Οι σκέψεις με οδήγησαν στην απεθευθέρωση των συναισθημάτων που γίνεται μέσα απο την ποίηση, την ζωγραφική και το ένδυμα που αγκαλιάζει τασώματα των ανθρώπων κάνοντας τα να νιώθουν ασφάλεια.

Αμέσως σκέφτηκα το έμβρυο.

Ζωγράφησα την Μάνα- Φωλιά.

Οπως λοιπόν το ένδυμα αγκαλιάζει το σώμα και το προστατεύει απο το ψύχος εκθέτοντας το με χάρη στον κόσμο, όπως ο ποιητής εναπωθέτει τα συναισθήματα και βρίσκει καταφύγιο στη γραφή, όπως ο ζωγράφοςμέσα απο τα χρώματα εγείρει συναισθήματανιώθοντας το μεγαλείο της λύτρωσης μέσα απο τα χρώματα, έτσι και η μάνα γίνεται η πρώτη φωλιά του ανθρώπου.

Το σώμα της είναι το πρώτο σπίτι, η πρώτη ασφάλεια, η πρώτη αγάπη.

Εκεί μέσα ανασαίνει η αρχή της ζωής τυλιγμένη σε μία σιωπηλή, απόλυτη θαλπωρή.

Σε αυτό το έργο η μορφή της μάνας ξεδιπλώνεται σα ζωντανό ύφασμα. Δεν είναι απλώς η γυναίκα που κυοφορεί ,είναι η ίδια η μήτρα της ύπαρξης, μια ζωντανή στολή απο σάρκα και ψυχή. Γίνεται η φωλιά που αγκαιάζει το έμβρυο με αγάπη και προηγείται των λέξεων.

Και όπως κάθε ένδυμα μας διαλέγει, έτσι κι αυτή με την αγκαλιά της μας καθορίζει πριν ακόμα αποκτήσουμε μορφή.

Η ποίηση είναι μιά φωλιά συναισθημάτων. Οι λέξεις που επωάζουν και κατακλίζουν τον άνθρωπο τον πλάθουν.

Η φωλιά αυτή των συναισθημάτων μέσα απο την ποίηση μας γεμίζει, μας τεντώνει στο άπειρο, τα φοράμε και γινόμαστε παιδιά, απελευθερωνόμαστε.

Γεμίζουμε ΦΩΣ.

Η μεγάλη μας νομπελίστα Κική Δημουλά παρουσιάζει την ποίηση σαν φωλιά φυγής συναισθημάτων!

*Ζωγραφική & Φωλιά

Η μελέτη ενώσ έργου τέχνης μπορεί να γίνει με αντικειμενικό ή υποκειμενικό τρόπο, μέσα απο τις εντυπώσεις, τα συναισθήματα, τις χρωματικές συνθέσεις, το υλικό, την τεχνοτροποία, την τεχνική του καλλιτέχνη και την επίδραση στο έργο του.

Η ζωγραφική υπήρξε απο τους πρωτους τρόπους έκφρασης του ανθρώπου.

Αγκαλιάζει όλες τις αισθήσεις, τις πτυχές ύπαρξης του ανθρώπου, ακόμα και τις πλέον αθέατες και ασυνείδητες και κατ αυτον τον τρόπο γίνεται η φωλιά του καλλιτέχνη.

Τα ενεργιακά κομάτια αγγίζουν τους ανθρώπους μέσα απο τον τρόπο έκφρασης.

Στη ζωγραφική, τα χρώματα, η έντασητων γραμμων και ο τρόπος που καθετι εκφράζεται δημιουργούν μια δυναμική η οποία δημιουργεί την γέφυρα ανάμεσα στην ψυχή, το νου και την καρδιά.

*Το Ενδυμα ως Φωλιά του σώματος.

Το ένδυμα απο την αρχή του κόσμου αποτελεί την φωλιά του σώματος.

Οπως το νεογνό βρίσκει θαλπωρή και προστασία στην αγκαλιά της μητέρας του ή στη φωλιά του, έτσι και ο άνθρωπος ντύνεται για να αισθανθεί ασφάλεια, αποδοχή, ταυτότητα.

Απο τις προβιές μέχρι τα σημερινά ρούχα υψηλής ραπτικής, το ένδυμα μεταμορφώνεται σε κάτι που κουβαλά μνήμες, ρόλους,πολιτισμούς, εσωτερικές αναζητήσεις.

Γίνεται μια φλιά οικουμενική, διαχρονική.

Λειτουργεί σα μια φωλιά που λέει ποιός είμαι, τι νοιώθω,που ανήκω.

Ετσι θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε οτι το ένδυμα ξεπερνά την λειτουργηκότητα του και γίνεται σύμβολο.

Σύμβολο προστασίας, προσωπικής έκφρασης, ανάγκης για αποδοχή αλλα και απόκρυψης.

Το ένδυμα είναι η φωλιά που κουβαλάμε πάνω μας - με τις μνήμες, τα βιώματα και τις προσδοκίες μας.