หัวใจ

หัวใจของคุณตั้งอยู่ระหว่างปอดของคุณตรงกลางหน้าอก ด้านหลังและด้านซ้ายเล็กน้อยของกระดูกหน้าอก (กระดูกอก) เยื่อหุ้มหัวใจมี 2 ชั้น เรียกว่าเยื่อหุ้มหัวใจ ห่อหุ้มหัวใจของคุณเหมือนถุง ชั้นนอกของเยื่อหุ้มหัวใจจะห่อหุ้มรากของหลอดเลือดหลักของหัวใจและยึดกับกระดูกสันหลัง กะบังลม และส่วนอื่นๆ ของร่างกายด้วยเอ็น ชั้นในของเยื่อหุ้มหัวใจจะยึดกับกล้ามเนื้อหัวใจ ของเหลวเคลือบจะแยกเยื่อหุ้มทั้งสองชั้นออกจากกัน ทำให้หัวใจสามารถเคลื่อนไหวได้ขณะเต้น

หัวใจของคุณมี 4 ห้อง ห้องบนเรียกว่าเอเทรียมซ้ายและขวา ส่วนห้องล่างเรียกว่าเวนตริเคิลซ้ายและขวา ผนังของกล้ามเนื้อเรียกว่าเซปตัมซึ่งคั่นระหว่างเอเทรียมซ้ายและขวาและเวนตริเคิลซ้ายและขวา เวนตริเคิลซ้ายเป็นห้องที่ใหญ่และแข็งแรงที่สุดในหัวใจ ผนังห้องของเวนตริเคิลซ้ายมีความหนาเพียงครึ่งนิ้ว แต่มีแรงมากพอที่จะดันเลือดผ่านลิ้นหัวใจเอออร์ติกและเข้าสู่ร่างกายของคุณ

ลิ้นหัวใจ

ลิ้นทั้งสี่ทำหน้าที่ควบคุมการไหลเวียนของเลือดผ่านหัวใจ:

• ลิ้นไตรคัสปิดทำหน้าที่ควบคุมการไหลเวียนของเลือดระหว่างห้องโถงขวาและห้องล่างขวา

• ลิ้นหัวใจพัลโมนารีทำหน้าที่ควบคุมการไหลเวียนของโลหิตจากห้องล่างขวาไปยังหลอดเลือดแดงพัลโมนารี ซึ่งส่งเลือดไปที่ปอดเพื่อรับออกซิเจน

• ลิ้นไมทรัลทำหน้าที่รับเลือดที่มีออกซิเจนจากปอดจากห้องโถงซ้ายไปยังห้องล่างซ้าย

• ลิ้นหัวใจเอออร์ตาทำหน้าที่เปิดทางให้เลือดที่มีออกซิเจนไหลจากห้องล่างซ้ายไปยังหลอดเลือดแดงเอออร์ตา ซึ่งเป็นหลอดเลือดแดงที่ใหญ่ที่สุดของร่างกาย

ระบบการนำไฟฟ้า

กระแสไฟฟ้าจากกล้ามเนื้อหัวใจ (กล้ามเนื้อหัวใจ) จะทำให้หัวใจของคุณบีบตัว สัญญาณไฟฟ้านี้เริ่มต้นที่โหนดไซโนเอเทรียล (sinoatrial node หรือ SA) ซึ่งอยู่ที่ด้านบนของห้องโถงด้านขวา บางครั้งโหนด SA จะถูกเรียกว่า "เครื่องกระตุ้นหัวใจตามธรรมชาติ" ของหัวใจ กระแสไฟฟ้าจากเครื่องกระตุ้นหัวใจตามธรรมชาตินี้จะเดินทางผ่านเส้นใยกล้ามเนื้อของห้องโถงและห้องล่าง ส่งผลให้ห้องเหล่านี้บีบตัว แม้ว่าโหนด SA จะส่งกระแสไฟฟ้าในอัตราหนึ่ง แต่ชีพจรของคุณอาจยังเปลี่ยนแปลงได้ ขึ้นอยู่กับความต้องการทางกายภาพ ความเครียด หรือปัจจัยด้านฮอร์โมน

