https://padlet.com/fienvanderbeken/jp9bcyi4e6z en-us 2020-03-14 09:56:55 UTC 2020-03-17 19:25:18 UTC hello@padlet.com https://padlet.com/fienvanderbeken/jp9bcyi4e6z/wish/463185641 Ik denk dat de maatschappij algemeen denkt dat mensen zo weinig mogelijk fouten mogen maken én dat mensen met een beperking méér fouten maken dan mensen zonder een beperking. Ik ben het daarmee echter oneens; succes ontstaat nu eenmaal niet door zonder moeite altijd te slagen (want dat is niet mogelijk), maar door te leren uit wat je voordien fout hebt gedaan en dit geldt in dezelfde mate voor mensen met als mensen zonder beperking.]]> 2020-03-17 13:54:49 UTC https://padlet.com/fienvanderbeken/jp9bcyi4e6z/wish/463185641 https://padlet.com/fienvanderbeken/jp9bcyi4e6z/wish/463189379 Waarom zou er een verschil moeten zijn tussen het feit dat mensen met, resp. zonder beperking werken en daarvoor betaald worden? Op dit moment is dat verschil er duidelijk, maar ik begrijp niet hoe dat is kunnen gebeuren want er bestaat volgens mij geen enkel humaan argument om dat te verantwoorden. Daarbij vind ik het ongelofelijk dat mensen met een beperking nog steeds bereid zijn om te werken, zelfs al worden ze er niet of amper voor betaald in vergelijking met als mensen zonder beperking dat werk zouden doen. Ik vraag me af hoeveel mensen zonder beperking hen dat zouden nadoen en of er dan wél maatschappelijk debat over zou ontstaan?]]> 2020-03-17 13:57:24 UTC https://padlet.com/fienvanderbeken/jp9bcyi4e6z/wish/463189379 https://padlet.com/fienvanderbeken/jp9bcyi4e6z/wish/463194772 Over deze stelling bestaat volgens mij weinig twijfel; als je kijkt naar de huidige manier van diagnostisering (bv. DSM-5) en de voorwaardelijkheid van de zorg (nl. je krijgt pas toegang als je een bepaald label hebt), zie je hoe sterk we vandaag mensen in bepaalde hokjes/vakjes/labels vastzetten. Dit is op zich niet abnormaal. Enerzijds omdat ons brein automatisch categoriseert omdat we zo veel meer en makkelijker dingen kunnen onthouden, waardoor het ergens begrijpelijk is als die werking zich vertaalt naar onze manier van werken. Anderzijds omdat het een efficiënte (maar daarom niet altijd effectieve) manier van werken en toebedelen van middelen is en ikzelf ook niet zou weten hoe we de zorg gezien de besparingen/begroting anders (lees: beter) zouden kunnen organiseren. Dit betekent echter niet dat ik ermee akkoord ga dat we mensen volgens die vakjes moeten behandelen: iedereen is anders en elke beperking uit zich anders bij elke persoon dus in ons handelen moeten we steeds in overleg gaan i.p.v. ons aan de voorschr]]> 2020-03-17 14:01:22 UTC https://padlet.com/fienvanderbeken/jp9bcyi4e6z/wish/463194772 https://padlet.com/fienvanderbeken/jp9bcyi4e6z/wish/463200050 Wanneer een beperking zichtbaar is voor de buitenwereld, denk ik wel dat mensen met zo'n beperking worden nagekeken of zelfs erop aangesproken (al dan niet op een positieve/beleefde manier). Dit valt op zich te verklaren vanuit het feit dat mensen een beeld hebben van wat een 'normale' medemens is (die bepaalde kenmerken e.d. heeft), waar dat beeld van die beperking niet mee strookt. Dat men er daarom langer naar kijkt, is op zich 'normaal' gezien de werking van ons brein en hoeft niet per se een probleem te zijn. Dat wordt het wél als dat collectief door iedereen en op een negatieve manier gebeurt, waarbij men o.b.v. die zichtbare beperking misschien zelfs uitgesloten wordt (cf. 'othering'-principe).]]> 2020-03-17 14:05:05 UTC https://padlet.com/fienvanderbeken/jp9bcyi4e6z/wish/463200050