Hazcılık: Duyusal hazlara bağlanan mutlulukçuluk.

Faydacılık: Özünde benci bir düşüncedir. Ancak kişilerin mutluluğunun toplumun genel mutluluğuna bağlı olduğunu savunduğundan ,toplumsal mutluluğu artırmayı ahlaki bir görev olarak görür.

KANT: Ahlak yasasını kendi ifadesiyle şu şekilde formüle etmiştir ‘’ öyle eyle ki, eyleminin dayandığı ilke ,aynı zamanda öbür insanların eylemleri içinde bil ilke ve yasa olabilsin ‘’.

ÖRN: Yaşlı bir adama otobüste yer veren bir gence neden diye sorulduğunda yaşlıydı ayakta duramıyordu cevabı verilir soruyu soranda zaten bu cevabın farkındadır.

Duygularla gerekçelendirme: Tutarlı bir ahlak düşüncesi, salt duyguların eylem sebebi olarak ahlakilik iddiasında bulunmasına izin vermez.

ÖRN: yaşlıya yardım eden kişi o yaşlıyı gördüğünde dedesine benzetiyorsa bu ahlakiliği savunan bir görüş olmaz.

Olası sonuçlarla gerekçelendirme: eylemlerin ahlaki açıdan gerekçelendirmesinde sadece sonuçlara odaklanmak iyi sonuçlar uğruna ahlaken kabul edilebilmesi mümkün olamayan eylemlerin yapılmasına neden olabilir.

ÖRN: Acil bir kan anonsunu duyarak önemli bir iş randevusunu iptal eden ve kan veren kişi—aksi takdirde o kişinin ölebileceğini söyleyebilir.

ÖRN: yaptığı alışveriş sonrasında aldığı para üstünün  fazla olduğunu görerek fazla kısmı iade eden kişi bu eylemini dürüst olmak gerektiğini söyleyerek gerekçelendirebilir.

Ahlaki otoriteyle gerekçelendirme: eylem sebebini başka bir iradeye bağlamış kişi ,özgürlüğünden ve kişiliğinden vazgeçmiştir.

ÖRN: ister tekil olaylarda nasıl davranılacağı ile ilgili isterse kural şeklinde ifade edilmiş ahlaki yargılar olsun;baba,öğretmen,grup lideri,parti başkanı,din adamı yada dini bir örgüt,yüksek mahkeme v.b  kişi ve kurumların görüşlerine ,eylemi ahlaken meşrulaştıran  sebepler olarak başvurulabilir.

Vicdanla gerekçelendirme: vicdanın sesi olarak adlandırdığımız şey ,sorgulamaksızın kabul ettiğimiz otoritelerin yankısı  yahut çıkarı peşinde koşan egomuzun aldatmacası olabilir.

ÖRN:  insanlar vicdanlarının sesini  dinleyerek karar verirler yahut vicdan azabı çekmekten korkarak bazı eylemlerden kaçınırlar.hatta bazı zor kararların alınması arefesinde  içinden gelen sesi dinle tavsiyesi  oldukça iyi bir tavsiye gibi görünür.

Kendi çıkarı : genelde buradaki çıkar ifadesi haz,mutluluk,maddi çıkar vs . gibi

Bencillik:  kişinin kendi çıkarına uygun olanı yapması gerektiğini söyleyen etik kuramı.

Özgeci: başkasını düşünen kuram.

Sonuççuluk: bir eylemin ahlaki açıdan doğruluğunun.eylemin sonuçlarına bakılarak belirlenmesi gerektiğini söyleyen etik kuramlara verilen isim. Çıkarın sonuclanacağı değer e bakılır ve sonuca gidilir.

Faydacılık: bir eylemin ahlaken doğru olabilmesi için,eylemin sonuçlarının toplumdaki mümkün olan en fazla sayıdaki  insanın mümkün olan en fazla sayıdaki insanın mümkün olan en büyük mutluluğunu sağlaması gerektiğini söyleyen etik kuram.

Kural faydacılığı : Bazı kuralların toplum için faydalı olduğundan hareketle,eylemlerin o andaki sonuçlarından çok çok,kuralın daima uygulanmakla ortaya çıkacak faydayı dikkate alan etik kuram.Hayatın karmaşıklığı çerçevesinde eylemlerin sonuçlarını sağlıklı bir şekilde hesablayabilmek mümkün değildir.sonuçcu açısından eylem sahibinin niyeti ,kişilik özellikleri,erdem sahibi olup olmaması çokda önemli değildir.

Ödev etiği: kişilerin bazı kuralları sonuçları ne olursa olsun uygulamasının ahlaken ödevleri olduğunu söyleyen etik kuram.daima doğruyu söylemek gerekir ve adalet ilkesine hep uyulmayı gösterir. İsitsnai durumlar hariç zor anlar.

Erdem : ahlakın övdüğü iyi olma ,alçak gönüllülük,yiğitlik,doğruluk vb. Kişiliğe ait niteliklerin genel adı,fazilet.söz gelimi cesaret ,akla uygun hareket etme,ölçülükük,iyilikseverlik gibi erdemler insanlara nasıl hareket edeceğini gösterir.erdemler doğuştan gelen değil sonradan kazanılan ,uygulamayla geliştirilen özelliklerdir. İyi insan olmak.

Erdem etiği: ahlaken doğru eylemin belirlenmesinde kişilerin eylemlerinden çok kişilik özelliklerine vurgu yapan etik kuram.

Doğalcılık: ahlaki yargılarımızın bize olgulara karşılık gelen bir bilgi sağladığı,dolayısıylada bu yargıları rasyonel bir sınama imkanına sahip olduğumuzu söyleyen meta-etik kuram.

Sezgicilik: temel ahlaki ilkelerin ve değerlerin bilgisinin sezgi yoluyla bilinebileceğini ve kanıtlamak için başka bir araca gerek olmadığını söyleyen meta-etik kuram. Sezgicilik , gizemli bir sezgi yeteneği varsayımına dayanır.
Duyguculuk: ahlaki yargıların sadece yargıda bulunan kişinin duygularını yansıttığı savunan meta-etik kuram.

Öznelcilik: ahlaki yargıların kişilerin duygularına bağlı olduğu, salt o kişiye ait olması nedeniyle doğru veya yanlış olmayacağını söyleyen meta-etik kuram.

Hiççilik: uyulması gereken ahlak kurallarının varlığını inkar eden düşünce.Nihilizm.

Görelilikçilik: ahlaki yargıların kültürel temele sahip olması nedeniyle karşılaştırılamayacaklarını  ve/veya farklı kültürlerde birbirleriyle çatışan ahlaki yargıların aynı anda  geçerli/doğru olabileceğini söyleyen meta-etik kuram.     Ahlaki yargıların evrenseliğini iddia ederken ,belli bir ahlak anlayışının dayatılmasını reddetmek mümkündür.