ระบบไหลเวียนโลหิต

หัวใจและระบบไหลเวียนโลหิตประกอบกันเป็นระบบหัวใจและหลอดเลือด หัวใจทำหน้าที่สูบฉีด  เลือด ไปยังอวัยวะ เนื้อเยื่อ และเซลล์ต่างๆ ในร่างกาย เลือดส่งออกซิเจนและสารอาหารไปยังเซลล์ทุกเซลล์ และกำจัดคาร์บอนไดออกไซด์และของเสียที่เซลล์เหล่านั้นสร้างขึ้น เลือดจะถูกส่งไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกายผ่านเครือข่ายหลอดเลือดแดง หลอดเลือดแดงขนาดเล็ก และเส้นเลือดฝอย เลือดจะกลับสู่หัวใจผ่านหลอดเลือดดำและหลอดเลือดดำเล็ก หากหลอดเลือดทั้งหมดในเครือข่ายนี้ในร่างกายเรียงต่อกัน หลอดเลือดเหล่านี้จะยาวประมาณ 60,000 ไมล์ (มากกว่า 96,500 กิโลเมตร) ซึ่งไกลพอที่จะโคจรรอบโลกได้มากกว่าสองเท่า!

การบำบัดน้ำเสียคือกระบวนการทำความสะอาดน้ำเสียที่เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์ เช่น จากบ้านเรือน โรงงาน หรือการเกษตร เพื่อให้น้ำสามารถปล่อยกลับคืนสู่ธรรมชาติได้โดยไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม

🌊 ประเภทของน้ำเสีย

1. น้ำเสียจากบ้านเรือน
   เช่น น้ำล้างจาน น้ำจากห้องน้ำ มีสารอินทรีย์ปนเปื้อน

2. น้ำเสียจากโรงงานอุตสาหกรรม
   อาจมีโลหะหนัก สารเคมี หรือของเสียอันตราย

3. น้ำเสียจากการเกษตร
   เช่น ปุ๋ย ยาฆ่าแมลง และสารอินทรีย์จากสัตว์

⚙️ กระบวนการบำบัดน้ำเสีย (3 ขั้นตอนหลัก)

1. การบำบัดขั้นต้น (Preliminary/Primary Treatment)

กำจัดของแข็งใหญ่ ๆ และสารลอยตัว เช่น

• ตะแกรงดักขยะ

• บ่อดักไขมัน

• การตกตะกอนของตะกอนหนัก

2. การบำบัดขั้นที่สอง (Secondary Treatment)

ใช้ จุลินทรีย์ ย่อยสลายสารอินทรีย์ในน้ำเสีย

• ระบบ Activated Sludge (เลี้ยงจุลินทรีย์ในถังเติมอากาศ)

• ระบบบ่อผึ่ง (Oxidation pond)

• ระบบบ่อกรอง (Trickling filter)

3. การบำบัดขั้นสุดท้าย (Tertiary Treatment)

เพื่อให้ได้น้ำสะอาดมากยิ่งขึ้น เช่น

• การกรองด้วยทราย

• การฆ่าเชื้อด้วยคลอรีนหรือแสง UV

• การกรองด้วยเมมเบรน

🧪 เทคโนโลยีชีวภาพที่ใช้ในการบำบัดน้ำเสีย

• การใช้ จุลินทรีย์บำบัดน้ำเสีย เช่น

  • จุลินทรีย์ EM (Effective Microorganisms)

  • แบคทีเรียที่สามารถย่อยสารอินทรีย์หรือไนโตรเจน

• การใช้ พืชน้ำ เช่น ผักตบชวา แหนแดง

• ระบบ Constructed Wetland (พื้นที่ชุ่มน้ำเทียม)

✅ ประโยชน์ของการบำบัดน้ำเสีย

• ลดมลพิษในแม่น้ำลำคลอง

• ป้องกันการแพร่โรค

• สามารถนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ (Reuse)

• รักษาสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศ

นางสาวพรสินี สุขคุ้ม ชั้น ม.4/4 เลขที่ 24

👉🏻การเกษตร:

การปรับปรุงพันธุ์พืช การจัดการศัตรูพืชและโรคพืช การเพิ่มผลผลิต

👉🏻การแพทย์:

การใช้พืชเป็นยารักษาโรค การศึกษาคุณสมบัติทางเคมีของพืชเพื่อพัฒนายาใหม่ๆ

👉🏻การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม:

การศึกษาพืชเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ การฟื้นฟูระบบนิเวศ

