Profesör Amodio, ırkçı davranışları ortaya çıkaran duyguların sosyal durum ve gruplar arasındaki ilişkilere bağlı geliştiğini belirtiyor. Buna göre ırkçı tepkiler; korku veya tehdit, kin, hor görme ve iğrenme gibi duygularının farklı kombinasyonlarıyla ortaya çıkabiliyor.

Irkçılık, bir kişinin veya bir grup insanın diğerlerini, genellikle fiziksel özelliklerine veya kökenlerine dayalı olarak üstün veya aşağı görme inancı veya davranışıdır. Bu inanç veya davranış genellikle ayrımcılığa, önyargıya ve hatta şiddete yol açabilir.

Irkçılık, tarih boyunca farklı dönemlerde ve farklı coğrafi bölgelerde ortaya çıkmıştır. Kökeni antik dönemlere kadar uzanabilir, ancak modern anlamda ırkçılığın özellikle 18. ve 19. yüzyıllardaki sömürgecilik döneminde ve daha sonrasında sömürge sonrası dönemde yoğun olarak görüldüğü bilinmektedir. Irkçılığın en üzücü ve belirgin örneklerinden biri 20. yüzyılda Nazi Almanyası'nda Yahudilere yönelik soykırım olan Holokost'tur. Irkçılık günümüzde de maalesef hala varlığını sürdürmektedir ve dünya genelinde farklı topluluklar arasında ayrımcılığa neden olmaktadır.

1. Sorgulama hattımız olan ‘Irkçılık Nedir?’ ile ilgili Patlet uygulamasından mentorun paylaştığı kaynaklardan yola çıkarak araştırmak ve araştırdıklarınızı Patlet uygulamasına yüklenmelidir.

Teslim Tarihi: 15.03.2024

-2 Öğrenme günlüğünüze 11.03.2024 tarihli notlarınız alınmalıdır.

1. Irkçılık Nedir?

2. Dünyada ve ülkemizde ırkçılıkla ilgili çalışma yapan sivil toplum kuruluşlar

3. Irkçılığa karşı kişisel ve toplumsal sorumluluklarımız

Sorgulama hatları belirlendi.

SORGULAMA HATLARIMIZ

1.      Irkçılık Nedir?

2.      Dünyada ve ülkemizde ırkçılıkla ilgili çalışma yapan sivil toplum kuruluşlar

3.      Irkçılığa karşı kişisel ve toplumsal sorumluluklarımız

Sorgulama Hattı 2 ile ilgili ön araştırma yaptık ve not ettik.

Görev: Sorgulama Hattı 2 ile ilgili araştırmalarımızı derinleştirmek ve araştırmalarımızı sunmak amacıyla bir fon kağıdına hazırlamak.

Görev: Slogan önerilerini bir kağıda yazıp, paylaşmak.

Görev: Öğrenme günlüğünüze 18.03.2024 tarihli notlarınız alınmalıdır.

doldurmayanlar öğrenme günlüğünü doldurmalı.

Görev2: 18.03.2024 tarihinde belirlenen sorgulama hattı 2 ile ilgili yapılacak araştırmanın yapılmamasından dolayı yarın ( 26.03.2024) getirilmelidir. Sınıf 3B getirebilirsiniz.

İNSAMER'in Amacı ve Misyonu

İnsani ve Sosyal Araştırmalar Merkezi (İNSAMER), İHH İnsani Yardım Vakfı bünyesinde kurulmuş bir araştırma merkezidir. Merkezimizde vakfımızın öncelikli ilgi alanlarını oluşturan insani yardım, insani diplomasi ve insan hakları konuları başta olmak üzere sosyal bilimlerin farklı dallarında araştırmalar ve bilimsel çalışmalar yapılmaktadır. Merkezimizin temel misyonu; bölgesel ve küresel gelişmeleri takip ederek geleceğe yönelik öngörülerde bulunmak ve nitelikli saha raporları hazırlamaktır. Bu çerçevede hazırlanan makale, analiz, rapor ve kitaplar vasıtasıyla bu öngörüleri kamuoyu ile paylaşan merkezimiz, aynı zamanda düzenli seminer ve yuvarlak masa toplantıları yapmaktadır. Kendi araştırmacılarına ilave olarak dışarıdan zengin bir araştırmacı ekibiyle çalışan İNSAMER, genç araştırmacıların eğitimine de destek sağlamaktadır.

İNSAMER'in Açılımı

İnsani ve Sosyal Araştırmalar Merkezi

Çalışanlara, 360 derecelik bir sanal gerçeklik deneyimi yoluyla bilinçsiz önyargıyla nasıl başa çıkacakları öğretiliyor.

