The Vernissage curtain gallery by Teimuraz

ადამიანები ყოველთვის ცდილობდნენ ლამაზი და განსხვავებული გარემოს შექმნას. ხშირად ყურადღებას აქცევდნენ ფანჯრისა და კარების გაფორმებას. ფარდები თავდაპირველად დაცვის ფუნქციას ასრულებდნენ, შემდგომ კი ნამდვილ სამკაულებად იქცნენ. წარმოუდგენელია ნებისმიერი სადგომი თუ სათავსი ფარდებისა და სხვა აქსესუარების გარეშე, ისინი მას ნამდვილად განუმეორებელ იერს ანიჭებენ, ამყუდროვებენ დიდ ფართს, ვიზუალურად ადიდებენ მცირე ფართს, განსაკუთრებულ ხასიათს უქმნიან ყოველ ოთახს.

ფარდებმა განსაკუთრებული მნიშვნელობა შეიძინეს აღორძინების ხანაში. პოპულარული გახდა ბატისტი, აბრეშუმი, ხავერდი, მაქმანები. გეომეტრიულ ფიგურებთან ერთად გამოიყენებოდა ყვავილები და ფოთლები .

ბაროკოს ხანაში დიდი ყურადღება ექცეოდა ფარდებისა და ავეჯის ფერების შეხამებას.

როკოკოს ხანაში პასტელის ფერის, აბრეშუმის ლირიკული ხასიათის ფარდები შემოვიდა მოდაში.

ფანჯრების ზომების გადიდებამ ფარდების მნიშვნელობა ინტერიერში გაზარდა. ქსოვილის დიზაინში დიდ ადგილს იკავებენ მაქმანი, ბანტი, ბაფთი (ლენტი, ზონარი), რიუში. ისინი დღემდე დიდი პოპულარობით სარგებლობენ.

მეთვრამეტე საუკუნეში ევროპაში კლასიციზმი გავრცელდა: სიმეტრია და მოკრძალებული დიზაინი. ავეჯი, გადასაფარებლები, ფარდები მხოლოდ ერთი ფერის მასალისგან უნდა ყოფილიყო დამზადებული.

დეკორის აუცილებელი ელემენტი გახდა კარნიზი, რომელზეც ფარდებს კიდებდნენ.

ახლაც ფარდების ფერს და ნახატს დიდი მნიშვნელობა აქვს ოთახის იერსახის შესაქმნელად, მაგრამ არ არის საჭირო და აუცილებელი მხოლოდ რომელიმე ერთი სტილის დაცვა, რაც ფანტაზიის თავისუფლებას იძლევა.

ფარდების შერჩევისას გასათვალისწინებელია დიზაინის ხელოვნების წესები და მოდის ტენდენციები. ნატურალური მასალის, არამკვეთრი ფერის ფარდები
ჰარმონიულად ეხამება ინტერიერის ავანგარდულ სტილს. მოდაშია ტრადიციული ტიულის ფარდები, სხვადასხვა ფერის, ნაქარგებით დამშვენებული. პოპულარულია აგრეთვე ოქროსფერი, ბრჭყვიალა ფარდები და აქსესუარები.

ჟალუზის ისტორია

ჟალუზი მოწყობილობაა, რომელიც იცავს ოთახს მზის სხივებისაგან, ატმოსფერული ნალექებისგან, მტვრისგან, არეგულირებს ჰაერის ნაკადს და იცავს შენობებს არასანქცირებული ვიზიტებისაგან.

ჟალუზის დაბადების ზუსტი დრო და ადგილი უცნობია, მაგრამ მეცნიერები ამტკიცებენ, რომ იგი გაჩნდა არაბეთში შუა საუკუნეებში. ეს მოწყობილობა უფრო მეტად გავდა თანამედროვე თარაზულ ჟალუზს, მაგრამ მართვის მექანიზმის გარეშე. უწინ ჟალუზს ხისგან ამზადებდნენ, ხანდახან ალამაზებდნენ ნახატებით, ქსოვილის ნაკუწებით.

ევროპაში ჟალუზი ესპანეთში გამოჩნდა არაბების შემოსევის შემდეგ, საიდანაც მეთვრამეტე საუკუნეში საფრანგეთსა და ინგლისშიც გავრცელდა.

სიტყვა ჟალუზი ფრანგულია და ეჭვს ნიშნავს.

ჟალუზის განვითარების თანამედროვე ეტაპის დასაწყისი 1841 წლის 21 აგვისტოთი თარიღდება, როცა ნიუ ორლეანელმა ჯონ ჰემპტონმა მიიღო ჟალუზების წარმოების პატენტი. სწორედ ამ მოვლენამ განაპირობა ჟალუზის გავრცელების პანდემია მთელს მსოფლიოში.

