Ένα ξεχωριστό αξιοθέατο που στεγάζει η πόλη τον Σερρών είναι το μουσείο φυσικής ιστορίας που ιδρύθηκε το 1996. Το “Κέντρο Προστασίας Φυσικού Περιβάλλοντος – Μουσείο Φυσικής Ιστορίας”. Το Μουσείο στεγάζεται σε ειδικά διαμορφωμένο κτίριο ιδιοκτησίας του Κυνηγετικού Συλλόγου Σερρών που βρίσκεται στο 1ο χιλιόμετρο του δρόμου Σερρών – Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου. Είναι ανοιχτό στο κοινό για επισκέψεις και πιστεύουμε ότι συμβάλλει στην πληρέστερη ενημέρωση του επισκέπτη για το φυσικό περιβάλλον του τόπου μας.

Η μεγάλη ποικιλομορφία των οικοσυστημάτων και των ειδών πανίδας και χλωρίδας του Νομού Σερρών καθιστά την περιοχή ενδιαφέρουσα και επέβαλε την ανάγκη λειτουργίας ενός τοπικού περιφερειακού μουσείου που θα αναδείξει τον πλούτο της περιοχής και θα τον παρουσιάζει στους επισκέπτες. Προοπτική μας είναι να αποτελέσει το μουσείο κέντρο μελέτης και

έρευνας βιοτόπων, αγροβιοτόπων και ορυκτού πλούτου στο νομό.

Λίμνη Κερκίνη: Ένας Φυσικός Θησαυρός στις Σέρρες

Η λίμνη Κερκίνη, που βρίσκεται στις Σέρρες, είναι ένας μαγευτικός προορισμός γνωστός για τη μοναδική βιοποικιλότητά της και τα γαλήνια τοπία της. Δημιουργήθηκε αρχικά ως τεχνητή λίμνη το 1932, αλλά έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους υγροτόπους της Ευρώπης, αποτελώντας ιδανική επιλογή για τους λάτρεις της φύσης.

Η λίμνη φιλοξενεί πάνω από 300 είδη πουλιών, όπως οι σπάνιοι αργυροπελεκάνοι και τα φλαμίνγκο. Είναι δημοφιλής προορισμός για παρατήρηση πουλιών, φωτογραφία και εξερεύνηση της φύσης. Περικυκλωμένη από τα βουνά Μπέλες και Κρούσια, τα ήρεμα νερά της και τα εναλλασσόμενα τοπία κάθε εποχής την καθιστούν ιδανικό σημείο χαλάρωσης.

Οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν πεζοπορία, ποδηλασία και βόλτες με βάρκα, ανακαλύπτοντας από κοντά το ζωντανό οικοσύστημα της περιοχής. Η κοντινή πόλη των Σερρών προσθέτει αξία στην επίσκεψη, με τα ιστορικά μνημεία και την πολιτιστική της κληρονομιά. Παράλληλα, οι προσπάθειες για διατήρηση της λίμνης διασφαλίζουν τον βιώσιμο τουρισμό, επιτρέποντας στους επισκέπτες να απολαύσουν την ομορφιά της υπεύθυνα.

Είτε αναζητάτε περιπέτεια είτε χαλάρωση, η λίμνη Κερκίνη προσφέρει έναν αξέχαστο συνδυασμό φυσικής ομορφιάς και πολιτιστικού π

λούτου.

Το ρουπελ ήταν οχυρό της γραμμής μεταξά και προταγονιστησε στον Β παγκόσμιο πόλεμο. Κατά την υσβωλη των γερμανων στην Ελλάδα το οχυρό του ρουπελ και οι στρατιώτες μας πολέμησαν μέχρι τελευταία για να μην περάσουν οι Γερμανοί στην χώρα μας. Όταν ο Γερμανός στρατιώτης έβγαλε ανακοίνωση οι στρατιώτες να μην πολεμάνε άδικα και ότι συνθηκολογισαμε τότε ο αρχηγός του οχυρου είπε 《Τα οχυρά δεν παραδίδονται καταλαμβανονται》

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και νόστιμα φαγητά των Σερρών είναι το μπουγιουρντί. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό πιάτο της περιοχής, το οποίο βασίζεται στην ψητή μελιτζάνα και το τρίμμα φέτας.

