Στη διάρκεια του πρώτου χρόνου του πολέμου, ο Ουάσινγκτον έχασε μια σειρά μαχών γύρω από την Νέα Υόρκη, αλλά κατάφερε να αποσύρει σώο τον κύριο όγκο του στρατού του ώστε να συνεχίσει τον πόλεμο .

Στο μεταξύ οι Αμερικάνοι επαναστάτες σύνηψαν συμμαχίες με τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ολλανδία και η άφιξη των γαλλικών κυρίως στρατευμάτων επηρέασε τη νικηφόρα έκβαση της σύγκρουσης υπέρ των αποίκων. Χάρη στη μάχη του Γιόρκτάουν το 1781 οδηγήθηκαν οι 13 αποικίες στη Βόρεια Αμερική στην ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ !

Ευδοκια Τ. Γ4

Πηγή : Βικιπαίδεια.

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/

Ζωή Τ. Γ4

Πρωτεργάτες της ήταν οΝ. Σκουφάς , Εμ. Ξάνθος, Α. Τσακάλωφ και Π. Αναγνωστόπουλος.

Οι Φιλικοί για να πετύχουν το στόχο τους έκαναν μεγάλες οργανωτικές προσπάθειες, γιατί ο ελληνισμός ήταν διασκορπισμένος. Μάλιστα έδρασαν με μεγάλη μυστικότητα κι όσοι γίνονταν μέλη έπρεπε να μυηθούν δίνοντας όρκο.

Οι εμπνευστές άφηναν να διαδοθεί η φήμη πως η ηγεσία της ήταν η κορυφή της ρωσικής αυτοκρατορίας. Αυτό τόνωνε το ηθικό των Ελλήνων κι έφερνε στο επίκεντρο παραδόσεις σύμφωνα με τις οποίες η απελευθέρωση της Ελλάδας θα γινόταν με τη βοήθεια του ξανθού γένους.

Η Φιλική εταιρεία αρχικά απευθύνονταν κυρίως σε πλούσιους Έλληνες ώστε να εξασφαλίσουν τα οικονομικά μέσα για την ανάπτυξη της. Αργότερα όμως απευθύνονταν σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Γυναίκες δε γίνονταν δεκτές μόνο κατ εξαίρεση. Η Μικρασιάτισσα Κυριακή Ναύτη από τη Σμύρνη ήταν η πρώτη γυναίκα μέλος. Την αρχηγία ανέλαβε ο Α.Υψηλάντης και η επανάσταση ξεκίνησε στη Μολδαβία και στην Πελοπόννησο ταυτόχρονα.

Μαρία Τ. Γ4

Πληροφορίες: Ε. Λούβη, Γ. Ξιφαράς, Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία Γ΄Γυμνασίου

Η Βαστίλη ήταν φρούριο με οκτώ πύργους που χτίστηκε το 1370 από τον Ούγο Ομπριό κοντά στο προάστιο Σεν- Αντουάν στο Παρίσι. Ήταν σύμβολο της αυθαιρεσίας και της καταπίεσης και είχε καταληφθεί στις 14 Ιουλίου του 1789 από τον επαναστατημένο λαό του Παρισιού.

Η Γαλλική Επανάσταση ξεκίνησε με την πτώση της Βαστίλης στις 14 Ιουλίου του 1789.Χάρη στη Γαλλική Επανάσταση καταργήθηκε η μοναρχία και το φεουδαρχικό σύστημα αντικαταστάθηκε από το δημοκρατικό, βάζοντας της βάσεις για ένα σύγχρονο κοινοβουλευτικό αστικό κράτος.

Η Βαστίλη τον 17ο αιώνα ήταν φυλακή πολιτικών και ποινικών κρατουμένων. Η κατάληψή της είχε κυρίως συμβολικό χαρακτήρα. Στη Βαστίλη κρατούνταν όσοι αμφισβητούσαν τον βασιλιά ακόμα και οι ευγενείς. Η απαρχή της Γαλλικής Επανάστασης εξέφρασε την επιθυμία των Γάλλων για αλλαγή του καθεστώτος της απόλυτης μοναρχίας, με τον Λουδοβίκο ΙΣΤ να είναι ο εκφραστής του ως τότε βασιλιά.

Η ανερχόμενη αστική τάξη με σύνθημα ''Ελευθερία, Ισότητα , Αδελφοσύνη'', ήταν ο εκφραστής της επανάστασης, στην οποία συμμετείχαν έμποροι, τραπεζίτες, υπάλληλοι και βιομήχανοι επιχειρηματίες.

Η οικονομική κρίση και η φιλοσοφία του Διαφωτισμού ήταν δύο πολύ σημαντικοί παράγοντες για την εξέγερση. Ο Διαφωτισμός έκανε λόγο για ατομικά δικαιώματα, ελευθερία και ισότητα έννοιες που ως τότε ήταν άγνωστες κάτω από τον ζυγό του απολυταρχικού καθεστώτος.

Το άτυπο ξεκίνημα της επανάστασης ξεκίνησε μερικές εβδομάδες νωρίτερα, με την σύγκληση των Γενικών Τάξεων. Πολλοί όμως εκπρόσωποι του κλήρου και των ευγενών αρνήθηκαν να συμμετάσχουν και έτσι οι εκπρόσωποι της τρίτης τάξης αποφάσισαν να συνεχίσουν μόνοι τους και ανακήρυξαν τη συνέλευση των τάξεων Εθνική Συντακτική, την οποία όμως ο Λουδοβίκος δεν γνώριζε.

