<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>«Հարճը»  պոեմի արդիականությունը by Gohar Baleyan</title>
      <link>https://padlet.com/gohar_baleyan/ka96wczmmhyk</link>
      <description>Աստղ, Սոնա, Դավիթ, Սերգեյ, Քրիստինե </description>
      <language>en-us</language>
      <pubDate>2017-12-10 10:55:58 UTC</pubDate>
      <lastBuildDate>2024-01-29 18:59:09 UTC</lastBuildDate>
      <webMaster>hello@padlet.com</webMaster>
      <image>
         <url></url>
      </image>
      <item>
         <title>Պատճառներից  մեկը  , որ  Վարուժանը  և  մնացած  այլ  գրողներ  հարում էին հեթանոսկան շարժման  այն կարող  էր  լինել, որ  քրիստոնեությունը  համամարդկային  էր , գլոբալ, իսկ  հեթանոսությունը որոշակիրոեն ազգայանականություն  էր  ենթադրում  :  Հեթանոսկան  շարժումը ընդհանարություններ  ունի  ունի  նաև  նժդեհյան  ցեղակրոնության հետ  , իսկ  ցեղակրոնությունը  արդիական էր  ոչ միայն տարիներ առաջ , այլև  հիմա :Ցեղակրոնության  2  կարևոր  սկզբունքներն  են . մեր դժբախտությունների համար մեղավոր ենք նախ և առաջ մենք,2. մեզ պետք եղած ուժը փնտրենք մեր մեջԱյս  նույն գաղափարներն են արտահյատվում  նաև  հեթանոսկան  գրական շարժման մեջ:</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/gohar_baleyan/ka96wczmmhyk/wish/215476177</link>
         <description><![CDATA[]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2017-12-12 15:59:29 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/gohar_baleyan/ka96wczmmhyk/wish/215476177</guid>
      </item>
      <item>
         <title>«Հարճը»</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/gohar_baleyan/ka96wczmmhyk/wish/215503350</link>
         <description><![CDATA[<div>Արդիականությունը<br><br>Դանիել&nbsp; Վարուժանի&nbsp; ՑԵՂԻՆ&nbsp; ՍԻՐՏԸ&nbsp; և&nbsp; ՀԵԹԱՆՈՍ&nbsp; ԵՐԳԵՐԸ&nbsp; գեղագիտական&nbsp; շարժման սկիզբ : Դ.&nbsp; Վարուժանի ստղեծագործություններում կան&nbsp; վառ&nbsp; պատկերներ , կա &nbsp; շարժում , որը&nbsp; ոգեշնչել է&nbsp; այլ&nbsp; արվեստագետների:&nbsp; Արդիական&nbsp; է սիրո&nbsp; գովերգումը: Սերը&nbsp; կյանքի&nbsp; շարժիչ&nbsp; ուժն &nbsp; է,&nbsp; Գեղեցիկը&nbsp; բնության մեջ կարևորվող&nbsp; կատեգորիա: Կնոջ և&nbsp; սիրո&nbsp; պատկերները&nbsp; երբևէ&nbsp; չեն կարող&nbsp; կորցնել իրենց&nbsp; արդիականությունը: Այն&nbsp; որ&nbsp; ՀԵԹԱՆՈՍ&nbsp; ԵՐԳԵՐ&nbsp; ժողովածուում&nbsp; նա&nbsp; առանձնացրել&nbsp; է&nbsp; քրիստոնեական&nbsp; բնույթի ԳՈՂԳՈԹԱՅԻ &nbsp; ԾԱՂԻԿՆԵՐ&nbsp; և հեթանոսական&nbsp; բնույթի&nbsp; ՀԵԹԱՆՈՍ&nbsp; ԵՐԳԵՐ շարքը, ցույց&nbsp; է&nbsp; տալիս&nbsp; , որոնք&nbsp; սրանք&nbsp; չի&nbsp; դնում հակառակ&nbsp; բևեռներում , այլ&nbsp; դիտում է&nbsp; հակադրամիասնության մեջ:</div><div>Եթե&nbsp; ՀԱՐՃԸ&nbsp; պոեմը&nbsp; լիներ&nbsp; միայն սերը&nbsp; գովերգող&nbsp; ստեղծագործություն , ապա&nbsp; Դ.