พระยาอุปกิตศิลปสารได้แบ่งชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

ข้อ2. ศาตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภานุพงศ์ ได้จำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์ และแบ่งออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

ข้อ3. ศาสตราจารย์ ดร. อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ นักไวยกรณ์ปริวรรต จึงไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำเท่ากับนักไวยกรณ์แนวเดิมและนักไวยกรณ์โครงสร้าง นักไวยกรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่าง ๆ ตามแบบไวยกรณ์เดิม จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจะจำแนกหมวดคำมากนัก จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

ข้อ4.การจะแนกของนวรรณ พันธุเมธาได้จำแนกชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด โดยใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย

นางสาวนูร์อาซีร่า สาเม๊าะ 003 ภาษาไทย

ความหมายเป็นหลักในการให้คำจำกัดความคำบางชนิด กล่าวคือ ในการพิจารณาว่า

คำใดเป็นคำนาม คำกริยา หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้นๆมีความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น ส่วนคำสรรพนาม คำวิเศษณ์ และคำสันธานใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณาดูว่าคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค หรือมี

ความสัมพันธ์กับคำอื่นอย่างไร ส่วนการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำบุพบทใช้เกณฑ์ตำแหน่ง

ในการพิจารณาดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งอย่างใรในประโยค ซึ่งจำแนกคำออกเป็น๗ชนิด

๒.ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้จำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง กล่าวคือ เมื่อเราสังเกตดูคำต่างๆ ในประโยค

จำนวนมากพอควรแล้ว เราพอจะตั้งเป็นข้อสมมติฐานขึ้นได้ว่า คำชนิดไหนมักจะปรากฏ

ในตำแหน่งหน้าหรือหลังคำพวกไหนบ้าง ต่อไปจึงนำคำเหล่านั้นมาสร้างเป็น กรอบ

ประโยคทดสอบ เพื่อทดสอบข้อสมมติฐานที่ให้สร้างขึ้น แล้วจึงนำกรอบประโยคทดสอบ

นั้นมาใช้เป็นหลักในการแบ่งคำพูดออกเป็นหมวดคำต่างๆ โดยยึดหลักว่า คำที่ปรากฏ

ในตำแหน่งเดียวกันได้เป็นคำในหมวดเดียวกัน ซึ้งจำแนกคำออกเป็น๒๖หมวด

๓.ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรรจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆ

ตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนัก

จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

๔.รองศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธเมธา ใช้เกณฑ์การจำแนกคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็นหมวดใหญ่ๆ แล้วจึงจำแนกย่อยตามความหมายและได้จำแนกชนิดของคำออกเป็น๗ชนิด

นางสาวนิอาฟีตา กาหลง

016 การสอนภาษามลายู

พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิดต่าง ๆ เป็น 7 ชนิดดังนี้

1 คำนาม

2 คำสรรพนาม

3 คำกริยา

4 คำวิเศษณ์

5 คำบุพบท

6 คำสันธาน

7 คำอุทาน

2) การจำแนกหมวดคำในภาษาไทย

ของศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์ได้ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ การจำแนกคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ ภานุพงศ์ได้แบ่งคำพูดออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3) ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ จะกล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต ซึ่งทฤษฎีนี้จะไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง นักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่าง ๆ ตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนัก จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น มีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

4) การจำแนกคำของศาสตราจารย์ ดร.นวรรณ พันธุเมธา จะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลาย ๆ ทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกัน เพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา ซึ่งจะแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

1 คำหลัก คำสำคัญใช้บอกเนื้อความซึ่งผู้พูดสื่อสารไปยังผู้ฟัง

2 คำแทน การใช้คำนามซ้ำ ๆ ผู้ใช้ภาษาจึงอาจใช้คำอื่นแทนนาม

3 คำขยาย คำที่ใช้ขยายคำหลักหรือคำขยายด้วยกันเอง

4 คำเชื่อมคำที่ใช้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างสิ่ง

ต่าง ๆ หรือระหว่างเหตุการณ์ต่าง ๆ

5 คำเสริม คำที่เสริมเข้าไปในประโยคเพื่อเน้นเจตนาของผู้พูดว่าต้องการบอกเล่า สั่ง หรือถาม เป็นต้น

6 คำเรียก - ร้อง คำที่ผู้พูดให้เรียกผู้อื่นหรือเปล่งเสียงแสดงอารมณ์

นางสาวซาฮีเราะห์ วิชา 406601032 สาขาวิชาภาษาไทย

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำพูด ออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ กล่าวถึงทฤษฎีนักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่าง ๆ จะเรียกคำชนิดต่าง ๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

4. การจำแนกหมวดคำ นววรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วมกับคำคำเดียวกัน เมื่อเราจำแนกคำตามความหมาย เราจึงมักได้คำที่มีที่ใช้ทำนองเดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน ซึ่งจะแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นายอดินันท์ ซา 026 ภาษาไทย

หนังสือหลักภาษาไทยของพระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิด

ต่างๆ ๗ ชนิด และได้ให้คำจำกัดความคำแต่ละชนิดไว้ดังนี้

๑. คำนาม

๒. คำสรรพนาม

๓. คำกริยา

๔. คำวิเศษณ์

๕. คำบุพบท

๖. คำสันธาน

๗. คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์

   ตามแนวคิดของนักไวยากรณ์โครงสร้างเห็นว่า เมื่อเราสังเกตดูคำต่างๆ ในประโยคจำนวนมากพอควรแล้ว เราพอจะตั้งเป็นข้อสมมติฐานขึ้นได้ว่า คำชนิดไหนมักจะปรากฏในตำแหน่งหน้าหรือหลังคำพวกไหนบ้าง การจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้นวิจินตน์

ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม ๒๖ หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์

   นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม

   4. รองศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา

      เรื่องการจำแนกหมวดคำนววรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วมกับคำคำเดียวกัน แบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น ๖ หมวด

      1.คำหลัก

      2.คำแทน

      3.คำขยาย

      4.คำเชื่อม

      5.คำเสริม

      6.คำเรียก

406515020 นางสาวอุลยา สะมะแอ สาขาการสอนภาษามลายู

เกณฑ์ที่ใช้: แบ่งตามหน้าที่ของคำในประโยค

จำนวนชนิดของคำ: 7 ชนิด ได้แก่

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. คำสันธาน

7. คำอุทาน

2. การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์

จำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์ วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

3. การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ระบุว่านักไวยากรณ์ปริวรรตไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนัก เห็นว่าหมวดคำเป็นเพียงเครื่องมือช่วยอธิบายภาษา ยกเว้นหมวดคำกริยาที่มีการจำแนกอย่างละเอียดเพื่อป้องกันความสับสน

4.การจำแนกหมวดคำของ รศ.ดร.นววรรณ พันธุเมธา

เกณฑ์ที่ใช้: ความหมายของคำเป็นหลัก เนื่องจากคำใช้เพื่อสื่อความหมาย และความหมายกำหนดการใช้ร่วมกับคำอื่น

การแบ่งหมวดคำ: 6 หมวด ได้แก่

1. คำหลัก

2. คำแทน

3. คำขยาย

4. คำเชื่อม

5. คำเสริม

6. คำเรียก

นางสาวอาฟีณีย์ ปะสะกอ สาขาการสอนภาษามลายู ชั้นปีที่3

พระยาอุปกิตศิลปสารได้แบ่งชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

การจำแนกคำของพระยาธุปกิตศิลปสารานเป็นการวิเคราะห์ภาษาตาตามแนวไวยากรณ์เดิม(Traditional grammar) กล่าวคือ การจำแนกคำออกเป็นชนิดต่างๆนั้น ลักษณะการจำแนกคล้ายคลึงกับไวยากรณ์แนวเดิมของอังกฤษ ซึ่งก็ทำตามแบบ

ไวยากรณ์ของภาษากรีกและละตินที่มีการจำแนกคำออกเป็นชนิดต่างๆ ๔-๘ ชนิด

2 . ศาตราจารย์ ดร. วิจินตน์ภานุพงศ์ ได้จำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์ และแบ่งออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรรจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิมแต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักและจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

4. รองศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธเมธา ได้จำแนกชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด โดยใช้เกณฑ์การจำแนกคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็นหมวดใหญ่ๆ แล้วจึงจำแนกเป็นหมวดย่อยตามความหมาย

นางสาวอามีเน๊าะห์ บูงอตันหยงรหัส 011

สาขาการสอนภาษามลายู

พระยาอุปกิตศิลปสารได้แบ่งชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

2.การจำแนกหมวดคำในภาษาไทยของวิจินตน์ ภานุพงศ์ ได้ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ ซึ่งเป็นการศึกษาจากสิ่งที่ปรากฏ มีความชัดเจน และสม่ำเสมอในการดำเนินวิธีการ มีขั้นตอนในการศึกษาวิเคราะห์ตามทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง ซึ่งจะไม่ได้ศึกษาเรื่องของความหมายเลย ในบางหมวดคำวิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้มีการกล่าวถึงเรื่องของความหมายแทรกเข้ามาบ้าง ซึ่งอาจเป็นเพราะจุดมุ่งหมายของการเขียนตำราเล่มนี้เพื่อจะให้ผู้สนใจทั่วไปสามารถอ่านได้เข้าใจ จึงจำเป็นที่จะต้องนำเรื่องของความหมายมากล่าวถึงบ้าง และเนื่องจากการอาศัยตำแหน่งเป็นเกณฑ์ในการจำแนกหมวดคำ จึงถือว่าชื่อของหมดคำไม่มีความสำคัญเท่าใดนัก ในการเรียกชื่อหมวดคำบางหมวดก็ยังคงใช้ชื่อตามไวยากรณ์ไทยแต่เดิม เพียงแต่จะให้คำจำกัดความที่ต่างออกไปจากเดิม

ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์ แบ่งหมดคำออกเป็น 26 หมวด

3.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง จะใช้เรียกชื่อหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

4.การจำแนกหมวดคำของนววรรณ พันธุเมธา จะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายๆทฤษฎี มาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา

นววรรณ พันธุเมธา ได้แบ่งชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

นางสาวอัสมาสีลา มะแอ 406601021 ภาษาไทย

โดยใช้ความหมายเป็นหลักในการให้คำจำกัดความคำบางชนิด

กล่าวคือ ในการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนาม คำกริยา

หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้น ๆ มีความหมายอย่างไร

ก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้นส่วนคำสรรพนาม คำวิเศษณ์ และคำ สันธาน

ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณาดูว่าคำคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค

พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกชนิดของคำออกเป็นเป็น 7 ชนิด

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.ค่ำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.ค่าอุทาน

2. การจำแนกหมวดคำในภาษาไทยของวิจินตน์ภาณุพงศ์ก็เช่นกันได้ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ ซึ่งเป็นการศึกษาจากสิ่งที่ปรากฏ มีความชัดเจน และสมำเสมอในการดำเนินวิธีการ มีขั้นตอนในการศึกษาวิเคราะห์ตามทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง ซึ่งจะไม่ได้ศึกษาเรื่องของความหมายเลย แต่ก็น่าสังเกตว่าในบางหมวดคำวิจินตน์ภาณุพงศ์ก็ได้มีการกล่าวถึงเรื่องของความหมายแทรกเข้ามาบ้าง ซึ่งอาจเป็นเพราะ จุดมุ่งหมายของการเขียนตำราเล่มนี้เพื่อจะให้ผู้สนใจทั่วไปสามารถอ่านได้เข้าใจ

การจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์นั้นวิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิมและจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

4. การจำแนกหมวดคำของนววรรณ พันธุเมธา นั้นจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำ

ออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลาย ๆ ทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา ซึ่งจะแบ่งคำตาม

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4. คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวไหมซาเราะห์ ขยันดี 406601012

สาขาวิชาภาษาไทย

จำแนกคำออกเป็นชนิดต่างๆ เป็น 7 ชนิดดังนี้

1 คำนาม

2 คำสรรพนาม

3 คำกริยา

4 คำวิเศษณ์

5 คำบุพบท

6 คำสันธาน

7 คำอุทาน

2.ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำพูด ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

3.ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิขดิตถ์ จะกล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต ซึ่งทฤษฎีนี้จะไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนัก

ไวยากรณ์แนวเดิมและนัก

ไวยากรณ์โครงสร้างนัก

ไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆ ตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนก

หมวดคำมากนัก จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น มีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการ

กล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

4.รองศาสตราจารย์ดร.นววรรณ พันธุเมธา เรื่องการจำแนกหมวดคำนวรรณ

พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมายทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วมกับคำคำเดียวกัน แบ่งคำตามหน้าที่ใน

การสื่อสารเป็น 6 หมวด

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวรสณีดา กาโฮง

รหัสนักศึกษา:406515021

สาขา:การสอนภาษามลายู

สาร ใช้ความหมายเป็น

หลักในการจำแนก ซึ่ง

จะใช้เกณฑ์ความหมาย

พิจารณาดูว่าคำ ๆ นั้นมี

ความหมายอย่างไรก็จะ

จัดอยู่ในหมวดคำนั้น

และใช้เกณฑ์หน้าที่ใน

การพิจารณาดูว่าคำ ๆ

นั้นมีหน้าที่อย่างไรใน

ประโยค ส่วนการ

พิจารณาว่าคำใดเป็นคำ

บุพบทจะใช้เกณฑ์

ตำแหน่งในการพิจารณา

ดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่ง

ใดในประโยค

พระยาอุปกิตศิลปสาร

ได้จำแนกคำออกเป็น

ชนิดต่าง ๆ เป็น 7 ชนิด

ดังนี้

1 คำนาม

2 คำสรรพนาม

3 คำกริยา

4 คำวิเศษณ์

5 คำบุพบท

6 คำสันธาน

7 คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ดร.วิ

จินตน์ ภาณุพงศ์ ได้มี

การจำแนกหมวดคำโดย

อาศัย ตำแหน่ง ของ

คำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินต

น์ ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำ

พูด ออกเป็นหมวดคำ

ต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์

ดร.อุดม วโรตมสิก

ขดิตถ์ กล่าวถึงทฤษฎี

นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่

สนใจเรื่องการจำแนก

หมวดคำและกลุ่มคำมาก

เท่ากับนักไวยากรณ์แนว

เดิมและนักไวยากรณ์

โครงสร้าง เมื่อจะกล่าว

ถึงคำชนิดต่าง ๆ จะ

เรียกคำชนิดต่าง ๆ นั้น

ตามแบบนักไวยากรณ์

แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้

ความสำคัญกับการ

จำแนกหมวดคำมากนัก

จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำ

เหล่านี้เพื่อช่วยอธิบาย

ภาษาเท่านั้น จะมีเพียง

หมวดคำกริยาเท่านั้นที่มี

การกล่าวถึงการจำแนก

อย่างละเอียด เพื่อไม่ให้

ผู้อ่านสับสนกับชนิด

ย่อยของหมวดคำกริยา

4. การจำแนกหมวดคำ

ของนววรรณ พันธุเมธา

นั้นจะใช้เกณฑ์หน้าที่ใน

การสื่อสารแบ่งคำ

ออกเป็นหมวดใหญ่ และ

ใช้เกณฑ์ความหมาย

จำแนกคำออกเป็นหมวด

ย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็น

ถึงการนำทฤษฎี

ไวยากรณ์หลาย ๆ

ทฤษฎีมาประยุกต์เข้า

ด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์

ภาษา ซึ่งจะแบ่งคำตาม

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น

6 หมวดดังนี้

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4. คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวตัสนีม ยอฆอ