Ακολούθησε ο όρκος του Σφαιριστηρίου στις 20 Ιουνίου με τους αντιπροσώπους να συμφωνούν να μην κάνουν πίσω εάν δε δώσουν Σύνταγμα στη Γαλλία. Επίσης ο βασιλιάς Λουδοβίκος και η γυναίκα του Μαρία Αντουανέτα αποκεφαλίστηκαν το 1793 στην γκιλοτίνα.

https://www.parisi-info.com

Ευαγγελία-Ειρήνη Τ.

τάξη Γ4

Αντίπαλοι στις δυνάμεις του Ναπολέοντα ήταν μια συμμαχία υπό την ηγεσία του Δούκα του Ουέλλινγκτον και του Πρώσου στρατηγού Γκλέιζερ. Οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν την υποστήριξη των Άγγλων και Πρώσων στρατιωτών, οι οποίοι συνενώθηκαν για να αντιμετωπίσουν τον Ναπολέοντα. Ο πόλεμος είχε ήδη προκαλέσει μεγάλες καταστροφές και πολιτική αστάθεια στην Ευρώπη, και το αποτέλεσμα αυτής της μάχης θα καθόριζε την μελλοντική πορεία της ήπιας διπλωματίας.

Αρχικά, ο Ναπολέων είχε επιτυχίες, αλλά οι στρατηγικές κινήσεις των συμμάχων, μαζί με την έγκαιρη άφιξη των Πρώσων, άλλαξαν την κατάσταση. Η ήττα του Ναπολέοντα ήταν συντριπτική και οδήγησε στην εξορία του στη νήσο Αγία Ελένη, όπου και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Η μάχη του Βατερλώ όχι μόνο τερμάτισε την κυριαρχία του Ναπολέοντα, αλλά σηματοδότησε επίσης την αρχή μιας νέας εποχής για την Ευρώπη, με τις δυνάμεις να αναζητούν μια ισορροπία εξουσίας που θα διαρκούσε για πολλές δεκαετίες.

Πηγή : Βικιπαίδεια

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Τ.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Αμαλία Χ.

Το συνέδριο της Βιέννης (Σεπτέμβριος του 1814-Ιούνιος 1815) συγκλήθηκε από του νικητές του Ναπολέοντα(Αγγλία, Αυστρία, Πρωσία, Ρωσία). Στο συνέδριο τους απασχόλησαν θέματα, όπως η επαναχάραξη των συνόρων για την εξασφάλιση μιας βιώσιμης ισορροπίας, η ανασυγκρότηση της απολυταρχίας αλλά και η καταστολή των επαναστατικών ιδεών. Ωστόσο, στη Γαλλία εγκαθιδρύθηκε ξανά η βασιλεία και τα γαλλικά σύνορα επανήλθαν εκεί που βρισκόταν το 1789.

Πηγή : Ε . Λούβη , Δ. Ξιφαρας, Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία , Γ ΄Γυμνασίου

Ευαγγελία Χ. Γ4

Η επανάσταση αποφασίστηκε να ξεκινήσει από το Ιάσιο, διότι δεν υπήρχε εκεί τούρκικος στρατός όμως λίγο βορειότερα βρισκόταν ο ρωσικός στρατός και οι επαναστατημένοι Έλληνες είχαν την ελπίδα πως θα τους βοηθούσε. Ο ίδιος ο Υψηλάντης μάλιστα, με προκηρύξεις του, άφηνε να εννοηθεί πως πίσω από την επανάσταση βρισκόταν η Ρωσία.

Παρ΄όλη την προσπάθεια, τα προβλήματα ήταν αρκετά. Οι Έλληνες των ηγεμονιών δεν ανταποκρίθηκαν, ο Τσάρος αποκήρυξε την Επανάσταση και ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε πιεζόμενος από τον Σουλτάνο την καταδίκασε. Η κρίσιμη μάχη στο Δραγατσάνι έληξε με ήττα των Ελλήνων όμως ο σπόρος της επανάστασης είχε πια φυτευθεί.

Σταματία Τ.

Πηγή : Ε. Λούβη & Δ. Ξιφαρας, Νεότερη και ¨Σύγχρονη Ιστορία , Γ Γυμνασίου

Η μάχη της Αλαμάνας έγινε στις 23 Απριλίου 1821 και ήταν από τις πιο σημαντικές της επανάστασης με νικηφόρα έκβαση για τους Τούρκους εις βάρος των Ελλήνων.

Μετά την εξέγερση των Ελλήνων , οι πασάδες Ομέρ Βρυώνης και Κιοσσέ Μεχμέτ στάλθηκαν από τον Χουρσίτ Πασά με 9.000 άντρες από τα Γιάννενα να καταπνίξουν την επανάσταση που είχε ξεσπάσει στην Πελοπόννησο.

Ο Αθανάσιος Διάκος , ο Πανουργιάς κι ο Δυοβουνιώτης με 1.500 αρματωλους από την πλευρά των Ελλήνων , θέλησαν να υπερασπιστούν τη γέφυρα της Αλαμάνας. Στη μάχη ο Διάκος τραυματίστηκε και συνελήφθη. Ο Ομέρ Βρυώνης εντυπωσιάστηκε από τη γενναιότητα του Διάκου και θέλησε να τον δελεάσει ώστε να πάει με το μέρος του, προτείνοντας να τον κάνει αξιωματικό . Ο Διάκος αρνήθηκε. Έπειτα του πρότεινε να ασπαστεί το Ισλάμ για να σώσει τη ζωή του. Και πάλι ο Διάκος αρνήθηκε έτσι αποφασίστηκε ο θάνατος του με μαρτυρικό τρόπο καθώς σουβλιστηκε.

