<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>Catullo by Marina Duretto</title>
      <link>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a</link>
      <description>Realizzato con un tocco di stravaganza</description>
      <language>en-us</language>
      <pubDate>2018-03-01 10:27:04 UTC</pubDate>
      <lastBuildDate>2023-02-10 14:22:29 UTC</lastBuildDate>
      <webMaster>hello@padlet.com</webMaster>
      <image>
         <url></url>
      </image>
      <item>
         <title></title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/236832290</link>
         <description><![CDATA[]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2018-03-01 10:37:02 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/236832290</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Valeria Rosso e Alice Orecchia </title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/241275443</link>
         <description><![CDATA[]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2018-03-13 10:23:20 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/241275443</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Catullo (Austa Elvira e Barlocco Anna)</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/241278148</link>
         <description><![CDATA[<div><br>Biografia : <a href="https://youtu.be/tS3Ali81Xds">https://youtu.be/tS3Ali81Xds</a><br>Liber : <a href="https://youtu.be/cRbpGnd3qxU">https://youtu.be/cRbpGnd3qxU</a><br><br><strong>Carme II<br></strong><em>La lontananza tra Catullo e Lesbia è fonte di malinconia per entrambi. Lesbia però si consola trastullandosi con un passero, forse dono dell'amato. Catullo si augura di essere capace, come lei, di alleviare la propria tormentosa passione.</em><br>"Passer, deliciae meae puellae,<br>quicum ludere, quem in sinu tenere,<br>cui primum digitum dare adpetenti<br>et acris solet incitare morsus,<br>cum desiderio meo nitenti<br>carum nescioquid libet iocari<br>...<br>et solaciolum sui doloris<br>credo, tum gravis acquiescet ardor<br>Tecum ludere sicut ipsa possem<br>et tristis animi levare curas!"<br><br><strong>Carme III<br></strong><em>Il passero a cui Lesbia era tanto affezionata è morto: il poeta invoca generale compianto e impreca contro la potenza delle tenebre.</em><br>"lugete o Veneres Cupidinesque<br>et quantum est hominum uenustiorum.<br>Passer mortuus est meae puellae,<br>passer deliciae meae puellae;<br>quem plus illa oculis suis amabat,<br>nam mellitus erat suamque norat<br>ipsam tam bene quam puella matrem;<br>nec sese a gremio illius mouebat<br>sed circumsiliens modo huc modo illuc<br>ad solam dominam usque pipilabat.<br>Qui tunc it per iter tenebricosum,<br>illuc unde negant redire quemquam.<br>At uobis male sit malae tenebrae Orci,<br>quae omnia bella deuoratis:<br>tam bellum mihi passerem abstulistis.<br>O factum male! O miselle passer!<br>Tua nunc opera meae puellae<br>flendo turgiduli rubent ocelli."<br><br><strong>Carme V<br></strong><em>Invito all'amore, per afferrare i pochi istanti di serenità offerti in sorte all'esistenza umana: la giornata della vita è breve, poi sarà eterna la notte. Occorre pertanto amarsi, incuranti delle dicerie dei vecchi austeri.</em><br>"Vivamus, mea Lesbia, atque amemus,<br>rumoresque senum severiorum<br>omnes unius aestimemus assis.<br>Soles occidere et redire possunt;<br>nobis cum semel occidit brevis lux,<br>nox est perpetua una dormienda.<br>Da mi basia mille, deinde centum,<br>dein mille altera, dein secunda centum,<br>deinde usque altera mille, deinde centum;<br>dein, cum milia multa fecerīmus,<br>conturbabimus illa, ne sciamus,<br>aut ne quis malus invidere possit,<br>cum tantum sciat esse basiorum."