Geschreven vanuit het ik-perspectief.

Deze zaak hebben collega rechercheurs niet kunnen oplossen. Waarom is zowel bij de lezer, als voor de personages nog niet bekend.

Hoofdstuk eindigt wanneer Arend en Ada het kantoor van de politiechef uitlopen. In de gang wil Arend haar bedanken voor haar loyaliteit richting hem. Dit wordt echter niet in dank afgenomen. Ada beent weg.

Halverwege / aan het eind van het hoofdstuk treft hij Ada weer en informeert haar over de informatie uit het dossier.

Aan het eind van het hoofdstuk staan ze op het punt om een specifieke school die ze als aanwijzing hebben gevonden een bezoek te brengen. Deze aanwijzing komt in de vorm van een notitie dat in het dossier is gekrabbeld. Het is moeilijk te lezen, maar ze weten er wat van te maken.

Ondertussen speel ik met de dynamiek tussen Arend en Ada. Zij hebben geen idee hoe hun band er nu precies uitziet, maar ik wil dat de lezer het ook niet weet. Dat er een spanningsveld tussen hun bestaat (maar niet romantisch). Daarbij komen hun gecompliceerde karakters goed naar voren.

Je leest hoe hij wegrent na een uit de hand gelopen incident, waarbij hij onschuldige slachtoffers heeft gemaakt. (Hier is een jong kind bij betrokken.) Je leest hoe hij daarbij een jong meisje ruw opzij duwt, wat leidt tot de introductie van een fun fact. Thomas heeft altijd één grens getrokken: Geen geweld tegen kinderen. En die had hij zojuist overschreden. Hier kan hij moeilijk mee omgaan, toch zet hij zijn gevoelens uit en vlucht verder. Vervolgens treft hij Phillip en belandt hij in een discussie met hem. Dit lijkt met een sisser af te lopen en hij besluit de wonden te laten verzorgen.

Het hoofdstuk eindigt wanneer Thomas de ziekenboeg verlaat. Maar wat hij dan nog niet weet, is dat zijn leven op het punt staat te veranderen.

Het hoofdstuk begint met beide personen in de auto en eindigt in het kantoor van de directeur. Wanneer Arend hem wil verhoren, verprutst Ada het voor hem. Dit zorgt voor spanning ...

Ook in dit hoofdstuk is de onderlinge dynamiek een vorm van conflict in het verhaal. Dit conflict is niet extreem groot, maar zorgt wel weer voor wrijving tussen beide personages.

Een van de getuigen heeft een beschrijving van een van de daders en wat hij op dat moment deed. De beschrijving van hem en de gebeurtenis is bedoeld om Thomas te introduceren zonder dat hij zelf aan het woord is of überhaupt in de scene zit. De omschrijving is als volgt:

'Getuige was zijn hond aan het uitlaten, toen hij plotseling werd geduwd, waarnaar hij lelijk op de grond terechtkwam. Hij zag de man in trainingspak nog een keer naar hem omdraaien, waarbij zijn tatoeage zichtbaar werd. Getuige dacht de tatoeage eerder gezien te hebben bij een jeugdvriend van hem, maar kon zich zijn naam niet herinneren. Zijn hond heeft beide heren nog wel achterna gezeten en een van de twee verdachten nog wel te pakken gekregen.'

In het volgende hoofdstuk lees je hoe hij wegrent en tegen iemand aanloopt. Hoe een hond hem daarbij achterna rent en hem in zijn kuit bijt. Op deze manier wordt hoofdstuk vier alvast ingeleid en kan de lezer het verband leggen tussen de hoofdpersoon (Thomas) en de dader bij het geweldsincident die de getuige omverloopt.

Ada blikt terug op haar jeugd en om specifieker te zijn op een moment waarin haar vader haar diep heeft gekwetst met de volgende woorden: 'Zie je nu wel, je had huisvrouw moeten blijven. Dit krijg je ervan als je zo graag de held wilt uithangen. Ik heb je nog gewaarschuwd.'

Foreshadowing:

Ada fantaseert over een toekomt zonder geweld, oorlog en onderdrukking. Dit doet ze als volgt:

'Voor even vergeet ik alle ellende met Arend, m’n pa en zelfs mijn ex-man. Voor even is er geen muur, niet in het echte leven en niet om mijn hart … voorzichtig durf ik een sprankje hoop te koesteren. Hoop op een mooie vredige toekomst, waarin je jezelf niet hoeft te bewijzen omdat je vrouw bent. Hoop op een toekomst waarin onschuldige burgers niet worden neergeknald. Hoop op een betere wereld. Al is het niet voor jou, dan is het wel voor je kinderen.'