Αν κι οι Έλληνες έχασαν, η μάχη της Αλαμάνας κι ο μαρτυρικός θάνατος του Αθανάσιου Διάκου έδωσε στους Έλληνες δύναμη να συνεχίσουν τον αγώνα τους.

Μαρία Τ. (πληροφορίες: Wikipedia )

Η κήρυξη της επανάστασης στη Νάουσα έγινε στα μέσα Μαρτίου 1822 . Με αρχηγούς τους Ζαφειράκη Θεοδοσίου και Τάσο Καρατάσο οι Ναουσαίοι έκαναν μια σειρά πολεμικών επιχειρήσεων με στόχο τη δημιουργία ελεύθερου επαναστατικού καθεστώτος στην περιοχή. Ο διοικητής της Θεσσαλονίκης Εμπου Λουμπούτ πήγε να καταστείλει την επανάσταση.

Η πόλη πολιορκείται από τους Τούρκους και πέφτει στις 22 Απριλίου του 1822 την Κυριακή του Θωμά. Την πτώση ακολούθησαν λεηλασίες, σφαγές καθώς και απερίγραπτες σκηνές αυτοθυσίας από την πλευρά των Ναουσαίων. Αρκετές γυναίκες προτιμήσαν να σκοτωθούν πέφτοντας με τα παιδιά τους στα αφρισμένα νερά του καταρράκτη της Αραπίτσας παρά να πέσουν στα χέρια των Τούρκων. Η πόλη καταστράφηκε και τα προνόμια της αναιρεθηκαν.

Η σθεναρή αντίσταση που προέβαλαν οι κάτοικοι της είχαν σαν αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί<< ηρωική πόλη>> κατόπιν βασιλικού διατάγματος το 1955.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Έλενα Τ.

Η Α Εθνοσυνέλευση έγινε κοντά στην Επίδαυρο κι εκεί ορίστηκε ο τρόπος λειτουργίας του Ελληνικού κράτους. Την 1η Ιανουαρίου 1822 ψηφίστηκε το πρώτο σύνταγμα. Σ' αυτό ορίστηκε το εθνικό σύμβολο, η Ελληνική σημαία. Επίσης το σύνταγμα προέβλεπε την προστασία των ατομικών ελευθεριών, την αντιπροσωπευτική αρχή και την διακήρυξη των εξουσιών. Ορίστηκε πως η διοίκηση θα γινόταν απ' το βουλευτικό σώμα και το εκτελεστικό. Το πολίτευμα ορίστηκε ως αβασίλευτη δημοκρατία και τόνισε πως η επανάσταση ήταν εθνική και όχι κοινωνική. Σημαντικό είναι το γεγονός πως δεν έγινε καμία αναφορά στην φιλική εταιρεία.

Πηγή: Ε . Λούβη , Δ. Ξιφαρας, Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία , Γ ΄Γυμνασίου , Wikipedia

Έλενα Τ.

Η Β εθνοσυνέλευση διεξήχθη σε συνθήκες πολιτικής έντασης στο Άστρος Κυνουρίας (Μάρτιος - Απρίλιος 1823) και είχε κύριο σκοπό την αναθεώρηση του Συντάγματος. Για αυτό το λόγο μετονομάστηκε το σύνταγμα της Επιδαύρου σε «Νομο της Επιδαύρου » . Καταργήθηκαν οι τοπικοί οργανισμοί και μετά από παρέμβαση του Κολοκοτρώνη απετραπη η εκποίηση των εθνικών κτημάτων που άφησαν πίσω οι Τούρκοι. Το σύνταγμα ήταν ιδιαίτερα προοδευτικό, διασφάλιζε τα δικαιώματα του πολίτη, θεσπίστηκε η δημόσια εκπαίδευση, πρόεδρος του εκτελεστικού σώματος ορίστηκε ο Π. Μαυρομιχάλης, του βουλευτικού ο Μαυροκορδάτος ενώ ο Κολοκοτρώνης έχασε το αξίωμα του αρχιστράτηγου.

Μαρία Τ.

Πηγές: Ε . Λούβη , Δ. Ξιφαρας, Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία , Γ ΄Γυμνασίου

Wikipedia

Σ' αυτή επικυρώθηκε το "Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδας"και εκλέχτηκε ως πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας ο Ιωάννης Καποδίστριας με θητεία 7 χρόνια . Την υποψηφιότητα του Καποδίστρια υποστήριξε με σθένος ο Κολοκοτρώνης που θεωρούσε πως θα έπρεπε την πολιτική ηγεσία να την αναλάβει ένας άνθρωπος που θα ήταν πολιτικά ανώτερος. Τελικά ο Καποδίστριας εξελέγη παμψηφεί. Το Σύνταγμα που ψηφίστηκε στηριζόταν στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών ενώ ήταν το πιο δημοκρατικό και φιλελεύθερο της εποχής του. Επίσης, για την απονομή της δικαιοσύνης θεσμοθετήθηκαν τα ειρηνοδικεία.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Σταματία Τ.

