Γράφεται το 1955 εμπνέεται από τη γέννηση της κόρης του Έρης,

εκδόθηκε την ίδια χρονιά και περιλαμβάνεται στον Β' τόμο των ποιημάτων του.

(Ανάκτηση 26/02/26 από: https://pyroessa-logotimis.blogspot.com/2014/06/blog-post.html)

Η πρώτη ποιητική συλλογή, του Γιάννη Ρίτσου, που αφιερώνει στο παιδί έχει τίτλο: "Πρωινό άστρο"

Ο Ρίτσος σχετίστηκε πολύ στενά με την Κύπρο και τους αγώνες της. Εκτός του ότι πολλοί Κύπριοι δημιουργοί υπήρξαν καλοί του φίλοι, έδωσε ο ίδιος έργα εμπνευσμένα από την Κύπρο. Η εξαίρετη ποιητική του σύνθεση Αποχαιρετισμός (1957) είναι εμπνευσμένη από τον ηρωϊκό θάνατο του Γρηγόρη Αυξεντίου (τον Μάρτιο του 1957) κι αποτελεί ένα μονόλογο του ήρωα μέσα στο κρησφύγετο, λίγο πριν από το τέλος. Εξάλλου το 1974, αμέσως μετά την τραγωδία του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής, ο Γιάννης Ρίτσος έγραψε τον Ύμνο και Θρήνο για την Κύπρο, που επίσης μελοποιήθηκε κι αγαπήθηκε ιδιαίτερα.

Πέντε χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, στις 16 Μαΐου 1979, ο Γιάννης Ρίτσος ήρθε στην Κύπρο προσκεκλημένος του υπουργού Παιδείας Χρυσόστομου Σοφιανού. Σε δηλώσεις του στο αεροδρόμιο Λάρνακας είπε μεταξύ άλλων: "Έρχομαι σαν προσκυνητής. Προσκυνητής της ιστορίας της πανάρχαιας της Κύπρου. Προσκυνητής του εξαίρετου πολιτισμού της. Προσκυνητής της σύγχρονης αγωνιστικής ιστορίας της. Προσκυνητής για όλους εκείνους που έπεσαν στους μεγάλους αγώνες για την ελευθερία... Εύχομαι η Κύπρος πολύ σύντομα να βρει την ελευθερία της..."

(Βίντεο Ψηφιακός Ηρόδοτος -Αρχείο ΡΙΚ)

Ο Γιάννης Ρίτσος επισκέφθηκε επανειλημμένα την Κύπρο με τελευταία φορά το 1989, λίγους μήνες πριν το θάνατό του, οπότε η κυπριακή κυβέρνηση απέδωσε τιμές στον ποιητή για την προσφορά του, ο δε τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας Γιώργος Βασιλείου, σε τελετή στο προεδρικό μέγαρο, του απένειμε τον μεγαλόσταυρο του Εθνάρχη Μακαρίου Γ', τη μεγαλύτερη διάκριση του κυπριακού κράτους. 

Κατά την επίσκεψή του στην Κύπρο ο  Ρίτσος ζήτησε να δει και να μιλήσει και με Κύπριους λογοτέχνες. Έτσι, ένα απόγευμα, διοργανώθηκε μία συνάντηση μαζί του που πραγματοποιήθηκε στη μεγάλη αίθουσα του Προεδρικού Μεγάρου.

Πηγή

www.polignosi.com

Το ποίημα '' Ύμνος και θρήνος για την Κύπρο'' ανήκει στην ποιητική συλλογή του Γιάννη Ρίτσου με τον τίτλο «`Υμνος και θρήνος για την Κύπρο», η οποία γράφτηκε και κυκλοφόρησε το 1974. Ο ποιητής είναι σαφώς επηρεασμένος από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1974.