นางสาว พัชรินทร์ ศรัทธาธรรม

ม.4/4 เลขที่ 25

🍁ปุ๋ยชีวภาพ หรือ ปุ๋ยจุลินทรีย์ คือ ปุ๋ยที่ได้จากการนำจุลินทรีย์ที่มีชีวิตมาใช้ในการปรับปรุงบำรุงดิน โดยจุลินทรีย์เหล่านี้มีคุณสมบัติพิเศษในการสร้างธาตุอาหารให้กับพืช หรือเปลี่ยนธาตุอาหารในดินให้อยู่ในรูปแบบที่พืชสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ ทำให้ดินมีความอุดมสมบูรณ์และเหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของพืช

🍄ประเภทของปุ๋ยชีวภาพ:

ปุ๋ยชีวภาพที่ประกอบด้วยจุลินทรีย์สร้างธาตุอาหาร:

เช่น แบคทีเรียที่ตรึงไนโตรเจนในปมรากถั่ว

ปุ๋ยชีวภาพที่ประกอบด้วยจุลินทรีย์ย่อยสลายอินทรีย์วัตถุ:

เช่น จุลินทรีย์ที่ช่วยย่อยสลายเศษพืชและสัตว์ในดิน

🧤ใช้วัตถุดิบอินทรีย์ เช่น เศษพืช มูลสัตว์ และวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร นำมาหมักร่วมกับจุลินทรีย์ที่มีประโยชน์ เพื่อย่อยสลายและเปลี่ยนเป็นธาตุอาหารที่พืชสามารถนำไปใช้ได้

นางสาว พัชรพรรณ สิงห์ขวา เลขที่16 ม.4/4

🔴ความสำคัญทางมีนวิทยา

👉🏻ความสำคัญทางชีววิทยา:

มีนวิทยาช่วยให้เราเข้าใจความหลากหลายทางชีวภาพของปลา วิวัฒนาการของปลา และบทบาทของปลาในระบบนิเวศ

ความสำคัญทางเศรษฐกิจ:

ปลาเป็นแหล่งอาหารที่สำคัญของมนุษย์ การศึกษาเกี่ยวกับปลาช่วยในการจัดการทรัพยากรป่าชายเลนและการประมงอย่างยั่งยืน

👉🏻ความสำคัญทางนิเวศวิทยา:

มีนวิทยาช่วยให้เราเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างปลาและสิ่งแวดล้อม ซึ่งมีความสำคัญต่อการอนุรักษ์ปลาและระบบนิเวศ

นางสาวรัตนากร ประจญ เลขที่27 ม.4/4

การทำ มีพื้นฐานมาจากการเพาะเลี้ยงเชื้อราที่สร้างเพนนิซิลลิน แล้วนำสารออกฤทธิ์ที่ได้มาสกัดและทำให้บริสุทธิ์เพื่อใช้เป็นยา โดยมีขั้นตอนหลัก ๆ ดังนี้:

---

🔴1. เลือกสายพันธุ์เชื้อราชนิดดี

ใช้เชื้อรา Penicillium chrysogenum หรือ Penicillium notatum ซึ่งสามารถผลิตเพนนิซิลลินได้สูง

---

🔴2. การเพาะเลี้ยง (Fermentation)

ใช้เครื่องหมักหรือถังหมักขนาดใหญ่ (Fermenter)

เติมอาหารที่เหมาะสม เช่น น้ำตาล กากน้ำตาล เกลือแร่ และสารกระตุ้นการสร้างเพนนิซิลลิน เช่น แลคโตส หรือกรดฟีนิลอะซิติก

ควบคุม อุณหภูมิ pH และออกซิเจน ให้เหมาะสม

เชื้อราจะเจริญและสร้างเพนนิซิลลินในระยะเวลาประมาณ 3-5 วัน

---

🔴3. การสกัด (Extraction)

เมื่อได้ปริมาณเพนนิซิลลินสูงสุด จะนำของเหลวในถังหมักไปสกัด

ใช้วิธีสกัดด้วยตัวทำละลาย เช่น เอทิลอะซิเตต เพื่อแยกเพนนิซิลลินออกจากของเหลว

---

🔴4. การทำให้บริสุทธิ์ (Purification)

ใช้กระบวนการตกตะกอน การกรอง และการตกผลึก เพื่อให้ได้เพนนิซิลลินบริสุทธิ์

อาจผ่านกระบวนการแปลงโครงสร้างทางเคมี เพื่อผลิตอนุพันธ์ของเพนนิซิลลิน เช่น อะม็อกซีซิลลิน (Amoxicillin)

---

🔴5. การเตรียมยา (Formulation)

