ช่วงนี้ไม่มีเรื่องให้เครียดหรือเสียใจเลยไม่รู้แย่

1. แผนที่โลก – ใช้ดูพิกัดและเส้นทางเพื่อกลับบ้าน

2. เข็มทิศ – ช่วยบอกทิศไม่ให้หลงทางในป่า

3. แว่นที่หายาก – ใช้ค้นหาทางลับ พืช หรือแหล่งน้ำ

4. ครีมกันแดด – ป้องกันผิวจากแสงแดดระหว่างเดินทาง

5. เต็นท์พักแรม – ใช้พักผ่อนหลบแดดฝนและสัตว์ร้าย

6. บารอมิเตอร์ – ตรวจสอบความกดอากาศเพื่อทำนายฝน

เหตุผล

เลือก ของวิเศษทางภูมิศาสตร์ ได้แก่ แผนที่โลก, เข็มทิศ, แว่นที่หายาก และบารอมิเตอร์ เพราะจำเป็นในการหาทิศทาง ค้นหาแหล่งน้ำ หรือเส้นทางปลอดภัย รวมทั้งช่วยทำนายอากาศ

ส่วน ครีมกันแดด และ เต็นท์ เป็นของจำเป็นในการเอาตัวรอดในธรรมชาติ เพื่อให้ร่างกายปลอดภัยและมีที่พักผ่อน

กลอนตอนจบ

อุปกรณ์ครบมือไม่หวั่นไหว

มีเข็มทิศไว้ไม่หลงไกล

แผนที่โลกช่วยนำไป

แว่นวิเศษใช้หาทางเดิน

กางเต็นท์นอนได้ปลอดภัย

ครีมกันแดดไว้ใช้ทุกเช้าเย็น

บารอมิเตอร์ดูฟ้าฝนเป็น

เดินทางกลับบ้านอย่างปลอดภัยเอย

1. แผนที่โลก – ใช้ดูเส้นทางและหาทางกลับ

2. กล้องส่องทางไกล – ใช้ส่องดูพื้นที่ไกล ๆ หาทางรอด

3. เข็มทิศ – บอกทิศทางไม่ให้หลง

4. ยานพาหนะใต้น้ำ – ใช้เดินทางข้ามแม่น้ำ

5. เครื่องเปลี่ยนร่าง – ใช้พรางตัวหรือผ่านที่อันตราย

6. ครีมกันแดด – ป้องกันแสงแดดระหว่างเดินทาง

> (3 ชิ้นแรกเป็นของทางภูมิศาสตร์)

---

✍️ กลอนตอนจบ:

> แผนที่โลกพาไปไม่หลงทิศ

เข็มทิศชี้นำทางให้หายหลง

กล้องมองไกลช่วยให้ไม่มัวงง

รวมพวกพ้องกลับโรงเรียนได้ปลอดภัย 🎒🌳

แผนที่โลก-ใช้ร่วมกับเข็มทิศหาทางกลับ

ไฮโกรมิเตอร์-ใช้วัดความชื่นเผื่อในเหตุการที่ต้องพักต้องหาที่พักที่ไม่ชื้นเกินไปเพราะจะทำให้ไม่ค่อยเจอสัตว์ดุร้ายอันตราย

กล้องส่องทางไกล-เอาไว้ส่องทางในระยะไกล

ขวาน-ใช้ในการป้องกันตัวและใช้ในกรณีที่ต้องตัดไม้

คอปเตอร์-ใช้บินกลับบ้าน

โนบิตะและผองเพื่อนใช้แผนที่โลกและเข็มทิศในการดูว่าต้องไปไหนและใช้คอปเตอร์ไม้ไผ่บินไปใช้กล้องส่องทางไกลดูทางในระยะไกลและในกรณีที่ต้องพักผ่อนเพราะฟ้ามืดแล้วใช้ไฮโกรมิเตอร์วัดหาพื้นที่ที่ความชื้นไม่มากในการนอนพักและใช้ขวานในการป้องกันตัวจากสัตว์ร้ายและตัดไม้สร้างที่พักแล้วเดินทางต่อในวันพรุ่งนี้และกลับบ้านปลอดภัยทุกคนทั้งโนบิตะและผองเพื่อน

1.คอปเตอร์ไม้ไผ่=บินหนีตัวอันตรายดูทิศทาง

2.ปลากระป๋องสามแม่ครัว=อาหารฉุกเฉิน

3. เข็มทิศ =เวลาหลงทิศทาง

4.แผนที่โลก =ไว้ดูทางไหนควรไป

5.ขนมดังโงะบังคับสัตว์ =ทำให้สงมีชีวิตเชื่องไม่ทำอันตราย

6.วุ้นแปลภาษา =ฟังได้ทุกภาษา

เรื่องมีอยู่ว่า

โนบิตะและผองเพื่อน ดูแผนที่โลกว่าควรไปไหน ใช้คอปเตอรไม้ไผ่บินไม่เปืองพลังงาน แต่ใช้ได้ไม่นานแบตหมดต้องเดิน แต่มีไดโนเสาร์พุ่งมา ใช้ขนมดังโงะบังคับสัตว์ จึงเชื่องและขี่ไดโนเสาร์ไปแทนเดินและโนบิตะขี่หมู และโดเรม่อนใช้วุ้นแปลภาษาถามสัตว์ ส่วนปลากระป๋องสามแม่ครัวกินช่วงหิวเพราะล่าสัตว์ไม่ได้ เข็มทิศบอทิสทางชัดเจนจึงออกมาจากป่าได้.. *แต่โดเรม่อนสะดุดล้ม ทำให้ของวิเศษออกมา คือประตูไปไหนก็ได้อีกบานหนึ่ง สรุปโดเรม่อนมีประตูสำรอง สรุปที่ทำมาทั้งหมด..

1. เข็มทิศ – จะได้รู้ว่าไจแอนท์หลงไปทิศไหน

2. แผนที่โลก – เผื่อพลัดไปประเทศอื่น จะได้ไม่เผลอทักภาษาเอเลี่ยน

3. กล้องส่องทางไกล – ไว้ส่องชิซุกะตอนเดินนำหน้าว่าไปถูกมั้ย (หื่นแต่มีประโยชน์)

4. ครีมกันแดด – เพราะแดดมันร้อนจนโนบิตะจะกลายเป็นแซลมอนย่าง

5. เรือดำน้ำ – ไว้ลุยน้ำ เผื่อเจอแม่น้ำเจ้าพระยาฉบับมินิ

6. มาม่า - ต้มในหม้อไฟธรรมชาติ (ไจแอนท์ใช้หมัดทุบหินให้เป็นหม้อ)

เหตุผล

โนบิตะกับเพื่อนๆ ล่องแก่งกันสนุก แต่บังเอิญหลงเข้าไปในป่ามรณะ ที่ไม่มี Wi-Fi ไม่มี 7-11 และไม่มีชาร์จแบต ซูเนโอะเริ่มกรี๊ดเพราะเจอยุงกัด โดราเอมอนเลยควัก “ครีมกันแดด” มาทาให้ซะเลย (กันแดดแต่ไม่กันยุงนะเว้ย) พอเริ่มหาทางออก โนบิตะหยิบ "เข็มทิศ" มาดู แต่มือสั่นเพราะหิวเลยต้องต้ม "มาม่า" กินกลางป่าแบบไฟลุกโชน (เพราะไจแอนท์ปามีดใส่ก้อนหินจนเกิดไฟ)ใช้ "กล้องส่องทางไกล" ส่องไปเรื่อย ๆ เจอแม่น้ำพวกเขาเอา "เรือดำน้ำ" ลงน้ำ แล้วหยิบ "แผนที่โลก" มากางบนหัวกันแดด (ผิดวิธีแต่ก็เท่) สุดท้าย... พวกเขาใช้เข็มทิศนำทาง + ส่องทางด้วยกล้อง จนเรือดำออกจากป่ามาเจอครูประจำชั้นพอดีครูไม่พูดอะไร นอกจากคำว่า "การบ้านส่งรึยัง"

กลอนตอนจบ

เข็มทิศพาเดิน แผนที่นำไป

กล้องส่องไกลๆ ไม่หลงแน่นอน

มาม่ากันหิว เรือดำน้ำลอยคลอน

ครีมทาหน้าร้อน... รอดตายทั้งแก๊งโว้ยยยย !!!!

เรือดำน้ำ - เพราะเอาไว้ชนจระเข้หรือสัตว์ร้ายในน้ำ

ขวาน-เอาไว้ป้องกันสัตว์ร้าย

ขนมดังโงะบังคับสัตว์-เอาไว้ขี่สัตว์หาทางออก

เข็มทิศ-เอาไว้ดูทิศ

เเผนที่โลก-เอาไว้ดูทาง

โมเดลลูกโลก-เอาไว้ดูเหมือนกัน

โนบิตะขับเรือดำน้ำชนฉันเเละได้ฉันมาเป็นพวกอีกคนช่วยหาทางออกช่วยกันเเละฉันมีขวานอยู่1เล่มได้ใช้ไปไล่สัตว์ให้มากินขนมดังโงะเพื่อที่จะขี่มันแทนเรือดำน้ำเพราะน้ำมันหมดเเต่ชิซุกะดันถูกลิงป่าดุร้ายทำร้ายฉันจึงได้ใช้ขวานช่วยชิซุกะไว้ชิซุกะปลื้มใจที่ฉันช่วยไว้จึงได้ให้เข็มทิศไว้ดูทิศตัวเอง เเต่ฉันกับโนบิตะดูไม่เป็น ลิงเห็นฉันดูไม่เป็นเลยให้เเผนที่โลกไปเเต่โดเรม่อนดันทำมันจมน้ำ ใจเเอนเลยให้โมเดลลูกโลกไปดูทางเเละใช้จระเข้นำทางออกจากป่านี้อย่างปลอดภัย เเละชิซูกะก็ได้ขอฉันเเต่งงาน

