Πρόκειται για έθιμο με ρίζες στη διονυσιακή λατρεία το οποίο γινόταν και την εποχή της τουρκικής διοίκησης στο Σαμακόβι της Ανατολικής Θράκης. Το αποκριάτικο γλέντι με τους μασκαρεμένους πραγματοποιούνταν την Πιτεροδευτέρα, τη Δευτέρα μετά την Κυριακή της Απόκριας.

Το έθιμο αποτελείται από δύο ομάδες τους Σεϊμένηδες, και τους Πιτεράδες και περιλαμβάνει δύο πομπές.

 Η μια πομπή των Πιτεράδων, οι οποίοι πήραν το όνομα τους γιατί πασπάλιζαν με πίτουρο το πρόσωπό τους αποτελείται από μασκαρεμένους με παλιά ρούχα και κάποιον άντρα ντυμένο νύφη. Ήταν ουσιαστικά μία νυφική πομπή, όπου υπήρχε γκάιντα, νύφη, γαμπρός, κάποιος που έλεγε τα άσεμνα στιχάκια. Οι Πιτεράδες περνούν από όλο το χωριό, κάνουν πειράγματα, διακωμωδούν καταστάσεις του χωριού και τελικά καταλήγουν στην πλατεία. 

Η άλλη πομπή, οι Σεϊμένηδες, είναι φουστανελοφόροι σοβαροί νέοι με κόκκινα γιλέκα και όπλα στον ώμο. Η στολή τους θυμίζει εύζωνες και στο Σαμάκοβο η φουστανέλα υποδήλωνε την ελληνικότητα του οικισμού τους. Ο χορός τους είναι λεβέντικος και παραπέμπει στην εποχή της Απελευθέρωσης της περιοχής. Οι Σεϊμένηδες πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και οι νοικοκυρές τους γεμίζουν κεράσματα.

Και οι δυο ομάδες καταλήγουν στην πλατεία του χωριού όπου το γλέντι συνεχίζεται.

Το απόγευμα της Καθαρής Δευτέρας πέφτει η αυλαία , με τη μεγάλη παρέλαση μικρών και μεγάλων Κουδουνοφόρων, από 8 έως 108 ετών, που με περηφάνια και καμάρι χορεύουν και τραγουδούν. Φίλοι και συγγενείς συγκεντρώνονται στο σπίτι του κάθε Κουδουνοφόρου, τον χτυπούν στην πλάτη και του εύχονται υγεία και καλή σοδιά. Κάποιος από την οικογένεια τον ραίνει με νερό και εύχεται να είναι ο δρόμος του ελεύθερος. Φεύγει από το σπίτι κρατώντας ένα μακρύ ραβδί και ένα μπουκάλι ποτό για να ενωθεί στη συνέχεια με τους άλλους. Οι γειτονιές του Σοχού γεμίζουν πολύ γρήγορα με ομάδες Κουδουνοφόρων που χτυπούν έντονα τα κουδούνια τους, ενώ συνοδεύονται από οργανοπαίχτες με νταούλια και πίπιζες. Οι επισκέπτες χορεύουν μαζί τους και διασκεδάζουν μέχρι τα ξημερώματα.

Στο Ναύπλιο την περίοδο των Αποκριών πραγματοποιείται η αναβίωση του Βενετσιάνικου Καρναβαλιού, ενθύμιο της ενετικής παρουσίας στην πόλη μας, που πραγματοποιείται το τελευταίο Σάββατο των Αποκριών θυμίζοντας σε όλους ένδοξες βενετσιάνικες στιγμές, βγαλμένες από μια άλλη εποχή.  Οι πλατείες της πόλης  γεμίζουν με ντόμινο, αρλεκίνους, ζογκλέρ και κολομπίνες. Όλοι μαζί χορεύουν στους ρυθμούς της ταραντέλας με κέφι και ξεφάντωμα μέχρι το πρωί!!!