Η Συνθήκη Ειρήνης της Αδριανούπολης σήμανε το τέλος του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου του 1828-1829 ανάμεσα στη Ρωσική και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Υπογράφτηκε στις14 Σεπτεμβρίου στην Αδριανούπολη από τον Ρώσο Κόμη Αλεξέι Ορλώφ και τον Τούρκο Αμπντούλ Καντίρ-μπεη. Με τη Συνθήκη αυτή η Οθωμανική Αυτοκρατορία θα αποδεχόταν τις αποφάσεις και τη βούληση των Μεγάλων Δυνάμεων όσον αφορά και το Ελληνικό Ζήτημα. Πιο συγκεκριμένα αποδεχόταν την Ιουλιανή Συνθήκη του 1827 και το Πρωτόκολλο του Μαρτίου του 1829, επομένως αναγνώριζε για πρώτη φορά επίσημα την ύπαρξη ελεύθερου ελληνικού κράτους . Στο νέο κράτος αναγνωριζόταν ελευθερία εσωτερικής διοίκησης, θρησκεύματος και διεξαγωγής εμπορίου καθώς και τα σύνορά του καθορίζονταν έως τη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού.

Ευαγγελία Χ. Γ4

Δικτυογραφικές πηγές: https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CF%82_(1829)

https://army.gr/istoriko-gegonos/i-synthiki-tis-adrianoupolis-2-14-septemvriou-1829/

Παρά τις δυσκολίες που είχε να αντιμετωπίσει , ο αγώνας συνεχίστηκε και η τελική μάχη δόθηκε στο Δραγατσάνι στις 7 Ιουνίου του 1821. Στη στρατιωτική αυτή σύγκρουση μεταξύ των στρατευμάτων της οθωμανικής αυτοκρατορίας και των δυνάμεων της Φιλικής Εταιρείας ξεχώρισε η στρατιωτική μονάδα που αποτελούνταν από εθελοντές σπουδαστές , ο Ιερός Λόχος.

Ιωάννα Χ.

Πηγή : Ε. Λούβη & Δ. Ξιφαρας, Νεότερη και ¨Σύγχρονη Ιστορία , Γ Γυμνασίου

Η πολιορκία της Ακρόπολης κράτησε έναν χρόνο (3 Αυγούστου 1826-25 Μαρτίου 1827). Αποτέλεσε κρίσιμη στροφή στο πλαίσιο του αγώνα των Ελλήνων για ανεξαρτησία. Τόσο από στρατηγικής όσο και από διπλωματικής απόψεως η απελευθέρωση αποτέλεσε το κύριο κίνητρο του αγώνα καθώς και το το αίτημα για ανεξαρτησία με παράλληλη τη διεθνή στήριξη.

Η μάχη στην Ακρόπολη διεξαγόταν μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, διότι οι Οθωμανοί ήθελαν να κατακτήσουν την Ακρόπολη. Τα ηγετικά πρόσωπα από την μεριά των Ελλήνων ήταν ο Γιάννης Γκούρας, Γεώργιος Καραϊσκάκης, Νικόλαος Κριεζώτης, Κάρολος Φαβιέρος, Μακρυγιάννης, ο Βάσος Μαυροβουνιώτης . Ενώ από την πλευρά των Οθωμανών ήταν ο Ρεσίτ Πασάς Κιουταχής και ο Όμερ Πασάς της Καρύστου. Aξίζει να σημειωθεί πως σε αυτή τη σημαντική μάχη θανατώθηκε ο Καραϊσκάκης στις 23 Απριλίου, την ημέρα της γιορτής του, σε ηλικία 45 ετών , αφού έκανε την διαθήκη του. Την άλλη μέρα τον θάψανε με πολλές τιμές στον ναό του Αγίου Δημητρίου.

Ερίσα & Άννα Γ2

Πηγή : Βικιπαίδεια

Οι στρατιωτικές δυνάμεις τους έφτασαν τις 3000 . Οι 300 ήταν Ψαριανοί , οι 700παροικοι και οι 1027 ήταν πρόσφυγες από την Χίο, Μακεδόνες και Θεσσαλοί που ήθελαν να ενισχύσουν τη δύναμη των Ψαρών . Στις 18 Ιουνίου οι Ψαριανοί αρνήθηκαν την πρόταση του Οθωμανού ναυάρχου να εγκαταλείψουν το νησί τους και μετά από δύο μέρες ξεκίνησε η μάχη . Οι κάτοικοι εμπόδισαν τις επιθέσεις των Τούρκων και δεν τους άφησαν να πατήσουν στο νησί. Δυστυχώς οι Οθωμανοί εντόπισαν το αδύναμο σημείο των Ψαρών και επέλεξαν να κάνουν διπλή εισβολή στις βραχώδεις ακτές με αποτέλεσμα να μειώσουν τον στρατό. Ο στρατός κινήθηκε προς το νότιο μέρος του νησιού , την χώρα. Εκεί οι Τούρκοι έκαναν έφοδο την ώρα που πολεμούσαν σώμα με σώμα με τους Ψαριανούς και τινάχθηκαν όλοι μαζί στον αέρα , όταν οι κάτοικοι της χώρας έβαλαν φωτιά στις μπαρουταποθήκες του οχυρού τους . Οι επιζώντες Τούρκοι κατευθύνθηκαν προς την χώρα , οι ηλικιωμένοι και ανήμποροι Ψαριανοί κλείστηκαν στις εκκλησίες , όμως οι Τούρκοι τις πυρπόλησαν και τους έσφαξαν. Πολλοί άμαχοι προσπάθησαν να διαφύγουν με βάρκες , όμως αρκετές ανατράπηκαν λόγω του βάρους τους με αποτέλεσμα να πνιγούν οι επιζώντες. Οι γυναίκες με τα παιδιά τους αποφάσισαν να πέσουν αγκαλιά στη θάλασσα και να πνιγούν από το να γίνουν σκλάβες, ενώ αρκετές κατέφυγαν στο Παλαιόκαστρο , όπου υπήρχε ελληνικός στρατός . Οι Τούρκοι έφτασαν στο Παλαιόκαστρο , όπου οι πολλές προσπάθειες των Ελλήνων να τους απωθήσουν , απέτυχαν και το Παλαιοκαστρο καταστράφηκε .