Londra (CNN Business) Çalıştığınız yerde iş arkadaşlarınızdan biri ırkçı bir yorumda bulunsa ona karşı çıkar mıydınız yoksa bunu göz ardı mı ederdiniz?

Bu, ABD'deki girişimci Vantage Point'in, iş yerinde ırk ayrımcılığının üstesinden gelmek için eğitim programında sunduğu birçok senaryodan biri.
2017 yılında Los Angeles'ta kurulan şirket, çeşitlilik, kapsayıcılık ve bilinçsiz önyargı üzerine kurslar sunuyor. Sanal gerçeklik (VR) başlığı kullanan çalışanlar, gerçek olaylara dayanan senaryolara dâhil edilerek bir ayrımcılık sahnesinin gelişimini izliyorlar ve buna ne tepki verecekleri soruluyor.

Şirketin kurucusu Morgan Mercer, iş yerinde hem ırkçılığa hem de cinsiyetçiliğe maruz kalmış çift ırklı bir kadın. Bu deneyimleri yaşamamış insanların bunun nasıl bir his olduğunu anlamalarını istiyor ve VR teknolojisinin mesajı iletmede paha biçilmez olduğuna inanıyor.

CNN Business'a "Kişiyi gerçek anlamda başkasının yerine koymanın ne kadar etkili olduğunun farkına vardım." diyor. "Birinin, yanından her geçtiğinizde irkilmesinin, sokakta size bağırarak birtakım sözler söylenmesinin ya da birinin size biraz fazla yakın durmasının nasıl bir his olduğunu ilk elden deneyimlemenizi sağlıyoruz."

İş ve işe alım web sitesi Glassdoor tarafından yapılan araştırmaya göre, Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Fransa ve Almanya'da ankete katılan yetişkinlerin ortalama olarak yaklaşık üçte biri, iş yerinde ırkçılık deneyimlemiş veya buna tanık olmuş. Bu tür bir ortam, etnik azınlıklardan personeli elde tutmayı zorlaştırabiliyor.
Dahası, çeşitlilik sonuç açısından da iyi. 2020 McKinsey raporuna göre, daha çeşitli bir iş gücüne sahip şirketlerin daha başarılı olması muhtemel. 15 ülkede 1.000 şirkette yapılan ankette, etnik çeşitlilik açısından en üst çeyrekte yer alan işletmelerin, en alt çeyrekte yer alanlara göre %36 daha kazançlı olduğu ortaya çıktı. %30'dan fazla kadın yöneticiye sahip şirketlerin performansı da daha az olanlara göre daha yüksek.

Kendini başkasının yerine koymak

Başlangıçta, şirketler için cinsel taciz karşıtı eğitim vermeye odaklanan Vantage Point, şimdi cinsiyet eşitsizliğinden cinsel yönelim ve ırka dayalı zorbalığa kadar her tür önyargıyı kapsıyor. Bu yaz, sistemik ırkçılığı ve Black Lives Matter (Siyahların Hayatları Önemlidir) hareketinin gündeme getirdiği sorunları kapsayan bir kurs başlattı.

Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik KurumuTİHEK

Irkçılıkla mücadele etmek için kolektif eylemlerin yanında bireysel duruşumuz da anlam ifade ediyor. Siyahlara karşı olan ırkçılık Türkiye’de çok gözlemlenmese bile günlük hayatımızda başka grupların ırkçılığa uğradığına şahit oluyoruz. Peki buna nasıl dur diyebiliriz? İşte sizler için 5 maddede ırkçılıkla bireysel mücadele rehberi:

Oku, İzle, Öğren ve Bilinçlen

Hangi sorunu çözmek, hangi yaraya deva olmak istiyorsak isteyelim, ilk adım öğrenmek ve farkına varmaktır. Var olduğunu dahi bilmediğimiz bir probleme karşı duruş sergileyemeyiz. Bu yüzden Amerika’daki siyah ırkçılığı başta olmak üzere ayrımcılıkla ilgili kitaplar okuyup belgeseller izleyebiliriz. Daha da iyisi ırkçılığa uğrayan topluluklar arasından birini seçip onlarla ilgili yapılmış yapımları takip edebiliriz. Bu şekilde karmaşık bir yumağın bir ucundan tutmuş ve çözüme ortak olmuş oluruz. Belgeselleri film izler gibi izlemek yerine notlar alarak takip etmek de bir diğer yöntemimiz olabilir. Bu şekilde izlediğimizi unutmayız ve devamında konuya dair araştırma yapabileceğimiz bir çıkış noktamız olur.