นำเพนนิซิลลินบริสุทธิ์ไปเตรียมเป็นยารูปแบบต่าง ๆ เช่น ยาเม็ด ยาฉีด หรือยาน้ำ

---

🟢สรุปหลักการสำคัญ

✅ ใช้เชื้อราผลิตสารออกฤทธิ์

✅ อาศัยการหมักในสภาพควบคุม

✅ สกัดและทำบริสุทธิ์ให้ได้ยาที่มีคุณภาพสูง

นายธนรัตน์ ทำงาม ม.4/4 เลขที่7

ชื่อภาพ:

"การผลิตโยเกิร์ตโดยใช้จุลินทรีย์แลคโตบาซิลลัส"

สาขาทางชีววิทยา:

จุลชีววิทยา (Microbiology)

อธิบาย/สรุปหลักการคร่าวๆ:

การผลิตโยเกิร์ตเป็นกระบวนการหมักนมโดยใช้จุลินทรีย์ชนิดดี เช่น Lactobacillus bulgaricus และ Streptococcus thermophilus จุลินทรีย์เหล่านี้เปลี่ยนน้ำตาลแลคโตสในนมให้เป็นกรดแลกติก ทำให้นมมีความเป็นกรด จับตัวเป็นเนื้อโยเกิร์ต และช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ที่ก่อโรค อีกทั้งยังดีต่อระบบย่อยอาหาร

นางสาว ศิรดา เปลี่ยนบางช้าง ม.4/4 เลขที่30

---

🔬 กีฏวิทยาศึกษาเกี่ยวกับอะไร?

1. อนุกรมวิธานของแมลง – การจำแนกแมลงออกเป็นชนิด วงศ์ และอันดับ

2. ชีววิทยาและกายวิภาค – ศึกษาระบบต่าง ๆ ในร่างกายแมลง เช่น ระบบย่อยอาหาร ระบบประสาท

3. วงจรชีวิต – การเปลี่ยนแปลงของแมลงแต่ละระยะ เช่น ไข่ → ตัวอ่อน → ดักแด้ → ตัวเต็มวัย

4. พฤติกรรมของแมลง – การหาอาหาร ผสมพันธุ์ การสื่อสาร ฯลฯ

5. บทบาททางเศรษฐกิจ – เช่น แมลงที่เป็นประโยชน์ (ผึ้ง ผีเสื้อ) และแมลงศัตรูพืช (เพลี้ย หนอนเจาะต้นข้าว)

6. แมลงพาหะนำโรค – เช่น ยุงที่นำเชื้อไข้เลือดออก หรือมาลาเรีย

7. การควบคุมแมลง – การป้องกันและกำจัดแมลงที่เป็นโทษ

---

🐜 ตัวอย่างแมลงที่ศึกษาในกีฏวิทยา:

ผึ้ง (ช่วยผสมเกสรพืช)

มด

ผีเสื้อ

ตั๊กแตน

แมลงวัน

ยุง

---

🧑‍🔬 ผู้ที่ศึกษาเรียกว่าอะไร?

เรียกว่า นักกีฏวิทยา (Entomologist)

---

✅ ความสำคัญของกีฏวิทยา:

ช่วยพัฒนาการเกษตร (ควบคุมแมลงศัตรูพืช)

ป้องกันโรคที่เกิดจากแมลงพาหะ

อนุรักษ์ระบบนิเวศ

พัฒนาเทคโนโลยีชีวภาพ เช่น การใช้แมลงควบคุมกันเอง (ชีววิธี)

ชื่อ:นายณัฐพงศ์ ใจหาญ ม.4/4 เลขที่5

การสืบพันธุ์ (Reproduction) หมายถึง ขบวนการในการผลิต หรือเกิดหน่วยสิ่งมีชีวิตใหม่ที่เหมือนตนเอง ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่สำคัญที่สุดของสิ่งมีชีวิต ที่จะดำรงค์พันธุ์หรือสปีชีส์ (species) ให้คงอยู่ในโลกสืบต่อไปไม่ให้สูญพันธุ์

ความสำคัญของการสืบพันธุ์

1. การสืบพันธุ์ เป็นขบวนการที่สำคัญที่สุดในการสร้างหน่วยสิ่งมีชีวิตขึ้นมาใหม่ เพื่อทดแทนหน่วยสิ่งมีชีวิตเดิมที่ตายและดับสูญไป ทำให้สิ่งมีชีวิตดำรงพันธุ์สืบต่อเนื่องกันไปเป็นระยะอันยาวนาน เช่น บรรพบุรุษของมนุษย์ กำเนิดเมื่อ 2-5 ล้านปี มาแล้ว หรือพืชเกิดขึ้นในโลกเมื่อ 200 กว่าล้านปีมาแล้ว ก็เนื่องมาจากสมบัติที่สำคัญ คือ การสืบพันธุ์ ที่ทำให้สิ่งมีชีวิตเจริญสืบเนื่องกันมาถึงปัจจุบัน