Από τους 7000 Ψαριανούς κατάφεραν να γλιτώσουν από τις σφαγές περίπου 3600 ενώ από τους 25000 πρόσφυγες που είχαν βρει καταφύγιο στο νησί γλίτωσαν μόνο οι 20000. Ο ΄ναύαρχος Χοσρέφ Πασά έστειλε δώρο στον Σουλτάνο τα κεφάλια πολλών Ελλήνων καθώς και 1200 κομμένα αυτιά μαζί με τις σημαίες του νησιού . Οι υπόλοιποι επιζώντες πήραν ξανά τον δρόμο της προσφυγιάς και κατέφυγαν σε άλλα νησιά του Αιγαίου .

Την εικόνα της ολοκληρωτικής καταστροφής των Ψαρών δίνει ο Διονύσιος Σολωμός στο περίφημο επίγραμμα του " Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη "

Πηγή : ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Αθανάσιος Κ. Γ2

Η πολιορκία του Μεσολογγίου ήταν ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και περιλάμβανε δύο μεγάλες φάσεις:

την πρώτη πολιορκία (1822) και τη δεύτερη πολιορκία (1825-1826).

Η δεύτερη όμως έγινε πιο γνωστή λόγω και της ηρωικής εξόδου

Πού και πότε:

• Το Μεσολόγγι βρίσκεται στη δυτική Στερεά Ελλάδα, κοντά στον Πατραϊκό Κόλπο.

• Η δεύτερη πολιορκία διήρκεσε από τον Απρίλιο του 1825 έως τον Απρίλιο του 1826, δηλαδή σχεδόν έναν χρόνο.

Πρωταγωνιστές:

• Ελληνική πλευρά: Οι κάτοικοι του Μεσολογγίου και Έλληνες οπλαρχηγοί,

όπως:

• Μάρκος Μπότσαρης (αν και σκοτώθηκε νωρίτερα, το 1823, η φήμη του ενέπνεε τους πολιορκημένους).

• Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο οποίος βοήθησε στην οργάνωση της άμυνας.

• Νικόλαος Κασομούλης, ο οποίος ήταν από τους εμπνευστές της εξόδου.

• Γιάννης Μακρυγιάννης, ο οποίος επίσης διακρίθηκε στη μάχη.

• Οθωμανική πλευρά:

• Κιουταχής (Ρεσίτ Μεχμέτ Πασάς): Ο επικεφαλής των Οθωμανών.

• Ιμπραήμ Πασάς της Αιγύπτου, ο οποίος ήρθε με ενισχύσεις και έπαιξε

καθοριστικό ρόλο στην πολιορκία.

Τι έγινε:

1. Η πολιορκία:

• Τον Απρίλιο του 1825, ο Κιουταχής ξεκίνησε την πολιορκία του Μεσολογγίου, προσπαθώντας να καταλάβει την πόλη με τη βοήθεια ισχυρών δυνάμεων.

• Οι Μεσολογγίτες, αν και λιγότεροι αριθμητικά, αμύνονταν γενναία,

βοηθούμενοι από τα οχυρά της πόλης και την υποστήριξη από τον στόλο του Ανδρέα Μιαούλη.

2. Η συμμετοχή του Ιμπραήμ:

• Τον Σεπτέμβριο του 1825, ο Ιμπραήμ Πασάς κατέφθασε με αιγυπτιακές δυνάμεις. Ο συνδυασμός των δυνάμεων του Ιμπραήμ και του Κιουταχή έκανε την πολιορκία πιο ασφυκτική.

• Οι Έλληνες υπέφεραν από έλλειψη τροφίμων, ενώ οι επιδρομές των Οθωμανών κατέστρεφαν τις καλλιέργειες γύρω από την πόλη.

Η Έξοδος του Μεσολογγίου

Η Έξοδος του Μεσολογγίου, αφορά την έξοδο που πραγματοποίησαν οι πολιορκημένοι στρατιώτες και άμαχοι του Μεσολογγίου, όταν οι δυνατότητες συνέχισης της άμυνας απέναντι στα τουρκικά και αιγυπτιακά στρατεύματα είχαν χαθεί, λόγω εξάντλησης των τροφίμων. Το γεγονός συνέβη την νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826, κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Έτσι, μετά από πολλές μέρες πολιορκίας, η κατάσταση στην πόλη έγινε δραματική και η πείνα άρχισε να θερίζει τους κατοίκους. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση το συμβούλιο των οπλαρχηγών και προκρίτων της πόλης πήρε την απόφαση για την έξοδο των κατοίκων από το Μεσολόγγι. Η έξοδος ορίστηκε για την νύχτα του Σαββάτου του Λαζάρου με ξημερώματα Κυριακής των Βαΐων, μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826. Το σχέδιο της εξόδου πιθανότατα προδόθηκε, μάλλον από αυτόμολο ξένο με αποτέλεσμα οι Τουρκοαιγύπτιοι να απαντήσουν με σφοδρή επίθεση που συνοδεύτηκε από σφαγή. Χιλιάδες Έλληνες σφαγιάστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν και μόνο 1.500 κατάφεραν να διασωθούν.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Μαίρη Κ. & Μυρσίνη Κ.