Çevreni kolaçan et

Irkçılığa uğrayanlarla ilgili yapımları rahat ve güvenli evlerimizden izleyip üzülmekle kalmamalıyız. Öncelikle kendi şehrimizde ve ülkemizde kimlere ırkçılık yapıldığını, bu insanların nasıl sorunlarla karşılaştığını araştırmamız yerinde olacaktır. Nasıl her ülkenin yaşam şartları farklıysa, sorunları da farklıdır. Özünde benzer bir yapıya dayansa da her ırkçılık ortaya çıktığı bölgeye has özellikler taşır. Irkçılığın dışavurum şekilleri de aynı şekilde değişkenlik gösterir. Amerika’da polis şiddeti varken başka bir ülkede belli bir ırktan olanlara ev kiralamama, restorana almama veya sözlü linç gibi eylemlerle ırkçılık yapıldığını fark edebilirsiniz.

Sosyal medyada dahi olsa sessiz kalma

Sosyal medya hepimizin bulunduğu bir mecra haline geldi. Arkadaşlarımızla iletişimin yanında sosyal medya kullanımımızda da faydayı odaklamamız hiç beklemediğimiz sonuçlara yol açabilir. Özellikle resmi kurumlarca belirlenen günlerde hashtag çalışmalarına destek vermek, ırkçılık karşısında bir tweetle dahi olsa tepki göstermek kamuoyu oluşturma açısından çok önemlidir. Türkiye’de ırkçılığa ve ayrımcılığa uğrayan kesimlerle çalışan dernekleri takip etmek iyi bir başlangıç olabilir. Bu sayede ırkçılığa maruz kalanların iletişim kanallarına girmiş ve onlara destek olmuş oluruz.

Tanış ol

Kendimizle baş başa kalıp düşündüğümüzde ön yargılı olduğumuz grupların genelde birinci seviyeden tanımadığımız gruplar olduğunu fark ederiz. Misal, çok sevdiğimiz bir arkadaşımız Suriyeliyse muhtemelen tüm Suriyelileri içine alan bir genelleme yapmadan önce iki kere düşünürüz. Bu yüzden tanımak çok önemlidir. İnsanlar birbirlerini tanıdıkça yaşananlara şahit olurlar ve nefret azalır. Herhangi bir şekilde toplumun farklı kesimlerine dokunan bir atölye çalışmasına veya doğa yürüyüşüne katılmak, değişik gruplardan arkadaşlar edinmek hem bizim ufkumuzu açacak hem de medyadaki spekülatif haberlere karşı zihnimizi koruma altına alacaktır.

Tanıt

Tanışmanın ikinci adımı ise tanıtmaktır. Sadece bireysel olarak farkındalık kazanmamız bile bu kadar değişikliğe yol açarken birçok kişinin bu eyleme katılmasının nasıl bir fayda yaratacağını bir hayal edin! Kendiniz tanıştığınız kişileri öncelikle yakın çevrenize ve ailenize tanıtarak değişim adımını atabilirsiniz. Devamında tecrübelerinizi sosyal medyadan veya farklı kanallardan daha büyük kitlelerle paylaşabilirsiniz.

Irkçılık, on sekizinci yüzyılın sonlarında özellikle siyasal alanda ortaya çıkan ve kapitalist ideolojinin yanı sıra modernizmle derin bağları olan siyasal bir ideolojidir. Sözlük anlamına baktığımızda ise ırkçılık, insanların toplumsal özelliklerini biyolojik, ırksal özelliklerine indirgeyerek bir ırkın başka ırklara üstün olduğunu öne süren öğreti olarak tanımlanmıştır Irkçılığı oluşturan temel süreç “öteki” kavramının yaratılmasıdır. Ötekileştirilen topluluk, değişmeyen olumsuz niteliklere sahip olarak görülür ve bu olumsuzluklar önyargılarla beslenerek ırkçılık düşüncesinin pekiştirilmesine hizmet eder. Siyasi ve sosyo-ekonomik faktörler de ırkçılığı oluşturan diğer sebepler arasındadır.