Bovenstaand citaat introduceert haar motivatie waarom ze bij de politie is gaan werken. Dit is belangrijk omdat deze ambities uiteindelijk worden gedeeld door Arend en Thomas. Dat maakt het logischer dat ze bij elkaar komen en uiteindelijk ook een diepe, emotionele band ontwikkelen.

Steven waarschuwt Thomas voor de plannen van Phillip en dringt bij hem erop aan om te herinneren wat deze plannen zijn. Dit is tevergeefs. Doordat Steven dit zegt, wordt er wel gesuggereerd dat er wat ergs gaat gebeuren en dat het van belang is om dit tegen te gaan. De eerste zaadjes worden gepland voor het grote conflict met de antagonist Phillip.

Flashbacks:

Een aantal uitgezette lijntjes uit eerdere hoofdstukken worden hier gesloten. Denk aan:

1. Hoe Thomas vanuit de ziekenboek bij Steven thuis is beland.

2. Wat Steven is overkomen in zijn tijd bij dezelfde bende en waarom hij dezelfde straf heeft gekregen als Thomas (Maatregel Correction Code).

3. De gelijkenissen van beide gebeurtenissen: De truck, de eekhoorn en die maniakale grijns.

Nadat hij uit zijn herinnering is gehaald, zitten ze in het hoofdkantoor en komt de chef poolshoogte nemen van het onderzoek. Ze hebben hem geen update gegeven en daar is hij pissig over. Ze bedenken hierbij een excuus, waardoor de confrontatie met een sisser afloopt.

(Officieel werd zijn vader verdacht van de moorden, maar hij ontkend in alle toonaarden. De echte dader is na al die jaren nog niet gevonden. En het contact tussen Thomas en zijn vader is niet al te best.)

Arend beseft dus heel goed dat hij niet in een tunnelvisie moet raken, maar weet ook donders goed dat hij naar zijn intuïtie moet luisteren. Dit beseft hij maar weer al te goed als hij terugdenkt aan de 'Zandmoordenaar'. Zijn allereerste zaak waarin hij te weinig aandacht had voor andere verdachten en/of medeplichtigen. Dit kostte uiteindelijk nog eens vier levens.

Hierbij komt ze tot een aantal verrassende ontdekkingen:

1. Dat Thomas de moord op meneer en mevrouw Lucassen heeft gepleegd en dat de vorige rechercheurs dit ten onrechte hebben bestempeld als moord - zelfmoordzaak.

   Doordat ze het verband niet zagen tussen de bende ... en deze zaak en ze hebben gefaald om hun getuige te beschermen, zijn er nog meer slachtoffers gevallen. (De vader en de 7-jarige zoon zijn beide overleden.)

De ontdekking die Ada in dit hoofdstuk doet, zorgt ervoor dat het voor hun beide nog belangrijker wordt om de verdachten nu wel op te pakken. Voordat er nog meer slachtoffers vallen.

1. Ada ontdekt hier dat Phillip waarschijnlijk iets gruwelijks van plan is. Dit ontdekt ze in een over het hoofd gezien stuk bewijsmateriaal in de moordzaak van Berend. Ze heeft een afschuwelijk voorgevoel, maar besluit dit te negeren. Want het kan vast niet zo erg zijn als haar fantasie haar wil doen laten geloven, toch?

Flashbacks:

Dit hoofdstuk geeft duidelijk antwoord op de eerder gestelde vragen over waarom het de vorige rechercheurs niet is gelukt om deze zaak op te lossen. Deze ontdekking zorgt voor een extra conflict / urge voor Arend en Ada om deze zaak wel op te lossen.

Berlijn, jaren ’80. Thomas was een verharde crimineel totdat hij zijn geheugen verloor tijdens een uit de hand gelopen wraakactie tegen een rivaliserende bende. Steven redt daarbij zijn leven, al loopt Thomas toch serieuze hersenschade op bij dit incident, waardoor hij zijn moordlustige slachtpartijen uit zijn duistere verleden compleet is vergeten. Met hulp uit verrassende hoek geeft hij zijn nieuwe identiteit weer kleur en keert hij zich tegen zijn oud bendeleider Phillip. Om zo zijn eigen fouten weer goed te maken en de jeugd van Oost-Berlijn te redden van de duivel. En een ding weet Thomas zeker, als hij Phillip niet tegenhoudt, dan is geen kind in de hele DDR meer veilig ...

