https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v ดากานดา17 เพชรลดา22 ปรีญารัตน์26 นภาวรรณ35 en-us 2022-06-28 03:33:04 UTC 2022-07-05 03:22:14 UTC hello@padlet.com https://padlet.net/icons/png/1f525.png g18895 https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236173582 2022-07-04 04:17:10 UTC https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236173582 g18895 https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236173634 งานประเพณีการสืบชะตาหรือการต่ออายุ
       พิธีสืบชะตาเป็นประเพณีสำคัญของชาวล้านนา ซึ่งเป็นประเพณีที่เชื่อกันกันว่าเป็นการต่ออายุหรือทำให้ชีวิตยืนยาว ผู้ที่เข้าพิธีสืบชะตา ชีวิตจะมีความสุข ความเจริญ และช่วยขจัดภัยอันตรายต่างๆ ที่จะบังเกิดขึ้นให้แคล้วคลาดปลอดภัย พิธีสืบชะตาดังกล่าว ประชาชนที่อยู่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของไทย ต่างยึดมั่นและถือปฏิบัติกันอยู่ เพราะเชื่อว่าทุกข์ภัยทั้งหลายที่จะเกิดขึ้นกับตัวเอง และญาติพี่น้องจะหมดหายไป อีกทั้งเชื่อว่าก่อให้เกิดขวัญและกำลังใจในการปฏิบัติหน้าที่การงานพร้อมที่จะสู้กับชะตาชีวิตต่อไป ซึ่งการทำพิธีสืบชะตา สามารถทำได้ทั้ง

การสืบชะตาคน นิยมทำเมื่อขึ้นบ้านใหม่ ย้ายที่อยู่ใหม่ ได้รับยศหรือตำแหน่งสูงขึ้น วันเกิดที่ครบรอบ เช่น 24 ปี 36 ปี 48 ปี 60 ปี 72 ปี เป็นต้น หรือทำพิธีฟื้นจากป่วยหนัก หรือมีเคราะห์ร้าย การสืบชะตาจึงไม่มีช่วงเวลาที่อิงกับเทศกาล หรือฤดูกาลใดๆ

สืบชะตาบ้าน นิยมทำเมื่อคนในหมู่บ้านประสบความเดือดร้อน หรือเกิดการเจ็บป่วยกันทั่วในหมู่บ้าน หรือเสียชีวิตติดต่อกันเกิน 3 คน ขึ้นไป ถือเป็นเสนียดของหมู่บ้าน คนในหมู่บ้านอาจพร้อมใจกันจัดในวันปากปี ปากเดือน หรือปากวัน คือวันที่หนึ่ง สอง หรือสามวันหลังวันเถลิงศก เพื่อให้เกิดความเป็นสิริมงคล

สืบชะตาเมือง จัดขึ้นเมื่อบ้านเมืองเกิดความเดือดร้อนจากอิทธิพลของดวงดาวตามความเชื่อทางโหราศาสตร์ เพราะเชื่อ่าจะทำให้บ้านเมืองปั่นป่วนวุ่นวาย จึงจัดพิธีสืบชะตาเมือง เพื่อให้อายุของเมืองได้ดำเนินต่อเนื่องสืบไป

การประกอบพิธี