Irk ise, biyolojik kalıtımın sonucu olarak, belli ya da ayırıcı fiziki özellikleri kazanmış bulunan bir insan kümesi olarak tanımlanmaktadır. On sekizinci ve ondokuzuncu yüzyıllarda “ırk” üzerine yapılan çalışmaların yoğunluk kazanmasıyla birlikte; ırkçılık düşüncesi ortaya çıkmaya başlamış, yirminci yüzyılla birlikte ise genetik bilimine ilginin artmasıyla “ırk” kavramı bilimsel bir niteliğe sahip olma özelliğini kaybetmeye başlamıştır. İkinci Dünya Savaşı döneminde yaşanan olaylar, o dönem Almanya’da yaygınlaşan ari ırk düşüncesi, başta Yahudiler olmak üzere ari olmayan tüm ırkları baskı altında tutmak ve sindirmek amacıyla başlatılan ve zaman içinde yaygınlaştırılan ırk ayrımının ırkların kovulması ve hatta yok edilmesi politikasına dönüşmesi ile “ırk” düşüncesinin varabileceği boyutlar konusunda insanlara önemli bir deneyim olmuştur. Dolayısıyla hem “ırk” kavramının bilimsel olarak geçerliliğini yitirmesi hem de İkinci Dünya Savaşı deneyimi, ırkçılığın bu süreçlerden sonra yok olabileceğini düşündürtmüştür. Diğer yandan da modern dünya görüşü, kendini geliştirme becerisi ve eğitim ile insanların düşüncelerinin ve bakış açılarının gelişileceği varsayılmış; insanlar doğuştan farklı olsa bile, uygarlık ve eğitim ile bu farkların kapanacağına inanılmaya başlanmıştı.

Ancak günümüzde halen yaşanan, politikacıların ve siyasi partilerin farklılıkları koruma söylemleri ve göçmen grupların toplumla karışmasının engellenmesi yönündeki eylemler ırkçılığın hala canlı olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte ırkçılığın geçmişten bugüne varlığını sürdürüyor olmasındaki temel sebeplere baktığımızda ise; bu kavramın üretilip yaygınlaştırılması, ırk üzerine yapılan çalışmalar, beyaz ırkın dışında kalanların düşük seviyede görülerek bu düşünce doğrultusunda kurulan sömürü düzeninin normalleşmesi ve bazı toplumlarda göçmenlerin bir tehdit olarak görülmesidir. Yeni ırkçılık kavramı, sömürgecilik çağının bitmesinden sonra, sömürge ve sömürgeci ülkeler arasındaki nüfus hareketlerinin terse dönmesiyle oluşan yeni sosyal ve siyasal hayatın bir ürünü olarak ortaya çıkmıştır. Bu “yeni ırkçılık” için önemli olan biyolojik faktörler değil, kültür ve yaşam tarzı gibi farklılıklardır. Başka bir deyişle “yeni ırkçılık”, ırk faktörü yerine kültür faktörünü koyan bir yaklaşımdır. Bu yaklaşıma göre kültürel farklılıklar korunmalı, farklı kültürler ayrı tutulmalıdır. Üçüncü Dünya ülkelerinden belirli sebeplerle göç etmiş bireylerin, göç ettikleri ülkenin yerli halkını olumsuz yönde etkilediği, kimliklerini bozduğu şeklinde daha çok kültürel ayrımcılığın olduğu bu yaklaşım yabancı düşmanlığını yaratmaktadır.

Bu “yeni ırkçılığın” ideolojik arka planını, ana temasında göç ve göçmenlik bulunduran “ırksız ırkçılık” oluşturmaktadır. Ancak bu ideolojinin hedefi olan göçmenler öte yandan kapitalizmin sürekliliğini sağlayan toplumun en alt tabakasındaki iş gücü olarak kullanılmaktadır. Balibar’ın (2003) sözleriyle ifade etmek gerekirse “Yeni ırkçı öğretilerde hiyerarşi temasının ancak görünüşte ortadan kalktığını anlamak zor değildir”.

Tarihe baktığımızda Yahudi soykırımı daha sonra Amerika’da siyahlara karşı yapılan ayrımcılık ve akabinde gerçekleşen sömügeci fetihler ve savaşlarla ırkçılık politika ve ekonomiye bağlı olarak kendini gerçekleştirmenin sürekli olarak bir yolunu bulmuştur. İşte bu nedenle ırkçılığın antisemitizmle özdeşleştirilmesi bir mazeret görevi görmektedir çünkü göçmenleri hedef alan yabancı düşmanlığının ırkçı niteliğinin inkar edilmesine izin vermektedir.

Günümüzde bu ırkçılığı gerçekleştirenler bir yandan tüm insanların eşitliğine duydukları inancı ifade etmekle birlikte, başka etnik kökenli ve başka dine mensup bireylere kendilerinden ayrı ve aşağı varlıklar gibi davranmaktadırlar (Bernasconi, 2007). Bu tür bir ırkçılık, kendisi gibi olmayan karşı tarafın kendilerine ait veya başka coğrafi ve sosyal sınırların içinde yaşaması gerektiğini savunan bir davranış biçimini ifade etmekte, farklı kültürlere saygılı olduğu söyleminin altında, görünmeyen bir kültürler arası eşitsizlik inancı yatmaktadır.

