Ben woont zijn hele leven al op het landgoed Weldra met zijn ouders. Ben heeft een goede band met zijn vader, die hem de passie voor muziek heeft overgedragen. Nadat zijn ouders gaan scheiden ziet Ben hem bijna nooit meer. 

Nadat Ben Tom ontmoette ging het de verkeerde kant op. Hij kwam in een periode waarin hij veel drugs ging gebruiken. Door een ongeluk kwam mede door het vele druks gebruik in een psychose. Hij wordt naar een jeugdkliniek, de Thorbeckehof, gestuurd omdat hij een psychische aandoening heeft waarbij hij het normale contact met de werkelijkheid kwijt is. 

Als het iets beter met Ben gaat wordt hij overgeplaatst in een adolescentenkliniek, Den Dolder in Zwolle. Hier ontmoet hij Anna, met wie hij een goede band krijgt. 

Moeder van Ben (tegenstander)

De moeder van Ben lijkt aan het begin van het verhaal een erg lieve en bezorgde vrouw. In de loop van het verhaal wordt ze echter ziek, waardoor ze niet meer voor Ben kan zorgen. Ben moet constant rekening met haar houden en wordt hier moe van. Dit weerhoud ben van wat hij wil doen daarom is zijn moeder een tegenstander.

 

Anna (helper)

Anna is het meisje dat Ben ontmoet tijdens zijn opname in de kliniek. De twee delen al snel allerlei verhalen met elkaar, waardoor ze al snel een hechte band met elkaar opbouwen. Al snel beginnen ze om elkaar te geven. Langzaamaan ontstaat er een liefdesrelatie tussen Anna en Ben. Ben noemt haar ook de rede waarom het zo goed gaat met hem.

 

Vader van Ben (-)
 De vader van Ben is een hele aardige en sociale man. Hij is degene die de liefde van muziek overbrengt op Ben. Als de ouders van Ben gaat scheiden, gaat de vader van Ben in Engeland wonen waardoor ze niet meer zoveel contact met elkaar hebben. Ben vindt dit erg jammer.

 

Tom (tegenstander)

Tom is de vriend van Ben. Als Tom samen met zijn ouders op het landgoed komen wonen, raakt hij al snel bevriend met Ben. Tom is een jongen met veel lef. Hij houdt ervan om de grenzen op te zoeken en trekt Ben hier erg in mee. Tom zorgt er bijvoorbeeld ook voor dat Ben drugs gaat gebruiken. Aan het einde van het verhaal wordt duidelijk dat Tom niet echt bestaat. Tom is namelijk een personage die Ben zich tijdens zijn psychose inbeeldt.

D. Kun je je goed verplaatsen in de personages, in hun problemen, gedachten en gevoelens?

Het was gemakkelijk om in Bens gevoelens te verplaatsen. De manier waarop het was opgebouwd hielp me daarbij. De schrijver nam je mee in zijn ontwikkeling naar drugsverslaafde. Aan het begin van het boek zat hij nog niet in een kliniek maar nadat hij Tom had ontmoet/(bedacht) ging het steeds meer de slechte kant op. Vroeger was hij een lief mannetje terwijl hij nu steeds meer ging blowen en steeds stoerder werd. Je zag hoe het de verkeerde kant op ging met Ben. 

 

Het is een ik-perspectief. Dit kon je al merken bij het begin van het boek. De verteller is Ben. Je leest zijn handelingen en gedachtes, waardoor je je helemaal kan inleven in de persoon.

In het verhaal zijn er twee vertellers. Dit is een ik-verteller en die vertelt in de belevende tijd en in de achteraf vertellende tijd. Er zijn hierdoor dus ook twee verschillende tijden, in het verleden en in het nu. De ik-verteller is een personale verteller omdat hij zijn eigen verhaal vertelt over wat er allemaal gebeurt. De ik-verteller is Ben en hij vertelt dingen over zijn jeugd en op het moment zelf dat hij 18 jaar is.

Er is sprake van een perspectiefwisseling omdat hij in de eerste en derde persoon praat wanneer hij bijvoorbeeld de brief van zijn vader krijgt. Er is dus geen sprake van een meervoudig perspectief omdat alles wat vertelt wordt alleen door Ben vertelt dus in de ik-vorm.

Vader-zoonrelatie Ben had, toen zijn ouders nog niet gescheiden waren, een erg goede band met zijn vader. Als zijn vader na de scheiding echter naar Engeland verhuist, wordt de band steeds slechter. Ben kan zijn vader namelijk zelden opzoeken. De vader van Ben schrijft regelmatig brieven naar hem. Ben schrijft echter nooit brieven terug, omdat hij niet zo goed weet wat hij terug moet sturen naar zijn vader. Uiteindelijk gaat zijn vader dood en heeft hij niet kunnen schrijven wat hij voor zijn vader voelde. Dit vond ik een pijnlijk ontroerend moment.

Liefdesrelatie: happy end Als Ben wordt opgenomen in een kliniek, ontmoet hij al snel Anna. Als Anna en Ben met elkaar beginnen te praten, worden ze verliefd op elkaar. Op een gegeven moment moeten ze echte ruit elkaar omdat Anna de kliniek mag verlaten. Hierdoor krijgt Ben steeds meer motivatie om er bovenop te komen, waardoor hij er alles aan doet om beter te worden. Hij noemt Anna dan ook de reden waarom hij beter geworden is. Dit gedeelte in het boek maakte mij vrolijk omdat je het hele boek al leest dat het de slechte kant op gaat met Ben, nu heeft hij weer iets om voor te leven. Dit heeft een vrolijke wending in het verhaal.

Eng

Na een tijdje heeft Ben een droom over de boomhutbrand. Hij droomt dat Tom niet op tijd wakker werd en daarom dood is gegaan. Als zijn moeder hem komt bezoeken vraagt hij of dat waar is, zij zegt ja. Maar het is niet duidelijk of zij het over Tom heeft of over zijn vader, want die blijkt ook dood te zijn. Dit stukje gaat erom dat Ben zo ver in zijn psychose dat hij niet eens meer weet dat zijn vader dood is. Dit gaf mij een eng gevoel omdat het mij verbaasde wat in een psychose raken met je kan doen.