SINAG's Film Festival by MUANA Rolen Jan

rolenmuana — 2022-11-09 07:16:24 UTC

A~~nd cut! 🎬 Kumusta ang pelikula, SOLmate? Para mas manamnam natin ang napanood, mangyaring ibahagi ang paborito mong eksena mula sa pelikula at sabihin sa amin kung bakit 'yun ang napili mo! 🎭

Pwedeng magsama ng pictures, videos, o kung ano man para lumabas ang pagiging ✨film critic✨ mo~~

Pwede mo ring pusuan 💗 ang mga sagot na nagustuhan mo! (Balita ko, may prize daw ang sinumang makakatanggap ng pinakamaraming star… 🤫)

Kaya naman, ano pang hinihintay mo?! Pa-Sicat-in na 'yan!

PELIKULA PO: https://youtu.be/NKq8vpCsDeA !!

Paula Bugaoisan

2022-11-11 03:44:49 UTC

Ang pinakapaborito kong konsepto sa pelikulang “Crow:The Legend” ay hindi lamang limitado sa isang eksena. Ang umalingawngaw sa’kin ay yung representasyon ng ibong uwak. Minsan nabubulag tayo sa kagandahan na nasa labas lamang at hindi natin napapahalagahan kung ano ang nasa loob. Baka bias din ako dito dahil isa sa mga paborito kong hayop ay ang uwak, ngunit binibigyan nila ng masamang reputasyon ang ibong na ito. Sa pagkakaalam ko isa ring inspirasyon ang pelikulang ito mula sa alamat ng mga Native American kaya talagang pinahahalagahan ko ito. kagaya rin sa isang eksena don, ang pagniniwala sa kakayahan mo ay isa mga puwersang nagtutulak sa'yo na gawin ang lahat. Kahit sa palagay mo hindi umaabot ang katangian mo sa standards ng mundo, lagi mong tatandaan na may mga totoong tao na nagmamahal kung sino ka, because they believe you are a good person. (pareho sa pagsuporta ng mga kaibigan ni crow sa kaniya) <33

Ika nga “'Cause all of me, Loves all of you”

And also John Legend slayyy <33

Johann Bahia

johannbahia1 — 2022-11-11 05:05:21 UTC

Ang pinakapaborito kong eksena sa pelikula ay nung dumaan yung uwak sa Buwan at Araw patungo sa lugar kung saan nakatira ang mga bituin. Maganda yung animation ng mga planets at yung Bird constellation.

Carmela Jane Deveras

carmelajanedeveras1 — 2022-11-11 05:10:30 UTC

Itong partikular na eksena ang aking paborito dahil pinakita rito ang lakas ng loob ng crow magsakripisyo para sa kaniyang mga kaibigan. Sa kabila ng posibleng pagkawala ng kaniyang magandang boses at kulay, buong tibay siyang lumipad palapit sa araw upang makakuha ng apoy na magbibigay-init sa kaniyang mga mahal sa buhay. Nagbigay insipirasyon ito sa akin upang magpatuloy sa pagpupursigi anumang pagsubok ang dumating tungo sa pag-abot ng mga layuning mahalaga para sa akin. 🖤

Sean Inmenzo

seangiordaninmenzo2 — 2022-11-11 05:22:39 UTC

Ang eksena sa maikling pelikula ay ang eksena na napagtanto ng uwak na ang kanyang mga kaibigan ay umaasa sa kanya na sagipin sila at iligtas sila mula sa taglamig, kaya't isinakripisyo niya ang kanyang sarili at muling sinindihan ang apoy sa pamamagitan ng paglipad sa tungo sa araw. Ito ay ang pinakapaborito kong eksena dahil ito ang eksena na natuklasan ng uwak ang kaniyang sarili at hangarin sa buhay upang isakripisyo ang kaniyang sarili para sa kapuwa niya.

2022-11-11 06:59:03 UTC

The scene in which Crow decided to see Winfrey was my favorite in the film. This moment was the beginning of everything since it was when he decided to put the safety of his fellow creatures before his pride, which led him to his ultimate transformation and become a better version of himself. He not only saved them all from the never-ending winter, but his gesture of compassion and selflessness also strengthened their bond. Consequently, he realized that his good deeds were much more significant than his physical attributes. — Aine

Sammy Sobiono

2022-11-11 08:05:20 UTC

Ang paborito kong eksena sa maikling pelikula na pinamagatang Crow: The Legend ay ang eksena ng pag-uusap ng ibong uwak at ng araw. Ako ay partikular na namangha sa eksenang ito sapagkat naramdaman ko kung paano isakripisyo ng ibong uwak ang lahat ng kanyang pinahahalagahan upang matulungan ang kanyang mga kaibigan. Sa pagpapatuloy ng kurso ng pelikula, ang kuwento ng uwak ay nagtalakay ng mga tema ng pagtuklas sa sarili, pagkakaiba-iba, at pagiging hindi makasarili.