Η συνταγή για το μπουγιουρντί είναι απλή αλλά γεμάτη γεύση: οι μελιτζάνες ψήνονται και στη συνέχεια αλέθονται μαζί με φρέσκες ντομάτες, πιπεριές, κρεμμύδι και μπαχαρικά, όπως ρίγανη και πιπέρι. Όλα τα υλικά συνδυάζονται σε ένα ταψί με φέτα και ψήνονται ξανά μέχρι να απορροφηθούν οι γεύσεις και να δημιουργηθεί μια πεντανόστιμη και καπνιστή σάλτσα.

Το μπουγιουρντί συνήθως σερβίρεται ως συνοδευτικό ή ορεκτικό, αλλά μπορεί να αποτελέσει και κύριο πιάτο αν συνοδευτεί με φρέσκο ψωμί ή ρύζι. Η τοπική γεύση του είναι έντονα μεσογειακή, με την πικάντικη και γλυκιά γεύση της μελιτζάνας να συνδυάζεται υπέροχα με την αλμυρή φέτα και την καπνιστή γεύση της ψημένης ντομάτας. Είναι ένα πιάτο που αντικατοπτρίζει τη γαστρονομική παράδοση της περιοχής και την αγάπη των Σερραίων για τα φρέσκα, τοπικά υλικά.

Το Σπήλαιο Αλιστράτης Σερρών θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα Σπήλαια όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης με συνολικό μήκος διαδρομών που αγγίζουν τα 3 χλμ και είναι προσβασιμοι και για άτομα με ειδικές ανάγκες(ΑΜΕΑ) οι οποιοι πραγματοποιούν περιηγηση στο 1 χλμ από αυτά. Απέχει 6 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της κωμόπολης της Αλιστράτης Σερρών, στη θέση "Πετρωτό" και είναι προσβάσιμο τόσο από την Δράμα (25 χλμ) και την Καβάλα (55χλμ), όσο και από τη Θεσσαλονίκη (135 χλμ μέσω Σερρών ή Ασπροβάλτας). Στο Σπήλαιο Αλιστράτης ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει:  Τεράστιους σταλακτίτες και σταλαγμίτες σε διάφορους χρωματισμούς.  Τους σπάνιους εκκεντρίτες. Οι εκκεντρίτες ή ελικτίτες είναι σπάνιοι σχηματισμοί που δημιουργούνται «αψηφώντας» τους νόμους της βαρύτητας και ακολουθώντας ακανόνιστες πορείες. Κύριο χαρακτηριστικό του εν λόγω σπηλαίου - που το κάνει και μοναδικό στον ελληνικό χώρο - η πολύ μεγάλη ποικιλία εκκεντριτών.  Ασπίδες ή Παλέτες  Μαργαριτάρια σπηλαίων Επίσης χαρακτηρίζεται  από τους μοναδικούς μικροσκοπικούς οργανισμούς (3 χιλστ.) που απαντώνται εντός του, όπως η Alistratia Beroni, ένα μοναδικό είδος ισόποδου. Σε απόσταση αναπνοής από την τεχνική είσοδο του σπηλαίου, βρίσκεται το φαράγγι του ποταμού Αγγίτη με μηκος 8 χλμ.

Λίγα λόγια για τον τόπο μου:

Το Γεφύρι της Άρτας (στην λαϊκή παράδοση γιοφύρι της Άρτας) είναι λιθόκτιστη γέφυρα του ποταμού Αράχθου, του 17ου αιώνα, στην πόλη της Άρτας, και έγινε πασίγνωστη από το ομώνυμο θρυλικό δημοτικό τραγούδι που αναφέρεται στην «εξ ανθρωποθυσίας» θεμελίωσή του. Ο ίδιος όρος αποτελεί επίσης σύγχρονη μεταφορική έκφραση, όταν αναφέρονται έργα, τα οποία αργούν να ολοκληρωθούν όπως και στον θρύλο του τραγουδιού («Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν»).

Λίγα λόγια για τον τόπο μου:

Η «αρχόντισσα της Άρτας», η εκκλησία της Παρηγορήτισσας βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του λόφου Περάνθης. Θεμελιώθηκε το 1285 από τον Νικηφόρο Α΄ Κομνηνό Δούκα.