თანამედროვე ჟალუზი შედგება ფირფიტების, კარნიზის, მართვის მექანიზმისა და შემაერთებელი ელემენტებისაგან.

ჟალუზის ძირითადი ნაირსახეობებია თარაზული ჟალუზი, შვეული ჟალუზი და როლეტი.

როლეტი ჟალუზის მოდური ნაირსახეობაა, რომელიც მეოცე საუკუნის ბოლოს გამოიგონეს გერმანიაში. როლეტებს ფანჯრების, კარების და ვიტრინების გასაფორმებლად და დასაცავად იყენებენ.

ჟალუზის ფართო გავრცელება განაპირობა მისმა მოხერხებულობამ, იოლმა და პრაქტიკულმა გამოყენებამ. ფერებისა და მასალის ფართო არჩევანმა მაღალი ესთეტიკური ხარისხი მიანიჭა ჟალუზს და ნებისმიერ ინტერიერში დაუმკვიდრა საპატიო ადგილი.

კარნიზების ისტორია

კარნიზების მოვალეობას უწინ ხის სარჭები ასრულებდნენ, ხოლო მოგვიანებით გამოჩნდა რკინის ე.წ. შტანგები, რომელზეც კიდეში გაკერილ ქსოვილს კიდებდნენ. შემოღებული იქნა ამ კარნიზების გაფორმება როგორც ხის და/ან მეტალის ჩუქურთმებით, ასევე მცენარეების და ცხოველების გამოსახულებით.

გადიოდა დრო და იცვლებოდა კარნიზების დასამზადებელი მასალა და ფორმები.

როკოკოს და ბაროკოს ხანაში ფანჯრების ზომები ძალიან გაიზარდა, შესაბამისად გაიზარდა კარნიზების ზომები, გამოჩნდა უცნაური ზომების მდიდრული ლამბრეკენები, რომლებიც კარნიზის სილუეტსა და სილამაზეს უსვამდნენ ხაზს.

კლასიციზმის ხანაში გავრცელდა სამხედრო და ჰერალდიკური მოტივი კარნიზების დეკორში. ამ პერიოდში გამოჩნდა მოჩუქურთმებული ხის ლამბრეკენები და სიმეტრიული ფორმის კარნიზები.

თანამედროვე ეპოქაში კარნიზებს ფუნქციურ დანიშნულებასთან ერთად დეკორის ფუნქციაც ენიჭება. დაბოლოების შეუზღუდავი ვარიაციები, სხვადასხვა ფაქტურის, ფერის, მეტალის კარნიზები ჰარმონიულ გარემოს ქმნის ფანჯრის დეკორში.

შპალერის ისტორია

შპალერის ისტორია ჩინეთში დაიწყო ახალ წელთაღრიცხვამდე 200 წლით ადრე. მოიგონეს ბრინჯის ქაღალდი, რომელსაც აკრავდნენ სახლის კედლებზე. ჩინელი ოსტატები შპალერის საიდუმლოს 500 წლის განმავლობაში მალავდნენ. მეექვსე საუკუნეში იაპონელებმაც ისწავლეს შპალერის დამზადება. 751 წელს არაბებმაც მოჰყვეს ხელი მის დამზადებას. ევროპაში მერვე საუკუნეში მოხდა შპალერის გავრცელება, მეათე-მეთერთმეტე საუკუნეებში რუსეთიც მოიცვა შპალერის ბუმმა.

შპალერად გამოიყენებოდა ტყავი და ქსოვილები, რაც პატრონის მაღალ სოციალურ სტატუსზე მიუთითებდა. 1599 წელს საფრანგეთში ჩამოყალიბდა შპალერის დამამზადებელთა ამქარი. 1675 წელს ჟან პაპილონმა გამოიგონა შპალერის ბეჭდვის მატრიცა, რამაც დააჩქარა შპალერის გამოშვება და გავრცელება.

პირველ ხანებში შპალერის ნახატი იმეორებდა ბათქაშის და აგურის ფაქტურას, არქიტექტურულ დეტალებს. დროთა განმავლობაში ვითარდებოდა შპალერის გამოშვების ხერხები, იცვლებოდა სტრუქტურა, ფერთა გამა, ნახატი. ჩამოყალიბდა ერთგვარი შპალერის მოდა, გაიზარდა მისი პოპულარობა, გახდა რა თითქმის ყველა სახლის სტუმარი.

დღესაც შპალერი ფართოდ გამოიყენება თანამედროვე ინტერიერის გაფორმებაში.