Madieline Dini-ay

madielinenicolediniay2 — 2022-11-11 09:05:20 UTC

Ang pinakapaborito kong eksena sa maikling pelikula na ating pinanood ay ang eksena kung saan tingin ni Crow ay pumalya na siya ngunit nandoon si Moth para sabihin sa kaniya na naniniwala si Skunk kay Crow. Dahil doon, mas naging determinado si Crow na tulungan ang mga kaibigan niya na nanlalamig na sa mundo nila. Ito ang pinakapaborito kong eksena dahil ipinapakita nito ang kahalagahan ng tiwala para maging matayog ang ating lipad at sa parehong paraan, sumasalamin ito sa relasyon ng mga magkakaibigan. May mga pagkakataon sa ating buhay na nawawalan tayo ng tiwala sa ating mga sarili. Maaaring dahil hindi natin natupad ang mga plano o 'di kaya ay dahil tingin natin ay nabigo natin ang iba. Sa mga panahong iyon, kailangan lang natin marinig sa kahit isang tao na naniniwala sila sa atin at sa mga susunod nating hakbang. Kadalasan, kung hindi pamilya, ay kaibigan ang mga taong iyon. Ipinakita sa eksena kung gaano kaimportante ang marinig sa mga taong mahalaga sa atin na nagtitiwala sila, na alam nilang kaya natin. Kailangan lang natin ng tiwala ng iba sa mga panahong tayo mismo ay nagdududa na sa ating mga sarili, dahil 'di kalaunan ay unti-unti rin nating mapagtatanto na may rason ang kanilang pagtitiwala na siyang magiging dahilan para muli nating pagkatiwalaan ang ating mga sarili.

mhenarumpone2 — 2022-11-11 13:27:54 UTC

My favorite part was when Crow and the creator of everything had a conversation. This part was simply delightful; the creator of everything made Crow realize that his abilities are not limited to what he is already doing or what he has mastered, such as singing and flying. This part was all about making Crow act beyond what he's expected to do and what he expects himself to do. This also enlightens us on the fact that taking initiative is something that needs to be done in a serious situation. Therefore, we should always know our priorities and think beyond what we can actually see.

Kian Reyna

2022-11-12 05:04:39 UTC

Ang pinakatumatak sakin na iksena sa pelikula ay yung mas pinili ni Crow na iligtas ang kaniyang mga mahal sa buhay sa pamamagitan ng pagkuha ng apoy mula sa Sun na nagdulot ng pagkasunog ng kaniyang napakagandang feathers at pagkawala ng kaniyang magandang boses ngunit ang lahat ng iyon ay hindi kasing halaga ng kaligtasan ng kaniyang mga kaibigan.

Alexia Tan

alexianicoletan2 — 2022-11-12 08:07:45 UTC

Ang pinakapaborito kong eksena mula sa pelikula ay kung saan kinausap ni Crow si Skunk at humingi siya ng pasensya sa mga nagawa niya. Dito ay inamin niya na sobrang taas ng tingin niya sa sarili niya noon at siya ay mas magaling kaysa sa kanilang lahat. Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, tinanggap pa rin ni Skunk si Crow at binigyan niya pa ito ng mga salita na pampalakas at tibay ng loob.

Yumira Caluyo

yumiramikaelacaluyo3 — 2022-11-12 09:45:29 UTC

This was my favourite scene from the short film because it showed how crow's efforts finally payed off. He got what he worked hard for—warmth for the forest. At the same time, I also like this scene because it reveals a great metaphor for who crow really is. The Crow went home with black feathers and a raspy voice, which to him was disheartening at first. It was as if he had died inside. The 'one who created everything by thinking' saw his perseverance and true self. His true self was not who he was with his black feathers; his colorful feathers showed his true self—someone passionate and joyful. Not even black feathers could hide who he really was because deep down he will always be his true self.

Savitri Jersey M, San Juan

savitrijerseysanjuan1 — 2022-11-12 10:04:31 UTC

This is my favorite scene in the movie - it shows how easily "perfection" slips. It also allows Crow to be more sympathetic with his fellow animals.