ในที่สุดและอยู่ด้วนกันอย่างมีความสุข🤰🏻

เข็มทิศ

เพราะ จะได้หลงทางในป่า

แผนที่โลก

เพราะ สามารถรู้ได้ว่าอยู่ส่วนไหนของโลกและดูทางได

แอนนิโมเตอร์

เพราะ ใช้วัดความเร็วลมและพาโรอากาศ

ไฟฉาย ส่องไฟ

เรือดำน้ำ เผื่อสำรวจใต้น้ำ

คอปเตอร์ไม้ไผ่ กลับบ้าน

โนบิตะเริ่มขอเข็มทิศจากโดเรม่อนเพื่อมาดูทิศทางและแผนที่และได้ฝากให้ซึเนโอะดูแอนนิโมเตอร์เพื่อเป็นการคาดการณ์สภาพอากาศ พอเดินสวจไปได้ซักพักฟ้าก็เริ่มมืด จึงได้พักตั้งแคมป์ข้างแม่น้ำพอพรบค่ำ โดเรมอนได้นำของกินออกมาจากกระเป๋าวิเศษและได้กางเต้นนอนกัน วันต่อมา ช่วงเช้าได้พบว่าชิซูกะโดนแมงมุมพิษกัดซึ่งไม่รู้โดนกันตั้งแต่ตอนไหน ใจแอนไแอนได้รีบบอกว่า" โดเรม่อนรีบเอายารักษาออกมาเร็ว!!!" แแต่ก็สายไปแล้วพอโดราเอม่อนนำยาออกมาชิซูกะก็เสัยชีวิตไปแลัว โดเรม่อนได้สันนิษฐานว่า"ชิซูกะน่าจะโดนแมงมุมพิกัดตั้งแต่ช่วงกลางคืนจึงทำให้ไม่รู้ระยะเวลาว่าผิดจะส่งผลถึงตอนไหนชิซูกะน่าจะทนคิดบาดแผลไม่ได้และเสียชีวิตไป แต่ล่ะคนจึงยืนมองร่างไร้วิญญาณของซิซูกะอยู่พักหนึ่งก่อนจะนำร่างไร้วิญญาณไปฝัง

ซึเนโอะได้เสนอว่าเราควรกลับดีไหมก่อนเรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้ซึเนโอะได้เสนอว่า"เราควรกลับดีไหมก่อนเรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้" แต่โนบิตะก็ได้พูดสวนกลับไปว่า"เรามาผจญภัยเพื่อตามหางูอนาคอนด้ากันทั้งทีเจอแค่นี้ก็พอแล้วหรอ" พ่อโนบิตะพูดอย่างนั้นทุกคนก็ไม่กล้าพูดแย้งโนบิตะด้วยความที่ว่าโดราเอมอนฟังแค่โนบิตะคนเดียว จึงต่างคนต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนเอง พอตกช่วงบ่ายโนบิตะได้เสนอให้ทุกคนไปเล่นน้ำกันโดยใช้เรือดำน้ำของโดเรม่อน เมื่อดำน้ำไปได้สักพักใหญ่เรือดำน้ำของโดเรม่อนและของเพื่อนได้ออกไปสู่ทะเลและดำลงไปลึกเรื่อยๆเรือดำน้ำมีขนาดใหญ่มากแต่ก็ไม่มีไฟเหมือนกันทุกคนได้เสนอให้โดเรม่อนหยิบไฟฉายออกมาให้ทุกคนเพื่อส่องไปจุดต่างๆของเรือดำน้ำเรือดำน้ำได้ดำลึกลงไปประมาณ 5,000 เมตรและไจแอนท์ได้ยินเสียงแปลกๆของเรือดำน้ำจึงได้พูดว่า"มีใครได้ยินเสียงกระทบแปลกๆของเรือดำน้ำหรือเปล่าเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังพยายามเพาะเรือดำน้ำเข้ามาหรือพยายามบีบเข้ามาเลย" โดเรม่อนจึงบอกว่า"ไม่ต้องห่วงเรือดำน้ำที่ฉันมีแข็งแรงมากไม่ต้องกลัวว่าจะมีตัวอะไรพังเข้ามาหรือจะโดนแรงดันน้ำบีบเหมือนในข่าวหรอกนะ"ไจแอนท์ก็ได้สงบลงเพราะทุกคนได้ชมโลกใต้น้ำเสร็จโนบิตะก็ได้ให้เสนอขึ้นไปพักกันอยู่ตรงริมชายหาดบริเวณขอบเกาะของป่าอเมซอน พอถึงช่วงพรบค่ำ ทุกคนก็ได้ขึ้นมาพักตรงริมชายหาดกัน พอเข้าช่วงทุกคนใกล้จะเข้านอนซึเนโอะได้เดินไปทำธุระ(เหยี่ยว)ในป่าคนเดียว ในขณะที่ซึเนโอะกำลังทำธุระอยู่จึงได้ออกก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่เหมือนจะเป็นการลากหรือเลื้อยไปเลื้อยมารอบตัวซึเนโอะ ซึเนโอะน่าสนใจและมองไปรอบๆแต่ก็ไม่เห็นอะไรทันใดนั้นได้มีอะไรบางอย่างพุ่งเข้าใส่ออกอย่างจังและทำการงับร่างของซูเนโอะสะบัดไปมาๆ พอถึงช่วงเช้าก็เหลือแค่ไจแอนท์โนบิตะและโดราเอมอนทุกคนได้สงสัยว่าซึเนโอะหายไปไหน โนบิตะเลยพูดว่า"เหมือนเมื่อคืนฉันได้ยินเสียงอะไรบางอย่างฉันคิดว่าเป็นใครก็ไม่รู้น่าจะออกไปทำธุระ(เหยื่อว) " ไจแอนท์เลยพูดว่า"น่าจะเป็นซึเนโอะเพราะเขาก็ได้ยินเหมือนกันแถมโดเรม่อนเป็นหุ่นยนต์ไม่สามารถไปทำธุระได้ทุกคนเลยตกลงกันว่าจะไปตามหาตัวของซูเนโอะโดยใช้ของวิเศษของโดเรม่อน พอตามหาได้ไปไม่นานพวกเขาก็ได้พบรอยอะไรบางอย่างเป็นรอยเลื้อยทางยาวไปตามป่าและโคลน พอเดินตามร่องรอยไปเรื่อยๆพวกเขาก็ได้พบกับอนาคอนด้าตัวใหญ่ยักษ์นอนขดอยู่ โนบิตะพอได้เห็นอนาคอนด้าที่เขาตามหาเขาจึงได้พูดว่า"ว้าวในที่สุดก็เจอ"แต่ไจแอนท์ก็ได้สงสัยว่าทำไมท้องของอนาคอนด้าถึงได้พองแปลกๆขอให้โดเรม่อนตรวจดูรอบๆทุกคนจึงกลับตกใจเพราะในนั้นมีร่างโครงกระดูกของมนุษย์อยู่ซึ่งเป็นร่างกระดูกที่ตัวสูงไม่มาก ทุกคนตกใจมากและไม่รู้จะทำอะไรไจแอนท์ที่ทนไม่ไหวกับเรื่องที่ผ่านมาทั้งชิซูกะไหนจะรอบนี้"ไจแอนท์ได้ต่อว่าโนบิตะว่าทำไมนายถึงปล่อยให้เรื่องมันเกิดขึ้นแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้วนะนายสามารถใช้คอปเตอร์ไม้ไผ่พาทุกคนบินข้ามประเทศเพื่อกลับบ้านได้แต่นายเลือกที่จะไม่ทำมันทำไมนายถึงทำอย่างนี้" ในขณะที่ไจแอนท์กำลังบ่นอยู่ ด้วยความที่ว่าไจแอนท์นั้นพูดเสียงดังจึงทำให้งูอนาคอนด้าที่นอนหลับอยู่ได้ตื่นขึ้นมา นี่ขนาดนั้นขณะที่ไจแอนท์กำลังต่อว่าโนบิตะอยู่อนาคอนด้าก็ได้พุ่งเข้ามางับหัวไจแอนท์ขาดไปในทันที โนบิตะได้ตกใจที่เจอเหตุการณ์แบบนั้นต่อหน้าต่อตาจึงให้โดเรม่อนเอาคัตเตอร์ไม้ไผ่ออกมาแล้วรีบบินออกจากป่าทันที พ่อถึงบ้านผู้ปกครองของเพื่อนๆของโนบิตะก็ได้มาหาว่าเห็นพวกลูกๆของพวกเขาไหมแต่โนบิตะก็ไม่ได้ตอบอะไรเพราะกลัวว่าจะโดน จะโดนกล่าวหาว่าผิด

โนบิตะที่เพิ่งจะรู้ตัวว่าตัวเองได้ทำอะไรลงไปและพูดอะไรลงไปจึงรับไม่ได้กับการกระทำของตนเอง วันต่อมาในคืนหนึ่งแม่ของโนบิตะได้เข้ามาในห้องของเมตตาแต่ก็พบแค่ร่างไร้วิญญาณของเขา .... โดเรม่อนได้ตกใจกับเหตุการณ์ที่โนบิตะฆ่าตัวตายมากจึงได้นั่งไทม์แมชชีนย้อนกลับไปเวลาเดิมและหวังว่าจะหยุดเหตุการณ์นั้นได้........จบ

1. เข็มทิศ

เพราะ จะได้ไม่หลงทางในป่า

2. แผนที่โลก

เพราะ สามารถรู้ได้ว่าอยู่ส่วนไหนของโลกและดูทางได

3. แอนนิโมเตอร์

เพราะ ใช้วัดความเร็วลมและพยากรณ์อากาศ

4. ไฟฉาย ส่องไฟ

5. เรือดำน้ำ เผื่อสำรวจใต้น้ำ

6. คอปเตอร์ไม้ไผ่ กลับบ้าน

โนบิตะเริ่มขอเข็มทิศจากโดเรม่อนเพื่อมาดูทิศทางและแผนที่และได้ฝากให้ซึเนโอะดูแอนนิโมเตอร์เพื่อเป็นการคาดการณ์สภาพอากาศ เดินสำรวจไปได้ซักพักฟ้าก็เริ่มมืด จึงได้พักตั้งแคมป์ข้างแม่น้ำ

พอพรบค่ำโดเรมอนได้นำของกินออกมาจากกระเป๋าวิเศษและได้กางเต้นนอนกัน วันต่อมา ช่วงเช้าได้พบว่าชิซูกะโดนแมงมุมพิษกัดซึ่งไม่รู้โดนกันตั้งแต่ตอนไหน ไจแอ้นได้รีบบอกว่า " โดเรม่อนรีบเอายารักษาออกมาเร็ว!!!" แต่ก็สายไปแล้วพอโดราเอม่อนนำยาออกมาชิซูกะก็เสีชีวิตไปแลัว โดเรม่อนได้สันนิษฐานว่า"ชิซูกะน่าจะโดนแมงมุมกัดตั้งแต่ช่วงกลางคืนจึงทำให้ไม่รู้ระยะเวลาว่าพิษจะส่งผลถึงตอนไหนชิซูกะน่าจะทนพิษบาดแผลไม่ได้และเสียชีวิตไป แต่ล่ะคนจึงยืนมองร่างไร้วิญญาณของซิซูกะอยู่พักหนึ่งก่อนจะนำร่างไร้วิญญาณไปฝัง

ซึเนโอะได้เสนอว่า "เราควรกลับดีไหมก่อนเรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้" แต่โนบิตะก็ได้พูดสวนกลับไปว่า "เรามาผจญภัยเพื่อตามหางูอนาคอนด้ากันทั้งที เจอแค่นี้ก็พอแล้วหรอ" พอโนบิตะพูดอย่างนั้นทุกคนก็เงียบ...ไม่กล้าพูดแย้งโนบิตะด้วยความที่ว่าโดราเอมอนฟังแค่โนบิตะคนเดียว จึงต่างคนต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนเอง

พ่อถึงช่วงเที่ยงโนบิตะได้เสนอให้คนไปเล่นน้ำที่แม่น้ำและยังได้เสนอให้ใช้เรือดำน้ำของโดเรม่อนในการขับออกไปนอกเกาะหรือก็คือออกไปทะเล พวกเขาได้นั่งเรือดำน้ำลงไปลึกมากกว่า 5,000 เมตรเรือดำน้ำของโดราเอม่อนนั้นใหญ่มาก โนบิตะจึงเสนอให้โดเรม่อนให้ไฟฉายทุกคนไปเพื่อเอาไปใช่ภายในเรือดำน้ำ พอถึงความลึกระดับหนึ่งไจแอนท์ก็เริ่มได้ยินเสียงแปลกๆของเรือดำน้ำ เป็นเสียงแรงดันน้ำที่กำลังพยายามบีบอัดเรือของโดเรม่อนและดูเหมือนจะมีเสียงอะไรบางอย่างพยายามจะกระแทกเรือดำน้ำอยู่ด้วยไจแอ้นจึงได้ถามว่า"นี่ทุกคนได้ยินเสียงอะไรแปลกๆหรือเปล่า"โดเรม่อนเลยตอบไปว่า"ไม่ต้องห่วงเรือดำน้ำของฉันแข็งแรงมากต่อให้ดำไปความลึกมากกว่า 10,000 ก็ไม่ได้รับความเสียหายนายไม่ต้องกลัวว่าจะเกิดเหมือนในข่าวหรอก ไจแอ้นก็เริ่มสงบลง และทุกคนก็ได้กลับขึ้นสู่ฝั่ง ถึงช่วงพรบค่ำโนบิตะให้โดเรม่อนตั้งแคมป์ให้ทุกคนเหมือนเดิม พอทุกคนกินข้าวและทำอะไรเสร็จทุกคนก็ได้เข้านอนกัน.....ช่วงกลางดึกซึเนโอะได้ออกมาปัสสาวะข้างนอกโดยเดินเข้าไปในป่าภายในเกาะในขนาดที่ซึเนโอะกำลังทำธุระอยู่นั้นเขาเริ่มได้ยินเสียงอะไรบางอย่างคล้ายๆกับการถูไปถูมาระหว่างวัตถุหนึ่งกับพื้นหญ้า ครึกๆ คริกๆ พอรู้อย่างนั้นซึเนโอะจึงรีบออกมาทันทีแต่ก็สายเกินไปสิ่งที่เขาสงสัยได้พุ่งออกมาและกัดร่างของซึเนโอะสะบัดไปมา และเสียชีวิตทันที พอถึงช่วงเช้าทุกคนตื่นขึ้นและก็สงสัยว่าทำไมซึเนโอะออกยังไม่ออกมาจากเต็นท์ เมื่อทุกคนไปดูก็ผมว่าซึเนโอะไม่อยู่เต็นท์ทุกคนจึงได้มารวมกันโนบิตะได้พูดว่า"ฉันได้ยินเสียงเหมือนใครออกมาจากเต็นท์และได้ยินเสียงเหมือนเดินเข้าไปในป่า" ไจแอนท์รู้ได้เลยทันทีว่าคืนนั้นออกได้ไปทำธุระในป่า ทุกคนเลยตกลงกันว่าจะไปตามหาซึเนโอะในป่าและให้โดเรม่อนใช้เครื่องมือเพื่อตามหาหลังจากที่หาอยู่สักพักก็ได้พบรอยอะไรบางอย่างเป็นรอยขนาดใหญ่คล้ายรอยเลื้อยพอเดินตามรอยไปก็ได้พบงูขนาดใหญ่นอนขดอยู่กลางป่า โนบิตะที่มุ่งจะมาตามหาอนาคอนด้าจึงได้พูดว่า" ในที่สดก็ได้เจอซักที "พอไจแอนท์เดินเข้าไปดูใกล้ๆจึงได้สังเกตเห็นว่าอนาคอนด้าตัวนั้นท้องพองแปลกๆ และถัดจากอนาคอนด้าก็มีเศษเสื้อผ้าของซูเนโอะอยู่ โดเรม่อนจึงใช้ของวิเศษของเขาในการสแกนร่างกายและได้พบว่าพบโครงกระดูกของมนุษย์ที่ไม่ใหญ่มากอยู่ในท้องของงู เพราะทุกคนรู้อย่างนั้นไจแอนท์ที่ทนไม่ไหวกับเรื่องที่ผ่านมาไหนจะเรื่องนี้ก็ได้เริ่มต่อว่าโนบิตะ" ทำไมนายปล่อยให้มันเกิดเรื่องแบบนี้นายควรจะพาพวกเรากลับไปได้แล้วทั้งที่นายสามารถใช้คัตเตอร์ไม้ไผ่พาพวกเราออกไปได้แต่นายกลับไม่ทำ "ในขณะที่ไจแอนท์กำลังบ่นเสียงดังให้โนบิตะขณะนั้นอนาคอนด้าได้ตื่นขึ้น ทันทีมันเห็นไจแอนท์กำลังส่งเสียงอยู่ มันได้พุ่งเข้ามากัดหัวไจแอ้นหลุดภายในทันที โนบิตะที่ตกใจกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้ามากจึงได้ให้โดราเอมอนใช้คอปเตอร์ไม้ไผ่พาหนีไป พอถึงบ้าน ครอบครัวของเพื่อนๆโนบิตะได้มาถามโนบิตะเรื่องเห็นลูกๆของพวกเขาไหม ด้วยความที่ว่าโนบิตะกลัวโดนกล่าวหาว่าผิดเลยเลือกที่จะไม่ตอบครอบครัวของเพื่อนเขา พอตกเย็นโนบิตะได้มานั่งครุ่นคิดเรื่องที่เขาได้ทำลงไป ... เมื่อถึงช่วงเช้าแม่ของโนบิตะก็ได้ขึ้นมาหาแต่สิ่งที่พบนั้นเหลือแค่ร่างไร้วิญญาณของลูกชายตัวเองที่แขวนอยู่กลางห้อง โดราเอม่อนเสียใจมากจึงได้ใช้ Time machine ของเขาเพื่อย้อนไปในเหตุการณ์ครั้งนั้นอีกครั้งและหวังว่าจะสามารถหยุดเหตุการณ์นั้นได้ทัน.....จบ

2.เข็มทิศ - ใช้ดูทิศทาง

3.ศรลม - ใช้ดูทิศทางลม

1.วุ้นแปลภาษา - ใช้คุยกับคนป่า

2.เวย์โปรตีน - เผื่อเอามาออกกำลังกายสร้างกล้ามเนื้อ

3.ไฟฉาย - เอามาใช้ตอนกลางคืน

ตอนจบ

โนบิตะกับโดราเอมอนสามารถออกจากป่าได้ด้วยอุปกรณ์ที่พกไปแล้วก็สามารถเอาชีวิตรอดจากป่าได้อย่างปลอดภัย

ฮูฟฟี – ห่วงยางแฟชั่นที่แปลงร่างเป็นหมวกกันงูได้

กล้องส่องทางไกล – ใช้ดูสัตว์ป่า แต่ดันมีโฆษณา TikTok แทรกทุก 5 วินาที

เทียนไข – ใช้จุดไฟ แต่กลายเป็นเทียนหอมไล่ยุงจนงูงง

ชิปปิ้ง GUCCI – เครื่องเรียกโดรนส่งของ แต่อยู่ดี ๆ ได้เสื้อกันหนาวแทนเครื่องมือ

โอโดมิเตอร์ – บอกระยะทางว่าเดินไปเท่าไหร่…สุดท้ายบอกว่า “คุณยังไม่ได้เริ่มเดินเลย”

เช้าวันนั้นโนบิตะตื่นสาย แม่ด่า เสียงดังทะลุกาแล็กซี เลยชวนโดราเอมอนหนีไปแคมป์ป่า “แม่งู 3 หัวครึ่ง” ที่ขึ้นชื่อว่า "ใครไม่มีอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ ติดอยู่ในป่าแบบบ้องแบ๊วตลอดกาล"พอเข้าไปในป่า พวกเขาเจอกับงู 3 หัวชื่อ "พี่หรั่ง" ที่ขู่ว่า

“มีอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ไหมมม ถ้าไม่มีจะให้ทำรายงานส่งแม่งูเดี๋ยวนี้!!”

โดราเอมอนตกใจมาก กดใช้ “แผนที่โลก” แต่แผนที่ดันบอกว่า

“ตอนนี้คุณอยู่ในความมืดมนของชีวิต”

โนบิตะพยายามใช้กล้องส่องงู แต่เจอไลฟ์สดขายปลาร้าสับแบบ 4K แทน!!

สุดท้ายทุกคนต้องหนีตายด้วยการนั่งเรือกล้วยโซล่าร์เซลล์...ที่ไม่มีแดด…

จึงต้องพายด้วยฝในที่สุดพวกเขากลับบ้านได้อย่างปาฏิหาริย์ โนบิตะดีใจสุด ๆ รีบวิ่งไปกินข้าวเย็

น นอนเล่นมือถือ ดู TikTok เต้นกับชิซุกะ...

แล้วจู่ ๆ ก็...

“เฮ้ย!! รายงาน!!!”

เสียงคุณครูดังขึ้นในความฝัน...

โนบิตะลืมส่งรายงาน... และโดนเกรด 0 อย่างสง่างามาหม้อแทน

1. สหรัตน์ ชากำนัน เลขที่9

2. นันทิชา อดทน เลขที่16

1.สหรัตน์ ชากำนัน เลขที่9

2.นันทิชา อดทน เลขที่16

1.พงษ์พันธ์ หอมสมบัติ เลขที่6 ม.5/9

2 อนุรักษ์ สุริยันต์ เลขที่10 ม.5/9

3.สุภาพร คำชาย เลขที่19 ม.5/9

4.พิมประภาภรณ์ วิลัยวรรณ์ เลขที่17 ม.5/9

ฮูฟฟี – ห่วงยางแฟชั่นที่แปลงร่างเป็นหมวกกันงูได้

กล้องส่องทางไกล – ใช้ดูสัตว์ป่า แต่ดันมีโฆษณา TikTok แทรกทุก 5 วินาที

เทียนไข – ใช้จุดไฟ แต่กลายเป็นเทียนหอมไล่ยุงจนงูงง

ชิปปิ้ง GUCCI – เครื่องเรียกโดรนส่งของ แต่อยู่ดี ๆ ได้เสื้อกันหนาวแทนเครื่องมือ

โอโดมิเตอร์ – บอกระยะทางว่าเดินไปเท่าไหร่…สุดท้ายบอกว่า “คุณยังไม่ได้เริ่มเดินเลย”

เช้าวันนั้นโนบิตะตื่นสาย แม่ด่า เสียงดังทะลุกาแล็กซี เลยชวนโดราเอมอนหนีไปแคมป์ป่า “แม่งู 3 หัวครึ่ง” ที่ขึ้นชื่อว่า "ใครไม่มีอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ ติดอยู่ในป่าแบบบ้องแบ๊วตลอดกาล"พอเข้าไปในป่า พวกเขาเจอกับงู 3 หัวชื่อ "พี่หรั่ง" ที่ขู่ว่า

“มีอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ไหมมม ถ้าไม่มีจะให้ทำรายงานส่งแม่งูเดี๋ยวนี้!!”

