Aking ina sa umpisa palang kasama na kita

Ginagawa mo ang lahat upang manatili akong masaya

Pagaalaga man samin ay hindi naging madali

Ngunit nanatili ka sa aming tabi ng nakangiti

Tuwing nakikita kitang umiiyak

Hatid nito sakin ay lungkot

Lalo na pag ako ang sanhi sa mga luha mong umaagos

Ayoko kitang saktan

Ngunit bunganga ko'y minsay di mapigilan

Masasakit na salita na sayo tumatama

Nagiging sanhi ng iyong mga luha

Sana sa kinabukasan hindi na kita masaktan

Gagawin ko ang lahat upang hindi kita iwan

Ngunit kung gusto mong lumayo hindi kita pipigilan, dahil alam ko na ikay aking nasaktan

Maraming taong naghihirap Maraming namamatay

Di alam kung anong gagawin

Di alam kung anong mararamdaman

Nangyari lahat ito dahil sa ating kapabayaan

Kaya kung ako sa inyo titingin ako sa paligid ko

Di ito ang oras upang tayo ay magsisihan

Ito ang oras na para tayo ay magkaisa

Para itama ang pagkakamaling nagawa natin

Kailangan nating lumaban

Matuto sa pagkakamali sa nakaraan

Baguhin ang ating pamumuhay

Ibalik natin ang ating makinang na buhay

Noong una kaibigan lamang kita

Lagi tayong magkasama

Hindi nagsasawa sa isat-isa

Walang nakakapaghiwalay sa ating dalawa

Ngunit sinabi mong mahal mo ako

Tinanggap kita sa takot na mawala ka sa buhay ko

Inulanan mo ako ng pagmamahal

At wala akong nagawa kundi mahulog sayo ngayon ako ay nagiisa

Ako'y sumuko at inalay ang aking puso

Ang pagmamahal ay aking binigay

Pero bakit ka humiwalay

Paningin mo ay dumapo sa iba

Ako ay napuno ng galit

Hindi pumayag na mapunta ka sa kanya

Ngunit alam kong mahal mo na sya

Kamay ko'y iyong binitawan kaya

Ang hirap ng buhay sa bansang toh

Mga bahay na gawa sa yero

Tagpi-tagpi at wala ng daan

Matutulog ay kung saan saan

Magbanat man ng buto maghapon

Di parin malulutas ang gutom

Kaya tulong aming hinihingi

Sana kami ay mapagbigyan na

Perang di sapat sa araw araw

Paghihirap aming isisigaw

Naway kami ay pakinggan, ng

Maayos na buhay ay mahagkan

Pagmamahal ang nais

Tibok ng puso ang ninanais

Pahahalagahan ka hanggang dulo

Ikaw at ikaw ang pipiliin hanggang dulo.

Salitang masaran pakinggan

Pero mahiran paniwalaan

Salitang medaling bitawan

Pero mahirap panindigan

Pag-ibig Pangako

Pangakong nanako

Patuloy na panindigan

Ikaw parin hanggang dulo.

Asya, kontinenteng kakaiba,

May singkit at may bilugang. mga mata,

Maputi, maitim at mga morena,

Subalit magkakapatid turingan nila

Asean, yan ang nagbubuklod,

Upang pag-unlad ay maitaguyod

Bawat bansa dapat uusad,

Buong asya marapat lang na aangat

Janise: Ha?... Ano?

Elisabeth: Gusto kong mamatay

Janise: .... Bakit?...

Elisabeth: Di ko din alam.... Ewan ko ba..para kasing magandang oras toh para mamatay

Janise: May problema ka ba? May pinagdadaanan? Bat bigla mo na lang naisipan yan

Elisabeth: Wala naman, sa totoo nga mas tahimik pa buhay ko nitong mga nakaraang araw

Janise: pero gusto mong mamatay...?

Elisabeth: hmm... Alam mo yung pakiramdam na sobrang payapa ng buhay ngayon na... Gusto mo na lang tumigil yung oras?

Janise:... Hmm.. Oo naman

Elisabeth: Yun yung nararamdaman ko ngayon... Yung mamamatay ako ngayon at mararanasan ko tong katahimikan na toh hanggang sa mapulbura na Ang katawang lupa ko... Nan dito lang tayo at walang magbabago

Janise:... Tungkol ba toh sa plano ng iyong ama na ipangkasudo ka?