Jae Venice Reyes

jaevenicereyes2 — 2022-11-12 11:14:11 UTC

Ang pagtanggap sa sarili ay kadalasang mahirap lalo na kung puro negatibo lang ang nakikita natin dito kaya naman ang paborito kong eksena sa maikling palikula ay noong tinanggap ni Crow na ganun na ang kulay ng kaniyang feathers at ang kaniyang tinig. Napagtanto ni Crow na ang kagandahang nakita niya noon sa kaniyang pisikal na anyo at narinig niya sa kaniyang huni ay nananatili pa rin sa kaniya. Nakakatuwa rin ang eksena na ito kasi pinapakita nito na kahit makakuha tayo ng validation sa iba, iba pa rin yung pakiramdam na makuha natin ito mula sa ating mga sarili kaya sana ay hindi tayo masyadong maging harsh sa kung ano tayo at anong mayroon tayo. Panghuli, nais ko rin bigyang highlight yung hindi niya sinisi yung mga kasamahan niya dahil sa pagbabagong nangyari sa kaniya at pinatunayan niyang siya ang may responsibilidad noon kahit nakakalungkot at napanghinaan siya, kailangan niyang matanggap. Minsan kasi sa ating pagsasakripisyo ay talagang susubukin tayo, para sa kabutihan ng iba ay minsan tayo ang napapahamak o nahihirapan, ngunit tandaan natin na dito talaga masusukat kung gaano tayo ka-sincere sa pagbibigay ng tulong at 'yon ang naipakita ni Crow sa bahaging iyon.

Louise Arabelle Diego

louisearabellediego1 — 2022-11-12 13:08:39 UTC

Ito ang paborito kong eksena mula sa pelikulang "Crow: The Legend". Napili ko ito sapagkat ipinapakita dito na sa kabila ng lahat ng sugat at peklat na ating natamo sa anumang pagsubok na ating kinaharap, hinding hindi nito matatakpan ang kagandahan at kabutihan ng ating puso.

Denise Santiago

denisefrancheskasantiago1 — 2022-11-12 13:23:26 UTC

Ang pinakapaborito kong eksena ng pelikula ay ang parte kung saan mas nakita ni Crow ang totoong kulay ng kaniyang feathers at natanggap na niya ang pangyayari sa kaniyang pisikal na katangian. Habang kumakanta si Crow sa parteng ito, matutunghayan ang kaniyang mga kasama ay masayang nakikisabay sa kaniya at walang makikitang panghuhusga. Naging paborito ko ito dahil sumasalamin ang pangyayaring ito sa kung paano tayo minamahal at tinatanggap ng ating mga mahal sa buhay ano pa man ang ating kapintasan. Sabi nga, ang tunay na kagandahan ay hindi nakikita sa pisikal na katangian bagkus sa kagandahan ng kalooban at gintong kabutihan.

Athacia Orano

athaciameierorano1 — 2022-11-12 16:36:07 UTC

Bilang isang kritikong manonood, ang eksenang tumimo sa aking isipan ay ang pagwawakas ng pelikula. Ito ay marahil bagaman naglaho na ang makukulay na pakpak at mala-anghel na boses ni Crow, masusuri ang kaniyang pagiging kontento at tuluyang pagtanggap sa kaniyang sarili. Sa parteng ito, matataya ang kaniyang kaunlaran sa karakter mula sa pagkilala sa kaniyang mga kakulangan at pagsasaripisyo. Kaugnay nito, makikita din natin ang mga tunay na kaibigan o taong mananatili at patuloy na susuporta sa iyo sa oras ng iyong pagbagsak. Tulad na lang sa naranasan ni Crow na kahit ganoon ang kaniyang kapalaran ay nanatili ang kaniyang mga kaibigan sa kaniyang tabi at hindi kailanman nila tiningnan ang kaniyang kasikatan o kaakit-akit na pakpak upang kaibiganin ito.

At ang huling punto nais ko ibahagi ay ang lirikong nakanta sa credits na,
"Oh, the view from the blue sky
It looks so good when you're up high
Oh, but when I'm down, won't you come around?
Help me make my escape

No matter how high a crow can go
There's gonna come a time when he's brought down low
Oh, hit rock bottom, and I just don't know
If it's better when you can fly"

Mahihinuha na kahit ang isang ibon ay malayang lumipad, may panahon din na mararanasan ang kaniyang kabiguan. Kaya At ang tanging makatutulong sa kaniyang pagbangon at malagpasan ang mga ito ay ang kaniyang sarili at mga taong handang sumuporta at tumulong sa kaniya.

