Στο παραπάνω portal ανακαλύψαμε τα παιδικά τραγούδια του Ελύτη. Εκεί μπορείτε να τα ακούσετε κιόλας.

Ποιητής μεγάλος, ανάμεσα στους μεγαλύτερους που έβγαλε ετούτος ο τόπος, ο τόπος των ποιητών. Ο ποιητής του Άξιον Εστί και της θάλασσας, του “όσο κι αν κανείς προσέχει, όσο κι αν το κυνηγά, πάντα θα ‘ναι αργά, δεύτερη ζωή δεν έχει”. Ο ποιητής του “κάπου ανάμεσα Τρίτη και Τετάρτη πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα”. Ύμνησε το Αιγαίο, τις λευκές πεζούλες και τις γλάστες των περβαζιών, τα μπλε παραθυρόφυλλα, το κύμα και το άφρισμά του.
Κι ανάμεσα σε όλα τούτα και άλλα τόσα, έγραψε και πολλά εξαιρετικά ποιήματα που αναζητούν παιδικά χείλη για να τραγουδηθούν. Ένα μικρό αφιέρωμα που μεγαλώνει…(Ανάκτηση 26/02/26, Από το: https://www.elniplex.com/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B4%CF%85%CF%83%CF%83%CE%AD%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CF%8D%CF%84/)

Τα ”παιδικά” τραγούδια του Οδυσσέα Ελύτη | Elniplex

«Όπως καταλαβαίνετε είναι πολύ φυσικό η απόφαση της Σουηδικής Ακαδημίας να με έχει συγκινήσει.

»Ήξερα ότι είχε τεθεί η υποψηφιότητά μου, εφέτος για πρώτη φορά, ωστόσο δεν πίστευα ότι είχα πολλές πιθανότητες να τιμηθώ με το Νόμπελ.

»Και τούτο γιατί είχα ακούσει τις φήμες για το Νόμπελ, ότι χρειάζονται προετοιμασίες πολλών ετών, διασυνδέσεις, γνωριμίες, δηλαδή πράγματα ακατάλληλα για μένα και εντελώς ασυμβίβαστα με τον χαρακτήρα μου.

»Ιδού όμως ότι όλα αυτά αποδεικνύονται μύθος. Και θα ευχόμουν να γίνει ένα είδος δίδαγμα για τους νεώτερους ότι αρκεί να κάνουν σωστά τη δουλειά τους και μια μέρα ο μόχθος τους θα ανταμειφθεί.

»Πιστεύω, ότι με την εφετινή της απόφαση η Σουηδική Ακαδημία, θέλησε να τιμήσει ενδεικτικά στο πρόσωπό μου ολόκληρη την μετά τον Γιώργο Σεφέρη σύγχρονη ελληνική ποίηση, που πραγματικά βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο.

»Θέλησε δηλαδή η Σουηδική Ακαδημία να επισύρει την προσοχή της παγκόσμιας κοινής γνώμης στο γεγονός ότι η ελληνική ποίηση, στο σύνολό της, έχει την παλαιότερη παράδοση, αφού από τον Όμηρο ως τις μέρες μας δεν εσταμάτησε ποτέ».

»Γι’ αυτό η τιμή δεν είναι αποκλειστικά δική μου, ανήκει σε όλους. Η δική μου χαρά είναι ότι και μ’ αυτόν τον τρόπο μπόρεσα να προσφέρω μια υπηρεσία στον τόπο μου».

»Ευχαριστώ τη Σουηδική Ακαδημία και για λογαριασμό μου και για λογαριασμό της χώρας μου και ως ποιητής και ως Έλληνας».

Ανακτημένο από https://www.tovima.gr/2024/10/18/istoriko-arxeio/odysseas-elytis-otan-tou-aponemithike-to-nompel-logotexnias/ στις 12/5/2026.

Η σχέση του Οδυσσέα Ελύτη με την Κύπρο είναι σχεδόν άγνωστη, σε αντίθεση  με αυτή  του Γιώργου Σεφέρη που είναι πασίγνωστη. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η Κύπρος πέρασε στο έργο του Σεφέρη με τρόπο εμφανή και βαρυσήμαντο, ενώ στον Ελύτη υπάρχει μόνο ακροθιγώς. Για να συμβεί αυτό στο Σεφέρη συνέτρεξαν και άλλοι λόγοι, εκτός από το ίδιον της ποίησης του, όπως η θέση του ως διπλωμάτη στο Υπουργείο Εξωτερικών όπου ήρθε σε άμεση εμπλοκή με το κυπριακό, τα χρόνια που γνώρισε την Κύπρο, δηλαδή όταν αυτή ήταν μισό – άγνωστη και το κυπριακό πρόβλημα ερχόταν για πρώτη φορά στην επιφάνια, καθώς και η συνεχής επικοινωνία του με πνευματικούς ανθρώπους της Κύπρου.

