(1) Dat hij niet is komen opdagen, verbaast me niet.

(2) Ik heb gehoord dat hij weer terug is.

Een bijzin kan ook een bijwoordelijke bepaling zijn. We spreken dan van bijwoordelijke bijzinnen. Voorbeelden:

(3) Als je hoogtevrees hebt, ben je voor dat werk niet geschikt.

(4) Hij besloot het land te ontvluchten, toen de situatie te beklemmend werd.

Een bijzin die een onderdeel is van een zinsdeel, kan als bijvoeglijke bepaling fungeren bij een zelfstandig naamwoord of een persoonlijk voornaamwoord. We spreken dan van bijvoeglijke bijzinnen. dt:

(5) De eik, die al eeuwen oud is, is door de bliksem geveld. (het gaat over één eik, waarover twee dingen worden gezegd)

Het onderwerp in de eerste zin (bijzin) moet hetzelfde zijn als dat van de hoofdzin. In het bovengenoemde voorbeeld is dit zo:

Het gaat fout als er twee verschillende onderwerpen zijn.

Dat leidt soms tot hilarische betekenissen.

1. Vrolijk zingend werd het eten klaargemaakt.
2. Net teruggekomen van vakantie begon de zon ineens te
3. Bijgaand stuur ik u mijn voorstel.

Dan staat er eigenlijk

Terwijl het eten vrolijk zong, werd het klaargemaakt.
Toen de zon net terug was van vakantie, begon hij ineens te schijnen.
Ik ga zelf mee met mijn voorstel.

Zo nee, voeg dan het juiste onderwerp toe.

1. Vrolijk zingend maakte moeder het eten klaar.
2. Wij waren net teruggekomen van vakantie toen de zon ineens begon te schijnen.
3. Bij deze mail ontvangt u mijn voorstel.