Τα νησιά των Κυκλάδων οφείλουν το ιδιότυπο σχήμα τους και τη σύσταση του εδάφους τους σε σεισμούς και εκρήξεις ηφαιστείων με αποκορύφωση την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας (17ος - 16ος αιώνας π.Χ.) που συνέβησαν πριν από 35.000.000 χρόνια και αποτέλεσαν γεωλογικές αναστατώσεις της Αιγαιίδας, μιας ενιαίας και αδιαίρετης γης μεταξύ του Ιονίου πελάγους, της Μικράς Ασίας και των νότιων ακτών της Κρήτης.

 «Τότε είπε και γεννήθηκεν η θάλασσα.Και είδα και θαύμασα...Και στη μέση της έσπειρε κόσμους μικρούς κατ' εικόνα και ομοίωσή μου...Ίπποι πέτρινοι με τη χαίτη ορθή και γαλήνιοι αμφορείς και λοξές δελφινιών ράχες..» Οδυσσέας  Ελύτης

Η μυθολογία αναφέρει ότι οι Κυκλάδες πήραν το όνομά τους από τις ομώνυμες Νύμφες τις οποίες μεταμόρφωσε σε βράχους ο Ποσειδώνας. Λέγεται επίσης πως ονομάστηκαν έτσι από τη λέξη «Κύκλος» γιατί διαμορφώνονται σε ένα νοητό κύκλο γύρω από τη Δήλο, το ιερό γενέθλιο νησί του Απόλλωνα.

Η μεγάλη ιστορική ώρα των Κυκλάδων είναι η Πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Ο Πρωτοκυκλαδικός Πολιτισμός, ο οποίος αναπτύχθηκε εκείνη την εποχή στον γεωγραφικό χώρο των Κυκλάδων, καλύπτει ολόκληρη την Τρίτη Χιλιετία π.Χ. και επικοινωνεί και εξελίσσεται παράλληλα με τον Πρωτομινωικό Πολιτισμό της Κρήτης και τον Πρωτοελλαδικό της ηπειρωτικής Ελλάδας. Η ιστορία αναφέρει ότι η φυλετική ταυτότητα των δημιουργών του Πρωτοκυκλαδικού Πολιτισμού ταυτίζεται με τους Κάρες και τους Λέλεγες. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο οι Κυκλάδες ανήκαν στο Θέμα του Αιγαίου. Επί Τουρκοκρατίας τα νησιά είχαν προνομιακό καθεστώτος και στην Επανάσταση του 1821 προσέφεραν πολλά στον Απελευθερωτικό Αγώνα. Το 1830 οι Κυκλάδες προσαρτήθηκαν στο νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος.

Οι Κυκλάδες αποτελούνται από ένα σύμπλεγμα νησιών και βραχονησίδων με κατοικημένα τα εξής 24 νησιά: Αμοργό, Ανάφη, Άνδρο, Αντίπαρο, Δονούσα, Ηρακλειά, Θηρασιά, Ίο, Κέα, Κίμωλο, Κουφονήσι, Κύθνο, Μήλο, Μύκονο, Νάξο, Πάρο, Σαντορίνη, Σέριφο, Σίκινο, Σίφνο, Σύρο, Σχοινούσα, Τήνο και Φολέγανδρο. Το κλίμα των Κυκλάδων είναι εύκρατο με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια. Οι χειμερινές θερμοκρασίες κυμαίνονται από 10° μέχρι 16°C, ενώ οι καλοκαιρινές από 24° μέχρι 30°C. Τα «μελτέμια», εποχιακοί βορειοανατολικοί και βορειοδυτικοί άνεμοι, δροσίζουν τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες.

Οι τέχνες, τα παραδοσιακά επαγγέλματα (όπως η μαρμαρογλυπτική, κεραμική και αγγειοπλαστική) και η τοπική γαστρονομία είναι πάντοτε ζωντανά. Στις Κυκλάδες διατηρούνται και αναβιώνουν τα γαμήλια, πασχαλινά, χριστουγεννιάτικα και αποκριάτικα έθιμα. Αναρίθμητα πανηγύρια πραγματοποιούνται κατά την διάρκεια του έτους σε όλα τα Κυκλαδονήσια διαφυλλάσοντας την θρησκευτική και πολιτιστική παράδοση του τόπου.