Elisabeth:... Siguro... Ayokong magpakasal sa taong hindi ko naman kilala at Iwan ka dito

Janise: Pero alam mong responsibilidad natin ito bilang anak na babae

Elisabeth: Alam ko yun.... Kaya nga hindi maiwasang maiisip na sana'y naging lalaki na lamang ako... Meron sana akong chansya na mamana ang aming bukirin o makapili ng gusto kong trabaho, at higit sa lahat.... Mananatili ako sa tabi mo

Janise: Elisabeth... Gusto ko ring makasama ka panghabang buhay, ngunit hindi na tayo mga bata... Kailangan nating tuparin ang ating mga responsibilidad... Saka pwede naman nating bisitahin ang isa't isa pagnagpakasal ka na, bibisitahin kita at tutulungan mag alaga ng anak nyo... O kaya sa mga gawaing bahay

Elisabeth:.... Ang lupit mo Janise...

Janise: Elisabeth....

---

Denise: Anak tapusin mo na yan para makapagligpit na tayo

Janise: Malapit na po inay

Roberto: JANISE! JANISE!

Denise: Oh Roberto, bat hingal na hingal ka? Kumalma at baka ikaw ay mapano

Roberto: Aling...ha...Denise...ha...Janise si Elisabeth...ha... Wala na si Elisabeth

Denise: Ano? Ano ang ibig mong sabihin Roberto?

Roberto: Si Elisabeth...hiniwa nya po ang sarili nyang pulso

Denise: JANISE!

Janise: haa... Si Elisabeth....ha..nay..si Elisabeth...hik..ha

Denise: Kumalma ka Janise...huminga ka ng malalalim

Janise: Si Elisabe...

Denise: Janise? JANISE!.... Roberto! Tulungan mo ko dalhin natin sya sa manggagamot!

---

Frederick: Kahit anong titig ang gawin mo sa kanyang puntod hindi na sya babalik....

Janise:....

Frederick: Nakita nalamang sya ng kasambahay na hindi na humihinga.... Naging sopresa ang pagkawala nya sa ating lahat, mukha namang maaayos sya nitong mga nakaraang araw.... O siguro yun lang ang gusto kong isip dahil kahit sa kalooblooban ko alam kong nahihirapan sya... Na hindi nya matanggap ang kapalarang inilatag para sa kanya ngunit pinili kong mamalikmata na lamang...

Janise:....

Frederick: May iniwan syang sulat sayo, hindi agad naiabot dahil hindi ka pumunta sa kanyang burol... Gusto yang buksan nila ama ngunit pinigilan ko sila, bilang bawi ko narin siguro Kay Elisabeth... Nararamdaman kong isinulat nya ang letrang yan para sa iyo lamang...

-

Janise: ...hik...hik... Kung alam ko lang na mangyayari toh.. Sana ay... sana ay hinayaya ko syang magpakalayo.. haa... Sana sinabi ko sa kanyang wag syang magpakasal at manatili na lamang sa tabi ko... Sana ay...

Frederick: ...

Janise: naduwag ako... Na pagnagpakalayo layo kami'y hindi ko maibibigay ang buhay na nararapat sa kanya... Na hindi ko sya mapapanatiling masaya sa tabi ko... Sana pala hindi na ko nagisip at nagmatigas ulo na lamang... Elisabeth...

---

Elisabeth: Sa tinatangi ko, Janise Ako ay nagpasalamat na nakilala kita, na binigyan kulay mo ang aking buhay. Malinaw pa sa aking isipan ang araw na tayo'y unang nagkita, nung ako'y nagbabasa sa tabing lawa at bigla kang umahon at aksidente mo kong nabasa. Naaalala ko kung paano ako nagtimpe at pinigilan ang sarili kong sigawan ka at ang paulit-ulit na paghingi mo ng tawad. Ilang beses mo pa akong pinuntahan sa aming tahanan upang bumawi kahit hindi naman kailangan. Nabang sinusulat ko ito hindi ko maiwasan maiisip ang mga araw na nakaupo tayo sa ilalim ng puno nagbabasa o kaya'y naguusap lamang, nakakalungkot isipin na hindi na natin magagawa ang mga ito. Patawarin mo ko sa paglisan ng maaga, patawad dahil hindi ko kayang maging malakas at mabuhay na malayo tayo sa isa't isa, patawad at masasaktan kita. Sa iyo lamang, Elisabeth.