(της Ξένιας Πάντζη και του Άγγελου Χρυσουλά)

Τα «Τζερτζελέματα» ήταν η παραδοσιακή αποκριάτικη εκδήλωση, η οποία πραγματοποιούταν μέχρι πριν από κάποια χρόνια την Κυριακή της Αποκριάς στο δημοτικό διαμέρισμα του Χορτιάτη στον Δήμο Πυλαίας - Χορτιάτη του νομού Θεσσαλονίκης. Στο πλαίσιό τους γινόταν μια πορεία με καρναβαλικά άρματα, διακοσμημένα σύμφωνα με το γούστο και τη βούληση των ντόπιων κατοίκων. Το πλήρωμά τους αποτελούταν από κατοίκους του χωριού, οι οποίοι ήταν ντυμένοι με αποκριάτικες ή με παραδοσιακές φορεσιές. Οι παρευρισκόμενοι τραγουδούσαν και χόρευαν παραδοσιακά και αποκριάτικα περιπαικτικά, σατιρικά τραγούδια.Η πορεία ξεκινούσε από τη μεγάλη βρύση στο χωριό, «τον πολτογκήπο», όπως την ονόμαζαν οι κάτοικοι, μετά από το σινιάλο του οδηγού του πρώτου άρματος. Η πομπή διέσχιζε την κεντρική αρτηρία «Μαρτύρων 2ας Σεπτέμβρη» του Χορτιάτη και τελείωνε στον χώρο έξω από το «πέτρινο σχολείο», το σημερινό Γυμνάσιο. Εκεί το γλέντι συνεχιζόταν πάλι με ορχήστρα παραδοσιακής μουσικής, με χορούς και κατανάλωση τοπικών εδεσμάτων και ποτών. Η γιορτή ολοκληρωνόταν αργά το απόγευμα, ύστερα από ώρες διασκέδασης. Προσπάθεια αναβίωσης του εθίμου γίνεται μέχρι σήμερα από πολλούς κατοίκους, αλλά μέχρι στιγμής χωρίς αποτέλεσμα…

(του Χάρη Παπαθεοδώρου)

Το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που παραδοσιακά χορεύεται κατά τη διάρκεια της αποκριάτικης περιόδου. Οι συμμετέχοντες χορεύουν γύρω από ένα κοντάρι που το κρατάει ένας δυνατός άντρας, στο οποίο είναι δεμένες πολύχρωμες κορδέλες. Καθένας από τους χορευτές κρατά μια χρωματιστή κορδέλα και κατά τη διάρκεια του χορού οι κορδέλες τυλίγονται γύρω από το κοντάρι με κάθε περιστροφή. Αυτός ο χορός είναι γεμάτος από φανταχτερά χρώματα και από ευχάριστο, ζωηρό ρυθμό, αναδεικνύοντας την ενέργεια και τον παραδοσιακό χαρακτήρα των αποκριάτικων γιορτών. Έτσι, έχοντας μια τέτοια παιγνιώδη διάθεση ανυπομονούμε και εμείς να το χορέψουμε και να διασκεδάσουμε στην αυλή του σχολείου μας την Τσικνοπέμπτη.

Το Κοζανίτικο καρναβάλι είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εντυπωσιακά καρναβάλια

στην Ελλάδα. Η έναρξη της αποκριάς ξεκινάει την Τσικνοπέμπτη και διαρκεί 12 ημέρες.

Κάθε βράδυ από την Τσικνοπέμπτη μέχρι την παραμονή της Μεγάλης Αποκριάς με τη

συνοδεία μουσικών οργάνων χορεύουν στην κεντρική πλατεία διάφοροι σύλλογοι

χορευτικοί αλλά κάνουν την εμφάνισή τους και οι «φανοί» από κάθε γειτονιά. Κάθε βράδυ

κι ένας διαφορετικός «φανός»! Η πόλη στολίζεται και η ατμόσφαιρα που επικρατεί είναι

πιο γιορτινή από ποτέ.

