1. CCD (Charged-Couple Device):

- สร้างภาพคุณภาพสูงและมีระดับเสียงต่ำ (ไม่มีเสียงรบกวน)

- มีความไวต่อแสงสูง

- ใช้พลังงานมากกว่าเซ็นเซอร์ CMOS ประมาณ 100 เท่า

- ใช้ในกล้องในช่วงเวลาก่อนหน้า 2000s แต่กำลังถูกแทนที่ด้วย CMOS ทีละน้อยขึ้น.

2. CMOS (Complementary Metal-Oxide-Semiconductor):

- มีระดับเสียงมากกว่า (มีเสียงรบกวน)

- ต้องการแสงมากขึ้นเพื่อสร้างภาพที่เหมาะสม

- มีความไวต่อแสงต่ำกว่าเซ็นเซอร์ CCD เนื่องจากมีตัวควบคุมเพิ่มเติมในแต่ละพิกเซล

- สามารถอ่านข้อมูลจากแต่ละพิกเซลได้โดยตรง ไม่ต้องเลื่อนข้อมูลเช่นเซ็นเซอร์ CCD.

1. การใช้พลังงาน: เซนเซอร์ CMOS ใช้พลังงานน้อยกว่า CCD ทำให้แบตเตอรี่ของกล้องใช้งานได้นานขึ้น

2. ต้นทุนการผลิต: การผลิตเซนเซอร์ CMOS มีต้นทุนต่ำกว่า เนื่องจากสามารถผลิตได้บนแผ่นซิลิคอนมาตรฐาน

3. ความเร็วในการประมวลผล: เซนเซอร์ CMOS สามารถแปลงสัญญาณแสงเป็นสัญญาณดิจิตอลได้ทันทีในแต่ละพิกเซล ทำให้มีความเร็วในการประมวลผลสูงกว่า

4. ขนาดและการออกแบบ: เซนเซอร์ CMOS สามารถรวมวงจรต่างๆ ไว้ภายในได้ ทำให้กล้องมีขนาดเล็กลงและออกแบบได้หลากหลาย³.

อย่างไรก็ตาม เซนเซอร์ CCD ยังมีข้อดีในเรื่องของคุณภาพของภาพถ่าย โดยเฉพาะในด้านของ Dynamic Range และความไวต่อแสง¹. แต่ด้วยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี เซนเซอร์ CMOS ได้รับการพัฒนาให้มีคุณภาพที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เป็นที่นิยมในกล้องดิจิตอลส่วนใหญ่ในปัจจุบัน

ในช่วงแรก เซนเซอร์ CCD ถูกใช้ในกล้องถ่ายภาพและกล้องวิดีโอ เนื่องจากมีความไวต่อแสงสูงและให้คุณภาพของภาพที่ดี². กล้องดิจิตอลตัวแรกของโลกที่ใช้เซนเซอร์ CCD ถูกประดิษฐ์ขึ้นในปี 1975 โดย Steven Sasson วิศวกรของ Kodak

เซนเซอร์ CCD ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 แต่ในช่วงปี 2000 เทคโนโลยี CMOS เริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้นเนื่องจากมีต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่าและใช้พลังงานน้อยกว่า