--Fin--

Sa bayang madilim, ay puno ng lihim

Buwaya'y lumitaw, diwa'y kumulimlim

Sa bawat sulok, ang pangarap ay patay

Sa gahum ng pera, kanyang pinahimlay

Maramot, palasak ang pagiging ganid

Itinago ngunit atin namang batid

Nakaw na yaman ikinubli sa bayan

Nagsusumiksik na pilit sa karimlan

Sa sariling balwarte ay manindigan

Kataksilan ay dapat nating iwasan

Sa bawat yaman na kanilang kinamkam

Ika’y makiusisa at makialam

Isang araw bumaba sila Dòngxuè at Bäihé sa Mundo ng mga tao upang mamasyal sa isang kagubatan. Makalipas ang isang oras, nagutom si Báihé Kaya umalis si Dongxué upang maghanap ng makakain. Nang makalipas ang isang minuto may narinig si Bäihé na naguusap na dalawang tao, dahil takot siya na makita ng mga tao nagbalat-anyo siya nilang usa. Ang hindi niya alam mangangaso ang mga ito. Nang makita nila ang usa, pinana nila ito. Hindi nakaiwas si Baihé, tinamaan siya sa dibdib. Nang lalapitan na ng mga mangangaso si Bäihé, biglang dumating si Dòng xuê nang makita niya ang nangyari biglang dumilim ang kanyang paningin. Nagpalabas siya ng usok at nang maamoy ito ngayon mga mangangaso bigla silang nakaramdam ng panghihina, pagsakit ng kanilang ulo, paghirap sa kanila paghinga, pananakit ng kanilang dibdib, ni hindi sila makapagsalita at nawala ang kulay ng kanilang mga daliri sa kamay at paa. Nilapitan ni Dòng xué si Bàihé ngunit hindi na ito humihinga, Bumalik si Dongxué sa mundo ng mga diyos, at pinakiusapan ang Diyos ng kamatayan na wag patawirin sa ilog ang kaluluwa ni Baihe, ngunit hindi sya binigyang pansin nito.

Bumalik si Dongxue sa kagubatan sa mundo ng mga tao, dinala niya ang labi ni Bäihé sa kuweba na lagi nilang pinupuntahan. Habang nakatingin si Dòngxué sa labi ng minamahal, kinukwesyon nito ang sarili kung bakit ito nangyari kung bakit kinuha sa kanya ang minamahal. Dumating sya sa kungklusyon na ang mga tao ang may kasalanan nito, tumayo sya at naghasik ng lagim sa mundo ng mga tao. May usok na naglalakbay sa buong mundo, at pagnalanghap ito ng mga tao bigla silang nakaramdam ng panghihina, pagsakit ng kanilang ulo, paghirap sa kanila paghinga, pananakit ng kanilang dibdib, ni hindi sila makapagsalita at nawawala ang kulay ng kanilang mga daliri sa kamay at paa. Ng malaman ng mga nakatataas na Diyos ang ginagawa ni Dongxué dinakip nila ito at nag bukas ng trial, inakusahan sya sa pagpatay kay Bäihé at ang pagkamatay ng milyong milyong tao. Ni hindi sya nagsalita sa buong trial, may parte sa kanya na sinisisi ang sarili sa pagkamatay ng minamahal, ngunit nangingibabaw parin ang galit nya sa mga . Napagpasyahan ng mga nakakataas na tao Diyos, na sa kadahilanan na hindi namamatay si Dòngxué ikukulong sya sa kweba sa mundo ng mga tao. Ang hindi alam ng mga Diyos ay maghahasik ulit ng lagim si Dòngxué pagkaraan ng maraming taon

Caroline: hey... Nasa kusina sya nung huli ko syang nakita

Chloe: thanks... puntahan ko lang sya

(Tumango si Caroline)

-Sa kusina-

(Nakita ni chloe si Jacob, ng marinig nya na may kausap ito)

Chloe: bab-

Jacob: I can't do this anymore...