Μικρή Αποκριά

Το μεσημέρι της Μικρής Αποκριάς γίνεται η είσοδος του Καρνάβαλου ο οποίος είναι μια

αστεία φιγούρα διαφορετική κάθε χρόνο και τοποθετείται στην κεντρική πλατεία. Εκεί θα

παραμείνει μέχρι την Μεγάλη Αποκριά οπότε και θα τεθεί επικεφαλής της παρέλασης που

γίνεται εκείνη την ημέρα. Την Κυριακή της Μικρής Αποκριάς τα μικρά παιδιά φοράνε τις

αποκριάτικες στολές και γύρω από τον Καρνάβαλο γίνεται ο παιδικός χορός από ομάδες

χορευτικών συγκροτημάτων. Εκείνη την ημέρα η πόλη της Κοζάνης πλημμυρίζει από

μουσικές και κόσμο στην πλατεία.

Η Μεγάλη Αποκριά

Η Μεγάλη Αποκριά είναι την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς. Ο κόσμος ξεφαντώνει και

βγαίνει στη κεντρική πλατεία όπου και γίνεται η παρέλαση. Εκατοντάδες άνθρωποι

χορεύουν και τραγουδούν δίπλα από τα χλευαστικά άρματα που κατηφορίζουν τους

δρόμους. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι η αθυροστομία από άντρες και γυναίκες στους

φανούς.

Η παρέλαση του Καρνάβαλου

Πραγματοποιείται συνήθως στις 3:00 το μεσημέρι της «Τρανής Αποκριάς» όπως

αποκαλείται εδώ στην Κοζάνη η Μεγάλη Αποκριά. Πολύς κόσμος συγκεντρώνεται κατά

μήκος του κεντρικού δρόμου για να την παρακολουθήσουν. Η εύθυμη διάθεση είναι

διάχυτη παντού. Η Πανδώρα, που προηγείται αναγγέλλει την έναρξη της με αποκριάτικους

σκοπούς και ειδικά με το ενθουσιαστικό και γρήγορο «Έντεκα». Ένα ένα περνούν τ’ άρματα

με πρώτο τον Καρνάβαλο και ο κόσμος αντιδρά με γέλια, χειροκροτήματα ή επιφωνήματα.

Τα θέματα των αρμάτων έχουν να κάνουν με την επικαιρότητα την τοπική αλλά και την

πολιτική και κοινωνική και δίνονται με χιουμοριστικό και σατιρικό τρόπο.

Το έθιμο της συγχώρεσης

Μετά τον Εσπερινό εκείνης της ημέρας στην εκκλησία όπου γίνεται η αμοιβαία συγχώρεση

μεταξύ κλήρου και εκκλησιάσματος, ακολουθεί η συγχώρεση των μελών των οικογενειών.

Οι μικρότεροι θα φιλήσουν το χέρι των μεγαλύτερων (γονιών και γερόντων) ως ένδειξη

σεβασμού και ευχόμενοι Καλή Σαρακοστή.

Φανοί

Οι φανοί είναι ένα από τα πιο γνωστά έθιμα της πόλης. Τα βράδια της αποκριάς οι

κοζανίτες ανάβουν φωτιές και πιάνονται σε έναν μεγάλο κύκλο ενώ χορεύουν

παραδοσιακούς χορούς, Ο χορός συνοδεύεται από τραγούδια τα οποία απαγγέλονται από

τον διοργανωτή του φανού. Τις περισσότερες φορές το περιεχόμενο τον τραγουδιών είναι

σατιρικό και περιέχει σεξουαλικά υπονοούμενα.

Το κλίμα της Κοζάνης και των ανθρώπων της αυτές τις μέρες είναι αρκετά παιχνιδιάρικο και

κεφάτο αφού μας βοηθάει όλους, μικρούς και μεγάλους, να ξεχαστούμε και να ξεφύγουμε

από την σοβαρότητα της καθημερινότητας.