Kültürler arası kaynaşma ve karışmaya gösterilen tepkiler, farklılığa ve ayrışmaya yapılan vurgu, her evrenselci girişimin tehdit edici olarak görülmesine sebep olmaktadır. Yeni ırkçılık söyleminde, evrensel olana karşı yürütülen bir karşı duruş vardır ve bu duruş farklılıkların korunması gerektiğine dair aşırı tutucu bir düşüncenin temelini oluşturmaktadır (Taguieff, 2001). Bu en görünmez olan temelidir ve bu fikir ırkçılıkla hiç bağdaşmayacakmış gibi görünse de buradaki amacın farklı kültürleri birbirinden ayrı tutmak, hatta egemen kültüre aşırı vurgu yapmak olduğu hemen anlaşılabilmektedir

Yeni ırkçılık görüşünde, kültürlerin birbirinden farklı olmasından yola çıkarak, her bireyin ait olduğu kültürde yaşamak isteyeceği ve farklı kültürden olanlara karşı tepkili ve çekingen olacağı sonucuna varılmaktadır. Bu da ırkçılığın yenilenmiş halidir.. yeni ırkçılık kültürel üstünlüğü öne çıkarmaz ama üçüncü dünyadan gelenlerin yerli kimliği bozduğu savından hareket eder. Biyolojik üstünlüğü değil de kültürel ayrımcılığı hedefler. Artık söz konusu olan, ırkların doğallaştırılan özellikleri değil, farklı olana karşı duyulan tedirginlik, önyargı ve düşmanlık gibi olumsuz hislerdir. Farklı olandan çekinmenin doğal olarak kabul edilmesinin yanında, saldırganlık da doğal olarak kabul edilir kılınmaktadır. Bu tür duyguların da haliyle farklı grupların bir arada yaşamasına engel olacağı düşünülmektedir.

Günümüzdeki ırkçılık görünümlerine bakıldığında ırkçı ideolojinin toplumsal ve teorik değişmelere göre nasıl şekillendiği görülebilmektedir. Ayrıca klasik ırkçılığın ırksal karışmanın bozulmayı getireceği yönündeki inanışı, kültürel karışmanın problem getireceği yönündeki bir inanışa evrilmiştir. Tüm bu değişen söylemlere karşın, yakından bakıldığında ırkçılığın özünün aynı olduğu görülmektedir. Değişen söylemlere karşın eşitliğe karşı olma, yeni ayrımlar yaratma, var olan farklılıkları koruma ve grupları bulundukları yerde tutma amacı aynen korunmaktadır.

Sonuç olarak, “Irkçılığın bir çözümü ya da bir sonu var mıdır?”. Avrupa Birliği’nin, uluslararası organizasyonların, sivil toplum kuruluşlarının ve devletlerin bu konuya duyarlı olması gerekmektedir. Yaptırımlarla, yasalarla, kamuoyunun eğitilmesiyle ve yeni kuşakların bu önyargılardan kurtulmuş olarak yetiştirilmesiyle bu düşünce azaltılabilir. Balibar (2003) ‘ın da ifade ettiği gibi ırkçılığın kurbanı olan nesne başkaldırırken ırkçılık yapan özne de çözülmelidir. Kısaca, ırkçı düşünüşün yok olması ırkçılığın iki tarafının da kendini sorgulamasında yatmaktadır.

Rosa Louise Parks ya da doğum adıyla Rosa Louise McCauley (d. 4 Şubat 1913 – 24 Ekim 2005), Amerikalı insan hakları savunucusu.

Rosa Parks ABD'de Alabama eyaletinde doğdu. 1943'te Amerikan Yurttaş Hakları hareketine katıldı. 1955'te Alabama eyaletinde, siyahilere uygulanan ayrımcılığa karşı tavır koyarak sonrasındaki hareketin başlangıcını yapan kişi oldu.

O yıllarda Amerika Birleşik Devletleri'nin güney eyaletlerinde siyahilerle beyazlar otobüslere ayrı kapıdan biniyor, kendilerine ayrılmış ayrı yerlere oturuyorlardı. Rosa Parks bir gün Montgomery'de otobüse bindi. O otobüste bir beyaz, beyazlara ayrılan yerde yer bulamayınca, siyahilere ait bölümde oturmakta olan Rosa Parks'tan koltuğundan kalkıp kendisine yer vermesini istedi. Şoför de kalkması için uyardı ama Parks yerinden kalkmadı. Tutuklandı ve hapse girdi. Rosa Parks'ın bu olayı yapmasında 3 ay önce öldürülen siyahi Emmett Till'den de etkilendiği belirtilmiştir.

