Stadium waarin mensen het vermogen ontwikkelen om abstract te denken. Begint in de adolescentie. 

Hypothetisc deductief redeneren:

Hierbij beginnen ze met een algemene theorie over Datgene wat een bepaald resultaat oplevert.

Prepositioneel denken: 

Het gebruik van abstracte logica in de afwezigheid van concrete voorbeelden.

Informatieverwerkingstheorie:

Theorie die verklaringen probeert te geven voor de manier waarop mensen informatie opnemen, gebruiken en opslaan.

Egocentrisme:

Het ik staat in het middelpunt de wereld word puur vanuit het eigen standpunt bekeken.

Imaginair publiek:

Fictieve toeschouwers die net zo veel aandacht aan het gedrag van de adolescent besteden als hij zelf.

Persoonlijke fabel:

De overtuiging van sommige adolescenten dat wat er met hen gebeurt uniek en bijzonder is en niemand anders overkomt.

Heinz-dilemma:

Veel gebruikt voorbeeld in ethische en morele discussies. Zo heeft kohlberg het gebruikt om een schema van de morele ontwikkeling van de mens op te stellen.

Preconventionele moraal:

Men houd vast aan onveranderlijke regels gebaseerd op belonen en straffen.

Conventionele moraal:

Men benaderd problemen op basis van hun eigen positie als goede verantwoordelijke leden van de maatschappij.

Postconventionele niveau:

Mensen betrekken universele morele principes bij hun beslissingen.

Nadruk op individuele overleving:

Concentreert zich in eerste instantie op wat prakitisch is en het beste voor haarzelf is.

Goedheid als zelfopoffering:

Mensen denken dat hun eigen wensen onderschikt moeten maken aan wat andere mensen willen.

Moraal van geweldloosheid:

Inzien dat het immoreel is om wie dan ook te kwetsen