Πηγή

Σιαμπανόπουλος, Κ., (1993), Αποκριάτικα Κοζάνης, Θεσσαλονίκη

Το χαρακτηριστικότερο έθιμο της κοζανίτικης αποκριάς και ένα από τα μοναδικά έθιμα του τόπου που διατηρήθηκε αναλλοίωτο στο χρόνο είναι ο «Φανός». Στους Φανούς, λοιπόν, ανάβουν φωτιές σε γειτονιές τις πόλεις και γύρω τους στήνεται ένα γλέντι με χορό και τραγούδι, το οποίο αποτελείται από πολλά είδη όπως «τα ξινέντροπα» (αθυρόστομα τραγούδια), τα σκωπτικά, της αγάπης, τα νοικοκυρίσια και τα κλέφτικα.

Όμως το κυρίαρχο θέμα έχει να κάνει με την καταγωγή των Φανών. Σύμφωνα με τις απόψεις ερευνητών και λαογράφων, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις είναι αντικρουόμενες, κοινή διαπίστωσή τους αποτελεί το ότι οι Φανοί ανάγονται στην αρχαιότητα.

Μία από τις απόψεις είναι ότι οι Φανοί θυμίζουν τις Διονυσιακές τελετές και τον πυρρίχιο χορό, σε αυτό το σημείο θα ανοίξω μια παρένθεση για να αναφερθώ στον πυρρίχιο ή πυρρίχη – η πυρρίχη ήταν ένας πολεμικός χορός των Σπαρτιατών που γινόταν γύρω από φωτιές και είχε σκοπό την εμψύχωση των πολεμιστών.

Μία άλλη άποψη ερευνητών είναι ότι το έθιμο σχετίζεται με την αναπαράσταση του γραφικού φαινομένου της Δύσεως του ηλίου και τον μύθο του Ηρακλή ή ότι είναι κατάλοιπο της ειδωλολατρίας και συμβολίζει τον ερχομό της άνοιξης. Το μόνο βέβαιο είναι ότι στο έθιμο επιβιώνουν συνήθειες της αρχαιότητας, αφού ο άνθρωπος τη φωτιά τη θεωρούσε θείο δώρο κι έπλασε τόσους μύθους γι’ αυτή. Τότε η φωτιά είχε και «καθαρτήριο» και «λυτρωτικό» χαρακτήρα και ίσως συνδέεται με ένα καλό μήνυμα, το μήνυμα της Άνοιξης και της Ανάστασης. Είναι το μόνο έθιμο που κατάφερε να επιβιώσει ανάμεσα σε τόσες δύσκολες καταστάσεις και σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά και να διατηρείται ακόμα και σήμερα.

Στη γλώσσα αυτού του εθίμου επικρατούν παραδοσιακές κοζανίτικες λέξεις και φράσεις, το κοζανίτικο ιδίωμα. Μέσα από τις εορταστικές εκδηλώσεις, την

αποκριάτικη παρέλαση και τους φανούς αλλά και τις σατιρικές θεατρικές παραστάσεις γραμμένες από ντόπιους θεατρικούς συγγραφείς καταφέρνει και

αναβιώνει το γλωσσικό ιδίωμα.

Κλείνοντας αυτό το θέμα καλό είναι να γνωρίζουμε ότι οι Φανοί έχουν αρχαίες ρίζες και ότι κατάφεραν να αναβιώσουν από γενιά σε γενιά ως γλέντι που ύστερα

τελειοποιήθηκε παίρνοντας την μορφή ενός εθίμου.

Πηγές

Σιαμπανόπουλος, Κ. (1983). Αποκριάτικα Κοζάνης, Σύνδεσμος Γραμμάτων και

Τεχνών Νομού Κοζάνης. Θεσσαλονίκη.