???: Wag mong sabihin sakin na nagi-guilty ka, Ikaw nagsimula nito Jacob

Jacob: YEs I do! I can't do this to her no more

???: So ano? Iiwanan mo ko ha? Pagkatapos ng lahat nang yun

(Napatakip ng bibig si Chloe at unti-unting lumalabas ang kanyang mga luha)

Jacob: I'm sorry Abby I just... tuwing magkasama kami ni chloe mas lalo akong nagi-guilty... Ayoko na syang masaktan

Abby: dahil lang na gi-guilty ka?! Jacob mahal mo ko!.. sinabi mong mahal mo ko....

(Silence)

Abby: wag mong sabihing.... Mahal...mo

(Umiwas ng tingin si Jacob)

Abby: ang sama mo! Sabi mo mahal mo ko! Sabi mo pinilit ka lang ng magulang mo Kay Chloe!! Nag promise ka na makipag hiwalay ka sa kanya pag namana mo na yung company!! Ang sama mo!ang sama mo! Masama ka....

(Sabi ni Abby habang umiyak at hinahampas si Jacob sa dibdib)

(Umiyak ito habang nasa dibdib ni Jacob ang mukha nya)

(Napasandal sa pader si Chloe)

(...)

Abby: I need to go... I can't talk right now... I... Just.... Let's clear our heads first...

( Aalis na sana ito ng pinigilan ito ni Jacob)

Jacob: please Abby let's end it... Tapusin na natin toh...

(Sinampal ni Abby si Jacob)

Abby: you're a liar... Kailangan pa ha.... Kailangan mo pa sya mahal...

Jacob:....

Abby: nung hinabol mo sya nung party? (flashback) Nung binabaan mo ako ng cellphone? (Flash back) yung Hindi mo sinasagot ang tawag ko ng ilang araw? (Flashback) o baka Nung umpisa palang mahal mo na sya..

Jacob:....I'm so sorry Abby...

Abby: dapat hinayaan mo na lang akong makipagbreak Sayo nung naengage kayo... Dapat Hindi mo na ako pinigilang umalis... Dapat Hindi mo na pinalalim yung feelings ko... Dapat Hindi ako naniwala Sayo.....

Jacob: believe me Abby I used to love you...

Abby: sarcastic chuckle.... Used to...

Jacob: Abby...

Abby: Jacob can we just... please.. talk about this another time?... I need to collect my thoughts...

Jacob:.... (Tumango)

(Lalabas na sana si Abby ng makita nya ai Chloe)

Abby: Chl-

Chloe: Abby...

(Nagtaka si Jacob kung bakit nakatayo lng si Abby sa harap ng pintuan, kaya nilapitan nya ito)

Jacob: Abby what's w-

(Nakita nya ai Chloe)

Jacob: Chlo-

Abby: I'm sorry

(Sabi nito at tumakbo palabas)

Jacob: Chloe you see.. this-

Chloe: Jacob... Why...

Jacob: Chloe... Please listen to my explanation first

(Tumayo ng maayos si Chloe at pinunasan ang mukha)

Chloe:... I'll hear you out

Jacob: THA-

Chloe: on another day, let's clear our heads first.... I'm too emotional right now...

(At aalis na sana nang)

Caroline: Anong ginawa nyo Kay Abby?! Bat sya umiyak?!

Jacob: Caroline please stay out of it

Caroline: stay out of it?! Jacob I just saw my best friend run out crying!!!

Jacob: Caroline Please..

(Tumingin si Caroline Kay Chloe)

Caroline: you! Ikaw Ang may kasalanan noh?!

Jacob: Caroline! She didn't do anything

Caroline: No! I'm sure she did something! Since she came into our live everything became mess! Jacob became a mess! I don't even know why our parents like you!

Jacob: Caroline don't talk about my fiance like that! She didn't do anything! I hurt Abby!

Caroline:...

Chloe: don't go around blaming people

(Umalis na si Chloe)

Jacob: Chloe!