Κτίσθηκε σε 2 φάσεις:

αρχικά, άρχισε να κατασκευάζεται μικρότερος ναός από τον δεσπότη Μιχαήλ Β΄ και τη σύζυγό του Θεοδώρα, άγνωστου σχήματος, του οποίου την τύχη δεν γνωρίζουμε.

ο γιος τού Μιχαήλ, Νικηφόρος Α΄, και η σύζυγός του Άννα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή, άλλαξαν τα σχέδια και δημιούργησαν το σημερινό μνημείο, προσπαθώντας να φτιάξουν έναν ναό αντάξιο μιας πρωτεύουσας σε αίγλη.

Λίγα λόγια για τον τόπο μου:

Το Κάστρο της Άρτας βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της πόλης της Άρτας. Χτίστηκε το 1230 μ.Χ από τον Μιχαήλ Β΄ Κομνηνό Δούκα, τον Δεσπότη του Δεσποτάτου της Ηπείρου.

Το κάστρο κατασκευάστηκε σε τρεις περιόδους:

Πάνω στα απομεινάρια του αρχαίου τείχους (5ος - 4ος π.χ. αιώνας)

κατά τη βυζαντινή εποχή (13ος αιώνας),

και στην περίοδο της τουρκοκρατίας.

Λίγα λόγια για τον τόπο μου:

Ο Αμβρακικός Κόλπος είναι ένας από τους μεγαλύτερους κλειστούς κόλπους της Ελλάδας και αποτελεί ένα από τα εθνικά πάρκα της Ελλάδας λόγω της οικολογικής σημασίας του και των περιβαλλοντικών πιέσεων που δέχεται. Τα νερά του βρέχουν τις βόρειες ακτές του Νομού Αιτωλοακαρνανίας , και τις νότιες ακτές των νομών Άρτας και Πρέβεζας

Λίγα λόγια για τον τόπο μου:

Ο λόφος της Περάνθης αποτελεί το περιαστικό δάσος της Άρτας, ένα ιδανικό μέρος για να περπατήσεις, να τρέξεις, να ποδηλατήσεις και να εξερευνήσεις.

Ο λόφος Περάνθη είναι ένας γεωλογικός σχηματισμός, στις παρυφές του οποίου βρίσκεται χτισμένη η πόλη της Άρτας και αποτελεί το φυσικό σύνδεσμο των παράκτιων υγροτόπων του Αμβρακικού με τον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων. Ο λόφος είναι επίσης γνωστός και ως Βαλαώρα ή Πετροβούνι.

Λίγα λόγια για τον τόπο μου:

Ο Δήμος Φιλοθέης ήταν δήμος του νομού Άρτας. Συστάθηκε στις 22 Απριλίου 1994 την απόσπαση του οικισμού Χαλκιάδες από την κοινότητα Χαλκιάδων και τον ορισμό του ως έδρα του δήμου.[1] Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Αρταίων. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού και ήταν πεδινός δήμος. Καταλάμβανε έκταση 50.614 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 5.800 κατοίκους. Έδρα του ήταν οι Χαλκιάδες.

Λίγα λόγια για τον τόπο μου:

Ο Άραχθος είναι ο όγδοος μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδας και ο τρίτος από τους κυριότερους ποταμούς της Ηπείρου. Έχει συνολικό μήκος 135 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τη βόρεια Πίνδο και εκβάλει στον Αμβρακικό κόλπο.

Λίγα λόγια για τον τόπο μου:

Η Άρτα είναι η πρωτεύουσα της Π.Ε. Άρτας της Περιφέρειας Ηπείρου και του Δήμου Αρταίων, καθώς και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ηπείρου μετά τα Γιάννενα με πληθυσμό 41.600 κατοίκους. Η Ιστορία της ανάγει την ίδρυσή της από τους Κορίνθιους, ως Αμβρακία. Εκτείνεται εκατέρωθεν του ποταμού Αράχθου όπου και βρίσκεται το φημισμένο πέτρινο Γεφύρι της Άρτας, σήμα κατατεθέν της πόλης, γνωστό από το ομώνυμο δημοτικό ποίημα. Η πόλη είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας Αμβρακίας και έχει ιδιαίτερα σημαντική βυζαντινή παράδοση από την εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου (1205-1479).