Francis Villegas

2022-11-13 00:22:47 UTC

Sa kabuuan ng pelikula, namamayagpag ang kabayanihan ng ating bida na si Crow pero may isang tauhan ring sa tingin ko ay karapat-dapat ding bigyang-pugay para sa kanyang matapang na pagsuporta kay Crow---si Moth.

Isa sa mga tumatak na eksena sa akin ay ang pagsunod ni Moth kay Crow. Kahit pa mariin siyang pinipigilan ng mga kasama niya na umalis patungo sa kalawakan, pursigido pa rin siyang ituloy ang kaniyang balak. Ang pasyang ito, mukha mang "impulsive," ay maraming inilalahad na katotohanan tungkol sa kapatiran at kabayanihan bilang isang kaibigan at bilang isang bahagi ng pamayanan.

Para sa akin, si Moth ang representasyon ng mga "unsung hero" na nagpapaalala sa atin na kahit wala sa atin ang "spotlight," nawa ay buong-buo pa rin nating ginagawa kung ano ang tama at kailangan, lalo na para sa mga kapwa nating sa tingin natin ay pinakanangangailangan ng suporta.

Audrey Enriquez

veniceaudreyenriquez2 — 2022-11-13 07:46:24 UTC

Ang isa sa mga tumatak sa aking eksena ay ang pagpapakita ni Crow ng pagsasakripisyo para sa kaniyang mga kaibigan. Hindi niya batid kung ano ang magiging epekto nito sa kaniya ngunit pinili niya pa rin itong gawin sapagkat nais lang naman niyang mailigtas ang kaniyang mga kaibigan. Noon pa man, naniniwala na akong ang pagpapakita ng pagmamahal sa ating kapwa ay sumusukat din sa kung hanggang saan ang kaya nating isakripisyo alang-alang sa kabutihan nila. At bilang isang miyembro ng komunidad ng mga iskolar, naniniwala akong isa rin ito sa nagpapatatag sa bawat isa sa atin— ang pagkakaroon ng pagsasakripisyo at pagsisikap na masiguro na ang lahat sa atin ay nakararamdam ng seguridad sa ating munting tahanan.

Abi Leonardo

abigaileleonardo2 — 2022-11-13 09:41:00 UTC

Ang aking paboritong eksena ay nung namatay ang apoy dahil nasagi ito ni Crow. Isa ito sa malungkot na pangyayari sa short film, kahit na ganoon, ito pa rin ang kapansin-pansin para sa akin. Sinasalamin ng eksenang ito ang pagkabigo ni Crow sa kanyang misyong magdala ng apoy para sa kanyang mga kaibigan. Nang dahil dito, napagtanto ko kung gaano kahalaga ang pagmamahal niya para sa mga taong mahalaga para sa kanya. Nang matapos ang eksenang ito, siya ay sumugod sa araw upang kumuha ng apoy kung saan ito ay naglalarawan ng kanyang katapangan at kanyang determinasyong makapagdala ng apoy sa kanyang mga kaibigan. Ito ay nagpapakita na kapag tayo ay nabigo sa ating mga pinapangarap sa buhay, huwag kalilimutang tumayo muli. Alalahanin kung bakit natin inaabot ang ating pangarap at itulak ang sarili upang magkaroon tayo muli ng motibasyon.

Glai Dela Vega

2022-11-13 09:49:43 UTC

Ang pinakapaboritong eksena na aking na saksihan ay makikita sa parteng kumanta ang crow pagkatapos niya mahulog galing outer space. Ito ang aking paborito dahil makikita natin na hindi sa panglabas na anyo, o boses, makikita ang ganda ng isang tao, kundi sa intensyon and kabutihan nang kaniyang ginagawa. Ang pelikulang ito ay napakahusay sapagkat tinuturan nito ang mga bata upang mas maging mabuting kasapi ng ating komunidad gamit ang masining at malikhaing pamamaraan.

Pangalawa ay makikita natin ang galing ng mga animators sa pag-bibigay buhay sa kanilang mensahe gamit ang kanilang mga talento sa pag-guguhit. Ang short film ay makabuluhan at aking naiintindihan bilang isang manonood. Ako ay natutuwa dahil napanood ito ng Sinag at tinuruan ako ng short-film na ito na maging mas malaki pa sa aking sarili.