Το 1828 κτίστηκε το προάστιο "Πρόνοια" για την στέγαση των προσφύγων. Επίσης ανακαινίστηκε και το νοσοκομείο και έγιναν προσπάθειες για την δημιουργία δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης. Στο Ναύπλιο ιδρύθηκε το πρώτο αλληλοδιδακτικό σχολείο στην Ελλάδα. Το 1829 κτίστηκε το ανάκτορο του κυβερνήτη.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας δολοφονήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1831 από μέλη της οικογένειας Μαυρομιχάλη μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο κέντρο του Ναυπλίου. Η χώρα βυθίστηκε σε περίοδο αναρχίας μέχρι την άφιξη του βασιλιά Όθωνα, ο οποίος αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο στις 25 Ιανουαρίου 1833.

Φαμπιάν Μ.

(πηγή: wikipedia)

ΙΟΥΛΙΑΝΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

Αρχικά, η πρώτη που υπογράφτηκε τον Ιούλιο του 1827 ήταν η λεγόμενη Συνθήκη του Λονδίνου ή αλλιώς και Ιουλιανή. Λόγω των πολιτικών αντιφάσεων του Σουλτάνου και της δυσαρέσκειας του για τη δημιουργία ελληνικού κράτους, οι Μεγάλες Δυνάμεις επέφεραν καίριο πλήγμα εναντίον του και συνέτριψαν τον ενωμένο τουρκοαιγυπτιακό στόλο στο Ναβαρίνο της Καλαμάτας τον Οκτώβριο του 1827. Η ήττα αυτή ώθησε τον Σουλτάνο στο να δεχτεί όλες τις αποφάσεις της συνθήκης. Έτσι το ελληνικό κράτος έγινε αυτόνομο με τον όρο ότι θα ‘’διοικείται ’’ από τις Μ.Δ.

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ( ΛΟΝΔΙΝΟ 1830)

Τρία χρόνια αργότερα το 1830 και μήνα Φεβρουάριο οι Μ.Δ. υπέγραψαν το Πρωτόκολλο της Ανεξαρτησίας που καθόρισε την ελευθερία κι αναγνώριζε την ανεξάρτητη διοίκηση του Ελληνικού κράτους.

Έτσι τα σύνορα θα εκτείνονταν μέχρι και την Στερεά Ελλάδα , όπου ο Σπερχειός και ο Αχελώος θα αποτελούσαν φυσικό σύνορο του κράτους.

Μάλιστα μετά από τον θάνατο του Ι. Καποδίστρια το 1831, η Ελλάδα έμεινε χωρίς κυβερνήτη. Για τον λόγο αυτό οι Μ.Δ. , πρότειναν στον πρίγκιπα Λεοπόλδο του Βελγίου να αναλάβει τη θέση, όμως εκείνος αρνήθηκε και κατέληξαν να ορίσουν για βασιλιά τον πρίγκιπα ΌΘωνα της Βαυαρίας και να μετονομάσουν το Ελληνικό κράτος σε Βασίλειον της Ελλάδος.

Νικόλας-Ιωάννης Κ.

Πηγές:

Ε . Λούβη , Δ. Ξιφαρας, Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία , Γ ΄Γυμνασίου

Wikipedia

Σύμφωνα με τη συνθήκη αυτή η Ελλάδα αναγνωρίστηκε ως κράτος κυρίαρχο και ανεξάρτητο.

Παράλληλα, οι Δυνάμεις επέλεξαν τον πρίγκιπα Λεοπόλδο του Σαξ Κόμπουργκ ως ηγεμόνα της Ελλάδας. Αυτός, όμως, δεν αποδέχτηκε την εκλογή του.

Πηγές:

Ε. Λούβη &Δ. Ξιφαράς, Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία, Γ Γυμνασίου

Βικιπαίδεια

Ευαγγελία Χ. Γ4

Την κατάληψη ακολούθησε σφαγή του πληθυσμού, παρά το γεγονός ότι δεν συμφώνησε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και οι περισσότεροι καπεταναίοι. Από τη σφαγή εξαιρέθηκαν οι Αλβανοί υπερασπιστές της πόλης, οι οποίοι είχαν στο μεταξύ συνθηκολογήσει με τους Έλληνες.

Τέσσερα μεγάλα σώματα πολιορκητών σχημάτιζαν ημικύκλιο γύρω από την Τριπολιτσά. Το αριστερό διοικούσε ο Κολοκοτρώνης με 2.500 άντρες, το δεξιό ο Γιατράκος με 1.500, το κέντρο με 1.000 ο Αναγνωσταράς και πίσω από το δεξιό και το κέντρο βρισκόταν ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης με 1.500 άντρες.

Με την άλωση της Τριπολιτσάς εδραιώθηκε η Ελληνική Επανάσταση, καθώς με αυτή την νικηφόρα μάχη επεκράτησαν οι Έλληνες σχεδόν σε όλη την Πελοπόννησο πλην ορισμένων φρουρίων. Η Οθωμανική αυτοκρατορία, μετά από την αποτυχημένη εκστρατεία του Μαχμούτ Πασά Δράμαλη, ο οποίος επιχείρησε την ανακατάληψη της Πελοποννήσου τον Ιούλιο του επομένου έτους, τελικά πέτυχε να ανακαταλάβει την πόλη της Τρίπολης τον Ιούνιο του 1825 με τον Ιμπραήμ Πασά, αποτέλεσμα το οποίο ανέτρεψε η κατοπινή Ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Δανάη Μ.