<br><br><strong>Carme LXXXV<br></strong><em>Catullo è straziato fra sentimento d'amore e di odio per Lesbia.</em><br>"Odi et amo. Quare id faciam, fortasse requiris.</div><div>Nescio, sed fieri sentio et excrucior."<br><br><strong>Carme CI<br></strong><em>Dopo aver attraversato terre e mari, Catullo è giunto a rendere omaggio alla tomba del fratello. Le offerte, bagnate di pianto, suggellano l'estremo saluto.</em><br>"Multas per gentes et multa per aequora vectus<br>advenio has miseras, frater, ad inferias,<br>ut te postremo donarem munere mortis<br>et mutam nequiquam alloquerer cinerem,<br>quandoquidem fortuna mihi tete abstulit ipsum,<br>heu miser indigne frater adempte mihi!<br>Nunc tamen interea haec, prisco quae more parentum<br>tradita sunt tristi munere ad inferias,<br>accipe fraterno multum manantia fletu,<br>atque in perpetuum, frater, ave atque vale."<br><br>Sitografia: wikipedia e skuola.net<br>Bibliografia : loescher</div>]]></description>
         <enclosure url="http://gardalakemotions.com/sites/default/files/imagecache/field_complement_i/field_character_i/Catullo%20OK%20_0.jpg" />
         <pubDate>2018-03-13 10:31:14 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/241278148</guid>
      </item>
      <item>
         <title></title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/241282012</link>
         <description><![CDATA[]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2018-03-13 10:42:32 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/241282012</guid>
      </item>
      <item>
         <title>                GAIO VALERIO CATULLO</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/241282597</link>
         <description><![CDATA[<div>Nacque a Verona nell'84 a.c. e morì all'età di 30 anni a Roma, forse nel 54 a.c. anche se ci sono alcune incertezze, infatti alcuni preferiscono collocare la sua biografia nel periodo 87-57 a.c.<br>Alcune notizie autobiografiche sono emerse dai Carmi di Catullo, altre invece da testimonianze antiche lasciateci da Gerolamo; egli apparteneva a una famiglia nobile della Gallia cisalpina e discendeva dalla famiglia dei Valerii che possedeva una villa a Sirmione.<br>In seguito ebbe una storia d'amore con Clodia; Catullo nelle sue poesie le diede lo pseudonimo di Lesbia.<br><mark>Carme II</mark><br>Passer, deliciae meae puellae,<br>quicum ludere, quem in sinu tenere,<br>cui primum digitum dare appetenti<br>et acris solet incitare morsus,<br>cum desiderio meo nitenti<br>carum nescio quid libet iocari<br>et solaciolum sui doloris,<br>credo ut tum gravis acquiescat ardor:<br>tecum ludere sicut ipsa possem<br>et tristis animi levare curas!</div><div><strong>Traduzione </strong></div><div>Passero, delizia della mia fanciulla,<br>con il quale suole giocare, che suole tenere in grembo,<br>al quale, desideroso (che si avvicina), suole dare la punta del dito,<br>e provocarne i morsi pungenti,<br>quando al mio desiderio scintillante<br>piace giocare un so che di gradito<br>e piccolo conforto al proprio dolore,<br>credo, affinché allora si acquieti la tormentosa passione:<br>potessi io giocare con te come lei<br>e alleviare i tristi tormenti dell’animo<br><mark>Carme III</mark><br>Lugete o Veneres Cupidinesque<br>et quantum est hominum uenustiorum.<br>passer mortuus est meae puellae.<br>passer deliciae meae puellae.<br>quem plus illa oculis suis amabat.<br>nam mellitus erat suamque norat<br>ipsam tam bene quam puella matrem.<br>nec sese a gremio illius mouebat<br>sed circumsiliens modo huc modo illuc<br>ad solam dominam usque pipilabat.<br>qui tunc it per iter tenebricosum<br>illuc unde negant redire quemquam.<br>at uobis male sit malae tenebrae<br>Orci. quae omnia bella deuoratis.