       การทำพิธีสืบชะตามักทำในห้องกว้าง หรือหากจำนวนผู้เข้าร่วมพิธีมีจำนวนมาก ก็มักจะใช้สถานที่กว้างขึ้น เช่น วิหารวัด หรือสร้างปะรำพิธีขึ้นเป็นพิเศษ โดยจะมีซุ้มที่ทำจากไม้ยาวสามท่อนผูกปลายบนรวมกันเป็นรูปกระโจม บนท่อนไม้มีกล้วยอ้อยผูกติดไว้บนยอดกระโจมมีดอกไม้ธูปเทียน และอื่นๆ ซึ่งอาจแตกต่างกันบ้างตามท้องถิ่นและตามตำราของผู้ประกอบพิธี โดยผู้ทำพิธีจะกล่าวคาถาหลายบท และบางครั้งให้ผู้เข้าพิธีทำตามคำสั่งด้วย เช่น นำด้ายสายสิญจน์ที่แขวนลงมาจากกระโจมเคียนรอบศีรษะ เป็นต้น ถ้าทำกับคนจำนวนมาก จะมีด้ายสายสิญจน์โยงไปทั่วบริเวณและแขวนด้ายลงให้ผู้เข้าพิธีนำไปวนรอบ ศีรษะของตน ทั้งนี้ ผู้ประกอบพิธีจะมีทั้งพระภิกษุสงฆ์ และคฤหัสถ์ที่เคยบวชเรียนมาแล้ว


]]> 2022-07-04 04:17:17 UTC https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236173634 g18895 https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236902331 ประเพณีกินผักหรือที่ชาวบ้านและชาวจีนที่อยู่ในจังหวัดภูเก็ตเรียกกันว่า  “เจี๊ยฉ่าย”
เป็นประเพณีที่คนจีนนับถือมาช้านาน  โดยเฉพาะคนจีนฮกเกี้ยนวันประกอบพิธีจะตรงกับวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 9 ถึงวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 ตามปฏิทินจีนของทุกๆ ปี
     ประเพณีกินผักได้เริ่มขึ้นเป็นครั้งแรกที่หมู่บ้านไล่ทู (ไนทู)  ซึ่งปัจจุบัน คือ หมู่บ้านกะทู้  ตำบลกะทู้
จังหวัดภูเก็ต  ในสมัยนั้นคนในหมู่บ้านส่วนใหญ่เป็นชาวจีนที่อพยพเข้ามาทำเหมืองแร่ในประเทศไทยต่อมาได้มีคณะงิ้วจากประเทศจีนเดินทางมาเปิดการแสดงในหมู่บ้าน  แต่เมื่อทำการแสดงไปได้ระยะหนึ่งก็เกิดโรคระบาดขึ้นในหมู่บ้าน  ทำให้คณะงิ้วนึกขึ้นได้ว่าพวกตนไม่ได้ประกอบพิธีเจี๊ยฉ่าย  (กินผัก)
ที่เคยปฏิบัติกันมาทุกปีขณะอยู่ที่เมืองจีนเลยตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่ประเทศไทย  คณะงิ้วและชาวบ้านจึงได้ตกลงใจกันประกอบพิธีเจี๊ยฉ่ายขึ้นที่โรงงิ้ว  ต่อมาโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ในหมู่บ้านก็หายไปหมดสิ้น
     ปัจจุบันพิธีกินผัก (เจี๊ยฉ่าย) ของชาวภูเก็ตได้ปฏิบัติสืบทอดกันมาทุกปี  ถือว่าเป็นประเพณีอันดีงามของชาวจังหวัดภูเก็ต
     อนึ่ง  การใช้ประโยชน์จากพืชผักพื้นบ้านภาคใต้ในมิติวัฒนธรรมพบว่า  พืชผักจำนวน 103 ชนิด  ในจังหวัดนครศรีธรรมราชนั้น  มีจำนวน 47 ชนิดที่สามารถนำมาจำแนกตามคุณประโยชน์  ดังนี้
1.พืชผักที่มีสรรพคุณทางสมุนไพร  22 ชนิด  เช่น  กำลังความถึก ชะเมา ชะเลือด เดือยบิด ตาก ตีเมียเบื่อย่าง เถาคัน เป็นต้น
2.พืชผักที่มีสรรพคุณสมุนไพร  และใช้ประโยชน์ในบ้านหรือทางสถาปัตยกรรม 13 ชนิด เช่น ก้างปลาแดง
ขลู่จิกง่วงนอน จิกนา ชะมวงควาย นนทรี ผักหนาม เป็นต้น