406515012

สาขา การสอนภาษามลายู

ได้ใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์ใน

การจำแนกชนิดของคำ โดย

ใช้ความหมายเป็นหลักใน

การให้คำจำกัดความคำบาง

ชนิด ในการพิจารณาว่าคำ

ใดเป็นคำนาม คำกริยา หรือ

คำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความ

หมายพิจารณาดูว่าคำนั้น ๆ

มีความหมายอย่างไรก็จัดอยู่

ในหมวดคำนั้น

พระยาอุปกิตศิลปสารได้แบ่ง

ชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

คำอุทาน

ข้อ2. ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนก

หมวดคำโดยอาศัย

ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์

นั้น วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้

แบ่งคำพูด ออกเป็นหมวดคำ

ต่าง ๆ รวม 26 หมวด

ข้อ3.ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโร

ตมสิขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริ

วรรรจะเรียกชื่อหมวดคำ

ต่างๆ

ตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม

แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญ

กับการจำแนกหมวดคำมากนัก

จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่า

นี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

ข้อ4.การจะแนกของนวรรณ

พันธุเมธาได้จำแนกชนิดของ

คำออกเป็น 7 ชนิด โดยใช้

เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสาร

แบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่และ

ใช้เกณฑ์ความหมาย

จำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย

นางสาว รอกีเยาะห์ แซมะแซ

027สาขาการสอนภาษามลายู

คำนาม

คำสรรพนาม

คำกริยา

คำวิเศษณ์

คำบุพบท

คำสันธาน

คำอุทาน

2. การจำแนกหมวดคำในภาษาไทยของศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์ ได้ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ การจำแนกคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ ภานุพงศ์ ได้แบ่งคำพูดออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. การแบ่งชนิดของคำของ ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโร ตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์ที่ พิจารณาจากหน้าที่และการทำงานของคำในประโยค หรือ การทำหน้าที่ของคำในบริบทการสื่อความหมาย เป็นหลัก โดยการแบ่งชนิดของคำจะอิงกับบทบาทของคำที่ใช้ในการสื่อสารภาษานั้นๆ โดยเฉพาะการทำหน้าที่ในประโยค เช่น การแสดงการกระทำ การบ่งบอกลักษณะ หรือการเชื่อมโยงความหมายระหว่างคำต่าง ๆ ที่อยู่ในประโยคเดียวกัน

4. การจำแนกหมวดคำของนววรรณ พันธุเมธา นั้นจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสาร แบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลาย ๆทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา ซึ่งจะแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

   1. คำหลัก

   2. คำแทน

   3. คำขยาย

   4. คำเชื่อม

   5. คำเสริม

   6. คำเรียก

นางสาวซูเรียนี ตาเห 406515017 สาขาการสอนภาษามลายู

พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิด ต่างๆ 7 ชนิด

1. คำนาม เป็นคำบอกชื่อคน สัตว์ สิ่งของ เป็นต้น

2. คำสรรพนาม เป็นคำใช้แทนชื่อต่างๆ

3. คำกริยา เป็นคำบอกอาการของคน สัตว์ สิ่งของ เป็นต้น

4. คำวิเศษณ์ เป็นคำประกอบคำอื่นให้มีความต่างออกไป

5. คำบุพบท เป็นคำสำหรับนำหน้านามและสรรพนาม

6. คำสันธาน เป็นคำเชื่อมคำหรือความให้ติดต่อกัน

7. คำอุทาน เป็นคำบอกเสียงต่างๆ

•2.ของศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์

ได้จำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้นวิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด” ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

•3.ของศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์

จากหนังสือภาษาศาสตร์เบื้องต้นนี้จะพบว่านักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจ เรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์ โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์ แนวเดิม เช่น คำนาม สรรพนาม กริยา วิเศษณ์ เป็นต้น

•4.ศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา

การจำแนกหมวดคำของนววรรรณ พันธุเมธา นั้นจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมาย จำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายๆ ทฤษฎี มาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา ใช้เกณฑ์ในการแบ่งชนิดของคำตามลักษณะของคำและหน้าที่ของคำในประโยค โดยแบ่งคำในภาษาไทยออกเป็น 7 ชนิด

นางสาวบัดรียะห์ เง๊าะ

รหัสนักศึกษา 008

สาขาการสอนภาษามลายู

กล่าวคือในการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนามคำกริยาหรือคำอุทานจะใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้นนั้นมีความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น

ส่วนคำสรรพนามคำวิเศษณ์และคำสันธานใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณาดูว่าคำคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยคหรือมีความสัมพันธ์กับคำอื่น

ส่วนการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำบุพบทใช้เกณฑ์ตำแหน่งในการพิจารณาดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งอย่างไรในประโยค

ซึ่งสามารถจำแนกชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

📍 ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำ โดยใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง  โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ซึ่งเป็นการศึกษาจากสิ่งที่ปรากฏมีความชัดเจนและสม่ำเสมอในการดำเนินวิธีการ

ซึ่งสามารถจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์ ออกเป็นหมวดคำต่างๆ 26 หมวด

📍 ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำ ซึ่งจะกล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต จะเห็นได้ว่านักไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียกเรียกชื่อหมวดต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด

📍 ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ พันธุเมธา ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำ โดยจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายหลายทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา

ซึ่งสามารถแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวซามีลา ยูโซ๊ะ 406601005

สาขาวิชาภาษาไทย

พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็น 7 ชนิด ได้แก่

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภานุพงศ์ จำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์ ซึ่ซึ่งได้แบ่งตำพูดออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่าง ๆ จะเรียกคำชนิดต่าง ๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม

4. ศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา เกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกลับคำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ ทั้งที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วมกับคำคำเดียวกัน เมื่อเราจำแนกคำตามความหมาย เราจึงมักได้คำที่มีที่ใช้ทำนองเดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน ศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธาได้แบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด ดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก-ร้อง

นางสาวราณี เจะ ภาษาไทย 406601008

จำแนกชนิดของคำ: 7 ชนิด ได้แก่

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2.ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำต่างๆ รวม 26 หมวด

3.ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆจะเรียกคำชนิดต่างๆนั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม

4.การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.นวรรณ พันธุเมธา ใช้เกณฑ์อะไรในการแบ่งชนิดของคำและแบ่งได้กี่ชนิด ซึ่งจะแบ่งคำตาหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นายมูหะมะมิง อาบู 406515001

สาขาการสอนภาษามลายู

เกณฑ์หลายเกณฑ์ในการ

จำแนกชนิดของคำ โดยใช้

ความหมายเป็นหลักในการให้

คำจำกัดความคำบางชนิด

กล่าวคือ ในการพิจารณาว่า

คำใดเป็นคำนาม คำกริยา

หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความ

หมายพิจารณาดูว่าคำนั้นๆมี

ความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น พระยาอุปกิตศิลปสารได้แบ่งชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

ข้อ 2 ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนก

หมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง

ของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์

ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำพูด ออก

เป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26

หมวด

ข้อ 3 ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโร

ตมสิขดิตถ์ จะกล่าวถึงทฤษฎี

ปริวรรต ซึ่งทฤษฎีนี้จะไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและ

กลุ่มคำมากเท่ากับนัก

ไวยากรณ์แนวเดิมและนัก

ไวยากรณ์โครงสร้างนัก

ไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อ

หมวดคำต่างๆ ตามแบบ

ไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้

ให้ความสำคัญกับการจำแนก

หมวดคำมากนัก จะใช้ชื่อเรียก

หมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วย

อธิบายภาษาเท่านั้น มีเพียง

หมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการ

กล่าวถึงการจำแนกอย่าง

ละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสน

กับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

ข้อ 4 รองศาสตราจารย์ ดร.นว

วรรณ พันธเมธา ได้จำแนก

ชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

โดยใช้เกณฑ์การจำแนกคำ

ตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น

หมวดใหญ่ๆ แล้วจึงจำแนกเป็นหมวดย่อยตามความหมาย

นางสาวโซเฟีย มูสะมัญ (029)

สาขาการสอนภาษามลายู

-พระยาอุปกิตศิลปสารใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำ โดยใช้ความหมายเป็นหลักในการให้คำจำกัด

-พระยาอุปกิตศิลปสารได้แบ่งชนิดของคำออกเป็น ๗ ชนิด ได้แก่

๑.คำนาม

๒.คำสรรพนาม

๓.คำกริยา

๔.คำวิเศษณ์

๕.คำบุพบท

๖.คำสันธาน

๗.คำอุทาน

ข้อที่ ๒

ศาสตรจารย์ ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์ ได้จำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์ และแบ่งออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม ๒๖ หมวด