โดราเอมอนตกใจมาก กดใช้ “แผนที่โลก” แต่แผนที่ดันบอกว่า

“ตอนนี้คุณอยู่ในความมืดมนของชีวิต”

โนบิตะพยายามใช้กล้องส่องงู แต่เจอไลฟ์สดขายปลาร้าสับแบบ 4K แทน!!

สุดท้ายทุกคนต้องหนีตายด้วยการนั่งเรือกล้วยโซล่าร์เซลล์...ที่ไม่มีแดด…

จึงต้องพายด้วยฝาหม้อแทนในที่สุดพวกเขากลับบ้านได้อย่างปาฏิหาริย์ โนบิตะดีใจสุด ๆ รีบวิ่งไปกินข้าวเย็น นอนเล่นมือถือ ดู TikTok เต้นกับชิซุกะ...

แล้วจู่ ๆ ก็...

“เฮ้ย!! รายงาน!!!”

เสียงคุณครูดังขึ้นในความฝัน...

โนบิตะลืมส่งรายงาน... และโดนเกรด 0 อย่างสง่างาม

นส.จุฑาลักษณ์ สีเขียว เลขที่11

นส.จุฑาลักษณ์ สีเขียว เลขที่11

ฮูฟฟี – ห่วงยางแฟชั่นที่แปลงร่างเป็นหมวกกันงูได้

กล้องส่องทางไกล – ใช้ดูสัตว์ป่า แต่ดันมีโฆษณา TikTok แทรกทุก 5 วินาที

เทียนไข – ใช้จุดไฟ แต่กลายเป็นเทียนหอมไล่ยุงจนงูงง

ชิปปิ้ง GUCCI – เครื่องเรียกโดรนส่งของ แต่อยู่ดี ๆ ได้เสื้อกันหนาวแทนเครื่องมือ

โอโดมิเตอร์ – บอกระยะทางว่าเดินไปเท่าไหร่…สุดท้ายบอกว่า “คุณยังไม่ได้เริ่เช้าวันนั้นโนบิตะตื่นสาย แม่ด่า เสียงดังทะลุกาแล็กซี เลยชวนโดราเอมอนหนีไปแคมป์ป่า “แม่งู 3 หัวครึ่ง” ที่ขึ้นชื่อว่า "ใครไม่มีอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ ติดอยู่ในป่าแบบบ้องแบ๊วตลอดกาล"พอเข้าไปในป่า พวกเขาเจอกับงู 3 หัวชื่อ "พี่หรั่ง" ที่ขู่ว่า

“มีอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ไหมมม ถ้าไม่มีจะให้ทำรายงานส่งแม่งูเดี๋ยวนี้!!”

โดราเอมอนตกใจมาก กดใช้ “แผนที่โลก” แต่แผนที่ดันบอกว่า

“ตอนนี้คุณอยู่ในความมืดมนของชีวิต”

โนบิตะพยายามใช้กล้องส่องงู แต่เจอไลฟ์สดขายปลาร้าสับแบบ 4K แทน!!

สุดท้ายทุกคนต้องหนีตายด้วยการนั่งเรือกล้วยโซล่าร์เซลล์...ที่ไม่มีแดด…

จึงต้องพายด้วยฝาหม้อแทนในที่สุดพวกเขากลับบ้านได้อย่างปาฏิหาริย์ โนบิตะดีใจสุด ๆ รีบวิ่งไปกินข้าวเย็น นอนเล่นมือถือ ดู TikTok เต้นกับชิซุกะ...

แล้วจู่ ๆ ก็...

“เฮ้ย!! รายงาน!!!”

เสียงคุณครูดังขึ้นในความฝัน...

โนบิตะลืมส่งรายงาน... และโดนเกรด 0 อย่างสง่างามมเดินเลย”

แผนที่โลก ใช้คู่กับเข็มทิศในการหาทางกลับ

กล้องส่องทางไกล ใช้ดูเส้นทางข้างหน้า จุดสูง หรือหมู่บ้าน

มีดพก ใช้ตัดไม้ ทำอาหาร และป้องกันตัว

ไฟฉาย ใช้ตอนกลางคืนเพื่อส่องทางและไล่สัตว์

มาม่า เอาไว้กินตอนหิว

วันหนึ่งโนบิตะและเพื่อนๆ ล่องเรือเล่นในแม่น้ำ แต่กระแสน้ำพัดแรงทำให้หลงเข้าไปในป่าลึก ทุกคนตกใจมาก แต่ก็พยายามตั้งสติและช่วยกันหาทางออก

เดคิสุงิหยิบ เข็มทิศ และ แผนที่โลก ออกมาเพื่อดูทิศทาง ไจแอนท์ใช้ กล้องส่องทางไกล ส่องหาลำธารเพื่อใช้เป็นเส้นทางกลับ ส่วนชิซุกะใช้ มีดพก ตัดกิ่งไม้เปิดทาง ระหว่างทางเมื่อเริ่มมืด โดเรมอนก็หยิบ ไฟฉาย มาช่วยส่องสว่าง

พอเดินไปนานๆ ทุกคนเริ่มเหนื่อยและหิวมาก โชคดีที่โนบิตะพก มาม่า มาด้วย พวกเขาจึงก่อไฟต้มน้ำแล้วแบ่งกันกิน ทำให้มีกำลังใจเดินต่อไป

กมลวัฒน์ ทุ่มแก้ว เลขที่ 1

ธันวา คำตัน เลขที่ 4

นันทวัฒน์กรมนวน เลขที่ 5

สุวิชาดา นิยมสวน เลขที่ 20

ณัฐรัตน์ โครตภูดวียง เลขที่ 14

1. เข็มทิศ → ใช้บอกทิศทาง ป้องกันการหลงป่า

2. มีดทำครัว → ใช้หั่นอาหาร ตัดเชือก กิ่งไม้ หรือทำอุปกรณ์ต่าง ๆ

3. ไฟฉาย → ใช้ส่องสว่างตอนกลางคืน และช่วยส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ

4. แผนที่โลก (เครื่องมือวิทยาศาสตร์) → ช่วยดูตำแหน่งพื้นที่ และใช้วางแผนเส้นทาง

5. กล้องส่องทางไกล (เครื่องมือวิทยาศาสตร์) → ใช้สอดส่องพื้นที่หรือตรวจดูสัตว์ป่าอันตราย

6. เทอร์โมมิเตอร์ (เครื่องมือวิทยาศาสตร์) → ใช้วัดอุณหภูมิสิ่งแวดล้อม รู้สภาพอากาศร้อน/หนาว

---

เหตุผลที่เลือก:

เข็มทิศ, แผนที่โลก และกล้องส่องทางไกล ทำให้ไม่หลงป่า มองหาทางออกและหาที่ปลอดภัยได้

มีดทำครัวจำเป็นสำหรับทำอาหารและการป้องกันตัว

ไฟฉายช่วยให้การเดินทางกลางคืนปลอดภัยมากขึ้น

เทอร์โมมิเตอร์ช่วยคาดเดาสภาพอากาศ ป้องกันการเจ็บป่วยจากอากาศหนาวหรือร้อนเกินไป

ถ้าโนบิตะกับเพื่อน ๆ ใช้อุปกรณ์เหล่านี้ ก็จะสามารถเอาชีวิตรอด หาทางออกจากป่า และรอดพ้นจากอันตรายได้ง่ายขึ้น

เรื่องราวการเอาชีวิตรอด

โนบิตะและผองเพื่อนเริ่มต้นด้วยการใช้เข็มทิศและแผนที่โลกหาทิศทางออกจากเกาะ พวกเขาแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน ชิซุกะดูแลอาหารและน้ำโดยใช้มีดทำครัวจัดการกับผลไม้และพืชที่กินได้ ส่วนเดกิสุงิใช้กล้องส่องทางไกลตรวจสอบเส้นทางข้างหน้า และไจแอนท์ช่วยก่อไฟและดูแลความปลอดภัย ตอนกลางคืนพวกเขาใช้ไฟฉายส่องทางและก่อกองไฟส่งสัญญาณ เมื่อสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง เทอร์โมมิเตอร์ช่วยเตือนให้พวกเขาปรับการพักผ่อนและเตรียมเสื้อผ้าให้เหมาะสม

ในที่สุด หลังจากเดินตามทิศทางที่วางแผนไว้ พวกเขาก็เจอทางออกไปยังชายฝั่ง และสามารถส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือจากเรือที่แล่นผ่านมาได้ ทุกคนจึงสามารถกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย

ตอบ ค่าเสียโอกาสคือ การไม่ได้กินกะเพรา

เพราะเงินที่มีไม่พอจะซื้อทั้งสองอย่าง ต้องเสียโอกาสในการกินข้าวกะเพรา

คำถามที่ 2

ตอบ แม้ว่าหมูตุ่นจะได้รับอาหาร โดยไม่เสียเงิน

แต่หมูตุ่น ไม่ได้รับของฟรีจริง ๆ

เพราะหมูตุ่นต้องเสีย เวลาต่อแถว และอาจเสียโอกาสไปทำกิจกรรมอย่างอื่น เช่น กลับบ้านหรือทำอย่างอื่น

2.ตอบ สาเหตุคือ ปัญหาสภาพคล่องทางการเงินในครอบครัว การขาดทักษะทางด้านการเงินความรู้ หนีสิน

3.ตอบ สามารถแก้ไขได้ โดยการ หาความรู้ความเข้าใจทางด้านการเงิน ไม่ว่าจะเป็น การจัดการภาษี

อัพทักษะที่สามารถสร้างเงินได้ และความรู้อื่นๆ

1.จั่วการ์ด 1 ใบ

2.ทำตามคำสั่งของการ์ดใบนั้นและการ์ดใบก่อนหน้าด้วย

3.ทำไม่ได้ก็ต้องโดนคัดออก

1) ให้นักเรียนเลือกการ์ดมา | การ์ด แล้วหงาย ด้านที่เป็น ค.ศ.ขึ้นแล้ววางไว้ตรงกลางโต๊ะ

2) จากนั้นนักเรียนหยิบการ์ดที่เหลือคนละ เ แผ่น โดยห้ามมองด้านที่มีเฉลย ค.ศ.