"Νησί πικρό, νησί γλυκό, νησί τυραγνισμένο
κάνω τον πόνο σου να πω και προσκυνώ και μένω.
Εσύ της θάλασσας ρυθμός, ολάνθιστο κλωνάρι,
πώς σου μαδήσαν τ΄άνθια σου διπλοί, τριπλοί βαρβάροι.
Τι θλιβερά που σεργιανάν τριγύρω σου τα ψάρια
κι αντίχριστοι να παίζουνε την τύχη σου στα ζάρια.
Κουράγιο, μικροκόρη μας, που μας εγίνης μάνα
Ύμνος και Θρήνος της ζωής κι ανάστασης καμπάνα".

https://www.google.com/search?q=%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%BF%CF%83+%CE%BA%CE%B1%CE%B9+%CE%B8%CF%81%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CF%83+%CE%B3%CE%B9%CE%B1+%CF%84%CE%B7+%CE%BA%CF%85%CF%80%CF%81%CE%BF&oq=%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%B8%CF%81%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CF%82+&gs_lcrp=EgZjaHJvbWUqCAgBEAAYDRgeMgYIABBFGDkyCAgBEAAYDRgeMggIAhAAGA0YHjIKCAMQABiiBBiJBTIKCAQQABiABBiiBDIKCAUQABiABBiiBDIHCAYQABjvBTIKCAcQABiiBBiJBdIBCjEwOTM4ajFqMTWoAgiwAgHxBQ6X48CTxOxk8QUOl-PAk8TsZA&sourceid=chrome&ie=UTF-8#fpstate=ive&vld=cid:80bc0d54,vid:DREtQlvyxsw,st:0

Ο Γιάννης Ρίτσος είναι ένας από τους πιο διάσημους και διεθνώς αναγνωρισμένους Έλληνες ποιητές. Tα έργα του να έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε πολλές ξένες γλώσσες. Ο Ρίτσος έγραφε ασταμάτητα κατά τη διάρκεια της ζωής του και το έργο του περιλαμβάνει περισσότερα από εκατό ποιήματα και ποιητικές συλλογές, μερικά μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, άρθρα και μεταφράσεις.

Γεννήθηκε στη Μονεμβασιά το 1909. Στην αρχή της ζωής του βίωσε πολλές κακουχίες και ατυχίες, οι οποίες επηρέασαν σημαντικά το γράψιμό του: η πλούσια οικογένειά του καταστράφηκε οικονομικά ενώ εκείνος ήταν ακόμα παιδί, η μητέρα του και ο μεγαλύτερος αδελφός του πέθαναν από φυματίωση, ενώ ο πατέρας του υπέφερε από προβλήματα ψυχικής υγείας. O ίδιος αρρώστησε κι αυτός από φυματίωση και πέρασε μερικά χρόνια (1927-31) σε ένα σανατόριο στην Αθήνα.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι δυνάμεις του Άξονα (Γερμανία και Ιταλία) εισέβαλαν στην Ελλάδα, ο Ρίτσος έγινε μέλος του EAM (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) και έγραψε αρκετά ποιήματα για την Ελληνική Αντίσταση. Επειδή υπήρξε έντονα πολιτικοποιημένος (κι αυτό φαίνεται στα γραπτά του), επανειλημμένα υπέστη διώξεις από το καθεστώς. Ως αριστερός, κατά τη διάρκεια του ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου (1946-1949), βρέθηκε εξόριστος για τέσσερα ολόκληρα χρόνια σε διαφορετικά στρατόπεδα πολιτικών κρατουμένων στη Λήμνο, την Μακρόνησο και τον Άγιο Ευστράτιο.

Επιπλέον, το 1967, όταν οι συνταγματάρχες του ελληνικού στρατού οργάνωσαν πραξικόπημα και επέβαλαν χούντα (γνωστή και ως Καθεστώς των Συνταγματαρχών ή Καθεστώς της 4ης Αυγούστου), ο Ρίτσος εξορίστηκε ξανά. Αυτή τη φορά τον έστειλαν σε στρατόπεδα πολιτικών κρατουμένων στη Γυάρο, τη Σάμο και τη Λήμνο. Τα βιβλία του απαγορεύτηκαν μέχρι το 1954 και ξανά κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μεταξάς, πρωθυπουργός κατά την περίοδο της χούντας, διέταξε να καεί δημόσια το ποίημα Επιτάφιος στους πρόποδες της Ακρόπολης στην Αθήνα μαζί με άλλα βιβλία για παραδειγματισμό.