Χιονοδρομικό Κέντρο Λαϊλιά

 Στη βόρεια πλευρά της κορυφής Aλή Mπαμπά του βουνού Βροντού, μέσα σε ένα δάσος γεμάτο από οξιές και πεύκα, βρίσκεται το χιονοδρομικό κέντρο του Λαϊλιά! Παρά το σχετικά μέσο υψόμετρό του (1600-1847 μέτρα) και το μικρό μέγεθος του, ο βορινός προσανατολισμός του το βοηθά να κρατά για πολλούς μήνες το χιόνι, έτσι η σεζόν του είναι μεγάλη. Ιδρύθηκε το 1978 από τον Ορειβατικό Σύλλογο Σερρών και κάθε χρόνο προσελκύει πλήθος κόσμου, ενώ δεν είναι τυχαίο που στο συγκεκριμένο χιονοδρομικό διοργανώνονται κάθε χρόνο πανελλήνιοι αγώνες κατάβασης και δρόμου αντοχής, περιφερειακά πρωταθλήματα και άλλοι χιονοδρομικοί αγώνες. Διαθέτει πίστα φωτιζόμενη, κατάλληλη για νυχτερινό σκι, ενώ η θέα μέσα στο δάσος είναι μοναδική. Τέλος, στο χιονοδρομικό κέντρο του Λαϊλιά λειτουργεί σαλέ με εστιατόριο, αναψυκτήριο, κοιτώνες και σχολές εκμάθησης σκι.

Σπήλαιο Αλιστράτης

Το σπήλαιο ανήκει στο δίκτυο σπηλαίων του φαραγγιού του ποταμού Αγγίτη μαζί με άλλα τέσσερα γνωστά σπήλαια. Το σπήλαιο Αλιστράτης απέχει 6 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της κωμόπολης της Αλιστράτης Σερρών, στη θέση “Πετρωτό” και είναι προσβάσιμο τόσο από την Δράμα και την Καβάλα, όσο και από τη Θεσσαλονίκη (μέσω Σερρών ή Ασπροβάλτας).
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία στο φαράγγι του ποταμού Αγγίτη, που διασχίζει την περιοχή Αλιστράτης στη θέση “πετρωτό” εμφανιζόταν η σφίγγα. Ακόμη αναφέρεται ότι ο Πλούτωνας ο θεός του Άδη, όταν έκλεψε την Περσεφόνη, θυγατέρα της θεάς Δήμητρας, την οδήγησε στη φυσική διώρυγα (φαράγγι), όπου βρίσκεται η Πύλη του Άδη. Η περιοχή που αναφέρει η μυθολογία είναι αυτή που βρίσκεται κοντά στο τουριστικό Σπήλαιο Αλιστράτης και στα άλλα σπήλαια αυτής.
Ο πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει, εκτός από τεράστιους σταλακτίτες και σταλαγμίτες σε διάφορους χρωματισμούς και τους σπάνιους εκκεντρίτες. Οι εκκεντρίτες ή ελικτίτες είναι σπάνιοι σχηματισμοί που δημιουργούνται «αψηφώντας» τους νόμους της βαρύτητας και ακολουθώντας ακανόνιστες πορείες. Όσο ο επισκέπτης προχωρεί, τόσο ο διάκοσμος γίνεται πλουσιότερος σε κατάλευκους σταλακτίτες σε μορφή παραπετάσματος. Από την οροφή κρέμονται τεράστιοι και μεγαλοπρεπείς σταλακτίτες μήκους 15 μ. Υπάρχουν και όροφοι στο σπήλαιο που είναι αμέτρητοι και δεν είναι ακόμη γνωστοί. Κύριο χαρακτηριστικό του εν λόγω σπηλαίου – που το κάνει και μοναδικό στον ελληνικό χώρο – η πολύ μεγάλη ποικιλία εκκεντριτών. Χαρακτηρίζεται επίσης, από τους μοναδικούς μικροσκοπικούς οργανισμούς (3 χιλστ.) που απαντώνται εντός του, όπως η Alistratia Beroni, ένα μοναδικό είδος ισοπόδου. Οι επισκέψιμοι διάδρομοι έχουν μήκος 3 χλμ. περίπου.