<br>tam bellum mihi passerem abstulistis.<br>o factum male. o miselle passer.<br>tua nunc opera meae puellae<br>flendo turgiduli rubent ocelli.</div><div><strong>Traduzione </strong></div><div>Piangete, o Veneri e voi Amorini,<br>e quanti sono disposti all'amore.<br>È morto il passero alla mia ragazza,<br>il passero, tesoro della mia ragazza;<br>lei lo amava più dei propri occhi,<br>perché era dolce come il miele e la riconosceva<br>così come una bimbetta la sua mamma;<br>mai che si scostasse dal suo grembo<br>e, saltellando intorno qua e là,<br>cinguettava sempre, solo rivolto alla sua padrona.<br>Ora procede per una strada oscura,<br>là donde si dice che nessuno torni.<br>Maledizione a voi, maledette oscurità infernali,<br>che inghiottite ogni cosa graziosa:<br>un passero così carino voi m'avete rapito.<br>Che brutta azione! Che passerotto infelice!<br>Ora per colpa tua, gonfi di pianto, sono arrossati.</div><div><mark>Carme V</mark></div><div>Vivamus mea Lesbia, atque amemus,<br>rumoresque senum seueriorum<br>omnes unius aestimemus assis!<br>soles occidere et redire possunt:<br>nobis cum semel occidit breuis lux,<br>nox est perpetua una dormienda.<br>da mi basia mille, deinde centum,<br>dein mille altera, dein secunda centum,<br>deinde usque altera mille, deinde centum.<br>dein, cum milia multa fecerimus,<br>conturbabimus illa, ne sciamus,<br>aut ne quis malus inuidere possit,<br>cum tantum sciat esse basiorum.</div><div><strong>Traduzione </strong></div><div>Viviamo, mia Lesbia, ed amiamo,<br>e i rimproveri dei vecchi pedanti<br>tutti insieme non consideriamoli un soldo.<br>I giorni tramontano e tornano;<br>ma noi quando cade la breve luce della vita,<br>dobbiamo dormire una sola interminabile notte.<br>Donami mille baci, poi ancora cento,<br>poi altri mille, poi ancora altri cento,<br>poi di seguito mille, e poi di nuovo altri cento.<br>Quando poi ne avremo dati migliaia,<br>confonderemo le somme, per non sapere (il numero dei baci),<br>e perchè nessun malvagio ci invidi,<br>sapendo che esite un dono così grande di baci.<br><mark>Carme LXXXV</mark></div><div>Odi et amo. Quare id faciam, fortasse requiris.<br>Nescio, sed fieri sentio et excrucior.</div><div><strong>Traduzione </strong></div><div>Odio ed amo. Come lo faccia, forse chiedi.<br>Non so, ma sento che accade e mi tormento.<br><mark>Carme CI <br></mark>Multas per gentes et multa per aequora vectus<br>advenio has miseras, frater, ad inferias,<br>ut te postremo donarem munere mortis<br>et mutam nequiquam alloquerer cinerem.<br>Quandoquidem fortuna mihi tete abstulit ipsum.<br>Heu miser indigne frater adempte mihi,<br>nunc tamen interea haec, prisco quae more parentum<br>tradita sunt tristi munere ad inferias,<br>accipe fraterno multum manantia fletu,<br>atque in perpetuum, frater, ave atque vale.</div><div><strong>Traduzione </strong></div><div>Di gente in gente, di mare in mare ho viaggiato,<br>o fratello, e giungo a questa mesta cerimonia<br>per consegnarti il funereo dono supremo<br>e per parlare invano con le tue ceneri mute,<br>poiché la sorte mi ha rapito tè, proprio tè,<br>o infelice fratello precocemente strappato al mio affetto. Ora queste offerte, che io porgo, come comanda l'antico rito degli avi, dono dolente per la cerimonia, gradisci; sono madide di molto pianto fraterno; ti saluto per sempre, o fratello addio.<br><em>Sitografia:</em><br>Orecchia e Rosso</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/225308523/b89dcdf0d618fcf3e38490a3fe807435/catullo111.jpg" />
         <pubDate>2018-03-13 10:44:28 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/marina_duretto/kojtz6iytu3a/wish/241282597</guid>
      </item>
   </channel>
</rss>