In dit hoofdstuk komt ook de frustratie van meneer Bauer naar voren. Zijn zoon wil het contact weer herstellen en heeft een slaapplek nodig. De volgende ochtend is hij weer verdwenen. De vader heeft het gevoel dat zijn zoon misbruik maakt en helemaal geen echte band wil opbouwen. Hij weet alleen niet dat hij die nacht uit zijn bed is getrommeld voor Maatregel Correction Code. Hij is dus helemaal niet uit vrije wil vertrokken ...

Foreshadowing:

Ze krijgen de namen van Thomas zijn vrienden in handen. Dit is onder meer Stefan Christopherson en die kent weer Steven Fischer. Later in dit hoofdstuk besluiten ze een bezoek te brengen aan hem, waarbij ze Thomas toevallig ook aantreffen.

Arend denkt Thomas gehoord te hebben. Hierdoor kon Ada Steven niet verder kon verhoren, waardoor ze is ontsnapt aan een gewelddadige confrontatie. Niet veel later ontsnapt het duo nog een keer aan aan de dood wanneer Thomas weer geluid maakt en dit keer de kamer binnenvalt. Hierdoor is Steven gedwongen om zijn wapen weer te verstoppen. Het duo helpt Thomas naar de bank en Steven maakt zich klaar voor de verbale confrontatie die aan het eind van dit hoofdstuk op hem wacht.

1. "Ik zal maar blij zijn met deze onderbreking mevrouw. Kom je er toch nog zonder kleerscheuren

   vanaf ..."

   
   

2. "Dat kan niet, dit zijn exact dezelfde foto’s als wij hebben. Bij wat voor schimmige praktijken ben jij betrokken Steven?”

    

   "Wil je dit echt weten? Je kunt nu nog terug?"

   
   

3. "Dit was absoluut niet een onderdeel van mijn plan. Godzijdank heeft dit voorval wel voorkomen dat de rechercheurs mijn schat hadden ontdekt. Subtiel loop ik langs de deur die de vrouw zojuist heeft opengedaan en draai hem weer geruisloos op slot."

Hierbij ervaart hij de volgende flashbacks:

1. "O, ja. Een vrachtwagen ...

Uit het niets brengt dit ene woord me weer in een bizarre herbeleving waarbij heel mijn lichaam weer in de fight or flight modus schiet. De beelden van die grijns schieten langs mijn netvlies. Mijn enkel, kloppend en dik, ligt er verslagen bij in het felle licht van die koplampen, overal dat bloed waarvan ik nog steeds niet weet waar het vandaan kwam en dat geluid ... Het gaat allemaal zo snel dat ik amper tijd heb om te registreren wat er nu precies gebeurd. Dit isme inderdaad echt overkomen. Alles wat hij zei daarover … dit heb ik echt meegemaakt ..."

2. "Kind … Kind …"

“Het moet is afgelopen zijn met dat naïef stuk tuig. Die etterbakken van kinderen  

moeten allemaal worden bijgespijkerd ... Wij zijn hier de baas! En die docenten moeten worden uitgeroeid. Zij leren die kinderen anderen te verraden en dat is gevaarlijk voor ons voortbestaan!“                   

 (Herinnering aan wat Phillip Thomas vertelde.)            

1. Ada confronteert hem met het feit dat hij bij de moord op Berend en zijn vrouw heeft gepleegd en daarbij een zoon heeft achtergelaten die nu geen ouders meer heeft. Hierdoor is Thomas weer over zijn eigen grens gegaan. Doe kinderen geen pijn, Thomas ...

2. Wanneer Arend Ada informeert over een veel groter probleem dan deze twee moordenaars op hun bureau. Als Arend Ada vertelt dat Steven heeft bekend dat er iets gruwelijks gebeuren gaat, twijfelt hij of hij dit moet geloven. Maar Ada kan dan niet meer onder haar gevoelens uit en besluit te delen wat ze (in hoofdstuk 10) nog meer heeft ontdekt.

1. Estafette lopen met geamputeerde ledematen.

2. Het martelen van onschuldige slachtoffers om deze vaardigheid onder de knie te krijgen. (De bendeleden moeten leren om hun slachtoffers niet te snel te doden.)

3. Het zingen van een bizar strijdlied waaruit blijkt dat Phillip het laatste draadje met de werkelijkheid oprecht lijkt te verliezen.

