Autorka opisuje w skrócie jak wygląda nauczanie domowe, jakie są jej rodzaje i warunki zaliczenia (tj. egzaminy roczne). Porównuje liczbę dzieci w różnych województwach i wieku szkolnym. Porównuje również liczbę uczniów, uczących się w tym trybie. W 2019 roku było ich zaledwie 19 947. Tymczasem w maju 2023 statystyki wynosiły już: 42 329.

Autorka przywołuje opisy wielu różnych historii dzieci i rodziców, którzy zdecydowali się przejść na nauczanie domowe. W każdej z historii widać jak pozytywnie wpłynęło to na ich odbiór. Pokazuje również ich obawę o inne dzieci, które przez zmianę reformy mogłyby nie mieć szansy na zmianę trybu nauczania, a tym samym na odmienienie swojego życia na lepsze.

Oprócz tego autorka opisała różnego rodzaju formy i rodzaje edukacji domowej, wskazała na jej plusy i minusy. Porównała ją ze szkołą tradycyjną i przytoczyła rozmowy z rodzicami. Dodała też ważną informację o tym, jakie trzeba mieć predyspozycje, by przejść na to nauczanie.

Pokazuje zwiększającą się popularność tego trybu nauczania, możliwości jakie ona proponuje i zapis prawny, który jest informacją o jego normalizacji.

Coraz bardziej potwierdzona zostaje informacja, że od czasu trwania pandemii, ma ona tendencję wzrostową. Nie tylko pod względem uczniów szkół podstawowych, ale także tych ponadpodstawowych.

Autorka przedstawia dokładne informacje o rekrutacji oraz wyników, które przyczyniły się do jej rozpoznawalności. Wyjaśnia, że przez drastyczne zmiany finansowania edukacji domowej, nie może już być bezpłatna.

Autor porusza tutaj kwestię tego, że dzięki rozwojowi technologii, można skuteczniej przeprowadzić edukację domową. Opowiada o tym jak jest ciągle rozwijana, by ułatwić dostęp do materiałów i platform edukacyjnych.

Jest to prywatna szkoła, która zaprasza także uczniów w edukacji domowej, by razem uczyć ich poprzez doświadczenie na farmie ze zwierzętami. Kładzie to nowe światło na plusy edukacji domowej.

Autorka walcząc z krytyką, przekazuje argumenty do tego, by zapoznać się z opiniami ludzi, którzy w tym są, ponieważ są w stanie najrzetelniej o tym opowiedzieć.

Autorka przeprowadzając wywiad z założycielem szkoły oraz rodzicami i uczniami, udowadnia, Że jest to bardziej skuteczna forma nauki. Nawet jeżeli nie do końca uważają się za edukację domową.

Autorka podkreśla w ten sposób, Że wszyscy są mile widziani w tej szkole oraz jak roczniki potrafią się integrować organizując studniówkę. Daje to coraz lepszy obraz edukacji domowej.

Pomimo tego, Że wtedy była większa niż teraz krytyka niesystemowej szkoły. Dlatego podjęta została tutaj próba pokazania jego plusów. Szczególnie w dobie zmieniających się reform i strajku nauczycieli.