--Fin--

Akin ang aking buhay

Sa bawat hakbang na aking ginagawa

May pagsubok at tagumpay

Ako ay may pangarap at layunin

Sa bawat araw na aking nakakalagpas

Marami akong natututunan at nararanasan

Ngunit kahit anong hamon pa ang dumating

Laging handa akong lumaban at magpatuloy sa aking pagkakalakbay

May mga pagkakataon na ako ay nagkakamali

Ngunit hindi ito dahilan para ako ay magduda

Dahil sa bawat pagkakamaling aking naranasan

Ay mayroon akong natutunan at nagiging mas matatag

Ako ay mayroong mga talento at kakayahan

Na aking ibinabahagi sa aking kapwa

Sa bawat tulong na aking naibibigay

Mas lalong lumalago at nabubuo ang aking pagkatao

Kaya't sa bawa't buhos ng ulan at sikat ng araw

Ako ay patuloy na humahakbang

Akin ang aking buhay, ako ang may hawak ng kapalaran

At sa bawat tagumpay

ganda ng tala

Ako'y hangarin sana

Tama bang saktan natin ang ating sarili dahil sa problema natin? Dapat bang tapusin natin ang ating buhay dahil ito nalang ang huli nating takbuhan? Para sa akin hindi, pero may mga taong sa talim kumakapit dahil at sa bawat hiwa nito sa kanilang balat nararamdaman nila ang sakit na nagpapatunay na buhay pa sila. Ang hapdi na kanilang nararamdaman ay nagpapalimot ng mga masasakit nilang karanasan, nakakalimutan ng batang babae kung paano siya pinagnasahan ng kaibigan ng kanyang ama, mawawala sa isip ng dalaga kung paano siya kinutya ng kanyang pamilya dahil sa hugis ng kanyang katawan, nakakalimutan ng lalake kung paano sya inabuso ng kanyang asawa, at istudyante na nakakalimutan ang kanyang markang kailangan nyang makamit upang maramdaman na may silbe sya. May mga taong hindi bumigay sa pagpapatiwakal at nakikita ko namang masaya na nakarecover sila sa self harming. Suicide, o "last resort" kung tatawagin ko, ginawa ito ng isang taong hindi na gustong mabuhay o hindi na makita ang saysay ng buhay. Ito ay ang mga taong hindi nakikita ang hinaharap nila, dahil sa kagustuhan nilang matapos na ang kanilang pagdurusa mas pinipili nila ang 'easy way out". Sasabihin ko na hanggat makakaya subukan nating mabuhay, siguro feeling mo na sobrang hirap ng buhay mo at wala kanang maisip na ibang takas kundi ito, pero hindi permanente ang problema mawawala rin yan bastat meron kang will na mabuhay. Kumapit ka kahit sa pinakamaliit na dahilan para hindi mo bitawan ang buhay mo, hindi mo na mapapanood o mababasa ang favorite series mo, hindi mo na makakain ang paborito mong pagkain, hindi mo na malalaro ang aso mo, hindi mo na mararamdaman ang pakiramdam ng hangin pag nasa labas ka. Gaano man kaliit na dahilan kumapit ka dyan at magtrabaho ka papunta sa daan ng paggaling, lahat ng alam kong gumaling mula sa self harm at attempt suicide hindi sila nagiisa sa kanilang laban nandyan ang kanilang pamilya para samahan at suportahan sila sa journey ng paggaling.

Sa mga taong nawalan ng minamahal sa buhay dahil sa suicide, gusto ko lang sabihin na makakayanan nyo ito, pwede kayong makaramdam ng guilt dahil iniisip nyo na wala kayong nagawa upang pigilan siya, kausapin nyo ang iba nyo pangmahal sa buhay tungkol sa nararamdaman nila.

At para naman sa mga taong hindi nararanasan ito pero gustong tumulong pakiusap ko lang na mas maging sensitibo kayo, at kung sa tingin nyo may kilala kayong taong nararanasan ang mga ito, huwag nyong basta bastang komprontahin sila tungkol dito dahil sensitibong topic ito para sa kanila. At kung sa tinggin nyo na hindi nyo sila kayang tulungan ng kayo lang maghanap kayo ng taong kaya, isaisip nyo lang ang pagiging mabuti sa lahat dahil hindi natin alam kung ano ang dinadanas ng isang tao. Gagawin ko sa abot ng aking makakaya na mag bahagi pa ng mga inpormasyon tungkol sa topic na ito.