Το πέταγμα του χαρταετού είναι ένα έθιμο της Καθαρής Δευτέρας που μένει

ανεξίτηλο από τη μνήμη των παιδικών μας χρόνων. Ποιος δε θυμάται οικογενειακές

εκδρομές με αέρηδες, με αποτυχημένες και επιτυχημένες ανυψώσεις, με το θέαμα

δεκάδων πολύχρωμων χαρταετών να συναγωνίζονται σε πτήσεις και εναέριες

βουτιές, με χειροτεχνίες ατομικές και ομαδικές και διαγωνισμούς για τον καλύτερο

χαρταετό της χρονιάς; Μπορεί τα τελευταία χρόνια πολλοί να τον αγοράζουν από

πλανόδιους πωλητές, όπως τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, αλλά η χειροποίητη

κατασκευή του είναι άλλο πράγμα! Είναι και αντίσταση στην εμπορευματοποίηση!

Το πέταγμα του αετού μπορεί να μας δίνει χαρά και ένα αίσθημα ελευθερίας, όμως

συνδέεται με τη χριστιανική πίστη και συμβολίζει το πέταγμα της ανθρώπινης ψυχής

προς το Θεό. Το πέταγμα του χαρταετού ψηλά στον καταγάλανο ουρανό, όπου κάνει

τις φιγούρες του με τις ριπές του ανέμου συμβολίζει την κάθαρση και την ανάταση

της ψυχής μετά το ξεφάντωμα της αποκριάς. Μετά το πέταγμα του χαρταετού, η

ψυχή μας είναι καθαρή και έτοιμη να ξεκινήσει τη νηστεία της Σαρακοστής,

αρχίζοντας από την Καθαρή Δευτέρα.

Δεν είναι λίγες οι οικογένειες που θα ξεχυθούν στην εξοχή, για να απολαύσουν τόσο

το πέταγμα του χαρταετού όσο και τα σαρακοστιανά εδέσματα. Αν θέλετε να κάνετε

αυτή την εμπειρία αξέχαστη, φτιάξτε το χαρταετό σας μόνοι σας ή ακόμα καλύτερα

με την παρέα των φίλων σας. Θα χρειαστείτε στρατσόχαρτο, σχοινί, λεπτά ξύλα και

πολλή φαντασία, για να τον διακοσμήσετε. «Αμόλα καλούμπα», λοιπόν, και του

χρόνου, με υγεία!

Η Συντακτική ομάδα του Γ2

Άλλο ένα έθιμο της λήξης της Αποκριάς είναι τα λεγόμενα «κούλουμα», που

συνδέονται με τον υπαίθριο εορτασμό της Καθαρής Δευτέρας.

Κατά τους φιλολόγους, η λέξη προέρχεται από τον αναγραμματισμό της λατινικής

λέξης cumulus, που σημαίνει σωρός, αφθονία ή επίλογος, τέλειωμα, (πρβλ

accumulate στα αγγλικά) και υποδηλώνει το πολύ φαγοπότι με πολύ χορό, ή το τέλος

της εορταστικής περιόδου της Αποκριάς. Η  καυστική σάτιρα είναι από τα

χαρακτηριστικά των κούλουμων της Καθαρής Δευτέρας σε πολλές περιοχές

της ελληνικής επικράτειας. Συνοδεύεται από λαϊκά δρώμενα μεταμφιεσμένων, γλέντι,

χορό και οινοποσία, γεγονός που συνδέει το έθιμο με την αρχαία διονυσιακή λατρεία

και τις τελετές της. Αφού μάθατε λοιπόν την προέλευσή τους, σας ευχόμαστε να

περάσετε καλή Αποκριά και καλά κούλουμα!

Η Συντακτική ομάδα του Γ2

Ένα έθιμο που αναβιώνει στον Δήμο μας την περίοδο της Αποκριάς είναι το έθιμο της Καψαλιάς.

Σύμφωνα με την παράδοση η Καψαλιά ήταν η τελευταία γιορτή που έκαναν οι Δυτικομακεδόνες στον τόπο τους -την Κυριακή των Απόκρεω- γιατί με τον ερχομό της άνοιξης έφευγαν για αναζήτηση εργασίας.