Love Caranza

lovealmariecaranza1 — 2022-11-13 10:33:50 UTC

Animation: 4/5
Plotline: 5/5
Overall Message: 5/5

I often associate crows with negative things like death and calamities, but this short film completely changed how I perceive crows. The main lesson it gave me is that genuine relationships bring out the best in us. Throughout Crow's whole adventure, all of his friends helped him through his highs and lows. The scene that completely resonated with me was when Crow's color still showed after being burnt. At times, we fail to see our own beauty and accomplishments and it is very helpful to have friends like Skunk and Moth who are really giving full support and morale boost.

Gab Villabroza

nathanielvillabroza1 — 2022-11-13 11:58:37 UTC

Ito ang eksenang pinaktumatak sa akin. Pinakatumatak ito sa akin dahil kahit na nawala na ang lahat kay Crow, ang kaniyang boses at magandang mga balahibo, hindi pa rin siya iniwan ng kaniyang mga kaibigan.

Theo Blanco

2022-11-13 12:53:47 UTC

Ang pinaka nagustuhan kong parte ng pelikula ay noong nagmamayabang at medyo naging kumpyansiyado si Crow. Dito niya nakita ang kakulangan niya at ang kawalan niya ng lakas. Pero hindi dito nagtapos ang istorya niya. Dahil sa kaibigan niya na si Moth, nagbago si Crow. Dahil bukod sa kanyang sariling kasikatan nakita niya ang halaga ng mga umaasa sa kanya sa nanlalamig na mundo. Dahil siya lamang ang nakakalipad sa mundo, siya lamang ang tanging makakahanap ng isang instrumento na magliligtas sa kanila sa lamig. Nakita ko rito si Crow bilang isang aktwal na kaibigan para sa iba. Na higit sa fans niya sa mundo, mas inisip niya ang kapakanan nila kaysa sa boses niya, sa kulay ng balahibo niya at sa higit na katayuuan niya dahil sa kasikatan. Si Crow man ay nagpakita bilang isang mayabang at puno sa sarili, ngayon siya na ang bayani sa mundong kinabibilangan niya.

Amara Tadeo

2022-11-13 13:33:37 UTC

My favorite is when Moth assures Crow that he can do it and will always have someone who believes in him. This might not have captivated the attention of many and does not contain the story's central theme— it helped me realize how one's support can go a long way. Before this scene, it was evident that Crow was disappointed with himself because he felt like he had failed everyone who trusted him. Nevertheless, with Crow's reassuring words, Crow did not hesitate to get back on his feet and continue to fight on with his mission. I find it genuinely heart-warming because, despite our challenges, there will always be someone supporting us.

Shedwin Besande

shedwinbesande2 — 2022-11-13 13:58:27 UTC

My favorite scene in the movie is the ending. It shows how Crow has truly changed. He accepted himself for who he truly was. I also like the relationships that were portrayed. It shows how friends can help you become a better version of yourself.

Elle Olalo

2022-11-13 14:44:54 UTC

Ang paborito kong eksena sa maikling pelikula ay ang eksena kung saan namatay ang apoy sa hawak-hawak ni Crow na kahoy at nawalan siya ng pag-asa. Sinabihan siya ni Moth na naniniwala si Skunk kay Crow na maibabalik niya ang init sa kanilang mundo at hindi siya pipigil.

Tumatak ang eksena na ito sa akin dahil itong interaksyon ay nangyayari sa totoong buhay. Minsan, masyado nating dinadamdam ang kabiguan. Nakakapulot naman tayo ng inspirasyon mula sa ating pamilya, mga kaibigan, mga guro, at iba pang mga kasama natin sa komunidad na naniniwala sa atin at sa ating mga kakayahan. Ito ang tumutulak sa atin upang ibigay ang lahat na makakaya sa anumang bagay.

Anzano, Anika F.

2022-11-13 15:35:12 UTC

Crow's decision to travel to the sun to light the tiny bit of wood entrusted to him is my favorite part of the short film. It is not to prove himself but also to make sacrifices for his loved ones and the forest animals. It reminded me that sometimes pain is okay if you know it would benefit many people and that suffering is supposed to help us realize that there are things more important than ourselves. It will assist us in appreciating and empowering ourselves more. Sometimes what we need or love comes from somewhere other than ourselves.