Ng natapos na ang pabungad nakilala namin ang mga pangunahing tauhan, ito ay sila Dennis, Jordan, Paolo, at Botchok. Bale sa mga pinakitang sitwasyon laging nadadamay sila Dennis sa mga kalokohan ni Paolo kaya madalas silang napapagalitan ng kanilang guro. Pinakita din na may kani-kanilang problem sa pamilya ang apat na bida. Walang oras ang mga magula ni Jordan para sa kanya, laging nagiinom ang tatay ni Dennis, sinasaktan si Paolo ng kanyang stepfather, at hawak si Botchok sa leeg ng kanyang grado. Habang umuusbong ang kwento ito ay padilim ng padilim, dahil hindi maibigay ng magulang ni Jordan ang atensyon na hinahanap niya, itinuon niya ang kanyang pansin sa ibang bagay. Ito ay ang paghihit o paggamit ng droga, ng malaman ito ni Paolo nagmakaawa siya kay Jordan na tumikim nito. At siguro dahil presyon na panatilihing mataas ang kanyang grado na enganyo na din si Botchok ng mga kaibigan na gumamit. Ng malaman ni Dennis ang ginagawa ng mga kaibigan sinubukan syang hikayatin ng mga ito ngunit siya ay nagalit. Sinabi niya na sinisira lamang ng droga ang kanilang mga buhay na wala itong magandang maidudulot sa kanila, dito din niya nasabi ang mga katagang "Para kayong mga isda sa aquarium na walang tubig!" na ang ibig sabihin ay walang patutunguhan ang buhay nila kung ipagpapatuloy nila ito. Tinawanan lamang nila Jordan at Paolo ang mga sinabi ni Dennis at pinagpatuloy nila ang paghihit. Ng tumagal sumipa na ang epekto ng droga at nagsisimula na silang makakakita ng mga bagay o mga sitwasyon na wala sa totoong buhay. Maganda para kila Jordan at Paolo ang kanilang nakikita ngunit hindi naman kaayaaya ang nakikita ni Botchok. Matapos nito, nagsimula ng magtulak si Jordan, naging pabaya si Botchok, at mas naging kasuklam-suklam si Paolo. Dahil sa impluwensya ng droga mas lalong naging malala ang mga kalokohan ni Paolo sa punto kung saan sobra na niyang nabastos ang kaniyang kaklaseng babae. At ang resulta nito ay ang pag-abang sa kanila ng mga lalaki at paghahamon ng away, away kung saan aksidenteng napatay ni Paolo si Botchok. Tumakbo si Paolo pa uwi ng kanilang bahay, nandoon ang kanyang stepfather at sila ay nag-away at sinaktan na naman sya ng kanyang ama-amahan. Dahil sa tensyon na kanyang nararamdaman pagkatapos mapatay ang kaibigan at ang pag-aabuso sa kanya stepfather, napuno si Paolo at pinagsasaksak niya ito. Ngayon ay tumatakbo siya mula sa mga pulis, na huli rin si Jordan sa pagtutulak ng droga at si Dennis na lamang ang natitira sa kanilang magkakabarkada. Sa huli nakapagtapos si Dennis bilang balediktoryan at kinukwento niya ang nangyari sa kanilang magkakaibigan at pinaalahan ang mga makikinig na walang magandang naidudulot ang droga.

Hindi ko inakala na madadala ako ng kwento at maaaliw ako ng dula sa punto na nanghinayang ako na natapos ito. Ang galing umarte ng mga aktor lalo na ni Paolo sa totoo lang galit na galit ako sa karakter nya lalo nat sya ang pumatay kay Botchok, kung ano ano ng masamang nasabi ko tungkol sa kanya sa aking utak bago ko pinaalahanan ang sarili ko na umaarte lamang sila. Gustong gusto ko rin yung eksena kung saan hinahabol ng mga pulis si Paolo sa tingin ko Ang galing ng paggamit nila sa spot light nun. Maganda rin ang aral ng kwento ito ay mapanahon dahil hanggang ngayon may problema pa din sa droga ang Pilipinas. Ang masasabi ko lamang ay isa ito sa mga hindi ko malilimutan na memorya, hindi ito ang unang beses na nakapanood ako ng dula sa teyatro ngunit ito ang pinaka tumatak sa akin.