&nbsp; Վարուժանը&nbsp; կարող&nbsp; էր&nbsp; օգտագործել&nbsp; նաև&nbsp; ԱՍՏՎԱԾԱՇՆՉԻ&nbsp; ԵՐԳ&nbsp; ԵՐԳՈՑԸ, որը&nbsp; հրաշալի կերպով ընդգծում է , թե&nbsp; ինչպես&nbsp; է&nbsp; տղամարդը&nbsp; սիրում կնոջը , իսկ&nbsp; կինը&nbsp; տղամարդուն:<br>Այլ&nbsp; կերպ&nbsp; ասած&nbsp; քրիտոնեությունը &nbsp; չի&nbsp; բացառում&nbsp; սերը :<br>Ինչպես &nbsp; նշվեց&nbsp; հեթանոսամետ լինելը&nbsp; մեթոդ&nbsp; էր, ոչ&nbsp; միայն&nbsp; արթնացնելու&nbsp; ցեղի ոգին&nbsp; , ազգային ազատագրական շարժման մղելու , այլ քաղաքացիական կեցվածք&nbsp; ունենալու: Հեթանոսության&nbsp; մեջ &nbsp; կարևորվում&nbsp; է ազատությունն ու&nbsp; պատվախնդրությունը&nbsp; , որոնք&nbsp; քաղաքացիականության կարևորագույն հատկանիշներ&nbsp; են: Այդ երկու&nbsp; հատկանիշներն&nbsp; են&nbsp; իրենց&nbsp; հերթին ենթադրում են&nbsp; քաջություն , արհամարհանք&nbsp; մահվան նկատմամբ&nbsp; , ճղճիմ և&nbsp; ստոր&nbsp; հատկանիշների&nbsp; բացակայություն:<br><br><br></div><div>&nbsp;</div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2017-12-12 16:44:49 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/gohar_baleyan/ka96wczmmhyk/wish/215503350</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Ս. Սարդարյան                      Հարճը պոեմն իր գաղափարային արժեքով, ըստ իս՝ կարելի է համարել «բոլոր ժամանակների պոեմ»: Չնայած նրան, որ հայ ժողովուրդը հեթանոսությունից հազարամյակներ առաջ անցում կատարել դեպի քրիստոնեություն, այսնուամենայնիվ՝ ժողովրդի մեծամասնության մոտ գերիշխում ու կառավարողի դեր են կատարում սեռային բնազդները, հեթանոսական գաղափարներն ու ֆիզիկական գեղեցկության հասնելու հիվանդագին ցանկությունը: Չնայած համակքրիստոնեական այս երևույթների գերառկայության, նաև, ինրչպես այն ժամանակ, այնպես էլ հիմա, սերը մեծ կշիռ ունի հայ մարդու կյանքում և գլխավորում է մարդկային բոլոր զգացմունքների ու էմոցիաների սանդղակը: Ինչպես պոեմում, երբ  Տրդատը փախչում է Նազենիկի հետ, այնպես էլ հիմա՝ ժամանակակից, բայց ըստ էության ու մտածելակերպի միջնադարյան Հայաստանում բոլորիս հայտնի է «աղջիկ փախցնելու»  հայկական սովորույթը: Երկու պարագայում էլ՝ պոեմում և հայ իրականությունում, այս սովորույթի պատճառները նույնն են՝ մարդուն սեփականություն համարելն ու նրանց փոխարեն որոշումներ կայացնելը:      Գուցե Նազենիկի մահը փրկությու՞ն էր նրա համար կամ գուցե պատի՞ժ՝ մի պահ իր անձնական կյանքի, սիրո և վերջապես երջանկության մասին այդ չարաբաստիկ ժամանակահատվածում մտածելու համար:</title>
         <author>gohar_baleyan</author>
         <link>https://padlet.com/gohar_baleyan/ka96wczmmhyk/wish/215674288</link>
         <description><![CDATA[]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2017-12-13 05:43:21 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/gohar_baleyan/ka96wczmmhyk/wish/215674288</guid>
      </item>
   </channel>
</rss>