Τα νησιά των  Κυκλάδων είναι τόπος συνάντησης ανθρώπων από όλα τα μέρη του κόσμου. Συνδυάζουν γεωγραφικές αντιθέσεις, ιστορία, τοπία σπάνιας φυσικής ομορφιάς, κυκλαδίτικη φιλοξενία, κουζίνα από τοπικά προϊόντα, έθιμα και πολιτισμό. Οι διακοπές στις Κυκλάδες μπορούν να συνδυάσουν διασκέδαση με κοσμοπολίτικο άρωμα, ξενοιασιά με χαλαρούς ρυθμούς, γαστρονομικές απολαύσεις, ρομαντικές αποδράσεις και ανέμελες πλεύσεις στην άγονη Γραμμή. Τα μεγαλύτερα νησιά έχουν ζωή όλες τις εποχές του χρόνου και είναι ιδανικός προορισμός για διήμερα, ενώ τα πιο μικρά και απομακρυσμένα απευθύνονται κυρίως σε λάτρεις του εναλλακτικού τουρισμού. Ο αγροτουρισμός, ο θαλάσσιος, εκπαιδευτικός, αθλητικός, συνεδριακός, θρησκευτικός, οικολογικός και ιαματικός τουρισμός εκπληρώνουν κάθε προσδοκία των επισκεπτών.

Συνώνυμες του ελληνικού καλοκαιριού, οι Κυκλάδες είναι το όνειρο χιλιάδων παραθεριστών και αποτελούν έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς διακοπών.

..ΔΙΟΤΙ, ο ήλιος ο ηλιάτορας του Ελύτη είναι κυρίαρχος στο Αιγαίο. Διότι η μαγεία του φωτός των Κυκλάδων εμπνέει και σύγχρονους δημιουργούς, που συμμετέχουν σε έκθεση που λειτουργεί στο Πολιτιστικό Κέντρο Πυλαίας Θεσσαλονίκης και θα διαρκέσει ως την Παρασκευή. Συζητούμε με τον Εκπαιδευτικό Κλεάνθη Βασδόκα που συμμετέχει στην έκθεση αποτυπώνοντας με το φωτογραφικό φακό του τις χρυσές ακτίνες που ντύνουν τις Κυκλάδες.

“Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τις Κυκλάδες σε βόρειες θάλασσες, μακριά από το Αιγαίο. Ίσως γιατί στα νησιά αυτά δεν κλείνεσαι από πολυκατοικίες, δεν έχει όρια το βλέμμα, η φαντασία. Μέσα στα δάση νιώθεις ότι η ζωή είναι τόσο έντονη, σχεδόν ασφυκτική. Στις Κυκλάδες αισθάνεσαι πως είσαι εσύ το άγονο τοπίο, μπορείς να διαπιστώσεις μόνον ίχνη ζωής. Υπάρχει ο ανοιχτός ορίζοντας και το φως των Κυκλάδων το βιώνεις καθ’όλη τη διάρκεια της ημέρας. Δημιουργεί εξάλλου τόσο καθαρές γραμμές, που αλλάζει την ψυχοσύνθεση σου. Και στη Μήλο και στην Τήνο, όπου έχω ζήσει αυτό το φως με συνταράζει, μ’εξουσιάζει. Και είναι ιδιαίτερα γλυκιά αίσθηση να το απολαμβάνεις τους μήνες του χειμώνα και της άνοιξης ή ακόνη και το φθινόπωρο”.

-Πολλοί έχουν μιλήσει κατά καιρούς για το φως των Κυκλάδων, μεταξύ των οποίων και νομπελίστες. Τι έρχεται να προσθέσει αυτή η έκθεση;

-”Η ενασχόληση με κάθε μορφή Τέχνης ούτως ή άλλως λειτουργεί λυτρωτικά. Μέσω της ζωγραφικής, που υπηρετεί με συνέπεια η Γερμανίδα Γκιζέλα Ζέλενρικ της γλυπτικής με την οποία εκφράζεται ο Πέτρος Μαρμαρινός και του δικού μου φωτογραφικού φακού, αναζητούμε ο καθένας μας μέσα από διαφορετικές οπτικές φόρμες να αποτυπώσουμε τη ζωτικότητα των Κυκλάδων, να ιχνηλατήσουμε την ίδια τη ζωή μέσα από την Τέχνη.. “.