3.พืชผักพื้นบ้านที่ใช้ประโยชน์ในบ้านหรือทางสถาปัตยกรรม 12 ชนิด  เช่น กะสัง  ชีเงาะ ตุมพระ น้ำนอง
ผักกูดทะเล หงอนไก่ เป็นต้น
    นอกจากนี้  พืชผักพื้นบ้านในจังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 103 ชนิด ที่ชาวบ้านใช้บริโภคเป็นประจำในครัวเรือน  พบว่า  มีการนำไปใช้ประโยชน์เป็นอาหารได้ 3 กลุ่ม  คือใช้ปรุงอาหาร  ใช้รับประทานสด ลวก ดอง (ผักเหนาะ)  และใช้ได้ทั้งปรุงอาหารและรับประทานสดก็ได้
     พืชผักพื้นบ้านต่าง ๆ นั้น  เมื่อบริโภคแล้วจะให้ประโยชน์ต่อร่างกายช่วยควบคุมภาวะธาตุในร่างกายให้อยู่ในภาวะสมดุล  ทำให้ร่างกายแข็งแรง  ไม่เจ็บไข้ได้ป่วยข้อมูลดังกล่าวจึงสะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิตแห่งการพึ่งตนเองตามแนวทางการดูแลสุขภาพโดยเฉพาะพฤติกรรมการบริโภค
2.ด้านศาสนาและลัทธิความเชื่อ เช่น ประเพณีลากพระ ประเพณีสารทเดือนสิบ เป็นต้น]]> 2022-07-05 03:14:37 UTC https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236902331 g18895 https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236906168 ประเพณีบุญบั้งไฟ 
       ซึ่งนิยมทำกันในเดือน 6  จุดประสงค์เพื่อขอให้ฝนตกตามฤดูกาล และเป็นการบวงสรวงบูชาเทวดารักษา
บ้านรักษาเมือง
        ตำนานบุญบั้งไฟ   เล่นสืบต่อกันมาว่า ในสมัยก่อนพุทธกาล มีผู้มีบุญชื่อว่า พญาคันคาก เป็นที่นับถือของชาวบ้านชาวเมืองมาก จนทำให้ พญาแถน ซึ่งเป็น
           เทพเจ้าแห่งฝน เกิดความอิจฉาไม่ชอบใจ  จึงได้บันดาลให้ฝนไม่ตกเป็นเวลา 8ปี8เดือน  พญาคันคาก ได้สู้รบกับ พญาแถน และสามารถรบชนะพญาแถน
        พญาแถนที่พ่ายแพ้ต้องทำสัญญาต่อ พญาคันคาก ว่า เมื่อถึงเดือนหก ถ้ามนุษย์จุดบั้งไฟขึ้นเป็นสัญญาณ พญาแถนต้องปล่อยน้ำฝนลงมา
                       
การทำบั้งไฟ  
1.  เริ่มจากทำดินปืนโดยนำถ่านและดินประสิวมาผสมให้เข้ากันแล้วเติมน้ำลงไปเล็กน้อย
2.  นำดินปืนอัดลงในท่อที่เป็นตัวบั้งไฟให้แน่นพอสมควร                                                                  
3.  นำหางบั้งไฟ(ทำด้วยไม้ไผ่)ไปต้มในน้ำจนเดือดเพื่อให้หางเบาไม่ถ่วงตัวบั้งไฟเวลาจุด
4.  นำตัวบั้งไฟและส่วนหางมาผูกติดกันไว้ แล้วตกแต่งให้สวยงาม]]> 2022-07-05 03:19:33 UTC https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236906168 g18895 https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236907596 ประเพณีตรุษจีน 