Ο Ρίτσος έφυγε από τη ζωή στις 11 Νοεμβρίου 1990,

Το έργο του

Η ποίηση του Ρίτσου αγγίζει μια πληθώρα θεμάτων – από πολιτικά έως βαθιά προσωπικά. Όπως και ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, σε μερικά από τα ποιήματα ο Ρίτσος αντλεί έμπνευση από αρχαίους ελληνικούς μύθους και χρησιμοποιεί γνωστούς χαρακτήρες για να εκφράσει νέες ιδέες. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ένα από τα βασικά θέματα στα οποία επιστρέφει ξανά και ξανά ο ποιητής είναι η έννοια της μοναξιάς και της απομόνωσης.

Ο Επιτάφιος, ένα ποίημα που εκδόθηκε το 1936, ήταν ένα σημείο καμπής στην ποίηση του Ρίτσου, καθώς γράφτηκε σε μια πιο απλή και ανεπιτήδευτη γλώσσα από τα προηγούμενα. Έτσι ήταν πιο προσιτό στον απλό κόσμο και θεωρήθηκε ως απάντηση σε όσους είχαν κριτικάρει την ποίηση του ως υπερβολικά επιτηδευμένη. Με αυτό το ποίημα, ο Ρίτσος άρχισε να εξερευνά τον σουρεαλισμό και εισήγαγε στην ποίησή του ονειρικά στοιχεία, ασυνήθιστους συσχετισμούς, τολμηρές εικόνες και σύμβολα.

Άλλα σημαντικά έργα του Ρίτσου: Πυραμίδες (1935), Βιργίλιος (1941-1953), Ρωμιοσύνη (1954) και 18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας (1973).

Το 1975 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (αλλά δεν το κέρδισε). Όταν κέρδισε το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Λένιν το 1975, ο ίδιος είπε ότι «αυτό το βραβείο είναι πιο σημαντικό για μένα από το Νόμπελ». Ο Ρίτσος έγραψε αμέτρητα άρθρα και έκανε πολλές μεταφράσεις άλλων έργων.

https://omilo.com/el/giannis-ritsos/

ΚΔ΄ ΚΑΤΩ ΠΟΛΕΜΙΔΙΩΝ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ

ΕΛΛΑΔΑ:

11ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-ΕΛΛΑΔΑ

ΚΕΣΤΕΚΙΔΕΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ

Σε ομιλία του αναφέρει: «Αισθάνομαι μια εντελώς ιδιαίτερη συγκίνηση, που πατώ το ιερό έδαφος της Κύπρου. Έρχομαι σαν προσκυνητής. Προσκυνητής της ιστορίας -της πανάχραιης- της Κύπρου. Προσκυνητής του εξαίρετου πολιτισμού της Προσκυνητής, της σύγχρονης αγωνιστικής ιστορίας της. Προσκυνητής, για όλους εκείνους που έπεσαν στους μεγάλους αγώνες για την ελευθερία. Λυπάμαι, πολύ βαθιά, που δεν μπορώ να ασπαστώ το χέρι του Μακαρίου, του πάντα παρόντος, του αθάνατου, ασπάζομαι το χέρι της ίδιας της Κύπρου. Ασπάζομαι τον κυπριακό λαό. Και μια ευχή: Εύχομαι η Κύπρος πολύ σύντομα να βρει την ελευθερία της, την ανεξαρτησία της, την ακεραιότητά της».

ΠΗΓΗ: https://city.sigmalive.com/article/2024/11/11/otan-o-giannes-ritsos-episkephtheke-gia-prote-phora-ten-kupro-binteo/?utm_source=chatgpt.com