ข้อที่ ๓

ศาสตรจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำ และยังใช้ชื่อเรียกหมวดคำเพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด

ข้อที่ ๔

ศาสตรจารย์ ดร.นววรรณ พันธุ์เมธา ใช้เกณฑ์ในการจำแนก โดยจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย

ซึ่งแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารได้ ๖ ชนิด ดังนี้

๑.คำหลัก

๒.คำแทน

๓.คำขยาย

๔.คำเชื่อม

๕.คำเสริม

๖.คำเรียก

นางสาวอัครีมา ดอเลาะบาโย

406601025

สาขาวิชาภาษาไทย

1. คำชื่อ (คำนาม) ใช้เรียกชื่อคน สัตว์ สิ่งของ

2. คำสมาส (คำวิเศษณ์) ขยายความหมายของคำอื่น

3. คำอาการ (คำกริยา) แสดงอาการหรือการกระทำ

4. คำประกอบ (คำบุพบท สันธาน อุทาน) คำที่ใช้เชื่อมโยงหรือเสริมประโยค

2) ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ใช้ หน้าที่ทางไวยากรณ์และความหมาย เป็นเกณฑ์ในการแบ่งชนิดของคำ ซึ่งแบ่งออกเป็น 10 ชนิด ได้แก่

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. คำสันธาน

7. คำอุทาน

8. คำเลียนเสียงธรรมชาติ

9. คำบ่งปริมาณ

10. คำบ่งเวลา

3) ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้ โครงสร้างของคำและหน้าที่ในประโยค เป็นเกณฑ์ในการแบ่งชนิดของคำ ซึ่งแบ่งออกเป็น 12 ชนิด ได้แก่

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. คำสันธาน

7. คำอุทาน

8. คำเลียนเสียงธรรมชาติ

9. คำบ่งปริมาณ

10. คำบ่งเวลา

11. คำบ่งสถานที่

12. คำบ่งสภาพ

4) ศาสตราจารย์ ดร.นวรรณ พันธุเมธา ใช้ หน้าที่ทางไวยากรณ์และความหมาย เป็นเกณฑ์ในการแบ่งชนิดของคำซึ่งแบ่งออกเป็น 7 ชนิด ได้แก่

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. คำสันธาน

7. คำอุทาน

นางสาวนูรอัสนีดา มาหามะ รหัสนักศึกษา 406515003 สาขาการสอนภาษามลายู คบ.

ๆ เป็น 7 ชนิดดังนี้

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6. คำสันธาน

7.คำอุทาน

2.ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนกหมวดคำ โดยอาศัยตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด ออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3.ศาสตราจารย์ ดร.อุดมว โรตมสิกขดิตถ์
นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนัก
ไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณโครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม

4.การจำแนกหมวดคำของนววรรณ พันธุเมธา นั้นจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลาย ๆ ทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อ ใช้วิเคราะห์ภาษา ซึ่งจะแบ่งคำตาม

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวฮุสนี อาแว

406515005

สาขาการสอนภาษามลายู

ใช้เกเกความหมายในการจำแนกชนิด

ของคำ โดยใช้ความหมาย

เป็นหลักในการให้คำจำกัด

ความคำบางชนิด

กล่าวคือในการพิจารณา

ว่าคำใดเป็นคำนามคำ

กริยาหรือคำอุทานจะใช้

เกณฑ์ความหมายพิจารณา

ดูว่าคำนั้นนั้นมีความหมาย

อย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวด

คำนั้น

ส่วนคำสรรพนามคำ

วิเศษณ์และคำสันธานใช้

เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณา

ดูว่าคำคำนั้นมีหน้าที่

อย่างไรในประโยคหรือมี

ความสัมพันธ์กับคำอื่น

ส่วนการพิจารณาว่าคำ

ใดเป็นคำบุพบทใช้เกณฑ์

ตำแหน่งในการพิจารณาดู

ว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่ง

อย่างไรในประโยค

ซึ่งสามารถจำแนกชนิดของ

คำออกเป็น 7 ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

🗣️ศาสตราจารย์ ดร.วิจินต

น์ ภาณุพงศ์ ใช้เกณฑ์ใน

การจำแนกชนิดของคำ โดย

ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์

โครงสร้าง โดยพิจารณา

ตำแหน่งของคำในประโยค

เป็นเกณฑ์ซึ่งเป็นการศึกษา

จากสิ่งที่ปรากฏมีความ

ชัดเจนและสม่ำเสมอในการ

ดำเนินวิธีการ

ซึ่งสามารถจำแนกหมวดคำ

โดยอาศัยตำแหน่งของ

คำเป็นเกณฑ์ ออกเป็น

หมวดคำต่างๆ 26 หมวด

🗣️ศาสตราจารย์ ดร.อุดม

วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์

ในการจำแนกชนิดของคำ

ซึ่งจะกล่าวถึงทฤษฎี

ปริวรรต จะเห็นได้ว่านัก

ไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียก

เรียกชื่อหมวดต่างๆตาม

แบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่

จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับ

การจำแนกหมวดคำมากนัก

จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่า

นี้เพื่อช่วยอธิบายภาษา

เท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำ

กริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึง

การจำแนกอย่างละเอียด

🗣️ศาสตราจารย์ ดร. นว

วรรณ พันธุเมธา ใช้เกณฑ์

ในการจำแนกชนิดของคำ

โดยจะใช้เกณฑ์หน้าที่ใน

การสื่อสารแบ่งคำออกเป็น

หมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์

ความหมายจำแนกคำออก

เป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดง

ให้เห็นถึงการนำทฤษฎี

ไวยากรณ์หลายหลายทฤษฎี

มาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อ

ใช้วิเคราะห์ภาษา

ซึ่งสามารถแบ่งคำตาม

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6

หมวด

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

🦋406601010

มิรฟาฮานอน สามะ

ภาษาไทย คบ🤏🏻

•พระยาอุปกิตศิลปสารใช้เกณฑ์การจำแนกชนิดของคำ โดยใช้ความหมายเป็นหลักในการให้คำจำกัดความของคำ

คือ ในการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำกริยาหรือคำอุทานจะใช้การดูความหมายว่าคำนั้นๆมีความหมายอย่างไร แล้วจึงจัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น

คำสรรพนาม คำวิเศษและคำสันธาน ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณา ดูว่าคำนั้นมีหน้าที่อะไรในประโยค หรือมีความสัมพันธ์กับคำอื่น

คำบุพบท ใช้เกณฑ์ตำแหน่งในการพิจารณา ดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งใดของประโยค

ซึ่งสามารถจำแนกชนิดของคำออกเป็น 7ชนิด

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

ข้อที่2

•ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์ ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำ โดยใช้ทฤษฎีไวยากรณ์ โครงสร้าง โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ ซึ่งการศึกษาจากสิ่งที่ปรากฏมีความชัดเจนและสม่ำเสมอในการดำเนินวิธีการซึ่งสามารถจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณ แบ่งออกเป็นหมวดคำต่างๆ 26หมวด

ข้อที่ 3

•ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดคำ ซึ่งกล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต นักไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียกชื่อหมวดต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำเหล่านี้ เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด

ข้อที่ 4

•ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ พันธุเมธา ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำ คือเกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสาร แบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ๆ และใช้เกณฑ์ความหมาย เพื่อจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อยๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า การนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายๆทฤษฎีมาประยุกต์กันเพื่อช่วยวิเคราะห์ภาษา