Olaydan sonraki bir yıldan daha uzun bir süre boyunca siyahiler otobüslere binmediler, her yere yürüyerek gittiler. Protesto eylemleri bir yıl sonra meyvesini verdi. ABD Federal Mahkemesi, otobüslerdeki bu uygulamayı yasakladı. Ama Rosa Parks Alabama'da beyazlar tarafından taciz edildiği için kuzeye taşınmak zorunda kaldı. Aynı tarihlerde Alabama valisi, siyahileri üniversitelere almama gayreti içindeydi. Büyük olaylar patlak verdi. Martin Luther King'in başını çektiği giderek büyüyen hareket 1964'te çıkarılan yasa ile başarıya ulaştı. Rosa Park bu direnişin sembolü haline geldi.^[a]

1999'da Time dergisince 20. yüzyılın insan hakları savunucusu seçildi. Parks 1996 yılında Başkanlık Hürriyet madalyasına lâyık görüldü. 1999 yılının başında da, Kongre'nin altın madalyasına hak kazandı ve bu ödülü Bill Clinton'un elinden aldı.

Martin Luther King, Jr. (15 Ocak 1929, Atlanta, Georgia - 4 Nisan 1968, Memphis, Tennessee), Afrikalı-Amerikalı Baptist papaz ve Amerikan yurttaş hakları hareketi önderi.

Dünya genelinde şiddet karşıtı ve ırksal eşitlik görüşleriyle tanınmaktadır ve 1964 yılında Nobel Barış Ödülü'nü kazanmıştır. Ayrıca, 1977 yılında, ölümünden 9 yıl sonra, eski ABD başkanı Jimmy Carter tarafından Başkanlık Özgürlük Ödülü'ne layık görülmüş ve onuruna Martin Luther King Günü kutlanmaya başlanmıştır. King'in en bilinen ve etkili konuşması "Bir Hayalim Var"dır.

bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” şeklinde düzenlenmiştir.

Değişikliğe ilişkin gerekçede;

‘‘ Bu suretle söz konusu suç, ancak doğrudan kastla ve nefret saikiyle işlenebilen bir suç olarak tanımlanmıştır.’’ denilmektedir. Suçun farklılıklara duyulan nefret nedeniyle işlenip işlenmediğinin ispatı oldukça güçtür. Çünkü ‘nefret’ soyut bir kavramdır ve soyut bir kavramın ispatı çok zordur. Bu sebeple TCK .nun 122. maddesi aslında işlenemez bir suçu tanımlamaktadır. Nitekim İstanbul’da tekerlekli sandalye kullanan ortopedik engelli birey, binmek istediği özel halk otobüsünün şoförü, kapıyı açmadığı gerekçesiyle şoföre dava açmış, 2012 yılında yerel mahkeme TCK 122/1 maddesi gereğince şoförün 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir. Karar temyiz edilmiştir. 2014’te TCK’nun da yapılan değişiklik nedeniyle yerel mahkeme kararı Yargıtay tarafından bozulmuş ve şoför hiçbir ceza almamıştır.

2014’de yapılan bu değişiklikten sonra kanuna eklenen ‘nefret’ ibaresi nedeniyle savcılar suç duyurularını dikkate almamakta, dava açılsa da  “engellemenin sayılan farklılıklara duyulan nefret nedeniyle işlendiği” ispat edilemediği için mahkemeler çoğunlukla beraat kararı vermektedir. Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü istatistiklerine göre 2018 yılında TCK mad.122’den 205 soruşturma dosyasından sadece 23 dosyada kamu davası açılmış ve yedi mahkûmiyet kararı verilmiştir. Bu sayılar bize maddenin yeterince uygulanmadığını ve ispat yükü nedeniyle mahkûmiyet kararlarının çok az sayıda verildiğini göstermektedir.

Ayrımcılığın önlenmesinde ceza kanunlarının tek başına yeterli olmayacağı vurgulansa da, ceza davası dışında caydırıcı mekanizmaların olmaması nedeniyle bu maddeye işlerlik kazandırılması ayrımcılığa uğrayan bireyleri korumak bakımından çok önemlidir. Cinsel yönelimi, etnik kökeni, sendika ya da farklı sebeplerle ayrımcılığa maruz kalan bireyler için TCK mad.122’den başvurulduğunda, maddede sayılmadığı için nedensellik noktasında sıkıntı yaşanmaktadır. Sadece sayılan sınırlı farklılıklara duyulan nefret nedeniyle ayrımcılığa uğrayan bireylerin madde korumasına alınması Anayasa’nın eşitlik maddesine aykırılık teşkil etmektedir.

