησκευτική ζωή του τόπου μας. Η δράση έδωσε την ευκαιρία στους μικρούς μαθητές να προσεγγίσουν στοιχεία της πολιτιστικής και θρησκευτικής μας κληρονομιάς, να αναπτύξουν τον σεβασμό προς τις παραδόσεις και να κατανοήσουν διαχρονικές ανθρώπινες αξίες όπως η πίστη, η αγάπη, η ελπίδα και η προσφορά. Να ευχαριστήσουμε βέβαια και το Λαογραφικό Μουσείο της Πόλης μας που μας έδωσε την αφορμή να ασχοληθούμε σε βάθος με κάποιες έννοιες που τα παιδιά δεν τις γνώριζαν.

Υπότιτλος: «Η πολιτιστική κληρονομιά των προσφυγικών της Νέας Ιωνίας μέσα από τα μάτια των μαθητών»

Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε κατά το σχολικό έτος 2025-2026, διερεύνησε την ιστορία της προσφυγικής εγκατάστασης και την πολιτιστική κληρονομιά που διαμορφώνει τη σύγχρονη ταυτότητα της Νέας Ιωνίας. Οι μαθητές μελέτησαν στοιχεία τοπικής ιστορίας, λαογραφίας και συλλογικής μνήμης, συνδέοντάς τα με τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη μουσειακή εκπαίδευση και τη βιώσιμη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς στο πλαίσιο της εκπαίδευσης για την αειφορία.

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε την εργασία των μαθητών.

https://online.fliphtml5.com/eaeok/eaml/

Η μαθητική ταινία που εμπνευστήκαμε ξεπέρασε τα όρια μιας σχολικής δημιουργίας και εξελίχθηκε σε ένα μέσο πολιτιστικής προβολής και εξωστρέφειας. Οι μαθητές, παρότι δεν κατάγονται ούτε διαμένουν στη Μονεμβασιά, ανέλαβαν τον ρόλο των πρεσβευτών του τόπου, προβάλλοντας με σεβασμό και δημιουργικότητα την ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα της γενέτειρας του Γιάννη Ρίτσου. Μέσα από την έρευνα, τη βιωματική γνωριμία με το έργο του ποιητή και την καλλιτεχνική δημιουργία, απέδειξαν ότι η πολιτιστική κληρονομιά δεν αποτελεί μόνο στοιχείο τοπικής ταυτότητας, αλλά κοινό αγαθό που μπορεί να εμπνέει ανθρώπους πέρα από τα γεωγραφικά του όρια.

Η ταινία λειτούργησε ως γέφυρα ανάμεσα στους μαθητές και έναν τόπο με ξεχωριστή ιστορική και πολιτιστική σημασία, ενισχύοντας την πολιτιστική συνείδηση, την ενεργό συμμετοχή και την υπευθυνότητά τους ως νέων πολιτών. Με τη διάχυσή της σε διαγωνισμούς, εκπαιδευτικά δίκτυα και τη σχολική κοινότητα, οι μαθητές συνέβαλαν ουσιαστικά στην ανάδειξη της Μονεμβασιάς ως τόπου έμπνευσης, ιστορίας και πολιτισμού, αποδεικνύοντας ότι ο πολιτισμός αποκτά πραγματική αξία όταν μοιράζεται, διαφυλάσσεται και μεταδίδεται στις επόμενες γενιές.

Η μαθητική δημιουργία υποβλήθηκε στον 16ο Διεθνή Μαθητικό Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους «Cinema… διάβασες;».

Κατόπιν με την κατάλληλη επεξεργασία δημιουργήσαμε μια δεύτερη ταινία για τον Γιάννη Ρίτσο δίνοντας έμφαση στον ζωγράφο Ρίτσο, «Όσα οραματίστηκε ο Ρίτσος», σύμφωνα με τις προδιαγραφές διάρκειας και θεματικής του διαγωνισμού «Παιδί & Κινηματογράφος», σε συνεργασία με το Museum of Modern Art (MoMA) https://youtu.be/iNazLEXhMzk

Μέσα από τη γνωριμία με τη ζωή και το έργο του Γιάννη Ρίτσου οι μαθητές καλλιέργησαν τη φιλαναγνωσία, ενίσχυσαν την αισθητική τους παιδεία και απέκτησαν βαθύτερη κατανόηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Η δημιουργία των δύο μαθητικών ταινιών, η ερμηνεία του μελοποιημένου ποιήματος «Μικρός λαός» και η συμμετοχή σε πανελλήνιους και διεθνείς μαθητικούς διαγωνισμούς αποτέλεσαν κορυφαίες στιγμές του προγράμματος, ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση, τη δημιουργικότητα και το αίσθημα υπευθυνότητας των μαθητών.

Η παρουσίαση των αποτελεσμάτων στη σχολική κοινότητα και στους γονείς συνέβαλε ουσιαστικά στη διάχυση των δράσεων και στην ανάδειξη της αξίας της συνεργατικής μάθησης. Η συνολική αξιολόγηση του προγράμματος από μαθητές και εκπαιδευτικούς ήταν ιδιαίτερα θετική, καθώς το πρόγραμμα προσέφερε αυθεντικές εμπειρίες μάθησης, ενίσχυσε τη συμμετοχή όλων των μαθητών και άφησε ισχυρό παιδαγωγικό και πολιτιστικό αποτύπωμα στη σχολική κοινότητα.

§

1. Θολωτός Τάφος του Βασιλιά ΜΙνύα

2. Αρχαίο Θέατρο

3. Εκκλησία Παναγία η Σκριπού

   και πολλά άλλα.

   τα παραπάνω μνημεία αποτελούν το Αρχαιολογικό Πάρκο της πόλης που είναι υπο διαμόρφωση.

   Αξίζει να μας επισκεφτείτε.

Είναι ένας ζωντανός διάλογος με την ιστορία μας που εξελίσσεται . Φορώντας τις παραδοσιακές φορεσιές ή απλά ακολουθώντας τον ήχο του κλαρίνου, της λύρας και του νταουλιού, οι μαθητές γίνονται αυτή τη στιγμή οι πιο δυνατοί κρίκοι μιας αλυσίδας που κρατά την ταυτότητά μας αναλλοίωτη.

Οι παραδοσιακοί χοροί παύουν να είναι μουσειακό είδος, γίνονται γιορτή, έκφραση και ελπίδα. Γιατί όσο τα παιδιά χορεύουν αυτή τη στιγμή τις ρίζες μας, το δέντρο του πολιτισμού μας παραμένει ζωντανό, ανθισμένο και βαθιά θεμελιωμένο στον χρόνο

Αγήνορας Αστεριάδης (1898-1977): Η Λάρισα μέσα από τη ματιά ενός μεγάλου ζωγράφου

Η ψηφιακή αφήγηση είναι διαθέσιμη στο παρακάτω link:

https://drive.google.com/file/d/1a6WfUWCt5zWL_0wWNz0jhQd7wzQs-PGO/view?usp=sharing

Έτσι δημιουργήθηκε αυτό το βιβλίο, γεμάτο αρώματα, γεύσεις και οικογενειακές αναμνήσεις. Το βιβλίο δεν θα είναι απλώς ένα λεύκωμα συνταγών, αλλά μια όμορφη καταγραφή της τοπικής γαστρονομικής παράδοσης μέσα από τις οικογενειακές ιστορίες των παιδιών και ένα πολύτιμο ενθύμιο για τις οικογένειές τους.