Ethics & Science by IceApis

ทำไมต้องมีจริยธรรมทางวิทยาศาสตร์

apisaramooljoy — 2017-01-27 09:08:09 UTC

     วิทยาศาสตร์จำเป็นต้องมีจริยธรรมเนื่องจากความซับซ้อนของวิทยาศาสตร์สมัยใหม่และความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในการวิจัย และพัฒนา ต้องมีข้อมูลที่ทันสมัยสามารถใช้ได้  การส่งเสริมให้ผู้เรียนพัฒนาความเข้าใจต่อความคิดเห็นที่ขัดแย้งกันในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และสามารถให้ความหมายและกำหนดมาตรฐานจริยธรรมของตนเอง

apisaramooljoy — 2017-01-27 10:44:53 UTC

ตั้งแต่การมีส่วนร่วมในการส่งเสริมต่างชาติสะท้อนจริยธรรมของวิทยาศาสตร์ในปี 1970 ยูเนสโกยังคงสร้าง และเสริมสร้างความเชื่อมโยงระหว่างหมู่นักจริยธรรม นักวิทยาศาสตร์ ผู้กำหนดนโยบาย ผู้พิพากษา นักข่าว และภาคประชาสังคมให้ความช่วยเหลือประเทศสมาชิกในการบัญญัติกฎหมาย และนโยบายในประเด็นจริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ชีวจริยธรรม (bioethics)

apisaramooljoy — 2017-01-27 15:10:05 UTC

VDO สนุกๆ เสริมความรู้จากตัวฉันเอง :)

apisaramooljoy — 2017-01-27 15:21:16 UTC

จริยธรรมทางวิทยาศาสตร์ในด้านการวิจัยมีความสำคัญหรือไม่

apisaramooljoy — 2017-01-27 15:24:19 UTC

การเป็นนักวิจัยที่แท้จริงต้องมีมาตรฐานการวิจัย สนใจปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคม ต้องเป็นคนที่อยากรู้อยากเห็น มีความรู้ในเรื่องที่ทำ และมีความถนัด ต้องตรงต่อเวลา มีความซื่อสัตย์ทั้งก่อน ระหว่าง และหลังการทำวิจัย
นักวิจัยควรทำวิจัยอย่างเต็มความสามารถ และมีอิสระทางวิชาการโดยปราศจากอคติในทุกขั้นตอนของการวิจัย รวมทั้งต้องมีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ศึกษาวิจัย ไม่ว่าจะเป็น คน สัตว์ สิ่งแวดล้อม พืช และศิลปวัฒนธรรม

หลักการทางจริยธรรมวิทยาศาสตร์

apisaramooljoy — 2017-01-27 15:29:29 UTC

มี 12 ประการ คือ

1. ความซื่อสัตย์(Honesty) 7. ความรับผิดชอบต่อสังคม (Social Responsibility)

2. ความรอบคอบ(Carefulness) 8. ความถูกต้องตามกฎหมาย(Legality)

3. ความใจกว้าง(Openness) 9. โอกาส(Opportunity)

4. ความมีอิสระภาพ(Freedom) 10. ความเคารพซึ่งกันและกัน(Mutual Respect)
5. ความเชื่อถือ(Credit) 11. ประสิทธิผล(Efficiency)
6. การให้การศึกษา(Education) 12. ความเคารพต่อผู้รับการทดลอง(Respect for Subjects)

นักฟิสิกส์อัจฉริยะขี้โกงที่ห้องปฏิบัติการเบลล์

tanhathaibhalapreuk — 2017-02-05 15:33:20 UTC

ห้องปฏิบัติการเบลล์ (Bell Laboratories) เป็นแหล่งรวมนักวิจัยชั้นนำของโลก ในแต่ละปี มีผลงานการวิจัยสำคัญตีพิมพ์มากมาย แต่เมื่อช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ไม่มีนักวิทยาศาสตร์คนใดจะเด่นเท่านักฟิสิกส์หนุ่มชื่อ แจน เฮนดริก ชอน (Jan Hendrik Schon) ผู้กำลังแสดงแววอัจฉริยะทางด้านนาโนอิเล็กทรอนิกส์ มีผลงานการวิจัยระดับแนวหน้าตีพิมพ์เฉลี่ยปีละ 40 ฉบับ และเป็นตัวเก็งที่จะได้รับรางวัลโนเบลในไม่ช้า
ทว่า ในที่สุด ความจริงก็ปรากฏจากรายงานการวิจัยจำนวน 5 ฉบับ ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการระดับโลก Nature และ 7 ฉบับตีพิมพ์ในวารสาร Science ระหว่างปี 1998 กับ 2001 เขาก็ถูกจับผิดได้ โดยคณะกรรมการที่ถูกตั้งขึ้นมา (โดยห้องปฏิบัติการเบลล์เอง) เพื่อตรวจสอบรายงานการวิจัยของเขา ซึ่งผลการตรวจสอบออกมาในปี 2002 ว่า เขาเป็นอัจฉริยะนักฟิสิกส์ขี้โกง เพราะสร้างผลงานเท็จที่เขียนเป็นรายงานการวิจัย ตัวอย่างเช่น ใช้กราฟเดียวกัน ในรายงาน 2 ฉบับ ซึ่งเป็นเรื่องการวิจัยที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลย และใช้ข้อมูลที่มีปัญหาถึง 16 แห่ง
แยน เฮนดริค ชอน ขณะถูกจับผิดได้มีอายุเพียง 32 ปี ผลงานอื้อฉาวของเขาสร้างความเสื่อมเสียอย่างหนักแก่ห้องปฏิบัติการเบลล์ สร้างมลทินความน่าเชื่อถือของวารสารวิชาการทางด้านวิทยาศาสตร์ระดับชั้นนำของโลก ที่มีระบบ Peer Review คือ การตรวจอ่านโดยผู้เชี่ยวชาญ เฉพาะด้านอย่างเข้มข้น (แต่ก็ถูกหลอกจนได้) สำหรับตัวนักวิทยาศาสตร์อื้อฉาวเอง อนาคตความเป็นนักวิทยาศาสตร์ก็ดับวูบลง เป็นแกะดำที่สังคมวิทยาศาสตร์ระดับโลกประนามและรังเกียจ