Συνοδοιπόροι , λοιπόν, μαζί τους στο κάποτε και στο τώρα !

Σύμφωνα με τη συνθήκη αυτή η Ελλάδα αναγνωρίστηκε ως κράτος κυρίαρχο και ανεξάρτητο.

Παράλληλα, οι Δυνάμεις επέλεξαν τον πρίγκιπα Λεοπόλδο του Σαξ Κόμπουργκ ως ηγεμόνα της Ελλάδας. Αυτός, όμως, δεν αποδέχτηκε την εκλογή του.

Πηγές:

Ε. Λούβη &Δ. Ξιφαράς, Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία, Γ Γυμνασίου

Βικιπαίδεια

Ευαγγελία Χ. Γ4

Τον Σεπτέμβριο του 1843, η Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα ήταν το επίκεντρο μιας σημαντικής ιστορικής εξέλιξης στην ιστορία της Ελλάδας,την Επανάσταση του 1843.

Η εξέγερση αυτή, η οποία έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου 1843, ήταν μια λαϊκή και στρατιωτική κίνηση κατά της απολυταρχικής διακυβέρνησης του βασιλιά Όθωνα.

Οι αιτίες της επανάστασης περιλάμβαναν την απογοήτευση από τη διακυβέρνηση του Όθωνα, τη διοικητική ανικανότητα,

την κοινωνική και οικονομική δυσφορία, τις αυξανόμενες πιέσεις για την παραχώρηση συνταγματικών δικαιωμάτων στους πολίτες

καθώς και τη ληστεία που επικρατούσε στην ύπαιθρο.

Η ταραχή αυτή κινητοποίησε πολλούς πολιτικούς των κομμάτων . Κοινή πεποίθηση ήταν πως η παραχώρηση συντάγματος θα απάλλασσε τη χωρά από τους Βαυαρούς και θα την ανακούφιζε από τη  οικονομική και κοινωνική κριση.

Ετσι την νύχτα της 2ης και 3ης Σεπτεμβρίου λαός , στρατιώτες και αξιωματικοί με επικεφαλής τον συνταγματάρχη του ιππικού της φρουράς Αθηνών , Δημήτριο Καλλέργη, συγκεντρώθηκαν έξω από τα ανάκτορα του βασιλιά Όθωνα και του ζήτησαν να αποδεχθεί την αναγκαιότητα να παραχωρήσει ένα σύνταγμα που να περιορίζει τις απόλυτες εξουσίες του.

Η επανάσταση κατέληξε σε μια ειρηνική συμφωνία, καθώς ο βασιλιάς Όθωνας, υπό την πίεση του στρατού και του λαού, αναγκάστηκε να υπογράψει το Σύνταγμα του 1844, το οποίο εισήγαγε μια μορφή συνταγματικής μοναρχίας στην Ελλάδα και διασφάλισε ορισμένα δικαιώματα για τους πολίτες.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Μαριέττα Τσ.

Oι ενωμένοι στόλοι Βρετανίας, Γαλλίας και Ρωσίας υπό το γενικό πρόσταγμα του Βρετανού ναυάρχου Κόδριγκτον, εισέρχονται στον κόλπο του Ναυαρίνου, όπου ναυλοχεί ο τουρκο-αιγυπτιακός στόλος, προκειμένου να επιβάλουν τους όρους κατάπαυσης του πυρός της «Ιουλιανής Συνθήκης», που είχε υπογραφεί νωρίτερα στο Λονδίνο.

Στα σχέδια των Ευρωπαίων ναυάρχων δεν ήταν να συγκρουστούν, αλλά να επιβάλλουν την αποχή των τουρκικών, αιγυπτιακών και τυνησιακών πλοίων από πολεμικές ενέργειες, όσο συνεχίζονταν οι διαπραγματεύσεις για την ελληνική επανάσταση. ¨Όμως τα πνεύματα ήταν οξυμμένα.

Η σύγκρουση ξεκίνησε με τα ευρωπαϊκά πλοία να εισέρχονται αργά στον όρμο του Ναυαρίνου, που προστατευόταν από τα κανονιοστάσια των κάστρων του Νεοκάστρου και Παλαιοκάστρου (Ναυαρίνο).

Ο  στόλος των Ευρωπαίων περιλάμβανε κατά 30 λιγότερα πλοία σε σχέση με τον τουρκικό που περιλάμβανε 89 πλοία συνολικά μαζί με τα αιγυπτιακά και τυνησιακά πληρώματα. Ωστόσο , παρά τον μικρότερο αριθμό τους τα πλοία των Ευρωπαϊκών δυνάμεων διέθεταν πληρώματα καλύτερα εκπαιδευμένα και πειθαρχημένα και οι βολές τους ήταν πιο ακριβείς και γρήγορες.  Η ένταση και η εχθρότητα, η στενότητα χώρου και οι ασάφεια των διπλωματικών εντολών οδήγησαν στην άμεση έναρξη της μάχης .

Μέσα σε ελάχιστες ώρες, ο τούρκο-αιγυπτιακός στόλος κατατροπώθηκε και κατακάηκε. Περίπου 10.000 από τα πληρώματα των Τούρκο-Αιγυπτίων σκοτώθηκαν ή πνίγηκαν. Από τα 89 τουρκικά πλοία μόνο τα 14 θα καταφέρουν μετά από καιρό να επιστρέψουν στην Αλεξάνδρεια.

