Χρησιμοποιεί την αφήγηση ως τεχνική (στην αγγλική γλώσσα μέσω διάσημου προσώπου) και τη χρήση φράσεων που ενισχύουν το εθνικό φρόνημα, όπως «μια χώρα που ποτέ δεν έπαψε να παλεύει», στοχεύοντας στην επίκληση στο συναίσθημα.

Επιπλέον, η παρουσία των παιδιών ενισχύει την πρόθεση του Μουσείου να διαφυλάξει την κληρονομιά και για τις νεότερες γενιές.

Σταυρούλα Τζώρτζη

Δίνει μια συναισθηματική διάσταση και οι εικόνες των παιδιών την ενισχύουν .

Και τέλος συμβάλει σημαντικά στη διαμόρφωση μιας αναγνωρίσιμης επωνυμίας και μέσω της συμμετοχής του Γουιλιαμ Νταφοε ενισχύεται η εικόνα του μουσείου.

Γιάννης Σουλιώτης

Το συγκεκριμένο βίντεο εξυπηρετεί πολύ αποτελεσματικά όλους τους στόχους του οργανισμού, γιατί δείχνει το υλικό που έχει συγκεντρώσει, με ποιον τρόπο, από που προέρχεται, πότε ξεκίνησε να συγκεντρώνει το υλικό και άλλες χρήσιμες πληροφορίες. Με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετεί τους σκοπούς της προβολής του μουσείου σε όλες τις διαφορετικές τοποθεσίες και τομείς που επικεντρώνεται και προβάλλει την πολιτιστική και κοινωνική ταυτότητά του.

Οι τεχνικές που χρησιμοποιεί έχουν σχέση με τις ψηφιακές εφαρμογές και περιλαμβάνουν την αφήγηση [storytelling], αρκετές συναισθηματικές εκκλήσεις, εικόνες, ψηφιακούς χάρτες και μακέτες κ.ά. Συμβάλλει πάρα πολύ στη διαμόρφωση αναγνωρίσιμης επωνυμίας του οργανισμού (branding) γιατί αφηγείται την ιστορία του ιδρυτή του μουσείου και της οικογένειάς του και προβάλλει την επιθυμία τους να συνεχιστεί η προσπάθειά τους και να διατηρηθεί η επωνυμία τους.

"αφιερώνοντας την ζωή μου για την διατήρηση της κληρονομιάς"

"έργα σφραγισμένα με την ευλογία του ανθρώπινου πνεύματος θα σώζονται στην αιωνιότητα"

"δεν υπήρξα μόνος ποτέ. Η οικογένειά μου με έμαθε να μοιράζομαι"

"όποιος δύναται να χαρίζει από το περίσσευμά του"

εκπαιδευτικός ρόλος του μουσείου-οικειότητα για τον επισκέπτη

Τα παιδιά ανοίγουν τους θησαυρούς οι "μεγάλοι" εμφανίζονται στο τέλος με πλάτη ή λίγοι με μάσκες.

Ο Μπενάκης σε πρώτο πρόσωπο απευθύνεται στο παγκόσμιο κοινό αναδεικνύει τα προτερήματα των Ελλήνων (το αν υπάρχουν και σήμερα είναι άλλο θέμα), αναδεικνύει την διάθεση προσφοράς της οικογένειάς του και λέει για ποιο λόγο θέλει να υπάρχει σήμερα το μουσείο και τα παραρτήματα-κληροδοτήματά του

Οι στόχοι του οργανισμού που προβάλλονται είναι ακριβώς αυτοί που ο αφηγητής-ιδρυτής μας λέει:

Η διαφύλαξη της πολιτισμικής μας κληρονομιάς και του ελληνικού πνεύματος, το αίσθημα της οικειότητας, του να ανήκεις και να μοιράζεσαι, η συλλογή-έκθεση-διαφύλαξη όσων δωρήθηκαν από την οικογένειά του (και όχι μόνο), ο εκπαιδευτικός του ρόλος. Όλα αυτά αποτελούν την ταυτότητά του και συμβάλλουν στην προώθηση του brandname του.

Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι η αφήγηση (υποτίθεται από τον ίδιο τον ιδρυτή), η οποία συνοδεύεται από μουσική υπόκρουση υψηλής αισθητικής, αλλά και με πρωταγωνιστές παιδιά. Παρατηρείται,επίσης, εναλλαγή (με διαφορετικές ενδυμασίες) του πριν με το τώρα. Περαιτέρω, δείχνει τα παιδιά να ανακαλύπτουν τους θησαυρούς, να τους επεξεργάζονται και να τους συμπεριφέρονται με τρυφερότητα (όπως κάθε τι πολύτιμο).

Ο αργαλειός που φαίνεται συνεχώς να υφαίνει, ίσως θέλει να δείξει την επί χρόνια προσπάθεια να δημιουργηθεί όλο αυτό το εξαιρετικό εγχείρημα με υπομονή.

Τέλος, εμπλέκει το κοινό, λέγοντας: "χάρη σε εσάς επεκτεινόμαστε" και "μαζί είμαστε το Μουσείο Μπενάκη - το Μουσείο μας", ενισχύοντας ακόμα περισσότερο το αίσθημα του ανήκειν..

να προστατεύσει , αλλά και καταστήσει προσβάσιμες στο ευρύ κοινό τις ποικίλες συλλογές του. Να επιμορφώσει το κοινό του μέσα από μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις και έχει πολλά προγράμματα και δράσεις που απευθύνονται στα παιδιά. Στοχεύει στη διαφύλαξη της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και σε συνεχή αλληλεπίδραση με το πολιτιστικό γίγνεσθαι. Μέσω ψηφιακής πλατφόρμας χρησιμοποιεί την αφήγηση από παγκοσμίως γνωστό καλλιτέχνη, μεσα σε έντονο συναισθηματικά κλίμα και την παρουσία παιδιών.

Γαλάνη Νέλη

Το βίντεο είχε την αίσθηση ταινίας, με έντονα καλλιτεχνικά και σκηνοθετικά στοιχεία, και λιγότερο την αίσθηση ντοκιμαντέρ ή παρουσίασης ενός ιστορικού οργανισμού, το οποίο θα απαιτούσε μια πιο αποστασιοποιημένη και αντικειμενική προσέγγιση.

Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο προσέδιδε έναν άμεσο τόνο, αιχμαλωτίζοντας την προσοχή του θεατή και εμπλέκοντάς τον συναισθηματικά στην προσωπική ιστορία που του διηγείται ο αφηγητής, ένα γνωστό ιστορικό πρόσωπο και ιδρυτής του Μουσείου.

Η χρήση της αγγλικής γλώσσας από έναν Έλληνα, που δραστηριοποιήθηκε στην Ελλάδα, ίσως αποδυναμώνει τη σύνδεση με τον ελληνόφωνο θεατή.