• dobierzcie się w pary, stańcie jeden za drugim zwróceni w tę samą stronę, dziecko przed rodzicem; na odpowiedni znak dziecko opada do tyłu i daje się złapać rodzicowi;
• dobrym sposobem jest też gra w popularną ciuciubabkę; zawiązujemy oczy jednej osobie, która ma złapać wszystkich pozostałych uczestników;
• zabawa w chowanego nawet w domu może nam również umilić czas spędzony w domu, a przy tym możemy bawić się całą rodziną;
• większość maluchów uwielbia również zabawę ciepło – zimno, to również może być ciekawe zajęcie.

• Każdy członek rodziny mówi drugiemu komplementy przez określony czas.
• Każdy dokańcza zdanie: jestem dumny, że… ; lubię…; boję się…
• Każdy członek grupy opisuje wybraną osobę, a reszta zgaduje, kogo ten opis dotyczy.

1. Należy ustalić razem z dzieckiem plan działania: ważne jest, aby wyznaczyć czas na zabawę i czas na obowiązki.
2. W czasie nauki dziecku należy robić przerwy, im mniejsze dziecko tym częstszy odpoczynek.
3. Przed przystąpieniem do nauki należy przygotować wszystkie niezbędne pomoce, aby w czasie pracy dziecko się nie rozpraszało.
4. Należy chwalić i doceniać nawet niewielkie działania związane z uczeniem się.
5. Nie należy wyręczać dziecka i wykonywać za nie przesyłanych przez nauczycieli zadań, ponieważ samodzielność daje większą satysfakcję i kształtuje poczucie własnej wartości.
6. Należy jak najczęściej rozmawiać z dzieckiem na wszystkie możliwe tematy, nie tylko na temat nauki. To pomoże zbudować dobrą relację i poczucie zaufania.
7. Motywację buduje się poprzez nagradzanie, nagrody są lepsze od konsekwencji . Nawet drobna nagroda w postaci pochwały rodzica może stać się złotym środkiem.
8. Najbardziej mobilizuje do nauki fakt, że można ją wykorzystać w życiu codziennym. Jeśli dziecko uczy się np. o zjawiskach fizycznych, należy odnaleźć i pokazać takie zjawiska w otaczającej rzeczywistości.
9. Nie należy krytykować dziecka, tylko dodawać mu otuchy, np. używając takiego komunikatu: „… tego można się nauczyć, wierzę, że ty to potrafisz”.
10. Wrogiem sukcesu jest niska samoocena, do której może doprowadzić sytuacja, gdy dziecko źle o sobie mówi: „jestem głupi”, „nie dam rady”, „i tak mi się nie uda”. Pozytywne myślenie o sobie buduje poczucie własnej wartości i akceptację grupy rówieśniczej.
11. Istotą w zakresie motywowania dzieci do nauki jest chwalenie, akceptowanie, zapewnienie poczucia bezpieczeństwa, wychowywanie w atmosferze miłości i szacunku. To sprawi, że dziecko nauczy się doceniać innych, będzie ufać rodzicom i odnajdzie miłość w świecie, łatwiej pokona problemy i chętniej będzie stawiało czoło przeciwnościom.

• wiedza o tym, że w niektórych obszarach, oględnie rzecz ujmując, nie jesteśmy najlepsi, pozwala nam lepiej zarządzać naszym czasem – nie zajmując się rzeczami, w których nie jesteśmy dobrzy, mamy więcej czasu i możliwości na doskonalenie tych, w których idzie nam lepiej,
• wiedza o naszych słabych stronach sprawia, że nie myślimy o sobie jak o ekspertach od wszystkiego, a taka pokora jest niezwykle cenna,
• znając swoje słabe strony możesz decydować się je doskonalić; nasza wiedza i umiejętności nigdy nie są zero-jedynkowe (to znaczy umiem wszystko albo nic) – każdy obszar można poprawić.

• Stanowczy ale grzeczny
• Jasny (przekaz okazuje szacunek sobie i innym)
• Działanie i ekspresja jest spójna ze słowami

• Byłabym/Byłbym wdzięczny/wdzięczna gdybyś….
• Chcę…
• Chciałbym/Chciałabym, żebyś….
• Czy mógłbyś/mogłabyś, zrobić coś dla mnie…

• prosta, konkretna
• nieosądzająca
• stanowcza
• nieobwiniająca
• nieprzepraszająca
• prośbą, a nie żądaniem

“Powinnam była się zgodzić”

Przecież wytłumaczyłaś danej osobie dlaczego nie możesz się na coś zgodzić.Gdybym się zgodził to czułbym się niekomfortowo - mam teraz dużo na głowie, przecież mogę pomóc innym razem.Nie jest moim obowiązkiem zgadzać się na wszystko o co jestem poproszona.

1. Jeśli nie masz pewności, z kim rozmawiasz, nie podawaj żadnych informacji na swój temat.
2. Nie zdradzaj innym swoich haseł. Układaj takie, które będą trudne do odgadnięcia (to nie może być Twoja data urodzenia ani imię!). Zamiast liter możesz wykorzystać cyfry, które są do nich podobne (I = 1, O = 0, A = 4 itp.). Hasło powinno zawierać nie mniej niż 8 znaków, w tym cyfry oraz wielkie litery. W różnych serwisach posługuj się różnymi hasłami.
3. Nie pozwalaj na zapamiętywanie przez przeglądarkę haseł do poczty elektronicznej i serwisów, z których korzystasz — w przeciwnym razie każda osoba pracująca na tym komputerze będzie mogła zalogować się na Twoje konto. Po skończonej pracy wyloguj się — inaczej ktoś może się pod Ciebie podszyć.
4. Jeśli korzystasz z serwisów społecznościowych, zadbaj o odpowiednie ustawienia prywatności. Im mniej informacji udostępniasz osobom postronnym, tym lepiej. Zastanów się, czy na pewno warto z tych serwisów korzystać. Pamiętaj, że zgodnie z regulaminem Facebooka możesz założyć tam konto dopiero po ukończeniu 13. roku życia.
5. Na forach dyskusyjnych czy blogach posługuj się nickiem (pseudonimem), a nie swoim imieniem i nazwiskiem. Unikaj publikowania informacji o sobie w sieci.
6. Nie korzystaj z możliwości automatycznego „oznaczania się” w miejscu pobytu. Geolokalizacja ma swoje zalety (np. można pochwalić się zwiedzaniem ciekawego miasta), ale i wady — jeżeli ktoś planuje złożenie bliskiej osobie niezapowiedzianej wizyty, przez przypadek może zepsuć efekt niespodzianki. Ponadto ujawnianie swojego miejsca pobytu umożliwia śledzenie, a niekiedy może być nawet niebezpieczne.
7. Zwracaj uwagę na komunikaty pojawiające się w trakcie ściągania gier i aplikacji na telefony komórkowe i smartfony. Możesz się z nich dowiedzieć, do jakich Twoich danych żąda dostępu pobierana usługa. Uważaj, na co wyrażasz zgodę.
8. W razie wątpliwości odnośnie do tego, jak w danej sytuacji postąpić, poproś o radę swoich rodziców lub innych dorosłych, którym ufasz.