Η ναυμαχία κλόνισε τις ισορροπίες στις ευρωπαϊκές χώρες, προκαλώντας διπλωματικές αντιδράσεις. Οι περισσότερες χώρες έσπευσαν να εκφράσουν τις αντιδράσεις τους στον ναύαρχο Κόδριγκτον.

Η αντίδραση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας  για την ήττα ήταν τυπική, καθώς οδηγήθηκε σε διαδηλώσεις στην Κωνσταντίνουπολη και απειλές πως θα προβεί σε κακομεταχείριση των Ευρωπαίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.  

Στο μεταξύ ο Αιγύπτιος  Μωχάμετ Άλι, μετά την ολοσχερή καταστροφή του στόλου του οδηγήθηκε σε συμβιβασμό με τον Κόδριγκτον κι εκκένωσε την Πελοπόννησο.

Από την άλλη οι Έλληνες δεξιώθηκαν πανηγυρικά και με ενθουσιασμό τη νίκη των ευρωπαϊκών δυνάμεων έναντι των οθωμανικών. ¨ήταν , άλλωστε, η πρώτη φορά που οι Ευρωπαίοι και οι Μεγάλες Δυνάμεις παρενέβαιναν δυναμικά και υποστηρικτικά προς τους Έλληνες. Κωδωνοκρουσίες και εορτασμοί στην Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα απέδειξαν τον απεριόριστο ενθουσιασμό των Ελλήνων.

Ο ρόλος της ναυμαχίας αυτής αποδείχτηκε καθοριστικός για την αποχώρηση των τουρκο- αιγυπτιακών στρατευμάτων και την αναγνώριση της απελευθερωμένης τότε Ελλάδας ως ανεξάρτητο κράτος.

Τέλος ,η ναυμαχία του Ναυαρίνου αποτελεί την   τελευταία  σημαντική  ναυμαχία  που  πραγματοποιήθηκε  εξ ολοκλήρου με ιστιοφόρα σκάφη.

Σοφία Τ. Γ4

Βγαίνοντας κανείς από την ανατολική πλευρά της πόλης της Αίγινας, πηγαίνοντας προς τον όρμο της Περιβόλας συναντά  ένα μεγάλο, παλιό, επιβλητικό κτίριο. Κάποτε αυτοί οι τοίχοι φιλοξενούσαν ορφανά και κάποια άλλη περίοδο φυλακισμένους για αυτό τον λόγω είναι γνωστό με τις ονομασίες το ορφανοτροφείο ή φυλακές της Αίγινας.

     Όταν ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας επισκέπτεται το στρατόπεδο της Τροιζήνας το θέαμα είναι φρικιαστικό. Αντικρίζει παντού αμέτρητα ορφανά του Αγώνα που περιφέρονται με κουρέλια και πεινασμένα αναζητώντας ένα κομμάτι ψωμί, μια ελπίδα.  Ο Καποδίστριας αποφασίζει να λάβει δράση αναλαμβάνοντας τη σίτιση και τη στέγαση όσων περισσότερων ορφανών δύναται. Όμως ο κυβερνήτης δεν στέκεται μόνο στη στέγαση και τη σίτιση και επιθυμεί να προσφέρει σε αυτά τα παιδιά μια στοιχειώδη σχολική κι επαγγελματική εκπαίδευση προστατεύοντας τα παράλληλα από τους ποικίλους κινδύνους που τα απειλούν.

    Έτσι οδηγείται στην ίδρυση του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου ή αλλιώς του Ορφανοτροφείο της Αίγινας, του πρώτου ελληνικού δημόσιου κτιρίου που κατασκευάστηκε με εντολή του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Το ορφανοτροφείο στις 9 Μαρτίου του 1829 είναι έτοιμο να ανοίξει και να δεχτεί τα 66 παιδιά που είχαν εξαγοραστεί από τους Γάλλους στην Αλεξάνδρεια και την επόμενη αμέσως μέρα δέχτηκε 160 ψυχογιούς απ’ τον Πόρο ώσπου τελικά το ορφανοτροφείο έφτασε να φιλοξενεί 600 ορφανά παιδιά συνολικά.

Περσεφόνη Μπ. Γ'2

πηγή:Βικιπαίδεια

Περσεφόνη Μπ. Γ'2

Πηγή:Βικιπαίδεια & Αργολική Βιβλιοθήκη

Στα τέλη του 19^ου αιώνα η  εργατική τάξη είχε αρχίσει τις διεκδικήσεις για την οκτάωρη εργασία καθώς  οι εργάτες τότε  δούλευαν τότε από 10 μέχρι και 16 ώρες την ημέρα. Το Σικάγο ήταν  μια αναπτυσσόμενη και βιομηχανοποιημένη πόλη με περισσότερα από  1.200 εργοστάσια και πάνω από 350.000 εργαζόμενους εκ τω οποίων η πλειονότητα ήταν μετανάστες.

Επίσημη συμφωνία για την καθιέρωση της οκτάωρης εργασίας αποφασίστηκε το  1919 στα Συνέδρια Ειρήνης που τερμάτισαν τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που υπέγραψαν τη συμφωνία του 1919.

Η καθιέρωση του πενθήμερου και της εργασίας των 40 ωρών για όλους τους εργαζόμενους εφαρμόστηκε  στην Ελλάδα το 1984.

Κατερίνα Μπ. Γ2

Πηγές : Βικιπαίδεια

Ε. Λούβη & Δ. Ξιφαρας, Νεότερη και ¨Σύγχρονη Ιστορία , Γ Γυμνασίου

Αντώνης Μ. Γ2