Ο Οδυσσέας Ελύτης επισκέφθηκε και αυτός τρεις φορές την Κύπρο. Η πρώτη επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουλίου του 1970 και ολοκληρώθηκε στις 29 Αυγούστου. Στην Κύπρο ήρθε προσκεκλημένος του Ευάγγελου Λουίζου, ενός άρχοντα ευπατρίδη από την Αμμόχωστο, ο οποίος στα νιάτα του είχε συνδεθεί με την πρωτοπορία της ελληνικής διανόησης, τον Κατσίμπαλη, τον Ελύτη, τον Καραντώνη, τον Σεφέρη, (ο οποίος επίσης φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Λουίζου), τους πρωτοπόρους δηλαδή της περίφημης γενιάς του  30΄, ενώ είχε υπηρετήσει και ως εθελοντής στον Ελληνικό στρατό κατά την διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου. Ο Ελύτης επισκέφτηκε τα πλείστα όσα αρχαιοελληνικά, βυζαντινά, και ονομαστά μέρη της Κύπρου – από την Αμμόχωστο μέχρι την Μόρφου. Η περιήγηση του Ελύτη ανά την Κύπρο έγινε με τη βοήθεια της  Κλειούς Χατζηκώστα, άτομο από το στενό φιλικό κύκλο του Λουίζου στην Αμμόχωστο. Στις 12 Αυγούστου συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στο προεδρικό Μέγαρο, ενώ έγινε φίλος με τον Πάτροκλο Σταύρου, μια φιλία η οποία κράτησε μέχρι τον θάνατο του ποιητή. Στην επίσκεψη του αυτή εξέδωσε και την ποιητική του συλλογή "Το μονόγραμμα", στον εκδοτικό οίκο που διατηρούσε ο Λουίζος στην Αμμόχωστο και είχε το όνομα L’ editions L’ oiseau (η συλλογή κυκλοφόρησε το 1971 και ακολούθως από τον Ίκαρο το 1972).

Επίσης κατά την πρώτη αυτή επίσκεψη γνωρίστηκε με τον Κώστα Σερέζη, δημοσιογράφο και ιδιοκτήτη της γκαλερί Αργώ. Στον Κώστα Σερέζη, συνεργάτη εκείνη την εποχή και της εφημερίδας Φιλελεύθερος, έδωσε δύο ποιήματα του για προδημοσίευση τους στην εφημερίδα που εργαζόταν,  ένα από το "Το μονόγραμμα", και ένα από "Τα ρω του έρωτα", συλλογή που δούλευε εντατικά κατά την παραμονή του αυτή στην Κύπρο. Επίσης όπως μαρτυρείται  από τον Σερέζη (στο βιβλίο του Η άλλη εποχή, Καστανιώτης 2006) – και καταγράφεται  σε αθηναϊκές εφημερίδες της εποχής –  ο Οδυσσέας Ελύτης δήλωσε, μετά το βραβείο Νόμπελ το 1979 όπου οι προσκλήσεις για επισκέψεις στο εξωτερικό ήταν κατά δεκάδες -  από ιδρύματα μέχρι αρχηγούς κρατών – πως μόνο την Κύπρο και την Ισπανία θα επισκεπτόταν, όπερ και εγένετο.

Η δεύτερη επίσκεψη πραγματοποιήθηκε ακριβώς τρία χρόνια αργότερα, στις 4 Ιουλίου του 1973 και θα διαρκέσει μέχρι τις 9 Αυγούστου. Κατά την διάρκεια και αυτής της επίσκεψης φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Λούιζου – ένα σπίτι ‘που πάει να γίνει φυτό’ κατά τον Σεφέρη -  εξαιτίας της πυκνής του βλάστησης που υπήρχε στην εσωτερική αυλή.  Και πάλι πραγματοποίησε εκδρομές σε μέρη που δεν πρόλαβε να γνωρίσει από την πρώτη φορά, ενώ και πάλι είχε συνάντηση με τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο, στις 2 Αυγούστου.

Η τρίτη και τελευταία επίσκεψη έγινε ι τον Αύγουστο του 1980 για μερικές μόνο μέρες, δηλαδή αμέσως μετά το βραβείο Νόμπελ. Αυτή την φορά ήρθε στην Κύπρο προσκεκλημένος του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου για να μιλήσει στο πολιτικό του μνημόσυνο. Ήταν μια πολύ σημαντική επίσκεψη, δημόσια αυτή την φορά, που έτυχε πολύ θερμής υποδοχής, ενώ ανακηρύχθηκε και σε επίτιμο δημότη σε όλες τις ελεύθερες πόλεις.