Πρόκειται για το άναμμα μεγάλης φωτιάς και χορό μεταμφιεσμένων γύρω απ’ αυτήν υπό την συνοδεία μουσικών οργάνων.

Τα τραγούδια όμως που ακούγονται είναι σκωπτικού χαρακτήρα και οι μεταμφιέσεις δεν αφορούν τις γνωστές αποκριάτικες. Οι συμμετέχοντες φορούν τα ρούχα τους ανάποδα, βάφουν με καπνιά το πρόσωπό τους ή το καλύπτουν με σκούρες σίτες.

Ένα ξεχωριστό θέαμα το μοναδικό θαλασσινό καρναβάλι της χώρας, με αποκορύφωμα την τελετή λήξης που κάθε χρόνο πραγματοποιείται το βράδυ της τελευταίας Κυριακής της Αποκριάς 17 Μαρτίου! Ένα υπερθέαμα στο νερά του Ευρίπου!

Καλές Αποκριές!!!

5ο Πρότυπο Γυμνάσιο Χαλκίδας - Α4

Εξήντα ένα Γαϊτανάκια περισσότεροι από 1500 χορευτές όλων των ηλικιών, προσέφεραν ένα εντυπωσιακό θέαμα, κατακλύζοντας με χρώμα ολόκληρη την παραλία, από την Παλαιά Γέφυρα μέχρι και τον προβλήτα του Αγ. Νικολάου.

5ο Πρότυπο Γυμνάσιο Χαλκίδας

Α3

Καλές Αποκριές!!!

Την Παρασκευή 15 Μαρτίου 2024 και ώρα 20:00 έλαβε χώρα το δρώμενο «Σατυρικός γάμος» στην πλατεία Μάλλιου.

Το Παράρτημα Χαλκίδας του Λυκείου Ελληνίδων αναβίωσε το αποκριάτικο έθιμο «Σατυρικός γάμος», με τον Αγά και τη Χανούμα από τη Χίο και μας προσκάλεσε όλους, στην μεγάλη αυλή του, την πλατεία Μάλλιου, για χορούς και σκωπτικά τραγούδια από όλη την Ελλάδα.

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ!!!

5ο ΠΡΌΤΥΠΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

Β'1

Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημαίνει το τέλος των Αποκριών. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο. Η Καθαρά Δευτέρα εορτάζεται 48 ημέρες πριν την Κυριακή της Ανάστασης του Χριστού, το χριστιανικό Πάσχα.

Καλές Αποκριές !!!!!

5ο Πρότυπο Γυμνάσιο Χαλκίδας.

Α'1

(Κατερίνα Κατσούρη)

Η Μεγάλη Σαρακοστή είναι η αρχαιότερη από τις μεγάλες νηστείες της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Καθιερώθηκε τον 4ο αιώνα. Αρχικά διαρκούσε έξι εβδομάδες ενώ αργότερα προστέθηκε και η έβδομη εβδομάδα και ονομάζεται έτσι γιατί περιλαμβάνει ακριβώς σαράντα ημέρες δηλαδή από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι και την Παρασκευή πριν το Σάββατο του Λαζάρου.

Μεγάλη ονομάζεται όχι για τη μεγάλη διάρκειά της αλλά για τη σημασία της που γίνεται σε ανάμνηση των Παθών του Χριστού και αποτελεί την προετοιμασία των πιστών για τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα.

Σαρακοστή λέμε τις 40 μέρες πριν από την Κυριακή του Πάσχα. Από πολύ παλιά υπάρχει η συνήθεια να νηστεύουμε, για να μιμηθούμε τη νηστεία που έκανε ο Χριστός στην έρημο. Η Σαρακοστή περνά αργά γι’ αυτούς που νηστεύουν , ιδίως τις τελευταίες μέρες.

Την κυρά Σαρακοστή
που’ ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας την 'φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν ένα τη βδομάδα
μέχρι να 'ρθει η Πασχαλιά

Καλές Απόκριες !