Aly Buban

alyannahmaebuban4 — 2022-11-13 18:00:02 UTC

Ang paborito kong eksena mula sa "Crow: The Legend" ay ang parte kung saan napagdesisyonan ni Crow na mag sakripisyo para sa ikabubuti ng kaniyang mga kaibigan. Bagamat siya ay nahirapan sa pagdedesisyon kung ano ang tamang gawin, ginawa niya parin ang sa tingin niyang nararapat kung saan isinantabi niya ang kaniyang sarili at piniling isakripisyo ang buhay at kapakanan niya upang mapabuti ang kalagayan ng kaniyang mga naiwang kaibigan.

Ito ang napili kong eksena sapagkat sa buhay natin, lahat tayo ay dumarating sa punto na kinakailangang mag sakripisyo kapalit ng mga mas mahalaga o makabuluhang bagay. Sa tuwing tayo ay nagsasakripisyo ay iniiwan at tinatalikuran natin ang isang bagay para sa pangmatagalang tagumpay at kasiyahan ng isa pang bagay. Dahil dito, mapagtatanto at masasabi natin na hindi lang pala sarili nating kapakanan ang mahalaga kundi pati na rin ang kapakanan ng mga nakapaligid sa atin.

Katherine Lui

katherinelui2 — 2022-11-13 18:12:57 UTC

Ang parte ng pelikula na pinaka tumatak sa akin ay ang pagsasakripisyo ng uwak para sa kanyang mga kaibigan. Hindi madali ang pagsasakripisyo para sa ibang tao ngunit buong loob itong ginawa ng uwak para sa kanyang mga kaibigan. Mahalagang aral ito nugnit huwag nating kalilimutan na isaalang-alang pa rin ang ating sariling kapakanan sa bawat desisyon na ating gagawin.

Angeline Dela Cruz

2022-11-13 19:34:22 UTC

This scene really struck me because of its symbolic meaning. Crow thought he lost everything that made him beautiful when the truth is that beauty is not just what is on the outside. Everyone has goodness within themselves - it is inherent, something present from birth, and no amount of dirt can stop it from shining through. It may not be evident at first glance; therefore, looking beneath the surface is necessary.

Shanelle Maaliao

shanellemaaliao2 — 2022-11-13 19:42:10 UTC

Ito ang paborito kong eksena mula sa pelikulang "Crow: The Legend". Ito ang eksena kung saan nagampanan ni Crow ang kaniyang gawain, na iligtas ang kaniyang mga kaibigan mula sa lamig sa pamamagitan ng pagdadala sa kanila ng apoy. Napabilib ako sa eksenang ito sapagkat nakita ko rito ang malasakit at determinasyon ni Crow na iligtas ang kaniyang mga kaibigan, at masaya ako sa ideyang naging proud si Crow sa kaniyang sarili at wala na sa kaniyang isipan ang sinabi niya na "nabigo ko ang lahat" mula sa naunang eksena. Syempre paborito ko ito dahil ito ang parte ng pelikula kung saan nalutas ang problemang kinakaharap ng magkakaibigan. Ang pangyayaring ito sa pelikula ay naging daan din para matanto ni Crow ang kaniyang mga kamalian at ang kaniyang mga natututuhan tungkol sa kaniyang sarili. Sa maikling salita, ito ang paboritong eksena ko dahil ito ang eksenang nagbigay daan para sa "happy ending" ng pelikula.

Hazel Borlagdan

hazelborlagdan1 — 2022-11-14 02:43:36 UTC

Magis at Person for with and others. Ang dalawang ito ang paborito kong Ignatian values. Dito sa eksenang ito, nakita kong tunay na ipinamalas ni Crow ang dalawang Ignatian values na ito.

Si Crow ay may angking galing sa pagkakanta. Hinusayan niya sa pagkakanta, at ito ang naging susi sa pagbigay sa kaniya ng Maylikha ng pagkakataon. Bukod pa rito, siya rin ay hinamon ng Maylikha sa kung hanggang saan nga ba sya makakaabot. Sa litrato na ito, makikita kung paano napatunayan at nalagpasan ni Crow ang hamong ibinigay sa kaniya.

Bukod sa pagiging Magis, ay naipakita ni Crow ang pagiging Person for and with others. Bagama't sa una ay makikitaan si Crow ng pagkaarogante, sa huli pinatunayan niya kung ano ang kaya niyang gawin para sa kaniyang mga kaibigan. Kahit hindi niya alam kung ang gagawin niya ba ay magiging epektibo o kung anuman ang kapalit na makukuha niya, itinuloy niya ang paglipad sa araw para lang mabigyan niya ulit ng apoy ang kahot na hawak niya. Sa ginawa niyang iyon, hindi sarili, kundi kapakanan ng iba ang isinaalang-alang niya.