Ανακτημένο από https://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=37513&-V=limmata στις 12/5/2026

Η Κύπρος δεν είναι ιδιαίτερα εμφανής στο  έργο του Ελύτη, ποιητικό ή πεζό.

Η πιο αδρή αναφορά γίνεται στο πρόσωπο του Μακαρίου για τον οποίο ως γνωστόν ο Ελύτης έτρεφε εκτίμηση και θαυμασμό. Υπάρχουν δύο αναφορές στον Μακάριο στο ποιητικό του έργο, μια στη περίφημη συλλογή "Μικρός Ναυτίλος" (Ίκαρος 1985), και μια άλλη στην συλλογή  Εκ του Πλησίον. (Ίκαρος 1998, μεταθανάτια έκδοση).

 Η θέση που κατέχει  η Κύπρος στην σκέψη του ποιητή, μέχρι το τέλος είναι επιβεβαιωμένη και από τις αναφορές που υπάρχουν στο τελευταίο πεζό του έργο  (Ύψιλον 1995), και φέρει τον βαρυσήμαντο τίτλο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ  ΑΠΟ  ΤΗΝ ΠΑΡ ΟΛΙΓΟΝ ΕΛΛΑΔΑ (περιλαμβάνεται και στον τόμο Εν Λευκώ που κυκλοφορεί από τον Ίκαρο). Η  ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡ ΟΛΙΓΟΝ ΕΛΛΑΔΑ είναι μια πικρή περιήγηση, ένας περίπλους κατά τον Ελύτη, στην Ελλάδα που καταστράφηκε από τον Πόντο, την Κερύνεια  μέχρι την Αλεξάνδρεια.

 «Αλήθεια έφτασε η ώρα του γυρισμού. Εγκαταλείπω το φανάρι της Κηρήνειας, περνώ ξυστά το ακρωτήριο του  Αγίου Ανδρέα, όπου τόσο μου αρέσει να κατεβαίνω και  ν’ ανοίγω διάπλατα τις καγκελένιες πόρτες του».

Ανακτημένο από https://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=37513&-V=limmata στις 12/5/2026.

"Στη γεωγραφία των αισθημάτων μου η Κύπρος αποτελεί ένα μέρος αναπόσπαστο της Ελλάδας".

"Η Κύπρος μας επαληθεύει ως Έλληνες".

Από το μουσικό αντάμωμα των μαθητών/τριών του Δ1 και του Νίκου Ξύδη

Η πρώτη επίσκεψη πραγματοποιείται στις 3 Ιουλίου του 1970 και ολοκληρώνεται στις 29 Αυγούστου του ιδίου έτους. Στην Κύπρο ήρθε προσκεκλημένος του Ευάγγελου Λουίζου, ενός άρχοντα ευπατρίδη από την Αμμόχωστο, ο οποίος στα νιάτα του είχε συνδεθεί με την πρωτοπορία της ελληνικής διανόησης, τον Κατσίμπαλη, τον Ελύτη, τον Καραντώνη, τον Σεφέρη, (ο οποίος επίσης φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Λουίζου), τους πρωτοπόρους δηλαδή της περίφημης γενιάς του ‘30, ενώ είχε υπηρετήσει και ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου. Ο Ελύτης επισκέπτεται τα πλείστα όσα αρχαιοελληνικά, βυζαντινά και ονομαστά μέρη της Κύπρου – από την Αμμόχωστο μέχρι τη Μόρφου. Η περιήγηση του Ελύτη ανά την Κύπρο γίνεται με τη βοήθεια της κ. Κλειώ Χατζηκώστα, ατόμου από τον στενό φιλικό κύκλο του Λουίζου στην Αμμόχωστο. Στις 12 Αυγούστου συναντάται με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στο Προεδρικό Μέγαρο, ενώ θα γνωριστεί και θα γίνει φίλος με τον Πάτροκλο Σταύρου, μια φιλία η οποία θα κρατήσει μέχρι τον θάνατο του ποιητή. Στην επίσκεψή του αυτή θα εκδώσει και την ποιητική του συλλογή Το μονόγραμμα, στον εκδοτικό οίκο που διατηρούσε ο Λουίζος στην Αμμόχωστο με το όνομα L’ editions L’ oiseau (η συλλογή θα κυκλοφορήσει το 1971 και ακολούθως θα ξανακυκλοφορήσει από τον Ίκαρο το 1972).