3) แล้ววางการ์ดของตนเองตามลำดับ

โดยต้องวางตามที่นักเรียนคิดว่า เหตุการณ์ใน การ์ดที่ตนเองได้รับอยู่ก่อนหรือหลังการ์ด ที่วางไว้

4) เมื่อวางแล้วก็พลิกด้าน ค.ศ. หากถูกต้อง ได้ เ คะแนน ทันที หากวางผิดก็จะกลายเป็นฝ่ายที่แพ้

วิธีการเล่นเกม

ผู้เล่นแต่ละคนจะต้องมีไพ่ 3 ใบในมือเมื่อเริ่มต้นแต่ละเทิร์น และสามารถทำาได้ เพียงหนึ่งการกระทำต่อเทิร์นเท่านั้น

เมื่อจบตาของตน ผู้เล่นที่กำลังเล่นอยู่จะทิ้งไฟหนึ่งใบเพื่อกลับมา มีไฟในมือ 3 ไบ

ผู้เล่นที่กำลังเล่นอยู่จะวางไฟประเภทต่างๆ บนโต๊ะ: วางไพ่ข้างหน้าตัวเองเพื่อสร้างกองกำลังของตน หรือวางไฟบนไฟของฝ่ายตรงข้ามเพื่อจะลอการเล่นของพวกเขา

ไฟบางใบอาจทำให้คุณต้องทิ้งหรือแลกเปลี่ยนอวัยวะหรือวัคซีน หรือแม้กระทั่งทิ้งไพ่ทั้งหมดในมือ วางแผนกลยุทธ์ของคุณเพื่อเป็นคนแรกที่สร้างร่างกายขึ้นมาใหม่ได้อย่างสมบูรณ์ ในขณะเดียวกันก็ต้องระวัง การกระทำของคู่ต่อสู้ด้วย เพราะคุณจะต้องชะลอการกระทำของพวกเขาลง

ขั้นตอนของเกม

VIRUS! เป็นเกมแบบไดนามิก: คุณต้องเลือกระหว่างการเล่นการ์ด หรือทิ้งการ์ดจำนวนหนึ่ง จากนั้นจั่วการ์ดเพิ่มจนครบจํานวน ที่ต้องการ (3 ใบ) และตาของคุณก็จะจบลง คุณต้องทำการกระทำอย่าง น้อยหนึ่งอย่างในตาของคุณ คุณไม่สามารถผ่านตาได้

ขั้นตอนที่ 1 - เลือกการกระทำกอบลงใดอย่างหนึ่งตอไปนี้: เล่นการ์ด หรือ ทั้งการ์ด

เล่นไฟเพียง 1 ใบจากมือของคุชน ในแต่ละครั้ง

เฟล 2-PIDCHER

ทิ้งไฟในเมียของ คุณได้มากเท่า ที่คุณ ต้องการ

ขั้นตอนที่ 3 - ส่งต่อมือ

คุณ จั่วไพ่เพิ่มจนครบ 3 ใบในมือของ

ผู้เล่นทางด้านขวามือของคุณจะกลายเป็นผู้เส ที่กำลังเสนอยู่

ประเภทตัวอักษร

สะสมอวัยวะที่สมบูรณ์แข็งแรง 4 ชิ้นที่ มิติต่างกันเพื่อชมเกม คุณไม่สามารถมียวัยวะชนิด เดียวกันสองชั้นในร่างกายได้ในเวลาเดียวกัน

หมายเหตุ: ร่างกายของคุณสามารถมีอวัยวะได้ฟ้าชนิด หากอวัยวะ หนึ่งในนั้นมีหลายสี และคุณจะชนะเกมใต้หากอวัยวะสีชนิดนั้นมีสุขภาพดี

*

**ใช้การ์ดไวรัสทำลายอวัยวะและยาของคู่ต่อสู้ ไวรัสจะ ส่งผลกระทบต่ออวัยวะและยาที่มีสีเดียวกันเท่านั้น

คิดเชื่อวางการ์ดไวรัสลงบเอวัมาะว่างที่มีสีเดียวกันเพื่อ**ทำให้ดีตเชื้อ อวัยวะที่ติดเชื้อจะไม่ถือว่าแข็งแรงและ ไม่สามารถช่วยให้ร่างกายของคุณสมบูรณ์ได้

ทำลายอวัยวะที่ติดเชื้อ แล้ววางไวรัสตัวที่สองทับลงไป อวัยวะที่ติดเชื้ออยู่แล้ว: อวัยวะนั้นจะถูกทำลาย และ ไฟทั้งสามใบจะถูกทิ้งลงกองทิ้ง

หาได้เป็นกลน

* ทำลายวัคซีน ใช้ไวรัสกำจัดยาที่มีสีpara eliminar una medicina ส่งไวรัสและยาไปยังกอง

*

ยา การ์ดยาใช้เพื่อปกป้องอวัยวะของคุณจากไวรัส การ์ดยาสามารถ ทำลายการ์ดไวรัสหรือปกป้องอวัยวะจากการติดเชื้อได้ ควรใช้การ์ด ยาเฉพาะกับการ์ด (ไวรัสหรืออวัยวะ) ที่มีสีเดียวกันเท่านั้น

ทำลายไวรัส ใช้การ์ดยาเพื่อทิ้งไวรัสที่มีสี เดียวกันซึ่งอยู่บนอวัยวะ ส่งการ์ดทั้งสองใบไปยัง กองทิ้ง

ปกป้องอวัยวะหนึ่งไว้ วางยาลงบนอวัยวะอีกข้าง ที่มีสีเดียวกัน ทีนี้ เพื่อให้เกิดการติดเชื้อ

ต้องเอาด้วยานั้นออกก่อน

สร้างภูมิคุ้มกัน

วางยาตัวที่สองลงบนอวัยวะ อวัยวะนั้นจะได้ รับการปกป้องจากไวรัสอย่างถาวร และจะไม่ถูกทำลายหรือได้รับผลกระทบจากการ์ตรักษา หมุนยาทั้งสองตัวไปวาง บนอวัยวะเพื่อแสดงว่าอวัยวะนั้นมีภูมิคุ้มกันแล้ว

การบำบัด

การ์ดรักษาอาจเป็นตัวเปลี่ยนเกมที่ช่วยให้คุณซนะ ใช้การ์ดเหล่า นี้ให้เป็นประโยชน์หรือเพื่อหยุดคู่ต่อสู้ไม่ให้สร้างร่างกาย เสร็จก่อนที่คุณจะสร้างของคุณเสร็จ การ์ดเหล่านี้จะถูกวางลงในกองทิ้ง

และมีผลทันที

การปลูกถ่าย

สลับการ์ดอวัยวะระหว่างผู้เล่นสองคน ไม่สำคัญว่าอวัยวะเหล่านั้นจะมีสีต่าง กัน หรือจะเป็นอวัยวะที่แข็งแรง ติดเชื้อ หรือได้รับการฉีดวัคซีนแล้ว เพียงแค่สลับอวัยวะที่เลือกไว้กับอวัยวะอื่น เว้นแต่ว่าผู้เล่นคนใดคน หนึ่งจะมีอวัยวะสองชิ้นที่มีสีเดียวกัน หรืออวัยวะนั้น ได้รับการสร้าง

ภูมิคุ้มกันแล้ว

ขโมยอวัยวะ

ขโมยอวัยวะจากร่างกายของผู้เล่นคนอื่นแล้วนำไปใส่ในร่างกายของคุณเอง คุณสามารถขโมย อวัยวะที่แข็งแรง ได้รับวัคซีน หรือติดเชื้อได้ แต่ห้ามขโมยอวัยวะที่ได้รับการ สร้างภูมิคุ้มกัน โปรดจำไว้ว่าคุณไม่สามารถมีอวัยวะสองขึ้นที่มีสีเดียวกันได้

การติดเชื้อ

ถ่ายโอนไวรัสให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จากอวัยวะที่ติดเชื้อของคุณไปยังอวัยวะ ของผู้เล่นคนอื่น คุณไม่สามารถใช้การ์ดติดเชื้อกับอวัยวะที่ได้รับการฉีดวัคซีนหรือติดเชื้อแล้วได้ คุณสามารถแพร่เชื้อได้เฉพาะอวัยวะที่ปลอดเชื้อเท่านั้น

ถุงมือยางลาเท็กซ์

ผู้เล่นทุกคน ยกเว้นผู้เล่นที่เล่นการ์ดถุงมือยาง จะต้องทิ้งการ์ดในมือทั้งหมด เนื่องจากพวกเขาไม่มีการ์ดเหลืออยู่เมื่อเริ่มต้นเทิร์นถัดไป ผู้เล่น เหล่านั้นจึงต้องใช้เทิร์นของตนเสมือนว่าได้เลือกการกระทำ "ทิ้ง การ์ด” ในเทิร์นนั้น โดยการจั่วการ์ดใหม่ ทำให้ข้ามเทิร์นไปหนึ่งตา

ข้อผิดพลาดทางการแพทย์

แลกเปลี่ยนร่างกายทั้งหมดของคุณกับผู้เล่นคนอื่น รวมถึงอวัยวะ เป็นตัวกำหนดผล

เป้าหมายของเกม

ทายให้ถูกว่า การ์ดภาพใบไหน ที่ตรงกับคำใบ้ของคนตั้งคำ

แต่ห้ามให้ทุกคนทายถูกหมด หรือผิดหมด ต้องมีคนถูกบ้างผิดบ้าง

วิธีเล่น

1) แจกการ์ด

แจกการ์ดให้ผู้เล่นคนละ 4 ใบ

เลือก 1 คนเป็น คนตั้งคำ (ผู้บรรยาย)

2) คนตั้งคำ

เลือกการ์ด 1 ใบจากมือของตัวเอง

พูด คำใบ้สั้น ๆ (คำเดียว / ประโยคสั้น / เสียง / ความรู้สึกก็ได้)

วางการ์ดคว่ำลง

3) ผู้เล่นคนอื่น

แต่ละคนเลือกการ์ดจากมือ 1 ใบ ที่คิดว่าเข้ากับคำใบ้

วางคว่ำลงรวมกับการ์ดของคนตั้งคำ

4) เปิดการ์ด & ทาย

สับการ์ดทั้งหมด แล้วเปิดหงาย

ผู้เล่น (ยกเว้นคนตั้งคำ) โหวต ว่าการ์ดไหนคือของคนตั้งคำ

(ห้ามโหวตการ์ดตัวเอง)