Yerli Halklar sömürgecilik, toprak haklarının kaybı, rezervasyonlar, yatılı okullar ve Hindistan Yasası gibi tarihi ve modern adaletsizliklerle karşı karşıya kaldı. Bu ırkçı eylemler ve çok daha fazlası, Yerli Halkların yoksulluktan, eğitim eşitsizliklerinden ve gıda güvensizliğinden orantısız bir şekilde etkilenmesine neden oldu.Cezaevi sistemi, Yerli Halkların orantısız bir şekilde temsil edildiği bir diğer alandır. Kanada yetişkin nüfusunun yaklaşık yüzde 5'ini oluşturmalarına rağmen, yerli yetişkinler federal olarak hapsedilen mahkumların yüzde 30'unu oluşturuyor. Yerli kadınlar federal hapishanelerdeki kadın nüfusun yüzde 48'ini oluşturuyor.

GÖREV2: Sıfır Ayrımcılık Derneği ile online görüşme yapılacak, tarih bu hafta belirlenecek.

GÖREV3: Ece Nil Yavuz iplikle nasıl bir ürün oluşturacağını araştıracak.

GÖREV4: 6 Mayıs Pazartesi günü yazdığınız kitaplar mentorünüzle paylaşılmalı.

Irkçılıkla mücadele sadece toplumların değil bireylerin de sorumluluğundadır. Ve burada önemli olan aslında ayrımcılığa maruz kalsın ya da kalmasın tüm bireylerin bu sorumluluğu hissedebilmesidir. Bir kişinin “ben ırkçılık olduğuna inanmıyorum, ben hiç deneyimlemedim” demesi, kendisini tüm tarihsel ve güncel gelişmelerden soyutladığını, farkındalığının hiç olmadığını gösteren bir  işarettir. Bu farkındalığın yaratılması ve geliştirilmesi için devletler tarafından geliştirilen ve taraf olunan anlaşmaların yanı sra bu anlaşmalarının uygulanması için gerekli düzenlemelerin de yapılması oldukça önemlidir. Öyle ki eğitim programlarının önyargıları kırmak, empati yeteneğini geliştirmek ve çeşitliliği kucaklamak adına gözden geçirilmesi bu farkındalığın bireylere erken dönemde yerleştirilmesi açısından büyük bir önem taşımaktadır. Aynı şekilde eğitim hayatından sonra devam ettiğimiz iş hayatında da kurum ve kuruluşların ırkçılığa karşı net bir duruşlarının olması toplumsal değişimi teşvik etmede önemli bir rol oynamaktadır.

Şirketlerin ırkçı söylem ve davranışlara karşı durmak için çalışanlarını bilinçlendirme ve çeşitliliği destekleyici tutumlarını bir şirket bilinci haline getirecek şekilde politikalarını yazmaları ve uygulamaya koymaları çok önemlidir. Yapılan araştırmalara bakıldığında, şirket içi eşitlik ve eşitlikçi söylem çalışmalarının, çalışanların performansında olumlu yönde etki ettiği ve dolaylı yoldan şirketlerin yıl sonu kar oranlarının arttığı görülmektedir.

Genel Bilgi

Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu, 2012 yılında 6332 sayılı Kanun’la kurulmuş olan Türkiye İnsan Hakları Kurumu'nun (TİHK)  yerini almak üzere, 20 Nisan 2016 tarihli ve 29690 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu Kanunu ile kurulmuştur. Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu idari ve mali özerkliğe sahip, özel bütçeli ve kamu tüzel kişiliğini haiz ve Başbakanlıkla ilişkili bir kurumdur. İnsan onurunu temel alarak insan haklarının korunması ve geliştirilmesi, kişilerin eşit muamele görme hakkının güvence altına alınması, hukuken tanınmış hak ve hürriyetlerden yararlanmada ayrımcılığın önlenmesi ile bu ilkeler doğrultusunda faaliyet göstermek, işkence ve kötü muameleyle etkin mücadele etmek ve bu konuda ulusal önleme mekanizması görevini yerine getirmek üzere kurulmuştur.

Kaynak: https://insanhaklarimerkezi.bilgi.edu.tr/tr/content/36-turkiye-insan-haklar-ve-esitlik-kurumu/

1. Birleşmiş Milletler (BM): BM'nin birçok organı ve alt kuruluşu, ırkçılıkla mücadeleye odaklanmıştır. Bunlar arasında BM İnsan Hakları Konseyi ve Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılması Komitesi (CERD) yer almaktadır. BM'nin ırkçılıkla ilgili temel belge ve anlaşmalarından biri "Her Türlü Irk Ayrımcılığının Tasfiye Edilmesine Dair Uluslararası Sözleşme"dir.

2. Amnesty International: İnsan hakları savunuculuğu yapan bu kuruluş, dünya genelinde ırkçılık ve ayrımcılıkla mücadeleye yönelik kampanyalar yürütmektedir.

3. Human Rights Watch (HRW): Bu bağımsız insan hakları örgütü, dünya çapında ırkçılık ve ayrımcılıkla ilgili raporlar yayınlar ve farkındalık yaratır.