Επίσης, κατά την πρώτη αυτή επίσκεψη θα γνωριστεί με τον Κώστα Σερέζη, δημοσιογράφο στο ΡΙΚ και ιδιοκτήτη της γκαλερί Αργώ. Στον Κώστα Σερέζη, συνεργάτη εκείνη την εποχή και της εφημερίδας Ο Φιλελεύθερος, θα δώσει δύο ποιήματά του για προδημοσίευσή τους στην εφημερίδα που εργαζόταν, ένα από Το μονόγραμμα, και ένα από Τα ρω του έρωτα, συλλογή που δούλευε εντατικά κατά την παραμονή του στην Κύπρο. Επίσης, όπως μαρτυρείται από τον Σερέζη (στο βιβλίο του Η άλλη εποχή, Καστανιώτης 2006) –μαρτυρείται και σε αθηναϊκές εφημερίδες της εποχής–, ο Οδυσσέας Ελύτης δήλωσε, μετά το βραβείο Νόμπελ το 1979, όταν οι προσκλήσεις για επισκέψεις στο εξωτερικό ήταν δεκάδες– από ιδρύματα μέχρι αρχηγούς κρατών–, πως μόνο την Κύπρο και την Ισπανία θα επισκεπτόταν, όπερ και εγένετο.

Η δεύτερη επίσκεψη πραγματοποιείται ακριβώς τρία χρόνια αργότερα, στις 4 Ιουλίου του 1973, και θα διαρκέσει μέχρι τις 9 Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια και αυτής της επίσκεψης φιλοξενείται στο σπίτι του Λουίζου – ένα σπίτι «που πάει να γίνει φυτό» κατά τον Σεφέρη, εξαιτίας της πυκνής βλάστησης που υπήρχε στην εσωτερική του αυλή. Και πάλι πραγματοποιεί εκδρομές σε μέρη που δεν πρόλαβε να γνωρίσει από την πρώτη φορά, ενώ και πάλι θα έχει συνάντηση με τον Μακάριο, στις 2 Αυγούστου. Η τρίτη και τελευταία επίσκεψη θα γίνει τον Αύγουστο του 1980 για μερικές μόνο μέρες, αμέσως μετά το βραβείο Νόμπελ. Αυτή τη φορά έρχεται στην Κύπρο προσκεκλημένος του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου για να μιλήσει στο πολιτικό του μνημόσυνο. Πρόκειται για μια σημαντική επίσκεψη, δημόσια αυτή τη φορά, και θα τύχει θερμής παλλαϊκής υποδοχής, ενώ θα ανακηρυχθεί και σε επίτιμο δημότη σε όλες τις ελεύθερες πόλεις (βλέπε παρακάτω τον λόγο του στην εκδήλωση για τον Μακάριο).

Η Κύπρος στο έργο του Ελύτη

Η Κύπρος δεν είναι ιδιαίτερα εμφανής στο έργο του Ελύτη, ποιητικό ή πεζό. Εξάλλου, με τίποτα ο Ελύτης δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ιστορικός ποιητής, με την πρώτη τουλάχιστον σημασία της λέξης. Η Κύπρος στο έργο του θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχει «στιγμιαία» αλλά σίγουρα διακριτή. Μιλά βέβαια για τόπους, αλλά κυρίως για τρόπους, τους τρόπους της φωτεινής ευγένειας του ελληνικού κόσμου. Στα Μικρά Έψιλον διαλεύκανε ο ίδιος τη σχέση του με την ιστορία: «Δεν ξέρω από ιστορία, μολονότι ξέρω καταλεπτώς τις αντιδράσεις που δημιουργήσανε την ιστορία».

Η πιο αδρή αναφορά γίνεται στο πρόσωπο του Μακαρίου, για τον οποίο, ως γνωστόν, ο Ελύτης έτρεφε εκτίμηση και θαυμασμό. Υπάρχουν δύο αναφορές στον Μακάριο στο ποιητικό του έργο, μία στην περίφημη συλλογή Μικρός Ναυτίλος (Ίκαρος 1985), και μια άλλη στη συλλογή Εκ του Πλησίον (Ίκαρος 1998, μεταθανάτια έκδοση).

ΠΗΓΗ:

https://ardin-rixi.gr/archives/221163?utm_source=chatgpt.com

ΚΔ΄ ΚΑΤΩ ΠΟΛΕΜΙΔΙΩΝ (ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ

ΕΛΛΑΔΑ:

11ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-ΕΛΛΑΔΑ

ΚΕΣΤΕΚΙΔΕΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