We nemen er plaats en schuiven zelf de troep een beetje opzij. Serveerster 2 die  na tien minuten wachten een drankje komt opnemen weet wél hoe het kan. De receptie is zondag onbemand en dan komt de reservering niet door, namelijk - helaas. Murwer nog wend ik mijn hoofd af als ze weg loopt, overigens zonder de vuile vaat mee te nemen.  Mijn ogen blijven hangen op het bekrijte schoolbordje midden op de keurig ingedekte tafel naast ons aan het raam: “Ron 2p 17:00”

                                                                                                                                  (nov 17)

Als Echtgenote mogelijk iets te vrolijk op het hondje reageert voegt Grote Meneer haar nogal zakelijk toe:

- “Hij is beslist níet aaibaar. Vingers slikt hij in een keer door.” 

Echtgenote schrikt zichtbaar terug door de onverwacht blootgelegde diepere aard van deze Tilburgse viervoeter.

- “Hij is veel mishandeld,” verklaart Grote Meneer zich nader. 

Een prima moment om mij in het gesprek te mengen meen ik, en dus vraag ik:

- “Vandaag ook nog?” 

- “Zeker,” zegt Grote Meneer. “Dadelijk wéér.”

                                                                                                                          (dec 17)

Een middendertige vrouw komt in onze richting en reikt in het  voorbijgaan met haar arm tussen ons door naar een van de potten.

- “Even een pepermuntje hoor...,” verontschuldigt ze zich en loopt rustig verder.

- “Ze hebben ook lolly's,” zegt mijn zwager ondertussen.

De vrouw kijkt om, werpt ons een zeer genderpartijdige blik toe en zegt: 

- “Nee dank je, ik krijg vanavond vast nog wel mijn eigen lolly.”

(okt 17)

“Dat zou voor een bedrijf verboden moeten worden, zo’n groot geldbedrag contant aannemen,” zeg ik tegen haar als ik aan de beurt ben. “Schwarzgeld meinen Sie? Ach ja....”

(okt 17)

Zoon zit alweer voor zijn computer wanneer ik  even later achter hem langs loop om wat sportkleding uit de kast te halen. Hij wacht even tot ik daarmee klaar ben, neemt dan rustig zijn headset af en zegt op vaderlijke toon:

- "Pa als je zo op je privacy gesteld bent, is het misschien niet erg handig om in je onderbroek achter me langs te lopen terwijl ik aan het skypen ben."

Terwijl we onze lichamen dompelen in zwavelig IJslands bronwater vertelt Wilma uitgebreid over living in Norway. Betty probeert herhaaldelijk de monoloog van Wilma te doorbreken met een eigen ervaring. Maar daar heeft Wilma geen behoefte aan. Bij elk van de about acht pogingen komt Betty niet verder dan 'Yes, I....' waarna Wilma haar onderbreekt om enthousiast verder te oreren over Norwegian kinderopvang, vakantiedagen en healthcare. 

Norway is not especially kidsfriendly maar wel familyfriendly, laat Wilma weten. Musea hebben for instance een dag in de week dat je je baby kunt meenemen, zegt ze terwijl ik met mijn voeten bedachtzaam wat losse pebbles op de bodem van de hot spring verschuif. Die baby wordt daar dan opgevangen en dan kun je als parent rustig het museum through. 

Het lukt Betty eindelijk haar persoonlijke noot in de conversatie te vlechten als Wilma toch even moet ademhalen nadat ze verteld heeft dat ze zo'n dag in het Munch museum "Baby Scream" noemen:

- "Oh i love that so much, baby movies."

(aug 17)

- "First you eat, than you pay."

- "So we eat. When we leave we tell you what we have eaten. And then we pay you what we tell you we have eaten." Ik neem in IJsland geen enkel risico meer in de zakelijke communicatie met de inheemse bevolking.

- "Yes," zegt zij-van-achter-de-kassa. ''And  don't overload your plate. Go back for a refill."

Geraakt door een land met zoveel vertrouwen in zelfs de uitheemse medemens schep ik mijn soup op en ga vervolgens op zouk naar bestek.

- "You have a spoon?" roep ik na een grondige speurtocht uiteindelijk de rij voorbij richting zij-van-achter-de-kassa, met mijn snel afkoelende bord tomato based vegeatable soup steeds instabieler in de handen.

Met in haar stem nu onmiskenbaar vijftig tonen grijs antwoordt ze:

- "Yes. You get one after you have paid.”

                                                                                                                                   (aug 17)

Op zaterdag vraag ik Hem, niets aan het toeval over latend, hoe laat op zondag het verse brood komt. "Ongeveer half tien," zegt Hij. 

Zondag vijf voor half tien hoor ik binnen stemmen. Kort nadat ik vergeefs geprobeerd heb de deur te openen komt Hij naar buiten en kijkt me vragend aan.

- "I am waiting for the bread," zeg ik.

Hij zegt dat het elk moment kan komen. Als op de rotonde een wit busje aan komt rijden roept Hij meelevend:

- "Ah, see - there it is allready!"

In een fris IJslands zonnetje geniet ik voor de winkel van het wijdse vulkaanlandschap om mij heen terwijl de bakster een aantal kratten met vers brood naar binnen draagt. 

Zeer verguld weer met mijn grondige voorbereiding die het mogelijk maakt ons in den vreemde zelfs op zondag van een niet al te laat vers ontbijt te voorzien ga ik om iets over half tien de winkel binnen. Ik kies twee geurende broden uit en leg ze voor Hem op de toonbank. Hij kijkt me gezaghebbend aan en zegt:

- "On sunday we are open from ten o' clock. Sorry."

Op mijn hoede voor identiteitsfraude of andere Zuid-Amerikaanse ongemakken besluit ik niet meteen het antwoord te geven maar eerst een kritische tussenvraag te stellen:

- “Why?” 

- "Why... ?”  Ze herhaalt alleen mijn vraag, lijkt het dan maar op te geven en loopt weg richting keuken. 

Bijzonder tevreden over het mogelijke onheil dat ik ongetwijfeld voorkomen heb door zuinig te zijn op mijn persoonsgegevens voeg ik me aan het tafeltje bij mijn gezin. Meteen een mooie gelegenheid om tijdens het wachten op de bestelling mijn veertienjarige zoon een lesje 'de voordelen van een vader met een gezonde achterdocht' te geven.

Na tien minuten schalt over de luidspreker van het restaurant:

- "Order ready for mister Why!"

Aan de rode stip rechtsboven zie ik dat Raimundos een chat start:

R: "Kun je ook spelen zonder cheater? Jij boefje..."

Ik: "Niet iedereen die intelligenter is dan jij of meer geluk heeft is een boefje hoor."

R: "Neem een ander in de zeik mietje. Ik speel langer dan jij wf en niemand legt binnen 3 sec zulke punten neer. En dit soort reacties van je kenmerkt de echte cheater. Fijne dag homootje. En reageren heeft geen zin meer. Je staat op block."