4. Het vermoorden van mensen zonder sporen achter te laten als huiswerkopdracht. (De bendeleden moeten op zo'n manier leren werken dat de politie ze niet kan achterhalen. Tot nu toe zijn ze gewend het met grof geweld op te lossen, zonder enig aandacht te hebben op het bewijs dat ze achterlaten.)

Henri schrijft deze dagboekfragmenten voor zijn vrienden Thomas en Steven (zijn contactpersoon buiten de bende). Dit doet hij uit voorzorg, zodat men weet wat er is gebeurd, mocht hem wat overkomen.

Dit hoofdstuk is dus echt bedoeld om Thomas en de lezer duidelijk te maken dat de situatie nog veel erger is dan ze ooit hadden kunnen bedenken.

In deze dagboekfragmenten komen de volgende gebeurtenissen aanbod:

1. Phillip schiet een van zijn bendeleden in de voet nadat hij niet genoeg zijn best doet met het zingen van het strijdlied. De beste jongen had de dag daarvoor zijn keel schor gezongen. Niet dat het Phillip wat uitmaakte.

2. Phillip introduceert de selectieprocedure. De bendeleden worden verplicht meerdere examens af te leggen, zodat hij op die manier alleen de beste bendeleden eruit filtert die voor hem zijn missie moeten uitvoeren. (Thomas komt pas na deze selectieprocedure weer terug in de bende.) Misschien kan ik dit duidelijk maken door: "X dagen voor terugkeer Thomas." Als ik dit bij elk fragment zet, wordt het voor de lezer duidelijker wanneer Thomas terug is en wanneer deze gebeurtenissen nu plaats vinden.

3. Phillip en Leo zijn gewelddadiger geworden dan ooit tevoren en er vinden meerdere incidenten plaats.

4. Nog steeds geen contact kunnen leggen met Steven.

5. Henri vertelt dat Phillip en Leo zich klaarmaken om Thomas op te halen. Henri houdt daarbij zijn hart vast. Als dat maar goed gaat …

In dit hoofdstuk lees je onder meer:

1. Ada worstelt met het vertrouwen van Thomas als hij lang op zich laat wachten. Ze heeft nog steeds moeite met het vertrouwen van mannen, maar is ondertussen wel erg gesteld geraakt op Thomas. Deze twee uitersten leveren een interne spanning op die bijdraagt aan de algehele spanning van het hoofdstuk.

2. Wisselend perspectief van Ada en Leo. Dit zal dan worden aangegeven door het volgende teken: *

Leo luistert ze af en beseft dat Thomas al veel meer weet dan de rest van de bende. "Hoe kan dit nu? We hebben toch geen exacte details van ons plan uitgelegd?" Hij besluit om ze verder af te luisteren en dit dan voor te leggen aan Phillip om zo samen Thomas in de val te kunnen lokken. Uit deze fragmenten lees je ook echt de afhankelijkheid die Leo heeft ten opzichte van zijn grote broer.

3. Uiteindelijk komt Thomas dan alsnog tevoorschijn en enthousiast begroeten ze elkaar (wel fluisterend natuurlijk). Hij laat hun het dagboek lezen. Daarin staat het volgende:

1. Dagboekfragment dat verteld over een bizar oefenexamen dat Henri heeft gedaan. Dit wordt tot in de details verteld.

4. Uiteindelijk eindigt het hoofdstuk als volgt:

   1. Thomas hoort wat en is ervan overtuigd dat ze niet

      alleen zijn. Hij besluit te vluchten en Arend en Ada

      mee te nemen. Zij begrijpen er niets van en mopperen tegen hem. Uiteindelijk blijkt Thomas wel goed te zitten en zijn ze net op tijd ontsnapt aan de dood (Leo wilde in een moment van razernij hun dood schieten, maar het geluid dat hij maakte, verried hem.)

   2. Ze vervolgen het laatste stukje van hun overleg in het bos en spreken duidelijk af dat er meerdere teams zullen worden opgezet enzovoorts.

   3. "Als dit maar genoeg is ..."

In dit hoofdstuk baant Thomas zich een weg door de drukke straten van Berlijn om nog maar op tijd te komen bij Phillips' ochtendbijeenkomst. De dag van de waarheid is aangebroken en in dit hoofdstuk worden de laatste voorbereidingen getroffen om het plan van Phillip tot een goed einde te brengen. Daarbij wordt ook onthuld dat een fabriek, een woonwijk en een school doelwit zullen zijn voor deze aanslag/gijzeling. Vandaar dat de bende ook in drie teams wordt ingedeeld. De laatste details van Phillips plan zullen in dit hoofdstuk eindelijk worden onthuld, waarbij de laatste losse draadjes bij Thomas op zijn plek valt.