Nang nagdaan ang tatlong mga taon bumaba na ang kaso ng COVID-19 at nagluwag na ang mga polisiya patungkol sa paglabas at bumalik na rin ang nga estudyante sa paaralan. Sa una nahati ang mga estudyante sa mga nagkaklase na sa loob ng paaralan at mga estudyante na piniling manatili sa online class. Dahil may mga magulang pa din na ayaw palabasin ng bahay at papasukin sa paaralan ang kanilang mga anak sa takot sa panganib ng pandemya. Pero pinaghandaan naman ng may pag-iingat ng mga paaralan ang pagbabalik eskwela ng mga estudyante, tsinitsek ang temperatura ng mga estudyante sa gate bago sila pinapapasok sa loob ng eskwelahan, hindi rin pinapapasok ang mga ito ng walang dala na alcohol, at pinaglayo layo nila ang mga upuan sa loob ng silid aralan. Nang lumipas ang mga buwan inatasan ng pumasok ang lahat ng estudyante sa paaralan. Maraming mga magulang pa rin ang nagaalala ngunit ng matanto nila na patuloy and pagbaba ng mga kaso ng COVID-19 napanatag ng kaunti ang kanilang kalooban.

Hanggang ngayon patuloy pa rin ang pagpasok ng mga mag aaral ng walang problema sa eskwelahan. Makikita na hindi nagkamali ang mga awtoridad na ipatupad ang harapang pagtuturo sa mga estudyante. Kahit may mga pagaalinlangan na sa una makikita naman na naging maganda ang resulta ng pagpapatupad ng harapang pagtuturo mas madaling naiintindihan ng mga mag aaral ang mga aralin ngayon kesa noong online class at mas nagkakaroon ng maraming oportunidad ang mga estudyante para sa kolaburasyon.

Ang chemistry nina Jasmine Curtis at Louise Delos Reyes sa pelikulang ito ay talagang kahanga-hanga. Ikinagulat ko kung gaano katas si Jasmine sa pagsasabi ng kanyang mga linya, na ang kanyang mukha ay napakapahayag ngunit hindi sobrang dramatiko. Isang halimbawa nito ay kung gaano kawkward si Alex habang naguguluhan si Jess sa pagtuklas na siya ay isang lesbian. At ang paraan kung paano siya nagflirt kay Kate ay nagpapakita na sila'y matagal nang nasa ganitong uri ng relasyon. Gusto ko kung paano binigyan ng buhay ni Louise si Jess, at kung paano ipinakilala ang kanyang karakter sa pamamagitan ng kanyang pagganap.

Ako'y humanga sa kung paano iniharap ni Gio Gahol si Julo, isang karakter na hindi natatakot na sabihin ang kanyang opinyon at sobrang sassy, at si Gio ay nagbigay ng eksaktong ganoon. Gusto ko kung paano iniharap ni Nelsito Gomez si David, isang taong komportable sa kanyang sarili, at ang paraan kung paano nang-aasar ang karakter ni David at si Alex ay sobrang relatable.

Ako'y humanga sa kung gaano kagandang tingnan ang mga setting, at kung paano ang background ay napakabagay sa mga eksena. At lalo na gusto ko kung paano ini- describe ng kwarto ni Alex ang kanyang sarili, isang magulong kwarto na puno ng mga sketse, isang babae na nagtatrabaho ng maraming bagay at napakasining. Gusto ko na ang pelikula ay nagbibigay ng tamang dami ng edginess, ginagawang realistic.

Isa sa mga hindi ko gusto ay kung gaano ito kabilis. Para sa akin, ang mabilis na paglipat mula sa isang eksena patungo sa isa pang eksena ay maaaring mag-iwan ng mga manonood na nalilito, ngunit nailabas nila ito sa ibang mga eksena.

Isang aral na maaaring makuha mula sa pelikulang ito ay hindi laging kailangan na manatili, kung minsan mas mabuti nang pumili ng buhay kung saan hindi kayo o ang iyong kasintahan ay nararamdaman na naipit. Minsan mas mabuti nang mag-let go kung palagi na lang kayong nasasaktan kahit na pareho pa kayong nagmamahalan, marahil hindi pa ito ang tamang oras at marahil babalik kayo sa isa't isa sa mas mabuting sitwasyon.

Inirerekomenda ko ito sa mga lesbian na mahilig sa mga romantic drama films, at sa mga straight na tao na curious kung paano iba ang relasyon ng lesbian kumpara sa straight na relasyon. Ini-recommend ko ito sa mga manonood na 16 pataas dahil ito'y tungkol sa mga relasyon at dahil ang mga karakter ay mga kabataang matatanda na madalas sa bar kung saan may mga eksena ng pag-inom.