การแห่เจ้าพ่อ – เจ้าแม่ปากน้ำโพ เป็นประเพณีที่กล่าวเป็นวัฒนธรรมท้องถิ่นของจังหวัดนครสวรรค์ซึ่งปฏิบัติสืบเนื่องกันมา ได้รับอิทธิพลมากจากคนจีนที่อพยพมาประเทศไทย หรือคนไทยเชื้อสายจีน นั่นเอง
       คนจีน นั้นอยู่ร่วมในสังคมไทยมาแล้วช้านาน นับแต่อดีตคนไทยเรา มีคำเรียก คนจีน ที่เข้ามาอยู่ร่วมสังคมไทยสำคัญอยู่สองคำ คำหนึ่งคือคำว่า ฮ่อ หมายถึง ชาวจีนที่เข้ามาอยู่ร่วมในสังคมไทยที่มาทางบก มาตามเส้นทางการค้าแบบคาราวานม้าต่าง ลาต่าง มากับมัสยิดในศาสนาอิสลาม ที่ทอดยาวจากคุนหมิงผ่านมาจนถึงเมืองที่นำหน้าด้วยคำ เชียงทั้งห้า หรือเมืองห้าเชียง เข้ามาถึงล้านนา ที่เชียงใหม่ เชียงราย หรือมากับกองทัพจีนที่พ่ายแพ้แตกแถวกลายเป็น โจรฮ่อ เข้ามาปล้นเมือง ทั้งเมืองแพร่ เมืองน่าน เมืองหลวงพระบาง  ทำให้เกิดเป็นศาลเจ้าที่คนจีนนับถือในวันนี้ ศาลเจ้าในเมืองนครสวรรค์มีอยู่ครบทั้ง ๕ เผ่าพันธุ์ ของคนจีนที่อพยพเข้ามาอยู่ในประเทศไทย โดยมีศาลเจ้าซึ่งถือเป็นศาลเจ้าเก่าแก่ประจำเมืองสำคัญที่สุด ๒ ศาล คือ ศาลเหนือ และศาลใต้ ศาลใต้ คือ ศาลเจ้าพ่อเทพารักษ์ และเจ้าแม่สวรรค์ เจ้าแม่ทับทิม ที่ตั้งอยู่ตรงจุดที่พบกันของแม่น้ำปิง–วัง และแม่น้ำ ยม–น่าน และศาลเหนือ คือ ศาลเจ้าพ่อเจ้าแม่หน้าผา ซึ่งมีเทพเจ้าสูงสุดเป็นประธานของศาลเจ้า คือ เจ้าพ่อเทพารักษ์ และเจ้าแม่สวรรค์ เช่นเดียวกัน การนับถือ เจ้าพ่อเทพารักษ์ และเจ้าแม่สวรรค์นี้ น่าจะเรียกได้ว่าเป็นลักษณะเฉพาะของชาวจีนโพ้นทะเล ซึ่งเข้ามาตั้งหลักปักฐานในดินแดนต่างถิ่น
             “งานประเพณีแห่ เจ้าพ่อ–เจ้าแม่ ปากน้ำโพ” ในสมัยเริ่มแรกนั้นมีวัตถุประสงค์ในการที่จะนำองค์เจ้าพ่อ–เจ้าแม่ แห่ไปในเส้นทางต่างๆ ในเมือง เพื่อให้ประชาชนได้จัดตั้งโต๊ะสักการะบูชาที่หน้าบ้าน เป็นการปัดเป่าทุกข์ภัย เพื่อให้เป็นสิริมงคลแก่เมือง และชาวเมืองปากน้ำโพ แล้วก็ค่อยๆ เพิ่มเติมการแสดงขบวนต่างๆ เข้าไปในขบวนแห่ เช่น สิงโต ล่อโก้ว เอ็งกอ และมังกร 
        และในวันนี้ ประเพณีตรุษจีนปากน้ำโพ แห่เจ้าพ่อเจ้าแม่นครสวรรค์ ได้พร้อมใจกันจัดงานติดต่อกันมาแล้วอย่างยาวนานถึง ๑๐๓ ปี จุดเด่นที่สุดของขบวนแห่แหนในวันนี้ได้ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป จากขบวนแห่องค์เจ้าพ่อ–เจ้าแม่ มาเป็นรถแห่องค์เจ้าแม่กวนอิม พระโพธิสัตว์ในพุทธศาสนามหายาน โดยพฤตินัย นอกจากนี้ขบวนแห่ต่างๆ ที่เคยมีก็ยังมีอยู่อย่างครบครัน]]> 2022-07-05 03:21:38 UTC https://padlet.com/g18895/jdshshc7mhqon86v/wish/2236907596