"Doordat de binnenspiegel nu was verzet, kon ik zien dat deze in een rap tempo werd gevuld met een grill en delen van een

nummerplaat ... Mijn hart schakelde naar de hoogste versnelling en ineens begint het me te dagen. Hij komt ons halen. Dit is geen toeval. Wij zijn de prooi en er heeft iemand honger … "

Arend gaat hem namelijk aangeven bij de grenswachter. In ruil daarvoor mogen Ada en hij terugkeren naar Oost-Berlijn. Steven zal of worden gedood, of gevangen worden genomen.

Het hoofdstuk eindigt met Arend en Ada in de auto op weg naar het hoofdkantoor.

Op deze vragen krijgt zowel Ada als de lezer nog geen antwoord.

Ondertussen nemen ze nog wel even kort door of iedereen weet wat er van hen wordt verwacht. Tot slot neemt ieder zijn positie in en worden de laatste zaken nog snel voorbereid.

• Wit: Uitleg / toelichting gebeurtenissen

  in een hoofdstuk.

• Geel: Toelichting over flashbacks en/of flashforwards/foreshadowing.

• Groen: Toelichting van de obstakels en uitdagingen die in dat hoofdstuk aan bod komen.

• Rood: obstakels die personages onderweg tegenkomen.

• Blauw: Eventuele feedback van docent ;)

  
  

  Graag specifieke feedback onder het specifieke hoofdstuk zetten alsjeblieft! Algemene feedback mag gerust onder het kopje 'notities'.

Vervolgens gaat de echte gijzeling van start en dat gaat als volgt:

• Ze omsingelen het schoolgebouw en houden zich schuil in het omringende bos.

• 
  

Het begint met het feit dat beide broers de directeur hebben geneutraliseerd, zonder hem direct te doden. Hierbij wordt beschreven op welke manier hij precies wordt vastgehouden en hoe hij eraan toe is. Vervolgens gaat Phillip het meisje ophalen en eenmaal teruggekeerd, bindt Leo haar vast op het bureau dat ze hebben verbouwd tot marteltafel.

Het hoofdstuk eindigt ermee dat Phillip de premier belt. Het meisje weet het privénummer van haar vader en Phillip draait die gefluisterde getallen een voor een. Hij fluistert nog iets in haar oor om vervolgens de laatste nummers in te draaien en de hoorn over te laten gaan ...

Obstakels die hij samen met Ada tegenkomt:

Ze hebben de grootste moeite om Thomas en 'Die Mauerfalken' op te sporen en tegen te houden. Ze lopen daarbij tegen meerdere obstakels aan:

1) Schooldirecteur is terughoudend in het verstrekken van informatie. En aangezien ze niet genoeg reden hebben voor een ‘search warrend’ kunnen ze niet meer dan vertrekken. Onderweg naar de uitgang komen ze echter een leerling tegen die wel wil praten. Van diegene krijgen ze een mogelijke achternaam.

2) Wanneer ze Thomas bij zijn huis opzoeken, blijkt hij niet thuis te zijn. Maar zijn vader en stiefmoeder wel, die hun niet met open armen willen ontvangen. Ze laten hun wel binnen, maar gedragen zich vijandig. Uiteindelijk krijgen ze een naam van een vriend van hem. (Ouders vertellen dat of rechercheur ziet een foto op zijn slaapkamer staan en vraagt ernaar.)

3) Phillip heeft de datum van de aanslagen onverwacht vervroegd, waardoor Arend en Ada in een race tegen de klok alles op alles moeten zetten om de laatste voorbereidingen nog te kunnen treffen en succesvol een tegenaanval in te kunnen zetten. Zullen ze nog op tijd zijn?

Obstakels die ze samen met Arend tegenkomt:

Ze hebben de grootste moeite om Thomas en 'Die Mauerfalken' op te sporen en tegen te houden. Ze lopen daarbij tegen meerdere obstakels aan:

1) Schooldirecteur is terughoudend in het verstrekken van informatie. En aangezien ze niet genoeg reden hebben voor een ‘search warrend’ kunnen ze niet meer dan vertrekken. Onderweg naar de uitgang komen ze echter een leerling tegen die wel wil praten. Van diegene krijgen ze een mogelijke achternaam.

