1. Wolność człowieka podlega ochronie prawnej.

2. Każdy jest obowiązany szanować wolności i prawa innych. Nikogo nie wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje.

3. Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

                                              Artykuł 32.

1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

                                           Artykuł 70
1. Każdy ma prawo do nauki. Nauka do 18 roku życia jest obowiązkowa. Sposób wykonywania obowiązku szkolnego określa ustawa.
2. Nauka w szkołach publicznych jest bezpłatna. Ustawa może dopuścić świadczenie niektórych usług edukacyjnych przez publiczne szkoły wyższe za odpłatnością.
3. Rodzice mają wolność wyboru dla swoich dzieci szkół innych niż publiczne. Obywatele i instytucje mają prawo zakładania szkół podstawowych, ponadpodstawowych i wyższych oraz zakładów wychowawczych. Warunki zakładania i działalności szkół niepublicznych oraz udziału władz publicznych w ich finansowaniu, a także zasady nadzoru pedagogicznego nad szkołami i zakładami wychowawczymi, określa ustawa.
4. Władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia. W tym celu tworzą i wspierają systemy indywidualnej pomocy finansowej i organizacyjnej dla uczniów i studentów. Warunki udzielania pomocy określa ustawa.
5. Zapewnia się autonomię szkół wyższych na zasadach określonych w ustawie.

Wdrażanie edukacji włączającej i jej prowadzenie jest procesem ciągłym, który wymaga ciągłej współpracy zarówno z bliskim otoczeniem (nauczycielami, specjalistami, pracownikami szkoły, rodzicami), jak i otoczeniem zewnętrznym, z organizacjami, a także innymi resortami prowadzącymi działania na rzecz edukacji włączającej (edukacji i nauki, ochrony zdrowia, rodziny i polityki społecznej). Bez dobrze zorganizowanej współpracy i wsparcia nie da się wdrożyć edukacji włączającej. Należy szukać sojuszników, osób i  instytucji/organizacji, które można włączyć do współpracy i pomocy.

Działania systemowe MEN zmierzają do opracowania zasad organizacji i finansowania edukacji włączającej, w tym systemu planowania i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla ucznia... 

Większość zadań jakie stoją przed nauczycielami i specjalistami we wdrażaniu edukacji włączającej jest identyczna z tymi zadaniami, jakie nauczyciele i specjaliści mają obecnie.

Wszystkie osoby używającej białej laski są niewidome.

Osoby niewidome dysponują wyjątkowym słuchem.

Niewidomy i ociemniały to synonimy. 

Każda osoba niewidoma zna brajla.

1 Profil nauczyciela edukacji włączającej, Europejska Agencja Rozwoju Edukacji Uczniów ze Specjalnymi Potrzebami Edukacyjnymi, Odense, Dania, 2012. 

(UNESCO 1994)
We wszystkich dokumentach międzynarodowych dotyczących edukacji włączającej kluczowe miejsce zajmuje kwestia edukacji jako podstawowego prawa wszystkich ludzi, niezależnie od rasy, płci, miejsca zamieszkania, czy stopnia niepełnosprawności. Edukacja dla wszystkich oznacza w istocie edukację dla każdego, szczególnie dla najsłabszych i będących w największej potrzebie (Mayor 1994).
Dokumenty te to przede wszystkim:

Jak placówki, w których pracują organizują taką pomoc? 

Czy rodzice mogą liczyć na grupy wsparcia/Czy z nich korzystają?

Dlaczego ważna jest świadomość struktury funkcjonowania rodziców w szkole? Ponieważ to zwiększa wyrazistość i uporządkowanie ich miejsca nie tylko dla nich. Jasno pokazuje ich zadania formalne i nieformalne w szkole.

Relacje z rodzicami. Jakie mają być? Głębokie czy płytkie? Formalne czy nieformalne? Jak budować zaufanie? Na czym opierać relacje z rodzicami? A przede wszystkim, po co je utrzymywać?

1 Knopik T., Diagnoza funkcjonalna. Planowanie pomocy psychologiczno – pedagogicznej. Działania postdiagnostyczne, Ośrodek Rozwoju Edukacji, Warszawa 2018.

Czy z nich korzystają? 

Jest to opinia wydawana przez grono specjalistów mająca na celu rozpoznanie sposobu funkcjonowania danego ucznia w systemie szkolnym oraz tego jakie zdolności psychofizyczne posiada.

Opina WOPFU bada zakres wiedzy i jest wydawana indywidualnie dla każdego ucznia.

Co zawiera WOPFU

Ocena powinna uwzględniać w swojej treści takie punkty jak:

Co więcej, jeśli skład oceni inaczej, powinny zostać zawarte inne przydatne informacje charakterystyczne w danym przypadku.

Wzór WOPFU

Nie ma jednego ścisłego wzoru dokumentu. Natomiast opisane wytyczne powinny zawierać się w końcowej pracy i być czytelne dla osób zapoznających się z nim.

Całość składa się na arkusz lub zestaw opisujący obecną sytuację.

https://www.korektortekstu.pl/definicja/wopfu

Charles Galloway, Psychologia uczenia się i nauczania