5ο Πρότυπο Γυμνάσιο Χαλκίδας

Α'2

5ο Πρότυπο Γυμνάσιο Χαλκίδα;
Β4

Για την κατασκευή χαρταετού θα χρειαστείς:

3 ξυλάκια πάχους 5Χ8 χιλιοστά και μήκους 70 εκ. (θα τα ζητήσεις από έναν μαραγκό ή θα τα βρεις σε μεγάλο χαρτοπωλείο)

Όσες καλούμπες σπάγκο θέλεις – μέχρι πόσο ψηλά θες να φτάσει ο αετός σου

Χρωματιστές λαδόκολλες

Κόλα

1 καρφάκι

Ψαλίδι

Μέτρο

ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ:

Σημαδεύουμε τα ξυλάκια στη μέση τους (στα 35 εκ.) και τα ενώνουμε με το καρφάκι.

Χαράζουμε με ένα μυτερό μαχαίρι τις άκρες τους, στα σημεία που θα δέσουμε το σπάγκο.

Δένουμε το σπάγκο στο ένα ξύλο και συνεχίζουμε μέχρι να καλύψουμε όλο το εξάγωνο. Για να γίνει ομοιόμορφος ο σκελετός ο σπάγκος πρέπει να έχει ίσο μήκος με την ακτίνα του εξαγώνου, δηλαδή 35 εκ.

Πρακτικά μετράμε κατεβάζοντας το σπάγκο μέχρι το κέντρο του εξαγώνου και δένοντας την άκρη του στο επόμενο ξυλάκι.

Κόβουμε λωρίδες πάχους 10 εκ. από τις λαδόκολλες και τις ενώνουμε σχηματίζοντας ένα φύλλο που θα καλύπτει τον αετό.

Το στρώνουμε στο πάτωμα και τοποθετούμε επάνω τον αετό.

Κόβουμε όσο χρειάζεται για να περισσεύει περίπου 2 εκ. χαρτί γύρω από το σκελετό.

Κόβουμε στις γωνίες των ξύλων και γυρίζουμε προς τα μέσα το χαρτί κολλώντας το.

Για τα ζύγια της ουράς Δένουμε 2 κομμάτια σπάγκο –περίπου 40 εκ. μήκους- στα δυο κάτω ξυλάκια και σχηματίζουμε ένα τρίγωνο.

Σηκώνουμε την κορυφή προς το κέντρο του χαρταετού και στο σημείο εκείνο ενώνουμε τους δυο σπάγκους.

Είναι σημαντικό να γίνει η ένωση ακριβώς στη μέση. Στο μικρό κομμάτι σπάγκου που περίσσεψε θα δέσουμε την ουρά, περίπου 2 μ. μήκους.

Η ουρά :

Φτιάχνουμε με λωρίδες από τις λαδόκολλες ή σερπαντίνες φούντες περίπου 15 εκ. μήκους. Τις δένουμε στο σπάγκο της ουράς σε τέτοια απόσταση ώστε η μια να καλύπτει την άλλη.

Τα επάνω ζύγια ή σκουλαρίκια: Φτιάχνουμε όπως και στα κάτω ένα ισοσκελές τρίγωνο. Δένουμε ένα κομμάτι σπάγκου περίπου 50 εκ. στο κέντρο του χαρταετού με τέτοιον τρόπο ώστε να έρχεται από κάτω προς τα πάνω για να συναντήσει και να δεθεί με την κορυφή του τριγώνου. Στην άκρη του σπάγκου που περισσεύει δένουμε την άκρη της καλούμπας. Για να στολίσεις το χαρταετό σου φόρεσέ του σκουλαρίκια, δένοντας δυο φούντες στα πλάγια του.

Καλή πτήση!!!

Καλή Καθαρή Δευτέρα!!!

Καλή Σαρακοστή!!!!

5ο ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΑΛΚΙΔΑΣ - Α3