https://hetnlpcollege.nl/hier-en-nu-zijn-being/

https://unlp.nl/kennisbank/automatische-piloot-zo-word-je-er-bewust-van-mindfulness/

Het leven vliegt zo snel voorbij en soms heb ik het gevoel dat ik er niet optimaal van geniet.

https://sochicken.nl/tijd-vliegt

https://www.happinez.nl/mind-meditatie/kun-je-maar-geen-innerlijke-rust-vinden-dit-kan-in-de-weg-zitten/

De volgende vraag stelde ik aan de bezoekers: “Wanneer voel je je senang?”. Korte en lange gesprekken heb ik gevoerd met verschillende mensen. Hiernaast had ik ze plaatjes laten uitknippen uit oude tijdschriften die hen aanspraken en ze een senang gevoel gaf. Ook vroeg ik om te omschrijven in woorden wanneer ze het ervaarden en hoe ze ‘senang’ zouden omschrijven.

Sommige uitspraken bleven bij mij hangen, zoals: “Senang is ook koesteren en dankbaar zijn voor wat je (nog) hebt en wat er is”, “Ik voel me ‘senang’ als de urgentie van de dag naar de achtergrond gaat en de omgeving weer gevoeld kan worden.”, “Altijd wanneer ik met mensen ben die m’n gevoel begrijpen, mensen moeten ook dat hetzelfde gevoel teruggeven en dan voel ik me ‘senang’, “Als ik met mijn geliefden ben, maakt het niet uit waar ik ben, als ik met haar ben dan voel ik me altijd prettig, op mijn gemak en dan hoef ik me (meestal) nergens zorgen over te maken”, 

Ik kreeg al snel door dat de antwoorden veel breder waren dan ik verwachtte. Door een enquête online te hebben gevoerd kwam ik erachter dat veel mensen ‘senang’ als geluksmoment zagen en dit vooral kwam door hun vrienden, geliefden of thuis. Door te spreken met bezoekers in het museum, kwam ik erachter dat je door veel meer manieren je ‘senang’ kunt voelen. Ik heb hun notities gecategoriseerd.  

Je kunt je senang voelen door:

·      Personen

·      Plekken

·      Objecten

·      Herinneringen

·      Eten

·      Muziek

·      Dieren

·      In jezelf

Een bezoeker zei tijdens een gesprek: “Senang voelen kun je inderdaad op vele manieren en momenten. Soms zijn het korte momenten en soms een langer moment van gelukkig of comfortabel voelen.” En iemand voegde eraan toe: “Senang is een variabel gevoel kan heel groot zijn en dezelfde gebeurtenis kan op een ander moment veel minder ‘senang’ zijn.”

Een middag in het Cube Design Museum had ik een heel interessant gesprek met een jongen uit Amsterdam, hij was een eigen bedrijf gestart en hierdoor altijd heel druk. Zelfs tijdens hun kleine vakantie naar Limburg was hij er mee bezig in zijn hoofd. Ik vroeg: “Wanneer voel je je senang?”. Hij zei: “Ik ben eigenlijk nu een beetje opzoek naar mijn senang gevoel”.

Dit liet mij denken aan mijn eigen gedachte. Ik dacht ook dat ik opzoek was naar mijn senang gevoel, maar iedereen heeft senang gevoelens op een dag. Een soort geluksmomentje, die kort kan zijn, maar ook een langer moment kan duren.

 

Een uitspraak van andere bezoeker in het gesprek was: “Mijn broer geeft mij een senang gevoel en sinds dat hij verhuisd is, ben ik op zoek naar een nieuw senang gevoel. De bezoeker was meer op zoek naar een nieuw thuisgevoel waardoor je je ‘senang’ kunt voelen. Dit is precies waar ik zelf ook naar op zoek was, ik ervaar natuurlijk ook ‘senang’ momentjes op een dag, maar het thuisgevoel dat een langer moment is was ik even kwijt. 

 

Ik kwam in contact met de vader van mijn beste vriend die van Indonesische afkomst is en hij vertelde mij dat ze bij hem thuis Behasa Indonesië, Maleis en Javaans spraken. Het woordje ‘senang’ viel wel eens ter sprake. Het betekende volgens hem: blij om iemand te zien of iets waar je naar uitkijkt en het geeft ook een gevoel van geluk. Zijn oma kon altijd met plezier naar een vroegere serie kijken van de ‘Dikke en de Dunne’ (Stan Laurel en Oliver Hardy). Ze vond het ook fijn als zij - als kleinkinderen - op bezoek kwamen in het weekend, dat maakte haar in zekere zin blij en gelukkig. Zijn oma en moeder hadden heimwee naar Indonesië. Ze hadden een verlangen om terug te gaan. Hij vertelde mij ook dat binnen zijn familie, ook bij zijn broers en zussen, prestatiedruk werd verlangd maar dit averechts werkte. Hoe meer iets moest, hoe meer ertegenin werd gegaan en het niet gebeurde. Tijdsdruk was er niet, het was meer van: ‘Het komt wel’.

Bron
https://historiek.net/senang-je-senang-voelen-herkomst-en-betekenis/131797/

 

 

Naar mijn eigen ervaring kan ik me hier wel in vinden. Vaak genoeg zeg ik bijna zeurend dat ik het zo druk heb. Denkend aan afspraken die ik moet maken, een stage zoeken, onderzoeken wat ik na deze opleiding wil doen, wat ik als beroep wil gaan doen en nog meer situaties die in mijn hoofd zweven. 

Ook merkte ik op toen ik aan bezoekers in Cube vroeg of ze een foto hadden van hun senang gevoel, dat ik alleen foto’s kreeg te zien van hun vakanties. Alsof ze zich alleen senang voelen op vakantie? Ja… Dan hebben ze rust: even geen werk, even geen prestatie of tijdsdruk. Maar zo wil ik niet gaan leven. Ik ben vanaf de middelbare school vaak deadlines aan het uitstellen tot het laatste moment, dus ik ben gaan werken op tijdsdruk, alleen dit is niet de manier om je leven te leiden. In tegenstelling tot wanneer ik aan niks hoef te denken of te doen heb dan slaat de verveling toe en smeek ik bijna om onrust. Tegenover een burn-out staat ook een zogenaamde bore-out en daarom vind ik die uitspraak van filosoof Devisch nog niet zo gek. Ik weet niet of “zinvol” het juiste woord is, ik zou eerder het woord vervangen door ‘betekenis’. Dit woord wordt behandeld in het boek: ‘Leuker leven’ van Jelle Hermus (SoChicken). Hij vertelt over de termen vrijheid, blijheid en betekenis. 

  

Laatst las ik een artikel van Jelle Hermus, er stond beschreven dat de schrijver overspannen was geraakt… Terwijl hij zo veel schrijft over het ontspannen leven en dingen schrappen die jou niet een leuker leven zouden geven. Hij schaamde zich enorm. Ik las terug dat het niet de kunst is om nooit te worstelen en altijd maar gelukkig te zijn, want dit lukt niemand. De kunst is om lief voor jezelf te zijn, jezelf de ruimte te gunnen om in balans te kunnen komen én ook kwetsbaar te kunnen opstellen om hulp te vragen aan mensen om je heen. Zonder enige schaamte, met geduld en aandacht. Delen is een teken van gezondheid, omdat delen een belangrijke manier is om ergens mee om te gaan. Als mensen vastlopen in hun leven dan kun je minder makkelijk delen, dus dan is het belangrijk om hulp te gaan vragen.

 

De oplossing zou dus kunnen zijn om te zoeken naar betekenis en te beseffen dat je niet altijd gelukkig hoeft te zijn, maar te focussen op het nu en jezelf. Dat je je kwetsbaar mag opstellen en zeker niet op de pensionering - die helemaal geromantiseerd wordt - moet gaan wachten. Ik sprak een man in Cube en hij vertelde mij dat hij zoveel gewerkt had en nu na zijn pensionering zich pas ‘senang’ voelde en eindelijk kon doen wat hij wilde. Toen ik dit hoorde werd ik er een beetje verdrietig van want zo hoort het leven toch niet te zijn? 

 

Naar mijn eigen ervaring kan ik me hier wel in vinden. Vaak genoeg zeg ik bijna zeurend dat ik het zo druk heb. Denkend aan afspraken die ik moet maken, een stage zoeken, onderzoeken wat ik na deze opleiding wil doen, wat ik als beroep wil gaan doen en nog meer situaties die in mijn hoofd zweven. 

Ook merkte ik op toen ik aan bezoekers in Cube vroeg of ze een foto hadden van hun senang gevoel, dat ik alleen foto’s kreeg te zien van hun vakanties. Alsof ze zich alleen senang voelen op vakantie? Ja… Dan hebben ze rust: even geen werk, even geen prestatie of tijdsdruk. Maar zo wil ik niet gaan leven. Ik ben vanaf de middelbare school vaak deadlines aan het uitstellen tot het laatste moment, dus ik ben gaan werken op tijdsdruk, alleen dit is niet de manier om je leven te leiden. In tegenstelling tot wanneer ik aan niks hoef te denken of te doen heb dan slaat de verveling toe en smeek ik bijna om onrust. Tegenover een burn-out staat ook een zogenaamde bore-out en daarom vind ik die uitspraak van filosoof Devisch nog niet zo gek. Ik weet niet of “zinvol” het juiste woord is, ik zou eerder het woord vervangen door ‘betekenis’. Dit woord wordt behandeld in het boek: ‘Leuker leven’ van Jelle Hermus (SoChicken). Hij vertelt over de termen vrijheid, blijheid en betekenis. 

  

Laatst las ik een artikel van Jelle Hermus, er stond beschreven dat de schrijver overspannen was geraakt… Terwijl hij zo veel schrijft over het ontspannen leven en dingen schrappen die jou niet een leuker leven zouden geven. Hij schaamde zich enorm. Ik las terug dat het niet de kunst is om nooit te worstelen en altijd maar gelukkig te zijn, want dit lukt niemand. De kunst is om lief voor jezelf te zijn, jezelf de ruimte te gunnen om in balans te kunnen komen én ook kwetsbaar te kunnen opstellen om hulp te vragen aan mensen om je heen. Zonder enige schaamte, met geduld en aandacht. Delen is een teken van gezondheid, omdat delen een belangrijke manier is om ergens mee om te gaan. Als mensen vastlopen in hun leven dan kun je minder makkelijk delen, dus dan is het belangrijk om hulp te gaan vragen.

 
Bron
https://www.trouw.nl/nieuws/stilstaan-is-achteruitgaan~b8cfee8a/

https://m.kro-ncrv.nl/how-to-be-young/van-een-prop-vol-leven-naar-gedwongen-stilstaan-hoe-ga-je-daar-mee-om

https://lerenontspannen.nl/ontspannen-2/hoe-kan-ik-minder-rennen-en-meer-stilstaan

https://sochicken.nl/steeds-leuker

https://sochicken.nl/ik-raakte-overspannen?utm_source=soChicken+Nieuwsbrief&utm_medium=E-Mail&utm_content=Hoe+ik+overspannen+raakte+in+2020+%28en+wat+ik+leerde%29&utm_campaign=30+November+2020

https://www.trouw.nl/nieuws/we-willen-geen-rust-maar-een-zinvol-bestaan~b579ee5e/

De oplossing zou dus kunnen zijn om te zoeken naar betekenis en te beseffen dat je niet altijd gelukkig hoeft te zijn, maar te focussen op het nu en jezelf. Dat je je kwetsbaar mag opstellen en zeker niet op de pensionering - die helemaal geromantiseerd wordt - moet gaan wachten. Ik sprak een man in Cube en hij vertelde mij dat hij zoveel gewerkt had en nu na zijn pensionering zich pas ‘senang’ voelde en eindelijk kon doen wat hij wilde. Toen ik dit hoorde werd ik er een beetje verdrietig van want zo hoort het leven toch niet te zijn? 

 

Dit project inspireerde mij om het chaotische, onrustige (het tegenovergestelde van senang) meer abstract vast te gaan leggen. Waarin ik misschien ook met letters of woorden kon spelen.

 

 

Ik ben aan het denken over geluid of bewegend beeld te gebruiken – naast het fotoboek - zodat de ervaring groter wordt. Ik denk aan een “box” waarbinnen in glazen wanden zijn waarop transparant gedrukte foto’s (van mijn senang gevoel) tegen hangen en licht vanaf de buitenkant op schijnt. Of een “box” waar je geluiden hoort van gesprekken die ik heb gehad en hele rustige beelden ziet om het senang gevoel te ervaren? Of juist bewegend beeld zonder geluid?

1961, is een zoon van een Thais diplomatenechtpaar. 

In het MoMA komen de mensen bij elkaar om samen in een ruimte curry met rijst te eten en met elkaar te praten. Het project is een platform voor de interactie tussen de mens, met als doel kunst toegankelijk te maken en de afstand tussen kunstenaar en toeschouwer te verkleinen door sociale ontmoetingen te ensceneren. Het is géén performance dat gedocumenteerd wordt als kunst, maar de toeschouwer zelf is de kunst! Rirkrit zegt dat de afstand tussen kunst, de kunstenaar en de toeschouwer op deze manier een beetje wordt vervaagd.

Ik denk dat zijn boodschap door dit medium goed naar voren komt doordat de toeschouwers de kunst zijn. Ook is het een eerlijk en direct project. Ondanks de ontmoetingen te ensceneren is de interactie tussen de mens oprecht.

Beweging staat altijd centraal in zijn installaties en dient als stimulatie voor het scheppen van gemeenschappen, nieuwe netwerken van kennissen en langdurige vriendschappen.

https://www.moma.org/collection/works/147206

Om te verduidelijken wat voor jou ‘thuis’ betekent kun je jezelf afvragen wanneer je heimwee ervaart, omdat je dan verlangt naar ‘thuis’. De Nederlandse denker Jan Willem Duyvendak schreef een heel boek over ‘thuis’ en zegt dat je niet alle gewoontes moet overnemen van een nieuw land om je er thuis te voelen, maar hij noemt het ‘thuis-light’: een licht thuisgevoel. Om je een beetje thuis te voelen is natuurlijk belangrijk, maar je helemaal aanpassen is niet nodig. Er zijn ook mensen die nooit heimwee ervaren, zij willen graag altijd onderweg zijn en als ze te lang ergens zijn dan krijgen ze ‘Fernweh’, dit is een Duits (leen)woord en betekent letterlijk: pijn naar ver weg. Het is een behoefte naar het onbekende en verlangen om vertrouwde omstandigheden te verlaten en de wijde wereld open te stellen. Het is een soort ‘home away from home’, want deze mensen voelen zich overal thuis en hebben niet veel nodig. Een beroemde Nederlandse filosoof Desiderius Erasmus (1466-1536) deed de uitspraak: ‘Heel de wereld is mijn vaderland’, hij wilde een burger zijn van de hele wereld. Ook zei hij: ‘Waar mijn boeken zijn is mijn thuis.’

Bronnen
https://stinejensen.nl/boeken/alles-wat-ik-voel/

https://www.omgevingspsycholoog.nl/wat-is-je-thuis-voelen/

https://www.schlossmoehren.com/wat-betekent-fernweh/#urbex

Ik heb een foto gemaakt van een foto van iemand waar ik was gaan fotograferen en hij had een senang moment op zijn werkbureau staan. Dit moest mij denken aan het stukje uit het boek van Stine Jensen.

gevoel door veel verschillende dingen kan ervaren en het moment kort of lang kan duren. Een oplossing om een minder druk en minder prestatiegericht leven te leiden en een burn-out te voorkomen – is om te zoeken naar betekenis en te beseffen dat je

niet altijd gelukkig hoeft te zijn. Ook is het beter om te leven in jouw eigen levenstempo en je tempo te verlagen als dit nodig zou zijn. Bovendien kun je focussen op het heden, op jezelf en hoef je zeker niet te wachten tot je pensioen

ingaat om je “senang” te voelen. Ook leerde ik dat je je kwetsbaar mag opstellen, om hulp mag vragen (al is dat soms moeilijk), want het delen met andere is een gezonde

manier om met moeilijke dingen om te gaan. Ik kwam met een beeldende oplossing: mensen inspireren en laten stilstaan bij hun

eigen “senang” gevoel, door een fotoboek te maken met foto’s van mensen (van verschillende leeftijden) tijdens hun “senang” gevoel en ook zelf kleine en grote

momenten vanuit schoonheid, verstilling, intimiteit en verbondenheid vast te leggen.

Waarin ook de tegenhanger van dit gevoel naar voren komt, want zonder te weten waardoor je je niet “senang” voelt, weet je ook niet waardoor je het wel voelt. De

melancholie keert terug in de fotografie: een onvervuld verlangen. Dit gevoel mag er ook zijn.

Door werk van andere fotografen te analyseren die mij geinspireerd hebben, heb ik geleerd dat vertrouwen, de tijd die gespendeerd wordt met mensen, de omgeving en

visuele aspecten zoals kleur, licht en serene schoonheid belangrijk zijn om het “senang” gevoel te visualiseren. Stilstaan bij je gevoelens is moeilijk. Maar door jezelf vragen te stellen zoals: “Wie

ben ik?”, “Waar sta ik?”, “Wat vind ik belangrijk?” en “Waardoor voel ik me “senang?” in plaats van te blijven hangen in de gedachte dat je het zo druk hebt en te weinig tijd

hebt, gaat dit steeds beter. Het is ook belangrijk om naar binnen te kijken in plaats van alleen naar de buitenwereld. Door er met mensen over te praten wordt er al over hun “senang” gevoel nagedacht

en erbij stilgestaan. Ook al was het maar een kwartiertje, als het vervolgens meegenomen wordt naar huis en hij/zij het er misschien nog aan de eettafel over heeft… dan is al iets in gang gezet. Ik hoop dat de mensen die ik gefotografeerd heb met het verhaal over hun “senang” gevoel, gaan inzien dat het een belangrijk gevoel is en ze het niet voor lief moeten nemen. Ook alle mensen die het fotoboek gaan bekijken mogen geinspireerd raken en stilstaan bij hun eigen “senang” gevoel.

Ik denk eraan om veel planten en bloemen neer te zetten en natuurgeluiden te laten

horen. De natuur werkt helend, rustgevend en heeft een positieve werking op het immuunsysteem, geluksgevoel en op het gemoed. Bovendien zie je in mijn fotoboek

de natuur vaak terug. Mensen zoeken hun “senang” gevoel op in het bos, tijdens het wandelen, in hun moestuin etc. Als mensen in de natuur zijn dan laden ze hun

batterij weer op die leeg raakte door continu getrokken worden in de digitale wereld en door werk- en andere moderne stress. Je aandacht richt zich vanzelf op

natuurlijke patronen (vogelgeluiden, regendruppels die neervallen etc.) en deze dringen zich niet op, je hoeft er helemaal niets voor te doen. In tegenstelling tot het

alsmaar bekijken van notificaties op de telefoon. Ook evolutionair gezien is er een reden voor, vroeger werd je namelijk bijvoorbeeld achterna gezeten door een roofdier

en klom je in paniek een boom in. Tussen de bladeren was je veilig en daalde je bloeddruk. Dit is een reflex die bijna in ons DNA zit. Je kunt het achterna gezeten

worden vergelijken met deadlines, lastige leidinggevenden of computers die bepalen

hoe lang iets duurt. Het belangrijkste aspect van tijd doorbrengen in de natuur is dat

je je weer omarmt kunt voelen; een diep gevoel van verbondenheid met de wereld om je heen. 

Ik ben er ook over aan het denken om een rustgevende geur te verspreiden. Geuren zijn belangrijk en het is zelfs wetenschappelijk bewezen dat ze een positief effect

hebben op ons humeur. Sommige geuren kunnen ons laten herinneren aan fijne momenten in het verleden. De geur van lavendel werkt ontspannend, de geur van

rozemarijn kan kalmerend werken in je avondroutine, wilde sinaasappel heeft een reinigende werking en is blijkbaar goed voor onze spijsvertering. Citrusgeuren (zoals grapefruit, citroen, limoen) kunnen je een boost geven in de ochtenduren. 19)

Eten helpt je lichaam tegen stress en kan een ontspannende werking hebben. Ik denk erover om iets van zoetigheid neer te leggen, de smaakervaring van suiker

helpt ons lichaam het stofje endorfine aan te maken. Hiervan moet je niet te veel nemen, omdat het ook je serotonine evenwicht kan verstoren. Het hormoon serotonine werkt kalmerend en wordt ook wel het gelukshormoon genoemd. Zonlicht bevordert de aanmaak hiervan en ook een aantal voedingswaren zoals: bruine rijst,

zonnebloempitten, pompoenzaad, sesamzaad, amandelen, banaan, groene bladgroenen, zeewieren en eiwitrijk eten zoals eieren. Hiernaast kan ik theekopjes

met een theekan neerzetten, want bepaalde kruidenthee n hebben een

ontspannende werking. Ik kan kruiden zoals kamille, citroenmelisse, verveine,

valeriaan en lindebloesem kiezen. 

Naast wat je gaat eten is het belangrijk hoe je eet: je kunt in een rustige omgeving zitten of juist in gezelschap van familie en vrienden. Fijn gezelschap bevordert de ontspanning. Ik dacht erover om (kaart)spelletjes neer te leggen bij een zitzak/tafel en misschien wel een elektrisch kacheltje neer te zetten voor de sfeer.