4. European Commission Against Racism and Intolerance (ECRI): Avrupa Konseyi'ne bağlı bu komisyon, Avrupa'da ırkçılık, yabancı düşmanlığı, antisemitizm ve hoşgörüsüzlükle mücadele etmektedir.

5. National Association for the Advancement of Colored People (NAACP): ABD merkezli bu sivil toplum kuruluşu, Afrika kökenli Amerikalıların haklarını savunmak ve ırkçılıkla mücadele etmek amacıyla kurulmuştur.

6. Anti-Defamation League (ADL): Antisemitizm ve diğer tüm nefret biçimleriyle mücadele eden ABD merkezli bir kuruluştur.

7. European Network Against Racism (ENAR): Avrupa genelinde faaliyet gösteren bir ağ olan ENAR, ırkçılık ve ayrımcılıkla mücadele eden sivil toplum kuruluşlarını bir araya getirir.

8. International Federation for Human Rights (FIDH): Dünya genelinde insan hakları örgütlerini bir araya getiren bu federasyon, ırkçılıkla mücadeleye yönelik çalışmalar yapar.

Bu kurumlar, ırkçılığın farklı biçimlerine karşı çeşitli düzeylerde mücadele eder ve toplumları daha adil ve eşitlikçi hale getirmek için çaba sarf ederler.

kaynak: ilgili kurumların web siteleri

### Kişisel Sorumluluklar

1. Eğitim ve Farkındalık: Kendi önyargılarımızı tanımak ve bunları ortadan kaldırmak için sürekli olarak kendimizi eğitmeliyiz. Irkçılığın tarihini ve etkilerini öğrenmek, bu konuda kitaplar okumak, belgeseller izlemek ve seminerlere katılmak farkındalığımızı artırır [oai_citation:1,#FightRacism | OHCHR](https://www.ohchr.org/en/get-involved/campaign/fight-racism).

2. Empati ve Dinleme: Irkçılıktan etkilenen kişilerin deneyimlerini anlamak için empati kurmak ve onları dinlemek önemlidir. Bu, maruz kaldıkları zorlukları daha iyi anlamamıza ve destek olmamıza yardımcı olur.

3. Aktif Müdahale: Irkçı davranışlara veya söylemlere tanık olduğumuzda sessiz kalmamak, duruma müdahale etmek ve gerektiğinde bu tür davranışları rapor etmek önemlidir. Bu, ırkçılığın normalleştirilmesini engeller.

4. Farkındalık Yaratma: Sosyal medya gibi platformlarda ırkçılıkla ilgili bilgilendirici içerikler paylaşmak ve bu konuda bilinç oluşturmak, toplumsal farkındalığın artmasına katkı sağlar [oai_citation:2,You Can Join These Anti-Racism Organizations & Help Implement Real Change](https://www.elitedaily.com/p/you-can-join-these-anti-racism-organizations-help-implement-real-change-27625834).

### Toplumsal Sorumluluklar

1. Politikalar ve Yasalar: Irkçılıkla mücadele eden politikaların ve yasaların desteklenmesi, uygulanması ve geliştirilmesi için çalışmalıyız. Bu, ırkçılığın sistematik olarak ortadan kaldırılmasına yardımcı olur [oai_citation:3,#FightRacism | OHCHR](https://www.ohchr.org/en/get-involved/campaign/fight-racism).

2. Eşitlik ve Çeşitlilik İnisiyatifleri: İş yerlerinde, okullarda ve topluluklarda çeşitlilik ve eşitlik inisiyatiflerini desteklemek ve bu tür programların geliştirilmesine katkıda bulunmak önemlidir. Bu, her bireyin eşit fırsatlara sahip olmasını sağlar.

3. Toplumsal Katılım ve Gönüllülük: Irkçılıkla mücadele eden sivil toplum kuruluşlarına katılmak, gönüllü çalışmalara destek vermek ve yerel topluluklarda aktif rol almak, toplumsal değişimin hızlanmasına yardımcı olur [oai_citation:4,You Can Join These Anti-Racism Organizations & Help Implement Real Change](https://www.elitedaily.com/p/you-can-join-these-anti-racism-organizations-help-implement-real-change-27625834).

4. Diyalog ve İşbirliği: Farklı ırklardan ve etnik kökenlerden insanlarla açık diyaloglar kurmak ve işbirliği yapmak, toplumsal bağları güçlendirir ve önyargıları azaltır.

Bu sorumlulukları yerine getirerek, daha adil ve eşit bir toplum oluşturmak için önemli adımlar atabiliriz. Irkçılıkla mücadele bireysel farkındalıkla başlar ve toplumsal eylemlerle pekişir.