2. การสืบพันธุ์ โดยเฉพาะแบบอาศัยเพศ ทำให้เกิดความแตกต่างแปรผันของลักษณะภายในสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกัน (variation) ซึ่งเป็นกลไกสำคัญยิ่งในกระบวนการปรับตัวให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมและก่อให้เกิดวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต

3. นักชีววิทยาบางท่านมีความเห็นว่า การสืบพันธุ์น่าจะเป็นคุณสมบัติสำคัญที่สุดในการใช้เป็นหลักตัดสินว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตหรือไม่ เช่น ไวรัส ถ้าอยู่นอกเซลล์ของผู้ถูกอาศัย (host) จะเป็นผลึกไม่มีกิจกรรมชีวิตใดๆ แต่ถ้าเข้าไปในเซลล์ของผู้ถูกอาศัย จะสามารถเพิ่มจำนวนขึ้นได้ จึงจัดไวรัสเป็นสิ่งมีชีวิตเนื่องจากสามารถทวีจำนวนหรือสืบพันธุ์ได้

การสืบพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตมี 2 ประเภท คือ

1. การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ (Asexual reproduction) การสืบพันธุ์โดยไม่ใช้เซลล์สืบพันธุ์ แต่ใช้เซลล์ร่างกายหรือส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเพื่อการเพิ่มจำนวน ดังนั้น ลูกที่เกิดขึ้นจึงมีลักษณะพันธุกรรมเหมือนผู้ให้กำเนิด ไม่กลายพันธุ์ และลูกปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมได้น้อย

2. การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ (Sexual reproduction) เป็นการสืบพันธุ์โดยใช้เซลล์สืบพันธุ์ (sex cell) เพื่อการเพิ่มจำนวน ดังนั้น ลูกที่เกิดขึ้นจะมีลักษณะแตกต่างกันหรือมีการผันแปรของลักษณะ (variation) ลูกมีโอกาสดีเด่นกว่าพ่อแม่และปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมได้ดี

การสืบพันธุ์จะเกิดวิธีใดก็ตามจะต้องมีการแบ่งเซลล์ เพื่อการเพิ่มจำนวนเซลล์ โดยการแบ่งเซลล์จะช่วยให้สัดส่วนของพื้นที่ผิวรอบเซลล์ต่อปริมาตรเพิ่มขึ้น ช่วยให้โอกาสแลกเปลี่ยนสารกับสิ่งแวดล้อมได้มากขึ้น

นางสาว สุกานดา เอี่ยมเขียว ชั้นม.4/4 เลขที่32

สิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นผ่านทางพันธุวิศวกรรมจะถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรม (จีเอ็มโอ) GMOs แรกเป็นเชื้อแบคทีเรียในปี 1973 และหนูจีเอ็มถูกสร้างขึ้นในปี 1974. แบคทีเรียที่ผลิตโดยอินซูลินอยู่ในการพาณิชย์ในปี 1982 และอาหารดัดแปลงพันธุกรรมได้มีการจำหน่ายตั้งแต่ปี 1994. Glofish, จีเอ็มโอแรกที่ออกแบบมาเป็นสัตว์เลี้ยง, ออกจำหน่ายครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในเดือนธันวาคมปี 2003^[1]

เทคนิคพันธุวิศวกรรมมีการนำไปใช้ในหลายสาขารวมถึงการวิจัย, การเกษตร, อุตสาหกรรมเทคโนโลยีชีวภาพ, และการแพทย์. เอนไซม์ที่ใช้ในน้ำยาซักผ้าและยารักษาโรคเช่นอินซูลินและฮอร์โมนการเจริญเติบโตของมนุษย์มีการผลิตในขณะนี้ในเซลล์ GM, สายการทดลองเซลล์จีเอ็มและสัตว์จีเอ็มเช่นหนูหรือ zebrafish กำลังถูกใช้เพื่อการวิจัย, และพืชดัดแปลงพันธุกรรมได้อยู่ในการพาณิชย์.

นางสาวพิราชลักษณ์ บุญลับ ม.4/4 เลขที่26