Malaking tulong ang internet, napakahusay na ginagamit ito sa paggawa ng mga krimen. Mga krimen tulad ng cyber bullying, cyber human trafficking, phishing scam, at cyber stalking. Cyber bullying, ito ay kapag inilantad ng mga tao ang mga tao para sa mga nakakahiyang bagay na kanilang ginawa, o nagkakalat ng mga kasinungalingan upang magpadala ang mga tao ng poot sa nasabing tao, nagbibigay ng mga banta sa kamatayan, nagdidikit ng mga nakakahiyang larawan ng isang tao. Ang panliligalig gamit ang mga online platform, sextortion, ay isang uri ng cyber bullying. Cyber human trafficking, ito ay kapag ang mga tao ay ibinebenta sa ibang mga tao sa pamamagitan ng pagpapagawa sa kanila ng mga sekswal na bagay sa costumer na nanonood sa kabilang panig ng screen ang internet ay maaari ding gamitin bilang isang paraan upang makipag-usap sa customer ng child slavery. Ang phishing scam, ay isang uri ng social engineering kung saan ang isang attacker ay nagpapadala ng isang mapanlinlang na mensahe na idinisenyo upang linlangin ang isang tao na biktima na magbunyag ng sensitibong impormasyon sa umaatake o mag-deploy ng malisyosong software sa imprastraktura ng biktima tulad ng ransomware Cyber stalking, kami ay nag-post ng maraming mga bagay sa mga online platform, minsan ang mga personal na bagay ay nai-post online, at sinasamantala iyon ng mga tao. gamit ang mga impormasyong iyon para linlangin ang mga tao, halimbawa gamit ang impormasyon mula sa internet para magpanggap na kilala mo ang isang tao at i-scam ang mga kakilala nila, ang internet ay maaari ding gamitin nang real time: stalking, dahil nalampasan na natin ang mga bagay tulad ng ating paglalakbay, hang outs , at meet ups, magagamit ni peuple ang impormasyong ito para hanapin kami.

Alam natin na ang mundo ay hindi ruinbows at sikat ng araw, at ang impormasyon sa itaas ay isang patunay nito. Kaya naman ginawa ng ating gobyerno ang cybercrime lav. Nakakatulong ito upang maprotektahan tayo mula sa mga mandaragit ng internet. Ang cybercrime law ng Pilipinas na eksakto noong Setyembre 2012. Tinutugunan nito ang mga krimeng ginawa sa paggamit ng computer system, kabilang dito ang penal substantive rules, procedural rules at rules on internasyonal na kooperasyon. Idineklara ng substantive na batas kung anong mga gawain na kinukunsidirang krimen at nagsasaad ng kaparusahan para sa kanila (LawPhil) Isinasaad ng batas pamproseso ang Reeded procedure para sa pagsasagawa ng negosyo, ano pinapayagan at kung ano ang hindi. Mga panuntunan sa pakikipagtulungan sa internasyonal binubuo ng mga patakaran sa internasyonal na negosyo. Ang internet ay isang malaking tulong, ngunit maaari itong gamitin upang mag-commit mga krimen, na naglalagay sa ating buhay at privacy sa panganib, at nakakatulong ang cybercrime law na protektahan tayo mula sa mga panganib na ito..

Narito ang mga bagay na makakatulong sa iyong paglalakbay upang huminto sa paninigarilyo: Alisin ang iyong sarili, panatilihing abala ang iyong isip, maglaro tulad ng mga board game, puzzle, subukang gumawa ng mga sining at sining, linisin at palamutihan ang bahay at subukan ang mga bagong recipe. Kung gusto mong manigarilyo, subukan ang pagsuso ng lollipop, kumain ng popsicle, kumain ng dill pickle o ngumunguya ng gum.

Kung hindi ko pa rin nakumbinsi subukan mong maghanap ng mga Artikulo tungkol sa mga epekto ng paninigarilyo at marahil ang daan-daang kung hindi libu-libong mga artikulo ay maaaring kumbinsihin ka.

Hindi lang masisira ng sigarilyo ang iyong kalusugan at gayundin ang iyong relasyon sa ibang tao, kung gusto mo pa ring magpatuloy sa paninigarilyo, tingnan kung paano ka tinatrato ng

cancer.