สามารถแบ่งคำตามหน้าที่ในการใช้สื่อสารออกเป็น 6หมวดหมู่

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวกัลย์สุดา ปอหรา 406601016

สาขาวิชาภาษาไทย

ความหมายเป็นหลักใน

การใช้คำจำกัดความบาง

ชนิด ในการพิจารณาว่า

คำใดเป็นคำนาม คำ

กริยา หรือคำอุทาน จะใช้

เกณฑ์ความหมาย

พิจารณาดูว่าคำนั้น ๆ มี

ความอย่างไรก็จัดให้อยู่

ในหมวดคำนั้น ส่วนคำ

สรรพนาม คำวิเศษณ์ และ

คำสัณฐานใช้เกณฑ์หน้าที่

ในการพิจารณาดูว่าคำนั้น

มีหน้าที่อย่างไรใน

ประโยค เพลงมีความ

สัมพันธ์กับคำอื่นอย่างไร

สั่งการพิจารณาว่าคำใด

เป็นคำบุพบทใช้เกณฑ์

ตำแหน่งในการพิจารณา

ดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่ง

อย่างไรในประโยค

พระยาอุปกิตศิลปสารได้

จำแนกคำออกเป็น 7 ชนิด

ได้แก่

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ ดร. วิจินต

น์ ภานุพงศ์ จำแนกหมวด

คำโดยอาศัยตำแหน่ง

ของคำเป็นเกณฑ์ ซึ่ซึ่งได้

แบ่งตำพูดออกเป็นหมวด

คำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม ว

โรสิกขดิตถ์ นักไวยา

กรณ์ปปริวรรตไม่สนใจ

เรื่องการจำแนกหมวดคำ

และกลุ่มคำมากเท่ากับนัก

ไวยากรณ์แนวเดิมและนัก

ไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อ

จะกล่าวถึงคำชนิดต่าง ๆ

จะเรียกคำชนิดต่าง ๆ นั้น

ตามแบบนักไวยากรณ์

แนวเดิม

4. การจำแนกหมวดคำ นว

วรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่

ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้อง

ที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้

เพราะคำใช้สื่อความหมาย

ความหมายของคำเป็นเครื่อง

กำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับ

คำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำ

หนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมาย

ทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วม

กับคำคำเดียวกัน เมื่อเรา

จำแนกคำตามความหมาย เรา

จึงมักได้คำที่มีที่ใช้ทำนอง

เดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน

ซึ่งจะแบ่งคำตามหน้าที่ในการ

สื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวซารีน่า สาระ

406601022 สาขาภาษาไทย ค.บ.

ได้ใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์

จำแนกชนิดของคำ โดย

ใช้ความหมายเป็นหลักใน

การให้คำจำกัดความคำ

บางชนิด กล่าวคือ ในการ

พิจารณาว่าคำใดเป็นคำ

นาม คำกริยา หรือคำ

อุทาน จะใช้เกณฑ์ความ

หมายพิจารณาดูว่าคำนั้น

ๆ มีความหมายอย่างไรก็

จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น

ส่วนคำสรรพนาม คำ

วิเศษณ์ และคำ สันธานใช้

เกณฑ์หน้าที่ในการ

พิจารณาดูว่าคำคำนั้น

มีหน้าที่อย่างไรใน

ประโยค พระยาอุปกิต

ศิลปสารได้จำแนกชนิด

ของคำออกเป็นเป็น 7

ชนิด

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ดร.วิจินต

น์ ภาณุพงศ์ ได้มีการ

จำแนกหมวดคำโดยอาศัย

ตำแหน่ง ของคำเป็น

เกณฑ์นั้น วิจินตน์ ภาณุ

พงศ์ ได้แบ่งคำพูด ออก

เป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม

26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม

วโรตมสิกขดิตถ์ กล่าวถึง

ทฤษฎีนักไวยากรณ์

ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการ

จำแนกหมวดคำและกลุ่ม

คำมากเท่ากับนัก

ไวยากรณ์แนวเดิมและนัก

ไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อ

จะกล่าวถึงคำชนิดต่าง ๆ

จะเรียกคำชนิดต่าง ๆ นั้น

ตามแบบนักไวยากรณ์แนว

เดิม แต่จะไม่ได้ให้ความ

สำคัญกับการจำแนกหมวด

คำมากนักจะใช้ชื่อเรียก

หมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วย

อธิบายภาษาเท่านั้น จะมี

เพียงหมวดคำกริยาเท่านั้น

ที่มีการกล่าวถึงการจำแนก

อย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้

อ่านสับสนกับชนิดย่อย

ของหมวดคำกริยา

4. การจำแนกหมวดคำ นว

วรรณ พันธุเมธาคิดว่า

เกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนก

คำได้ถูกต้องที่สุดคือ

ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำ

ใช้สื่อความหมาย ความ

หมายของคำเป็นเครื่อง

กำหนดให้คำคำหนึ่งใช้

ร่วมกับคำหนึ่งได้ แต่ใช้

ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำ

ที่มีความหมายทำนอง

เดียวกันจึงมักใช้ร่วมกับคำ

คำเดียวกัน เมื่อเราจำแนก

คำตามความหมาย เราจึง

มักได้คำที่มีที่ใช้ทำนอง

เดียวกันอยู่ในหมวด

เดียวกัน ซึ่งจะแบ่งคำตาม

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6

หมวดดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวซูหัยลา เจะเลาะ 015

สาขาวิชาภาษาไทย

พระยาอุปกิตศิลปสารได้

จำแนกชนิดของคำออกเป็นเป็น 7 ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่งหรือทฤษฎีไวยากรณ์

โครงสร้าง พิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์การจำแนกคำ โดยวิจินตน์ ภานุพงศ์ได้

แบ่งคำพูดออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ซึ่งจะกล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต เห็นได้ว่านักไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียกเรียกชื่อหมวดต่าง ๆ ตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด

ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณพันธุเมธา ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสาร แบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ ๆ และใช้เกณฑ์ความหมาย เพื่อจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า การนำทฤษฎีไวยากรณ์หลาย ๆทฤษฎีมาประยุกต์กันเพื่อช่วยวิเคราะห์ภาษา สามารถแบ่งคำตามหน้าที่ในการใช้สื่อสารออกเป็น 6 หมวด

หมู่ ได้แก่

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวมุสตานีฟา มะซง 406601019

ภาษาไทย ค.บ.

พระยาอุปกิตศิลปสารได้แบ่งชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

2.การจำแนกหมวดคำในภาษาไทยของวิจินตน์ ภานุพงศ์ ได้ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ ซึ่งเป็นการศึกษาจากสิ่งที่ปรากฏ มีความชัดเจน และสม่ำเสมอในการดำเนินวิธีการ มีขั้นตอนในการศึกษาวิเคราะห์ตามทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง ซึ่งจะไม่ได้ศึกษาเรื่องของความหมายเลย ในบางหมวดคำวิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้มีการกล่าวถึงเรื่องของความหมายแทรกเข้ามาบ้าง ซึ่งอาจเป็นเพราะจุดมุ่งหมายของการเขียนตำราเล่มนี้เพื่อจะให้ผู้สนใจทั่วไปสามารถอ่านได้เข้าใจ จึงจำเป็นที่จะต้องนำเรื่องของความหมายมากล่าวถึงบ้าง และเนื่องจากการอาศัยตำแหน่งเป็นเกณฑ์ในการจำแนกหมวดคำ จึงถือว่าชื่อของหมดคำไม่มีความสำคัญเท่าใดนัก ในการเรียกชื่อหมวดคำบางหมวดก็ยังคงใช้ชื่อตามไวยากรณ์ไทยแต่เดิม เพียงแต่จะให้คำจำกัดความที่ต่างออกไปจากเดิม

ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์ แบ่งหมดคำออกเป็น 26 หมวด

3. อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง จะใช้เรียกชื่อหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

4. การจำแนกหมวดคำของนววรรณ พันธุเมธา จะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายๆทฤษฎี มาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา

นววรรณ พันธุเมธา ได้แบ่งชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

นายเจะฟาริต เจะสอเหาะ 406601030

พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิดต่าง

ๆ เป็น 7 ชนิดดังนี้

1 คำนาม

2 คำสรรพนาม

3 คำกริยา

4 คำวิเศษณ์

5 คำบุพบท

6 คำสันธาน

7 คำอุทาน

๒.ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ภาณุพงศ์

ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่ง

ของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้

แบ่งคำพูด ออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

๓.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง จะใช้เรียกชื่อหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้น ที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของ

หมวดคำกริยา

๔.ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ พันธุเมธา

ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำ โดยจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็น

หมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายหลายทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษาซึ่งสามารถแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