Bilang pangkabuuan, masasabing maraming aral ang itinuro ng maikling pelikulang ito. Kagaya ni Crow, patuloy pa rin nating ipakita ang pagka-Magis natin at huwag magsasawang maging Person for and With Others.

MJ Odsinada

2022-11-14 03:35:05 UTC

Ito mismo ang favorite scene ko sa short film sapagkat dito napagtanto ni Crow na hindi nawala ang kanyang tunay na kulay o ang tunay niyang pagkakakilanlan matapos man ng matinding sakripisyo niya. Sa katotohanan, ang naturang katangian niya ang siyang nakatulong upang magawa niya ang pagsasakripisyo. Kung ating ihahambing sa totoong buhay, ang ating indibidwalidad ay regalo para sa atin at 'di hamak na ito ay natatangi sa atin. Kung ating huhubugin ito upang mapagsilbihan ang common good at hindi lang para sa sarili natin, mauunawaan natin nang tunay ang ganda ng buhay na makikita sa pakikisalamuha at pagkalinga sa kapwa. Mula rito, madadama natin na hindi tayo nag-iisa, at kahit tila mahirap mang mahalin ang sarili ay may magpapadama pa rin na nararapat kang mahalin at pangalagahan.

Jireh Angelika Shayne P. Marasigan

jirehangelikamarasigan4 — 2022-11-14 03:52:26 UTC

Ito ang paborito kong eksena mula sa pelikula. Ipinapakita nito ang pagdedesisyon ni Crow na lumipad patungo sa araw upang makakuha ng apoy kahit na hindi niya alam ang mga magiging kapalit o ang kahihinatnan nito. Ito ay sumisimbolo sa pagsasaalang-alang niya ng kapakanan ng iba bago ang kaniyang sarili at ang pagsasakripisyo ng mga importanteng bagay sa kanya para matulungan at mapabuti ang kalagayan ng kaniyang mga kaibigan.

Jan Carlo Magcalas

jancarlomagcalas1 — 2022-11-14 05:53:54 UTC

Ang paborito kong bahagi ng pelikula ay noong sumubok si Crow sa kabila ng kanyang pagkakabigo. Nagtuturo ito ng isang magandang aral sa atin na minsan, kailangan lang natin sumubok upang makamit ang ating mga nais gawin. Bagamat sa umpisa ay tila katapusan na ng lahat, ang pagsubok ang magsisilbing tulay upang mas makilala natin ang ating sarili at upang makita natin kung gaano tayo ka-determinado sa isang bagay.

Ice Eugenio

2022-11-14 08:41:17 UTC

The part I liked the most was when Crow flew into the sun in order to bring fire for his friends. It was the part that I liked the most because this part shows Crow's growth. By flying into the sun, Crow showed that he would do anything just to give heat to his friends and that act shows that Crow isn't only thinking about himself anymore, he was able to show that he cares about his friends. Though this act burned his colorful feathers and made Crow's voice raspy, Crow still embraced those changes because he was able to help his friends.

Adian Bautista

adianbautista4 — 2022-11-14 08:48:26 UTC

My favorite scene in the movie has to be when crow brought back fire for his friends while sacrificing his colorful feathers and his good voice because it represents how badly he wanted to help his friends and what lengths he was going to go to in order to accomplish this. It represents the true meaning of friendship, that we do things not to ask something in return but out of the kindness of our hearts. It reminds the viewer that no matter who we are, we should do things that matter and care for those that we love.

Gail Say

stefaniegailsay2 — 2022-11-14 08:51:05 UTC

Aking naalala ang aking pinakapaboritong parte sa pelikula, ang parte ng pagkakaalala ng kulay mo ay nandirito lang pala mula sa simula. Ang pagkawala ng isang bagay ay labis na nakawawala ng konsentrasyon at kung aaminin natin, hindi natin nabibigyan na ng pagkakataon na mapansin ito at ang ibang bagay sa paligid natin. Hindi natin alam na nandirito lang din pala ito sa ating mga tabi, hindi lang pala natin napapansin. Dahil sa ating pagkadala sa emosyon, nakakalimutan na natin ang mga bagay-bagay, lalo na kung ito'y ating "priced possession". Ngunit ating mapapagtanto na ito lamang ay nawala dahil hindi natin ito napansin dahil ang pokus natin ay wala rito.

