Kaya Tuzu, dolomit, kireç taşı, jips gibi kolayca eriyebilen, çatlak ve kırıkların yaygın olduğu taşların bulunduğu arazilere denilmektedir. Yer altı suları ve yağışlarda bu kayalarda kimyasal aşınmalara sebep olur. Kimyasal aşınmaların ardından oluşan şekillere de karstik şekiller denilir.

~Lapya

Lapyalar, karstik şekillerin en küçüğüdür. Kar ve yağmurlar neticesinde eriyip ve sonucunda aşınması ile oluşur.

Lapyaların birleşmesiyle oluşmuş, boyutları bölgenin karstik özelliklerine bağlı olarak değişen, kapalı veya yarı açık çukurlardır. Kalkerli arazilerde erime ve çökme sonucu tava şeklindeki çukurlardır.

Derinlikleri fazla olmayan bu çanakların birleşmesiyle meydana gelen daha geniş çanaklara uvala denir.

Polyeler, uygun yapısal koşulların bulunduğu karstik arazilerde gelişen büyük yerşekilleridir. En az bir yamacı çözünebilir kayalardan oluşan dik yamaçlarla çevrili olan polyeler, düz alüvyal tabana ve karstik drenaja sahip olan büyük kapalı karstik ovalardır.

Obruklar, karstik mağaraların tavanlarının çökmesiyle meydana gelen doğal kuyulardır. Derinlikleri bazen 100 metreyi aşan bu çanakların bazıları göl halindedir.

Sürekliliği olmayan vadilerdir. Ağız kısmındaki kısmı kapalı olan bu vadideki sular, düden veya subatan olarak adlandırılan deliklerden yer altındaki boşluklara akmaktadır. Bu vadilere çıkmaz vadide denir.

Karstik süreçler sonucunda oluşan mağaralar, yer altı sularının eseridir. Yer altına sızan suların çatlakları çözerek derinleştirmesi sonucu oluşan bu boşlukların tavanlarında sarkıtlar, tabanlarında dikitler meydana gelmektedir.

Travertenler karstik biriktirme şekillerindendir. Bu şekiller yer altı sularının eseridir. İçlerinde Karbondioksit ve çözünmüş halde Kalsiyumkarbonat bulunan yer altı suları yer yüzüne ulaşınca bu suların içerisindeki karbonat uçar ve kalsiyumkarbonat çökelir. Bu çökelen maddeler, travertenleri oluşturmakltadır. Travertenler, çoğunlukla basamaklar şeklinde oluşmaktadır. Karstik mağaralardaki sarkıt, dikit ve sütunlar da karstik biriktirme şekillerindendir.