2) Wanneer ze Thomas bij zijn huis opzoeken, blijkt hij niet thuis te zijn. Maar zijn vader en stiefmoeder wel, die hun niet met open armen willen ontvangen. Ze laten hun wel binnen, maar gedragen zich vijandig. Uiteindelijk krijgen ze een naam van een vriend van hem. (Ouders vertellen dat of rechercheur ziet een foto op zijn slaapkamer staan en vraagt ernaar.)

3) Phillip heeft de datum van de aanslagen onverwacht vervroegd, waardoor Arend en Ada in een race tegen de klok alles op alles moeten zetten om de laatste voorbereidingen nog te kunnen treffen en succesvol een tegenaanval in te kunnen zetten. Zullen ze nog op tijd zijn?

II. Naast zijn geheugenverlies heeft hij geen ervaring met politiewerk (dit obstakel komt later op zijn pad). Daarvoor krijgt hij hulp van Arend en Ada. Zij worden een soort ouderfiguren voor hem. Ze begeleiden hem bij het infiltreren.

III. Uiteindelijk ontwikkelt Thomas zich van een harde zak, naar een barmhartige man die wat van zijn leven probeert te maken en verantwoordelijkheid neemt voor zijn daden.

Thomas heeft zijn misdadige plan vroegtijdig door, waardoor hij een list moet zien te bedenken om Thomas in de val te lokken. Thomas vormt voor hem het letterlijke obstakel naar het succesvol bevrijden van Oost-Berlijn, doordat de gijzeling nu dreigt te mislukken.

Vervolgens gaat het verhaal verder op het moment dat Thomas net is opgehaald en Arend is samen met Ada en Steven nog verscholen vlakbij het extractiepunt. (Zij stonden daar ter bescherming). Het drietal gaat nu op weg naar de pick-up van Steven en rijden zo richting de grens. Er wordt dan ook verteld hoe Arend en Ada de grens tussen Oost- en West-Berlijn hebben kunnen oversteken. De grote verrassing in dit hoofdstuk is dat Steven als ruilmiddel zal gaan dienen, zodat Arend en Ada de grens over kunnen.(Al weet hij dat zelf nog niet.) Het hoofdstuk eindigt als volgt:

"Hoe heeft Thomas überhaupt de oversteek kunnen maken?"

Het was Ada die dit vroeg en ik moest haar antwoord helaas schuldig blijven. Al ga ik ervan uit dat Thomas ook geen idee heeft. Hoe zou het nu met hem gaan? Is hij alweer in Oost-Berlijn en waar zouden die 'Mauerfalken' zich nu mee bezig houden?"

Op het moment dat ze met zijn allen de school binnendringen, schiet er ook heel toevallig een eekhoorn door de deuropening. Niemand heeft wat in de gaten. (Maar dit is nogmaals een teken van onheil.)

(Thomas denkt dat hij Leo kan uitschakelen in de gang, maar zover komt het niet. Ze bereiken uiteindelijk het kantoor waar Thomas een confrontatie aangaat met Phillip. Thomas komt erachter dat hij geen kant op kan en Phillip haalt er een kind bij die hem begint te martelen. Dit kind is hetzelfde kind dat hem eerder in het boek heeft aangegeven. Hierbij onthult hij ook zijn motief om Thomas pijn te doen. Nadat hij Thomas heeft neergeschoten, schiet hij ook Phillip neer. Thomas hem vertelt namelijk dat hij zijn broer moest neersteken van Phillip. Dit kan het kind niet verwerken en daarom verrast hij Phillip met een kogel in zijn hoofd.

Uiteindelijk schiet hij Thomas neer en gaat het licht op zwart.)

Dit hoofdstuk is het einde voor personage Leo.

Meerdere bendeleden hebben zelfmoord gepleegd toen ze de agenten hoorden binnenstormen, al zijn er een aantal aangehouden. Hij kan niet veel vertellen over de aanslagen, maar wat hij al wel via de portofoon heeft doorgekregen is dat het na omstandigheden succesvol is verlopen. De samenleving is veilig, al heeft het veel slachtoffers gekost.

Wanneer Thomas weer bijkomt in het kantoor van de directeur, ziet hij aan de muur een schilderijtje hangen van meerdere bosdieren (waaronder een eekhoorn.) Vlak daarna schiet het kind hem neer. Wanneer Thomas dit schilderij ziet, beseft hij dan ook dat het foute boek is, maar hij kan geen kant op. Hij wordt onrustig wanneer het kind (en Phillip) tegen hem praten. Al weet hij nog niet wat er gaat gebeuren.