การนับคะแนน

กรณีที่ 1

มีคนทายถูกบ้าง แต่ไม่ใช่ทุกคน

คนตั้งคำ ได้ 3 คะแนน

คนที่ทายถูก ได้ 3 คะแนน

คนที่การ์ดตัวเองมีคนโหวต ได้ 1 คะแนน/1 โหวต

กรณีที่ 2

ทุกคนทายถูก หรือไม่มีใครทายถูกเลย

คนตั้งคำ ได้ 0 คะแนน

ผู้เล่นคนอื่น ได้ 2 คะแนน

คนที่การ์ดตัวเองมีคนโหวต ยังได้ 1 คะแนน/1 โหวต

1.จั่วการ์ด 1 ใบ

2.ทำตามคำสั่งของการ์ดใบนั้นและการ์ดใบก่อนหน้าด้วย

3.ทำไม่ได้ก็ต้องโดนคัดออก

วิธีการเล่นเกม

ผู้เล่นแต่ละคนจะต้องมีไพ่ 3 ใบในมือเมื่อเริ่มต้นแต่ละเทิร์น และสามารถทำาได้ เพียงหนึ่งการกระทำต่อเทิร์นเท่านั้น

เมื่อจบตาของตน ผู้เล่นที่กำลังเล่นอยู่จะทิ้งไฟหนึ่งใบเพื่อกลับมา มีไฟในมือ 3 ไบ

ผู้เล่นที่กำลังเล่นอยู่จะวางไฟประเภทต่างๆ บนโต๊ะ: วางไพ่ข้างหน้าตัวเองเพื่อสร้างกองกำลังของตน หรือวางไฟบนไฟของฝ่ายตรงข้ามเพื่อจะลอการเล่นของพวกเขา

ไฟบางใบอาจทำให้คุณต้องทิ้งหรือแลกเปลี่ยนอวัยวะหรือวัคซีน หรือแม้กระทั่งทิ้งไพ่ทั้งหมดในมือ วางแผนกลยุทธ์ของคุณเพื่อเป็นคนแรกที่สร้างร่างกายขึ้นมาใหม่ได้อย่างสมบูรณ์ ในขณะเดียวกันก็ต้องระวัง การกระทำของคู่ต่อสู้ด้วย เพราะคุณจะต้องชะลอการกระทำของพวกเขาลง

ขั้นตอนของเกม

VIRUS! เป็นเกมแบบไดนามิก: คุณต้องเลือกระหว่างการเล่นการ์ด หรือทิ้งการ์ดจำนวนหนึ่ง จากนั้นจั่วการ์ดเพิ่มจนครบจํานวน ที่ต้องการ (3 ใบ) และตาของคุณก็จะจบลง คุณต้องทำการกระทำอย่าง น้อยหนึ่งอย่างในตาของคุณ คุณไม่สามารถผ่านตาได้

ขั้นตอนที่ 1 - เลือกการกระทำกอบลงใดอย่างหนึ่งตอไปนี้: เล่นการ์ด หรือ ทั้งการ์ด

เล่นไฟเพียง 1 ใบจากมือของคุชน ในแต่ละครั้ง

เฟล 2-PIDCHER

ทิ้งไฟในเมียของ คุณได้มากเท่า ที่คุณ ต้องการ

ขั้นตอนที่ 3 - ส่งต่อมือ

คุณ จั่วไพ่เพิ่มจนครบ 3 ใบในมือของ

ผู้เล่นทางด้านขวามือของคุณจะกลายเป็นผู้เส ที่กำลังเสนอยู่

ประเภทตัวอักษร

สะสมอวัยวะที่สมบูรณ์แข็งแรง 4 ชิ้นที่ มิติต่างกันเพื่อชมเกม คุณไม่สามารถมียวัยวะชนิด เดียวกันสองชั้นในร่างกายได้ในเวลาเดียวกัน

หมายเหตุ: ร่างกายของคุณสามารถมีอวัยวะได้ฟ้าชนิด หากอวัยวะ หนึ่งในนั้นมีหลายสี และคุณจะชนะเกมใต้หากอวัยวะสีชนิดนั้นมีสุขภาพดี

*

**ใช้การ์ดไวรัสทำลายอวัยวะและยาของคู่ต่อสู้ ไวรัสจะ ส่งผลกระทบต่ออวัยวะและยาที่มีสีเดียวกันเท่านั้น

คิดเชื่อวางการ์ดไวรัสลงบเอวัมาะว่างที่มีสีเดียวกันเพื่อ**ทำให้ดีตเชื้อ อวัยวะที่ติดเชื้อจะไม่ถือว่าแข็งแรงและ ไม่สามารถช่วยให้ร่างกายของคุณสมบูรณ์ได้

ทำลายอวัยวะที่ติดเชื้อ แล้ววางไวรัสตัวที่สองทับลงไป อวัยวะที่ติดเชื้ออยู่แล้ว: อวัยวะนั้นจะถูกทำลาย และ ไฟทั้งสามใบจะถูกทิ้งลงกองทิ้ง

หาได้เป็นกลน

* ทำลายวัคซีน ใช้ไวรัสกำจัดยาที่มีสีpara eliminar una medicina ส่งไวรัสและยาไปยังกอง

*

ยา การ์ดยาใช้เพื่อปกป้องอวัยวะของคุณจากไวรัส การ์ดยาสามารถ ทำลายการ์ดไวรัสหรือปกป้องอวัยวะจากการติดเชื้อได้ ควรใช้การ์ด ยาเฉพาะกับการ์ด (ไวรัสหรืออวัยวะ) ที่มีสีเดียวกันเท่านั้น

ทำลายไวรัส ใช้การ์ดยาเพื่อทิ้งไวรัสที่มีสี เดียวกันซึ่งอยู่บนอวัยวะ ส่งการ์ดทั้งสองใบไปยัง กองทิ้ง

ปกป้องอวัยวะหนึ่งไว้ วางยาลงบนอวัยวะอีกข้าง ที่มีสีเดียวกัน ทีนี้ เพื่อให้เกิดการติดเชื้อ

ต้องเอาด้วยานั้นออกก่อน

สร้างภูมิคุ้มกัน

วางยาตัวที่สองลงบนอวัยวะ อวัยวะนั้นจะได้ รับการปกป้องจากไวรัสอย่างถาวร และจะไม่ถูกทำลายหรือได้รับผลกระทบจากการ์ตรักษา หมุนยาทั้งสองตัวไปวาง บนอวัยวะเพื่อแสดงว่าอวัยวะนั้นมีภูมิคุ้มกันแล้ว

การบำบัด

การ์ดรักษาอาจเป็นตัวเปลี่ยนเกมที่ช่วยให้คุณซนะ ใช้การ์ดเหล่า นี้ให้เป็นประโยชน์หรือเพื่อหยุดคู่ต่อสู้ไม่ให้สร้างร่างกาย เสร็จก่อนที่คุณจะสร้างของคุณเสร็จ การ์ดเหล่านี้จะถูกวางลงในกองทิ้ง

และมีผลทันที

การปลูกถ่าย

สลับการ์ดอวัยวะระหว่างผู้เล่นสองคน ไม่สำคัญว่าอวัยวะเหล่านั้นจะมีสีต่าง กัน หรือจะเป็นอวัยวะที่แข็งแรง ติดเชื้อ หรือได้รับการฉีดวัคซีนแล้ว เพียงแค่สลับอวัยวะที่เลือกไว้กับอวัยวะอื่น เว้นแต่ว่าผู้เล่นคนใดคน หนึ่งจะมีอวัยวะสองชิ้นที่มีสีเดียวกัน หรืออวัยวะนั้น ได้รับการสร้าง

ภูมิคุ้มกันแล้ว

ขโมยอวัยวะ

ขโมยอวัยวะจากร่างกายของผู้เล่นคนอื่นแล้วนำไปใส่ในร่างกายของคุณเอง คุณสามารถขโมย อวัยวะที่แข็งแรง ได้รับวัคซีน หรือติดเชื้อได้ แต่ห้ามขโมยอวัยวะที่ได้รับการ สร้างภูมิคุ้มกัน โปรดจำไว้ว่าคุณไม่สามารถมีอวัยวะสองขึ้นที่มีสีเดียวกันได้

การติดเชื้อ

ถ่ายโอนไวรัสให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จากอวัยวะที่ติดเชื้อของคุณไปยังอวัยวะ ของผู้เล่นคนอื่น คุณไม่สามารถใช้การ์ดติดเชื้อกับอวัยวะที่ได้รับการฉีดวัคซีนหรือติดเชื้อแล้วได้ คุณสามารถแพร่เชื้อได้เฉพาะอวัยวะที่ปลอดเชื้อเท่านั้น

ถุงมือยางลาเท็กซ์

ผู้เล่นทุกคน ยกเว้นผู้เล่นที่เล่นการ์ดถุงมือยาง จะต้องทิ้งการ์ดในมือทั้งหมด เนื่องจากพวกเขาไม่มีการ์ดเหลืออยู่เมื่อเริ่มต้นเทิร์นถัดไป ผู้เล่น เหล่านั้นจึงต้องใช้เทิร์นของตนเสมือนว่าได้เลือกการกระทำ "ทิ้ง การ์ด” ในเทิร์นนั้น โดยการจั่วการ์ดใหม่ ทำให้ข้ามเทิร์นไปหนึ่งตา

ข้อผิดพลาดทางการแพทย์

แลกเปลี่ยนร่างกายทั้งหมดของคุณกับผู้เล่นคนอื่น รวมถึงอวัยวะ เป็นตัวกำหนดผล

เป้าหมายของเกม

ทายให้ถูกว่า การ์ดภาพใบไหน ที่ตรงกับคำใบ้ของคนตั้งคำ

แต่ห้ามให้ทุกคนทายถูกหมด หรือผิดหมด ต้องมีคนถูกบ้างผิดบ้าง

วิธีเล่น

1) แจกการ์ด

แจกการ์ดให้ผู้เล่นคนละ 4 ใบ

เลือก 1 คนเป็น คนตั้งคำ (ผู้บรรยาย)

2) คนตั้งคำ

เลือกการ์ด 1 ใบจากมือของตัวเอง

พูด คำใบ้สั้น ๆ (คำเดียว / ประโยคสั้น / เสียง / ความรู้สึกก็ได้)

วางการ์ดคว่ำลง

3) ผู้เล่นคนอื่น

แต่ละคนเลือกการ์ดจากมือ 1 ใบ ที่คิดว่าเข้ากับคำใบ้

วางคว่ำลงรวมกับการ์ดของคนตั้งคำ

4) เปิดการ์ด & ทาย

สับการ์ดทั้งหมด แล้วเปิดหงาย

ผู้เล่น (ยกเว้นคนตั้งคำ) โหวต ว่าการ์ดไหนคือของคนตั้งคำ

(ห้ามโหวตการ์ดตัวเอง)

การนับคะแนน

กรณีที่ 1

มีคนทายถูกบ้าง แต่ไม่ใช่ทุกคน

คนตั้งคำ ได้ 3 คะแนน

คนที่ทายถูก ได้ 3 คะแนน

คนที่การ์ดตัวเองมีคนโหวต ได้ 1 คะแนน/1 โหวต

กรณีที่ 2

ทุกคนทายถูก หรือไม่มีใครทายถูกเลย

คนตั้งคำ ได้ 0 คะแนน

ผู้เล่นคนอื่น ได้ 2 คะแนน

คนที่การ์ดตัวเองมีคนโหวต ยังได้ 1 คะแนน/1 โหวต

1) ให้นักเรียนเลือกการ์ดมา | การ์ด แล้วหงาย ด้านที่เป็น ค.ศ.ขึ้นแล้ววางไว้ตรงกลางโต๊ะ

2) จากนั้นนักเรียนหยิบการ์ดที่เหลือคนละ เ แผ่น โดยห้ามมองด้านที่มีเฉลย ค.ศ.