Janella Michelle A. Baldado

janellamichellebaldado1 — 2022-11-14 08:54:46 UTC

Ang pinakapaborito kong eksena sa maikling pelikula ay ang bandang dulo, kung saan ay sinubukang umawit ni Crow kahit alam niyang ang tinig niya ay hindi na kasing ganda ng dati. Para sa akin, maganda pa rin ang boses niya kahit may mga piyok -- sobrang ganda nga nung pagkapiyok niya kasi parang umaawit pa rin, nasa tono yung piyok. Kumbaga parang sinasadya niya lang pumiyok kasi napakaganda pa rin ng boses niya.

Ito ang paborito kong eksena dahil umpisa palang, nilinaw ni Crow kung gaano kaimportante sakanya ang kanyang magandang tinig, pero sa dulo, tila parang tinanggap niya rin ang resulta ng kanyang ginawa. Na kahit mawala ang kanyang "perfect pitch" na tinig, mas mahalaga pa rin sa kanya ang kaligtasan ng kanyang mga kaibigan.

Bukod pa, sobra akong naaantig sa eksenang ito di lang dahil kay Crow, pero sa kanyang kaibigan na siyang nagsabing, "I actually like your new voice". Dito napatunayan na isa siyang tunay na kaibigan kay Crow, dahil hindi niya ginamit ang naging kapintasan sa tinig ni Crow laban kay Crow. Na-touch ako sa sinambit na iyon ni Skunk.

Madalas, nasa isip natin ang bigat ng pagsasakripisyo para sa mga mahal natin sa buhay. Maaaring may mga pagkakataon na nanghinayang tayo sa mga bagay na ating sinakripisyo. Maaaring isiping nakakapangsisi ang mga ito. Pero ang isantabi ang mga mahahalagang bagay na ito para sa ikabubuti ng iyong mga mahal sa buhay ay ang mahika ng pagmamahal. Para sa akin, maliban sa pagsasakripisyong ipinamalas ni Crow para sa kanyang mga kaibigan, nakita ko iyong pagtanggap ng mga kaibigan ni Crow sa kanya, kahit nagbago na siya.

Malungkot ako dahil nag-iba ang anyo ni Crow. Mula sa matitingkad at makukulay na pakpak, naging madilim ang mga ito, pero kapansin-pansin pa rin ang kulay. Malungkot ako para kay Crow, kasi alam ko ang pakiramdaman na mawalan ng boses, dahil hilig ko rin ang pag-awit. Pero kahit na ganoon, masaya ako para sa kanya. Kasi nawala man ang mga kina-iingatan niyang pakpak at tinig, may nanatili pa rin naman sa kanyang piling. At ito ay ang kanyang mga tunay na kaibigan na tanggap siya kahit maging ano o sino pa siya. Maaaring sabihin na nawala o nagbago ang parte ng kanyang pagkatao, pero mas malala siguro, kung mawawala sa ang mga kaibigang katuwang niya sa buhay.

louisealbia2 — 2022-11-14 09:00:20 UTC

Ito ang pinakapaborito kong eksena sa maikling pelikulang pinamagatang "Crow: The Legend". Ipinakikita rito ang isang Ignatian value na kung tawagin ay cura personalis o care for the whole person. Ang cura personalis ay ang pagkakaroon ng malasakit at pangangalaga sa pag-unlad ng buong indibidwal. Ito ay nagpapahiwatig ng dedikasyon sa pagtataguyod ng dignidad ng tao at pangangalaga sa isip, katawan, at espiritu. Ang ating mga talento, kakayahan, pisikal na katangian, personalidad, hangarin, puso, pananampalataya, at isipan ay pawang karapat-dapat sa pangangalaga at atensyon at marapat lang na gamitin natin sa tama. Ipinamalas ni Crow ang mga ito sa mga naunang eksena sa pamamagitan ng kaniyang pagsasakripisyo at hindi pagsuko. Natulungan at nailigtas niya ang mga kaniyang kaibigan ngunit kapalit nito ay nasunog siya at maging ang boses niya ay naapektuhan. Gayunpaman, sa eksenang ito ay tanggap pa rin siya ng kaniyang mga kaibigan. Hindi nagbago ang kanilang pagtingin sa kaniya, bagkus mas hinangaan pa siya. Sa kabuuan, ipinakita ng magkakaibigan ang cura personalis, sa pagsasakripisyo ni Crow, at sa pagtitiwala at pagtanggap sa kaniya ng kaniyang mga kaibigan. Lalo lang pinatunayan ng maikling pelikulang ito na ang ating mga kaibigan ay laging nariyan para sa atin hanggang sa huli, ano man ang mangyari.