3) แล้ววางการ์ดของตนเองตามลำดับ

โดยต้องวางตามที่นักเรียนคิดว่า เหตุการณ์ใน การ์ดที่ตนเองได้รับอยู่ก่อนหรือหลังการ์ด ที่วางไว้

4) เมื่อวางแล้วก็พลิกด้าน ค.ศ. หากถูกต้อง ได้ เ คะแนน ทันที หากวางผิดก็จะกลายเป็นฝ่ายที่แพ้

สุวิชาดา นิยมสวน เลขที่ 20

ณัฐรัตน์ โคตรภูเวียง เลขที่ 1

นันทิชา เลขที่16

ธารินี เลขที่15

จุฑาลักษณ์ เลขที่11

ฐิตาภา เลขที่13

ชิษณุพงศ์ เลขที่3

7คะแนน

1) ให้นักเรียนเลือกการ์ดมา | การ์ด แล้วหงาย ด้านที่เป็น ค.ศ.ขึ้นแล้ววางไว้ตรงกลางโต๊ะ

2) จากนั้นนักเรียนหยิบการ์ดที่เหลือคนละ เ แผ่น โดยห้ามมองด้านที่มีเฉลย ค.ศ.

3) แล้ววางการ์ดของตนเองตามลำดับ

โดยต้องวางตามที่นักเรียนคิดว่า เหตุการณ์ใน การ์ดที่ตนเองได้รับอยู่ก่อนหรือหลังการ์ด ที่วางไว้

4) เมื่อวางแล้วก็พลิกด้าน ค.ศ. หากถูกต้อง ได้ เ คะแนน ทันที หากวางผิดก็จะกลายเป็นฝ่ายที่แพ้

วิธีการเล่นเกม

ผู้เล่นแต่ละคนจะต้องมีไพ่ 3 ใบในมือเมื่อเริ่มต้นแต่ละเทิร์น และสามารถทำาได้ เพียงหนึ่งการกระทำต่อเทิร์นเท่านั้น

เมื่อจบตาของตน ผู้เล่นที่กำลังเล่นอยู่จะทิ้งไฟหนึ่งใบเพื่อกลับมา มีไฟในมือ 3 ไบ

ผู้เล่นที่กำลังเล่นอยู่จะวางไฟประเภทต่างๆ บนโต๊ะ: วางไพ่ข้างหน้าตัวเองเพื่อสร้างกองกำลังของตน หรือวางไฟบนไฟของฝ่ายตรงข้ามเพื่อจะลอการเล่นของพวกเขา

ไฟบางใบอาจทำให้คุณต้องทิ้งหรือแลกเปลี่ยนอวัยวะหรือวัคซีน หรือแม้กระทั่งทิ้งไพ่ทั้งหมดในมือ วางแผนกลยุทธ์ของคุณเพื่อเป็นคนแรกที่สร้างร่างกายขึ้นมาใหม่ได้อย่างสมบูรณ์ ในขณะเดียวกันก็ต้องระวัง การกระทำของคู่ต่อสู้ด้วย เพราะคุณจะต้องชะลอการกระทำของพวกเขาลง

ขั้นตอนของเกม

VIRUS! เป็นเกมแบบไดนามิก: คุณต้องเลือกระหว่างการเล่นการ์ด หรือทิ้งการ์ดจำนวนหนึ่ง จากนั้นจั่วการ์ดเพิ่มจนครบจํานวน ที่ต้องการ (3 ใบ) และตาของคุณก็จะจบลง คุณต้องทำการกระทำอย่าง น้อยหนึ่งอย่างในตาของคุณ คุณไม่สามารถผ่านตาได้

ขั้นตอนที่ 1 - เลือกการกระทำกอบลงใดอย่างหนึ่งตอไปนี้: เล่นการ์ด หรือ ทั้งการ์ด

เล่นไฟเพียง 1 ใบจากมือของคุชน ในแต่ละครั้ง

เฟล 2-PIDCHER

ทิ้งไฟในเมียของ คุณได้มากเท่า ที่คุณ ต้องการ

ขั้นตอนที่ 3 - ส่งต่อมือ

คุณ จั่วไพ่เพิ่มจนครบ 3 ใบในมือของ

ผู้เล่นทางด้านขวามือของคุณจะกลายเป็นผู้เส ที่กำลังเสนอยู่

ประเภทตัวอักษร

สะสมอวัยวะที่สมบูรณ์แข็งแรง 4 ชิ้นที่ มิติต่างกันเพื่อชมเกม คุณไม่สามารถมียวัยวะชนิด เดียวกันสองชั้นในร่างกายได้ในเวลาเดียวกัน

หมายเหตุ: ร่างกายของคุณสามารถมีอวัยวะได้ฟ้าชนิด หากอวัยวะ หนึ่งในนั้นมีหลายสี และคุณจะชนะเกมใต้หากอวัยวะสีชนิดนั้นมีสุขภาพดี

*

**ใช้การ์ดไวรัสทำลายอวัยวะและยาของคู่ต่อสู้ ไวรัสจะ ส่งผลกระทบต่ออวัยวะและยาที่มีสีเดียวกันเท่านั้น

คิดเชื่อวางการ์ดไวรัสลงบเอวัมาะว่างที่มีสีเดียวกันเพื่อ**ทำให้ดีตเชื้อ อวัยวะที่ติดเชื้อจะไม่ถือว่าแข็งแรงและ ไม่สามารถช่วยให้ร่างกายของคุณสมบูรณ์ได้

ทำลายอวัยวะที่ติดเชื้อ แล้ววางไวรัสตัวที่สองทับลงไป อวัยวะที่ติดเชื้ออยู่แล้ว: อวัยวะนั้นจะถูกทำลาย และ ไฟทั้งสามใบจะถูกทิ้งลงกองทิ้ง

หาได้เป็นกลน

* ทำลายวัคซีน ใช้ไวรัสกำจัดยาที่มีสีpara eliminar una medicina ส่งไวรัสและยาไปยังกอง

*

ยา การ์ดยาใช้เพื่อปกป้องอวัยวะของคุณจากไวรัส การ์ดยาสามารถ ทำลายการ์ดไวรัสหรือปกป้องอวัยวะจากการติดเชื้อได้ ควรใช้การ์ด ยาเฉพาะกับการ์ด (ไวรัสหรืออวัยวะ) ที่มีสีเดียวกันเท่านั้น

ทำลายไวรัส ใช้การ์ดยาเพื่อทิ้งไวรัสที่มีสี เดียวกันซึ่งอยู่บนอวัยวะ ส่งการ์ดทั้งสองใบไปยัง กองทิ้ง

ปกป้องอวัยวะหนึ่งไว้ วางยาลงบนอวัยวะอีกข้าง ที่มีสีเดียวกัน ทีนี้ เพื่อให้เกิดการติดเชื้อ

ต้องเอาด้วยานั้นออกก่อน

สร้างภูมิคุ้มกัน

วางยาตัวที่สองลงบนอวัยวะ อวัยวะนั้นจะได้ รับการปกป้องจากไวรัสอย่างถาวร และจะไม่ถูกทำลายหรือได้รับผลกระทบจากการ์ตรักษา หมุนยาทั้งสองตัวไปวาง บนอวัยวะเพื่อแสดงว่าอวัยวะนั้นมีภูมิคุ้มกันแล้ว

การบำบัด

การ์ดรักษาอาจเป็นตัวเปลี่ยนเกมที่ช่วยให้คุณซนะ ใช้การ์ดเหล่า นี้ให้เป็นประโยชน์หรือเพื่อหยุดคู่ต่อสู้ไม่ให้สร้างร่างกาย เสร็จก่อนที่คุณจะสร้างของคุณเสร็จ การ์ดเหล่านี้จะถูกวางลงในกองทิ้ง

และมีผลทันที

การปลูกถ่าย

สลับการ์ดอวัยวะระหว่างผู้เล่นสองคน ไม่สำคัญว่าอวัยวะเหล่านั้นจะมีสีต่าง กัน หรือจะเป็นอวัยวะที่แข็งแรง ติดเชื้อ หรือได้รับการฉีดวัคซีนแล้ว เพียงแค่สลับอวัยวะที่เลือกไว้กับอวัยวะอื่น เว้นแต่ว่าผู้เล่นคนใดคน หนึ่งจะมีอวัยวะสองชิ้นที่มีสีเดียวกัน หรืออวัยวะนั้น ได้รับการสร้าง

ภูมิคุ้มกันแล้ว

ขโมยอวัยวะ

ขโมยอวัยวะจากร่างกายของผู้เล่นคนอื่นแล้วนำไปใส่ในร่างกายของคุณเอง คุณสามารถขโมย อวัยวะที่แข็งแรง ได้รับวัคซีน หรือติดเชื้อได้ แต่ห้ามขโมยอวัยวะที่ได้รับการ สร้างภูมิคุ้มกัน โปรดจำไว้ว่าคุณไม่สามารถมีอวัยวะสองขึ้นที่มีสีเดียวกันได้

การติดเชื้อ

ถ่ายโอนไวรัสให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จากอวัยวะที่ติดเชื้อของคุณไปยังอวัยวะ ของผู้เล่นคนอื่น คุณไม่สามารถใช้การ์ดติดเชื้อกับอวัยวะที่ได้รับการฉีดวัคซีนหรือติดเชื้อแล้วได้ คุณสามารถแพร่เชื้อได้เฉพาะอวัยวะที่ปลอดเชื้อเท่านั้น

ถุงมือยางลาเท็กซ์

ผู้เล่นทุกคน ยกเว้นผู้เล่นที่เล่นการ์ดถุงมือยาง จะต้องทิ้งการ์ดในมือทั้งหมด เนื่องจากพวกเขาไม่มีการ์ดเหลืออยู่เมื่อเริ่มต้นเทิร์นถัดไป ผู้เล่น เหล่านั้นจึงต้องใช้เทิร์นของตนเสมือนว่าได้เลือกการกระทำ "ทิ้ง การ์ด” ในเทิร์นนั้น โดยการจั่วการ์ดใหม่ ทำให้ข้ามเทิร์นไปหนึ่งตา

ข้อผิดพลาดทางการแพทย์

แลกเปลี่ยนร่างกายทั้งหมดของคุณกับผู้เล่นคนอื่น รวมถึงอวัยวะ เป็นตัวกำหนดผล

เป้าหมายของเกม

ทายให้ถูกว่า การ์ดภาพใบไหน ที่ตรงกับคำใบ้ของคนตั้งคำ

แต่ห้ามให้ทุกคนทายถูกหมด หรือผิดหมด ต้องมีคนถูกบ้างผิดบ้าง

วิธีเล่น

1) แจกการ์ด

แจกการ์ดให้ผู้เล่นคนละ 4 ใบ

เลือก 1 คนเป็น คนตั้งคำ (ผู้บรรยาย)

2) คนตั้งคำ

เลือกการ์ด 1 ใบจากมือของตัวเอง

พูด คำใบ้สั้น ๆ (คำเดียว / ประโยคสั้น / เสียง / ความรู้สึกก็ได้)

วางการ์ดคว่ำลง

3) ผู้เล่นคนอื่น

แต่ละคนเลือกการ์ดจากมือ 1 ใบ ที่คิดว่าเข้ากับคำใบ้

วางคว่ำลงรวมกับการ์ดของคนตั้งคำ

4) เปิดการ์ด & ทาย

สับการ์ดทั้งหมด แล้วเปิดหงาย

ผู้เล่น (ยกเว้นคนตั้งคำ) โหวต ว่าการ์ดไหนคือของคนตั้งคำ

(ห้ามโหวตการ์ดตัวเอง)

การนับคะแนน

กรณีที่ 1

มีคนทายถูกบ้าง แต่ไม่ใช่ทุกคน

คนตั้งคำ ได้ 3 คะแนน

คนที่ทายถูก ได้ 3 คะแนน

คนที่การ์ดตัวเองมีคนโหวต ได้ 1 คะแนน/1 โหวต

กรณีที่ 2

ทุกคนทายถูก หรือไม่มีใครทายถูกเลย

คนตั้งคำ ได้ 0 คะแนน

ผู้เล่นคนอื่น ได้ 2 คะแนน

คนที่การ์ดตัวเองมีคนโหวต ยังได้ 1 คะแนน/1 โหวต

1.จั่วการ์ด 1 ใบ

2.ทำตามคำสั่งของการ์ดใบนั้นและการ์ดใบก่อนหน้าด้วย

3.ทำไม่ได้ก็ต้องโดนคัดออก

รังสิต เที่ยงตรง เลขที่8

ชัญญา บู่แก้ว เลขที่12

ฐิตาภา จารย์โพธิ์ เลขที่13

สาวิตรี จันดีบาง เลขที่18

ตอบ ค่าเสียโอกาส” คือ สิ่งที่มีค่าที่สุดที่เราต้องสละไปเมื่อเลือกอีกทางหนึ่ง

ดังนั้น เมื่อหมูเด้งเลือกก๋วยเตี๋ยว สิ่งที่ต้องเสียไปคือโอกาสในการกินข้าวกะเพร

คำถามที่2

แม้อาหารจะไม่ต้องจ่ายเงิน แต่หมูตุ๋นต้องเสีย

-เวลาในการต่อแถว

-โอกาสไปทำกิจกรรมอย่างอื่น เช่น กลับบ้านเร็วขึ้น หรือทำอย่างอื่นที่มี ประโยชน์

“ความยากจนข้ามรุ่น” หมายถึง ภาวะที่ความยากจนถูกส่งต่อจากพ่อแม่ไปสู่ลูกหลาน ทำให้คนในครอบครัวนั้นยังคงมีฐานะยากจนต่อเนื่องหลายรุ่น ไม่สามารถยกระดับคุณภาพชีวิตของตนเองได้

เช่น พ่อแม่มีรายได้น้อย เข้าไม่ถึงการศึกษา ลูกจึงมีโอกาสทางการศึกษาน้อย และมีรายได้น้อยตามไปด้วย

2. สาเหตุของความยากจนข้ามรุ่น

สาเหตุสำคัญ เช่น

การขาดโอกาสทางการศึกษา

รายได้น้อย ไม่เพียงพอต่อการดำรงชีวิต

ขาดทักษะอาชีพ

ปัญหาหนี้สิน

การเข้าไม่ถึงสวัสดิการของรัฐ

สภาพแวดล้อมทางสังคมที่ไม่เอื้ออำนวย

เมื่อไม่มีโอกาสพัฒนาตนเอง ก็ทำให้ความจนส่งต่อไปยังรุ่นถัดไป

3. การแก้ไขปัญหาความยากจนข้ามรุ่น

สามารถแก้ไขได้ แต่ต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายฝ่าย เช่น

สนับสนุนการศึกษาให้เข้าถึงทุกคน

ส่งเสริมการฝึกอาชีพและพัฒนาทักษะ

สร้างงานและเพิ่มรายได้ให้ประชาชน

จัดสวัสดิการช่วยเหลือผู้มีรายได้น้อย

ปลูกฝังการออมและการวางแผนทางการเงิน

ถ้าหมูเด้งเลือกกินก๋วยเตี๋ยว ตามหลักค่าเสียโอกาส หมูเด้งจะต้องเสียโอกาสในการกินข้าวกะเพรา เพราะมีเงินไม่พอซื้อทั้งสองอย่าง ค่าเสียโอกาสก็คือสิ่งที่เราไม่ได้เลือก ดังนั้นค่าเสียโอกาสของหมูเด้งคือข้าวกะเพราที่ไม่ได้กิน

สถานการณ์ที่ 2

ถึงแม้ว่าหมูตุ๋นจะได้รับขนมและอาหารฟรีจากโรงทานโดยไม่ต้องเสียเงิน แต่จริง ๆ แล้วไม่ได้ฟรีทั้งหมด เพราะต้องเสียเวลาในการต่อแถว และเสียโอกาสไปทำอย่างอื่น ดังนั้นตามหลักค่าเสียโอกาส หมูตุ๋นไม่ได้ของฟรีจริง ๆ เพราะต้องแลกกับเวลาและโอกาสอื่น ๆ

ความยากจนข้ามรุ่น คือ ภาวะที่ครอบครัวหนึ่งมีฐานะยากจนต่อเนื่องกันหลายรุ่น เช่น จากปู่ย่าตายายสู่พ่อแม่ และส่งต่อมาถึงลูกหลาน ทำให้คนในครอบครัวมีโอกาสทางการศึกษา อาชีพ และคุณภาพชีวิตที่จำกัด ไม่สามารถพัฒนาตนเองให้หลุดพ้นจากความยากจนได้ง่าย

2. สาเหตุของ “ความยากจนข้ามรุ่น” คืออะไร

• การขาดโอกาสทางการศึกษา ทำให้ได้งานที่รายได้น้อย

• รายได้ไม่เพียงพอ มีหนี้สินสะสม

• ขาดทักษะอาชีพหรือความรู้ในการพัฒนาตนเอง

• ปัญหาครอบครัว เช่น แตกแยก หรือขาดผู้สนับสนุน

• ความเหลื่อมล้ำทางสังคม ทำให้เข้าถึงทรัพยากรได้ไม่เท่าเทียม

3. สามารถแก้ไขได้หรือไม่ และแก้ไขอย่างไร

สามารถแก้ไขได้ หากได้รับความร่วมมือจากหลายฝ่าย เช่น

• ส่งเสริมการศึกษาและให้ทุนการศึกษาแก่เด็กยากจน

• พัฒนาทักษะอาชีพและสร้างงานที่มีรายได้มั่นคง

• สนับสนุนเงินทุนหรือสวัสดิการจากภาครัฐ

• ปลูกฝังความรู้เรื่องการออมและการวางแผนการเงิน

• สร้างโอกาสและลดความเหลื่อมล้ำในสังคม

หากหมูเด้งเลือกกินก๋วยเตี๋ยว หมูเด้งจะต้องเสียอะไรบ้าง (ค่าเสียโอกาส)

คำตอบ

ค่าเสียโอกาส = ข้าวกะเพราที่ไม่ได้กิน รวมถึงความอิ่มหรือความพึงพอใจจากการกินข้าวกะเพรา

คำถามที่ 2

การรับของฟรีจากโรงทานของหมูตุ๋น ได้ของฟรีจริงหรือไม่

คำตอบ

ไม่ใช่ของฟรีทั้งหมด เพราะมีค่าเสียโอกาส เช่น

•เวลาในการเดินทางไปต่อแถว

•เวลาที่เสียไปซึ่งอาจนำไปทำอย่างอื่นได้ (เช่น พักผ่อนหรือทำงาน)

ดังนั้น แม้ไม่ต้องจ่ายเงิน แต่ก็ยังมี “ค่าเสียโอกาส” อยู่

ภาวะที่ “ความยากจนถูกส่งต่อจากรุ่นพ่อแม่ไปสู่รุ่นลูก” ทำให้ลูกหลานยังคงยากจนต่อไป ไม่สามารถหลุดพ้นได้ง่าย

2.สาเหตุของความยากจนข้ามรุ่น

•การศึกษาไม่ทั่วถึง / คุณภาพไม่ดี

•รายได้ต่ำ ไม่มีเงินออม

•ขาดโอกาสเข้าถึงงานดีๆ

•หนี้สินสะสม

•อยู่ในพื้นที่ที่โอกาสน้อย

3.วิธีแก้ปัญหาความยากจนข้ามรุ่น

1. การศึกษา

•เรียนให้จบอย่างน้อยมัธยม/อาชีวะ

•พัฒนาทักษะที่ใช้ทำงานได้จริง (เช่น ภาษา คอมพิวเตอร์ อาชีพเฉพาะทาง)

เพราะการศึกษาช่วยเพิ่มโอกาสได้งานรายได้สูงขึ้น

2. การพัฒนาทักษะอาชีพ

•เรียนเสริม ฝึกงาน หรือเรียนสายอาชีพ

•หาความสามารถพิเศษ เช่น ทำอาหาร ตัดผม ขายของออนไลน์

มีทักษะ = มีทางเลือกมากขึ้น

3. การวางแผนการเงิน

•ออมเงินสม่ำเสมอ แม้จะน้อย

•ลดหนี้ที่ไม่จำเป็น

•ใช้จ่ายอย่างมีแผน

ช่วยไม่ให้วนกลับไปจนเหมือนเดิม

4. ใช้โอกาสจากภาครัฐ

•เช่น กยศ., ทุนการศึกษา, โครงการฝึกอาชีพ

เป็น “ตัวช่วย” ให้หลุดจากข้อจำกัดเดิม

5. สร้างทัศนคติและเป้าหมาย

•เชื่อว่าชีวิตเปลี่ยนได้

•ตั้งเป้าหมายระยะยาว เช่น อยากมีอาชีพอะไร

ทำให้ไม่ยอมติดอยู่กับสภาพเดิม