406601029 นายอัสลัน ดามะ สาขาวิชาภาษาไทย

พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด ได้แก่

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2). ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้น

วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำพูด ออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3). ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดคำ ซึ่งกล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต นักไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียกชื่อหมวดต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำเหล่านี้ เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียดเพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

4). ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ พันธุเมธา ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำคือเกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ๆ และใช้เกณฑ์ความหมาย เพื่อจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อยๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายๆทฤษฎีมาประยุกต์กันเพื่อช่วยวิเคราะห์ภาษา

สามารถแบ่งคำตามหน้าที่ในการใช้สื่อสารออกเป็น

6 หมวดหมู่ ดังนี้

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวยามีละห์ ยามา 406601018 สาขาวิชาภาษาไทย

-พระยาอุปกิตศิลปสารใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำ โดยใช้ความหมายเป็นหลักในการให้คำจำกัด

-พระยาอุปกิตศิลปสารได้แบ่งชนิดของคำออกเป็น ๗ ชนิด ได้แก่

๑.คำนาม

๒.คำสรรพนาม

๓.คำกริยา

๔.คำวิเศษณ์

๕.คำบุพบท

๖.คำสันธาน

๗.คำอุทาน

ข้อที่ ๒

ศาสตรจารย์ ดร.วิจินตน์ภานุพงศ์ ได้จำแนกหมวด

คำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์ และแบ่งออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม ๒๖ หมวด

ข้อที่ ๓

ศาสตรจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำและยังใช้ชื่อเรียกหมวดคำเพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด

ข้อที่ ๔

ศาสตรจารย์ ดร.นววรรณพันธุ์เมธา ใช้เกณฑ์ในการจำแนก โดยจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อยซึ่งแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารได้ ๖ ชนิด ดังนี้

๑.คำหลัก

๒.คำแทน

๓.คำขยาย

๔.คำเชื่อม

๕.คำเสริม

๖.คำเรียก

นางสาวโนรโซเฟีย อับดุลฮามิ

406515026 สาขาการสอนภาษามลายู

พระยาอุปกิตศิลปสารแบ่งชนิดของคำในภาษาไทยออกเป็น 7ชนิด ได้แก่

๑ คํานาม

๒ คำสรรพนาม

๓ คํากริยา

๔ คำวิเศษณ์

๕ คําบุพบท

๖ คำสัญธาน

๗ คําอุทาน

๒. ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้นวิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำพูด ออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวมทั้งสิ้น 26 หมวด

๓. ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ กล่าวถึงทฤษฎีนักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่าง ๆ จะเรียกคำชนิดต่าง ๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

๔. ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ พันธุเมธา ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำคือเกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ๆ และใช้เกณฑ์ความหมาย เพื่อจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อยๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายๆทฤษฎีมาประยุกต์กันเพื่อช่วยวิเคราะห์ภาษา

สามารถแบ่งคำตามหน้าที่ในการใช้สื่อสารออกเป็น

๖ หมวดหมู่ ดังนี้

๑. คำหลัก

๒. คำแทน

๓. คำขยาย

๔. คำเชื่อม

๕. คำเสริม

๖. คำเรียก

นางสาวหะนีฟ มะแซ 406601017 สาขาวิชาภาษาไทย

การแบ่งชนิดของคำในหนังสือหลักภาษาไทยของพระยาอุปกิตศิลปสารนั้นเป็นการวิเคราะห์ภาษาตามแนวไวยากรณ์เดิม โดยแบ่งออกเป็น ๗ ชนิด ได้แก่

๑. คำนาม เป็นคำบอกชื่อคน สัตว์ สิ่งของ เป็นต้น

๒. คำสรรพนาม เป็นคำใช้แทนชื่อต่างๆ

๓. คำกริยา เป็นคำบอกอาการของคน สัตว์ สิ่งของ เป็นต้น

๔. คำวิเศษณ์ เป็นคำประกอบคำอื่นให้มีความต่างออกไป

๕. คำบุพบท เป็นคำสำหรับนำหน้านามและสรรพนาม

๖. คำสันธาน เป็นคำเชื่อมคำหรือความให้ติดต่อกัน

๗. คำอุทาน เป็นคำบอกเสียงต่างๆ

โดยในการแบ่งชนิดของคำนั้น พระยาอุปกิตศิลปสารใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์จำแนกชนิดของคำ โดยใช้ความหมายเป็นหลักในการให้คำจำกัดความคำบางชนิด กล่าวคือ ในการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนาม คำกริยา หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้นๆ มีความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น ส่วนคำสรรพนาม คำวิเศษณ์ และคำสันธานใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณาดูว่าคำคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค หรือมีความสัมพันธ์กับคำอื่นอย่างไร ส่วนการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำบุพบทใช้เกณฑ์ตำแหน่งในการพิจารณาดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งอย่างไรในประโยค

ข้อ 2

ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนก

หมวดคำโดยอาศัย

ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์

นั้น วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้

แบ่งคำพูด ออกเป็นหมวด

คำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

ข้อ 3

ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิ

ขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรรจะเรียกชื่อ

หมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนว

เดิมแต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักและจะใช้ชื่อ

เรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบาย

ภาษาเท่านั้น

ข้อ 4

การจำแนกหมวดคำ นว

วรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่

ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้อง ที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้

เพราะคำใช้สื่อความหมาย

ความหมายของคำเป็นเครื่อง

กำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับ

คำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำ

หนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วม

กับคำคำเดียวกัน เมื่อเรา

จำแนกคำตามความหมาย เรา

จึงมักได้ค่ำที่มีที่ใช้ทำนอง

เดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน

ซึ่งจะแบ่งคำตามหน้าที่ในการ

สื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.ค่าขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวนุรฮายาตี สาเระ 406601009 ภาษาไทย

ความหมายและหน้าที่เป็น

หลักในการจำแนก ซึ่งจะใช้

เกณฑ์ความหมายและ

หน้าที่พิจารณาดูว่าคำ ๆ

นั้นมีความหมายอย่างไรและทำหน้าที่อะไรในประโยคก็จะจัดอยู่ในหมวด

คำนั้น

พระยาอุปกิตศิลปสารได้

จำแนกชนิดของคำออกเป็น

เป็น 7 ชนิด

ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนก

หมวดคำโดยอาศัย

ตำแหน่งหรือทฤษฎี

ไวยากรณ์

โครงสร้าง พิจารณา

ตำแหน่งของคำในประโยค

เป็นเกณฑ์การจำแนกคำ

โดยวิจินตน์ ภานุพงศ์ได้

แบ่งคำพูดออกเป็นหมวด

คำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโร

ตมสิกขดิตถ์ ซึ่งจะกล่าวถึง

ทฤษฎีปริวรรต เห็นได้ว่านัก

ไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียก

เรียกชื่อหมวดต่าง ๆ ตาม

แบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับ

การจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่า

นี้เพื่อช่วยอธิบายภาษา

เท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำ

กริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึง

การจำแนกอย่างละเอียด

ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ

พันธุเมธา ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสาร แบ่งคำออก

เป็นหมวดใหญ่ ๆ และใช้

เกณฑ์ความหมาย เพื่อ

จำแนกคำออกเป็นหมวด

ย่อย ๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า

การนำทฤษฎีไวยากรณ์

หลาย ๆทฤษฎีมาประยุกต์

กันเพื่อช่วยวิเคราะห์ภาษา

สามารถแบ่งคำตามหน้าที่ในการใช้สื่อสารออกเป็น

6 หมวดหมู่ ได้แก่

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวนูรีฟาน ยูโซะ

สาขาวิชาภาษาไทย

รหัส 406601024

ใช้วิธีการจำแนกคำตามไวยากรณ์แนวเดิมถือความหมายของคำเป็นเกณฑ์ ถ้าต้องการทราบว่าคำนี้เป็นคำชนิดไหนก็ต้องดูว่า คำนั้นหมายถึงอะไร เช่น ถ้าเป็นคำบอกชื่อคนสัตว์สิ่งของก็เป็นคำนาม เป็นต้น

สามารถแบ่งชนิดของคำได้ 7 ชนิด

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2.ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์

ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้างโดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ซึ่งเป็นการศึกษาจากสิ่งที่ปรากฏมีความชัดเจนและสม่ำเสมอในการดำเนินวิธีการ

โดยจำแนกหมวดคำโดอาศัย'ตำแหน่ง'ของความเป็นเกณฑ์แบ่งออกได้ 26 หมวด

3.ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์

จากหนังสือภาษาศาสตร์เบื้องต้นนี้จะพบว่านักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดต่าง ๆ ตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์ โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์ แนวเดิม เช่น คำนาม สรรพนาม กริยา วิเศษณ์ เป็นต้น

ในหนังสือมีการเรียกชื่อหมวดคำต่างๆดังนี้

-หมดคำนาม

-หมวดคำลักษณะนาม

-หมวดคำสรรพนาม

-หมวดคำกริยา

-หมวดคำวิเศษณ์

-หมวดคำบุรพบท

-หมดคำสันธาน

-หมวดคำสร้อยนิยมลักษณ์

4.ศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา

ศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา

คิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำ เป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่ง ใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วมกับคำคำเดียวกัน

แบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด ดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

406601034

นางสาวการีมะห์ มะยีงอ ภาษาไทย ค.บ.ปี2

คำใดเป็นคำนาม คำกริยา หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้น ๆ มีความอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น ส่วนคำสรรพนาม คำวิเศษณ์ และคำสัณฐานใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณาดูว่าคำนั้น มีหน้าที่อย่างไรใน

ประโยค เพลงมีความสัมพันธ์กับคำอื่นอย่างไรสั่งการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำบุพบทใช้เกณฑ์ตำแหน่งในกาพิจารณา

ดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งอย่างไรในประโยค พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็น 7 ชนิด ได้แก่

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภานุพงศ์ จำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์ ซึ่งได้แบ่งตำพูดออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่าง ๆ จะเรียกคำชนิดต่าง ๆ นั้น

ตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม

4. การจำแนกหมวดคำ นววรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้

เพราะคำใช้สื่อความหมายความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำ

หนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วมกับคำคำเดียวกัน เมื่อเราจำแนกคำตามความหมาย เรา

จึงมักได้คำที่มีที่ใช้ทำนองเดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกันซึ่งจะแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด ดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวนูรอัยนี การี 406601031

สาขาวิชาภาษาไทย

ใช้วิธีการจำแนกคำตามไวยากรณ์แนวเดิมถือความหมายของคำเป็นเกณฑ์ถ้าต้องการทราบว่าคำนี้เป็นคำชนิดไหนก็ต้องดูว่าคำนั้นหมายถึงอะไรเช่นถ้าเป็นคำบอกชื่อคนสัตว์สิ่งของก็เป็นคำนามเป็นต้นแบ่งชนิดของคำได้ 7 ชนิด

1.คำนาม คำบอกชื่อคนสัตว์สิ่งของ

2.คำสรรพนาม คำใช้แทนชื่อต่างๆ

3.คำกริยา คำบอกอาการของคนสัตว์สิ่ง

4.คำวิเศษณ์ คำประกอบคำอื่นให้มีความหมายต่างออกไป

5.คำบุพบท คำสำหรับนำหน้านามและสรรพนาม

6.คำสันธาน คำเชื่อมคำ

7.คำอุทาน คำบอกเสียงต่าง ๆ

2.ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์

ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้างโดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ซึ่งเป็นการศึกษาจากสิ่งที่ปรากฏมีความชัดเจนและสม่ำเสมอในการดำเนินวิธีการ

โดยจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของความเป็นเกณฑ์แบ่งออกได้ 26 หมวด

3.ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์

นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจ เรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์ โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์ แนวเดิม เช่น คำนาม สรรพนาม กริยา วิเศษณ์ เป็นต้น

จากการศึกษาหนังสือเล่มนี้จะพบว่ามีการเรียกชื่อหมวดคำต่างๆ ดังนี้

หมวดคำนาม

หมวดคำลักษณนาม

หมวดคำสรรพนาม

หมวดคำกริยา

อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ถือว่ากริยาในภาษาไทยแบ่งออกหมวดคำกริยาในภาษาไทยแบ่งออกเป็น ๓ ชนิดใหญ่ๆ ด้วยกันคือ

สกรรมกริยา

กริยาบางคำ

อกรรมกริยา

กริยาตัวหนึ่งเป็นกริยาได้ชนิดเดียวเท่านั้น คือถ้าเป็นสกรรมกริยาก็เป็นสกรรมกริยา จะเป็น อกรรมหรือวิเศษกริยาไม่ได้ นอกจากจะเป็นคำที่มีเสียงพ้องแต่ความหมายต่างกัน เท่านั้น

4.ศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำ ได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำ เป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำที่ มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้

ร่วมกับคำคำเดียวกัน

แบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด ดังนี้

1.คำหลัก คือ คำสำคัญ ใช้บอกเนื้อ

ความซึ่งผู้พูดสื่อสารไปยังผู้ฟัง

2.คำแทน การใช้คำนามซ้ำๆ อาจทำให้เกิดความรู้สึกจำเจ ผู้ใช้ภาษาจึงอาจ ใช้คำอื่นแทนนาม

3.คำขยาย คำขยายคือคำที่ใช้ขยายคำหลักหรือคำขยายด้วยกันเอง

4.คำเชื่อม คือคำที่ใช้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งต่างๆ หรือระหว่างเหตุการณ์ ต่างๆ หรือระหว่างสิ่งต่างๆ กับเหตุการณ์

5.คำเสริม คือ คำที่เสริมเข้าไปในประโยคเพื่อเน้นเจตนาของผู้พูดว่าต้องการ บอกเล่า สั่ง หรือถาม เป็นต้น

6.คำเรียกร้อง คือ คำที่ผู้พูดให้เรียกผู้อื่นหรือเปล่งเสียงแสดงอารมณ์

นางสาวมุซีรา แดงตี รหัส 406601014

สาขาวิชาภาษาไทย

พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิดต่าง ๆ เป็น 7 ชนิดดังนี้

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2.ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์

ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ ภานุพงศ์ ได้แบ่งคำพึ ออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3.ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ซึ่งจะกล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต เห็นได้ว่านักไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียกชื่อหมวดต่าง ๆ ตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนัก จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จำมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด

4.ศาสตราจารย์ดร.นววรรณ พันธุเมธา ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ ๆ และใช้เกณฑ์ความหมาย เพื่อจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลาย ๆ ทฤษฎีมาประยุกต์กันเพื่อช่วยวิเคราะห์ภาษาสามารถแบ่งคำตามหน้าที่ในการใช้สื่อสารออกเป็น 6 หมวดหมู่ได้แก่

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวตัสนีม ดาแม

406601033

ภาษาไทย ค.บ. 🌷✨

ความหมายและหน้าที่เป็น

หลักในการจำแนก ซึ่งจะใช้

เกณฑ์ความหมายและ

หน้าที่พิจารณาดูว่าคำ ๆ

นั้นมีความหมายอย่างไรและทำหน้าที่อะไรในประโยคก็จะจัดอยู่ในหมวด

คำนั้น

พระยาอุปกิตศิลปสารได้

จำแนกชนิดของคำออกเป็น

เป็น 7 ชนิด

2. ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนก

หมวดคำโดยอาศัย

ตำแหน่งหรือทฤษฎี

ไวยากรณ์

โครงสร้าง พิจารณา

ตำแหน่งของคำในประโยค

เป็นเกณฑ์การจำแนกคำ

โดยวิจินตน์ ภานุพงศ์ได้

แบ่งคำพูดออกเป็นหมวด

คำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโร

ตมสิกขดิตถ์ ซึ่งจะกล่าวถึง

ทฤษฎีปริวรรต เห็นได้ว่านัก

ไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียก

เรียกชื่อหมวดต่าง ๆ ตาม

แบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับ

การจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่า

นี้เพื่อช่วยอธิบายภาษา

เท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำ

กริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึง

การจำแนกอย่างละเอียด

4. ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ

พันธุเมธา ได้จำแนกชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด โดยใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ 6 หมวด และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย

นางสาวนูรีฮัน มามะ 406601023 ภาษาไทย

พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิดต่างๆเป็น 7 ชนิดดังนี้

1 คำนาม

2 คำสรรพนาม

3 คำกริยา

4 คำวิเศษณ์

5 คำบุพบท

6 คำสันธาน

7 คำอุทาน

2.การจำแนกหมวดคำในภาษาไทยของศาสตราจารย์ดร. วิจินต์ ภานุพงศ์ ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้างโดยพิจารณาจากตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์หลักการจำแนกคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์ และแบ่งออกเป็นหมวดคำต่างๆรวม 26 หมวด

3.ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิก ขดิตถ์ กล่าวถึงทฤษฎีนักไวยากรณ์ ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวด คำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์ แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่าง ๆ จะเรียก คำชนิดต่าง ๆ นั้นตามแบบนัก

ไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความ สำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนัก จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วย อธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำ กริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจําแนก อย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับ ชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

4.การจำแนกหมวดคำ นววรรณ พันธุเมธา คิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดคำหนึ่งคำใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้และไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันเมื่อจำแนกตามความหมายเรามักได้คำที่มีใช้ทำนองเดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกันซึ่งแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวรอฮานา อีแต 406601036

สาขาวิชาภาษาไทย

2. การจำแนกหมวดคำในภาษาไทยของ ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ ซึ่งเป็นการศึกษาจากสิ่งที่ปรากฏ มีความชัดเจน และสม่ำเสมอในการดำเนินวิธีการ มีขั้นตอนในการศึกษาวิเคราะห์ตามทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง และเนื่องจากการอาศัยตำแหน่งเป็นเกณฑ์ในการจำแนกหมวดคำ จึงถือว่าชื่อของหมวดคำไม่มีความสำคัญเท่าใดนัก ในการเรียกชื่อหมวดคำบางหมวดก็ยังคงใช้ชื่อตามแบบไวยากรณ์ไทยแต่เดิม เพียงแต่จะให้คำจำกัดความที่ต่างออกไปจากเดิม และการจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้น ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำพูดออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ดร. อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ เป็นหนึ่งในนักไวยากรณ์ปริวรรตซึ่งจากหนังสือภาษาศาสตร์เบื้องต้นนี้จะพบว่านักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม เช่น คำนาม สรรพนาม กริยา วิเศษณ์ เป็นต้น

4. ดร. นวรรณ พันธุเมธา คิดว่าเกณฑ์ที่ควจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย แต่การจำแนกคำตามความหมายจะเกิดปัญหาสำคัญเกิดขึ้น ทำให้ ดร. นวรรณ พันธุเมธา จึงได้จำแนกคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็นหมวดใหญ่ๆ แล้วจึงจำแนกย่อยตามความหมายหนังสือไวยากรณ์ไทย เล่มนี้แบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด

นางสาวซูไฮนี ฮะ 004 ภาษาไทย

พระยาอุปกิตศิลป์สาร

พระยาอุปกิตศิลปสารใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์ใน

การจำแนกชนิดของคำ

โดยใช้ความหมายเป็นหลักในการให้คำจำกัดความคำ

บางชนิด ซึ่งการพิจารณาว่า

คำใดเป็นคำนาม คำกริยา

หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์

ความหมายพิจารณาดูว่าคำ

นั้น ๆ มีความหมายอย่างไร

ก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น

จำนวนชนิดของคำ: 7 ชนิด

ได้แก่

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. คำสันธาน

7. คำอุทาน

2. การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์

จำแนกหมวดคำโดยอาศัย

ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์

วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำ

พูด" ออกเป็นหมวดคำ

ต่างๆ รวม 26 หมวด

3. การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโร

ตมสิกขดิตถ์ ระบุว่านัก

ไวยากรณ์ปริวรรตไม่ได้ให้

ความสำคัญกับการจำแนก

หมวดคำมากนัก เห็นว่า

หมวดคำเป็นเพียงเครื่องมือ

ช่วยอธิบายภาษา ยกเว้น

หมวดคำกริยาที่มีการ

จำแนกอย่างละเอียดเพื่อ

ป้องกันความสับสน

4.การจำแนกหมวดคำของ

รศ.ดร.นววรรณ พันธุเมธา

เกณฑ์ที่ใช้: ความหมาย

ของคำเป็นหลัก เนื่องจาก

คำใช้เพื่อสื่อความหมายและความหมายกำหนดการ

ใช้ร่วมกับคำอื่น

การแบ่งหมวดคำ: 6 หมวด

ได้แก่

1. คำหลัก

2. คำแทน

3. คำขยาย

4. คำเชื่อม

5. คำเสริม

6. คำเรียก

นางสาวอาลีมะฮ์ แกล้วณรงค์

สาขาภาษาไทย 406601006

พระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิด ต่างๆ ๗ ชนิด ดังนี้

๑. คำนาม

๒. คำสรรพนาม

๓. คำกริยา

๔. คำวิเศษณ์

๕. คำบุพบท

๖. คำสันธาน

๗. คำอุทาน

๒. ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้างในการจำแนกหมวดคำในภาษาไทย โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ ซึ่งจะไม่ได้ศึกษาเรื่องของความหมายเลย

และได้แบ่งออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม ๒๖ หมวด

๓. ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด

๔. รองศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา การจำแนกหมวดคำนั้นจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายๆ ทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา และแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารออกเป็น ๖ หมวด

นางสาวอานิส ตอแลมา 406601007 สาขาวิชาภาษาไทย

ข้อที่ 1. การจำแนกคำของพระยาอุปกิตศิลปสารนั้นเป็นการวิเคราะห์ภาษาตามแนวไวยากรณ์เดิมกล่าวคือ การจำแนกคำออกเป็นชนิดต่างๆ นั้น ลักษณะการจำแนกคล้ายคลึงกับไวยากรณ์แนวเดิมของอังกฤษ

พระยาอุปกิตศิลปสารได้ใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์จำแนกชนิดของคำ โดยใช้ความหมายเป็นหลักในการให้คำจำกัดความคำบางชนิด ในการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนาม คำกริยา หรือคำอุทาน ส่วนคำสรรพนาม คำวิเศษณ์ และคำสันธานใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณาดูว่าคำคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค คำบุพบทใช้เกณฑ์ตำแหน่งในการพิจารณาดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งอย่างไรในประโยค การใช้เกณฑ์หลาย ๆ เกณฑ์ เป็นลักษณะของการวิเคราะห์ภาษาตามแนวไวยากรณ์เดิม

หนังสือหลักภาษาไทยของพระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิด ต่างๆ ๗ ชนิด

๑. คำนาม เป็นคำบอกชื่อคน สัตว์ สิ่งของ เป็นต้น

๒. คำสรรพนาม เป็นคำใช้แทนชื่อต่างๆ

๓. คำกริยา เป็นคำบอกอาการของคน สัตว์ สิ่งของ เป็นต้น

๔. คำวิเศษณ์ เป็นคำประกอบคำอื่นให้มีความต่างออกไป

๕. คำบุพบท เป็นคำสำหรับนำหน้านามและสรรพนาม

๖. คำสันธาน เป็นคำเชื่อมคำหรือความให้ติดต่อกัน

๗. คำอุทาน เป็นคำบอกเสียงต่างๆ

ข้อที่ 2. วิจินตน์ ภาณุพงศ์ เป็นการจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้นวิจินตน์

ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด* ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม ๒๖ หมวด

ข้อที่ 3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์พบว่านักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม เช่น คำนาม สรรพนาม กริยา วิเศษณ์ เป็นต้น แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียดดังที่ได้กล่าวถึงไปแล้ว เพื่อไม่ให้ผู้อ่าน สับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

ข้อที่ 4. นววรรณ พันธุเมธา ได้จำแนกคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็นหมวดใหญ่ๆ แล้วจึงจำแนกย่อยตามความหมาย หนังสือไวยากรณ์ไทยเล่มนี้แบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด

1. คำหลัก

2. คำแทน

3. คำขยาย

4. คำเชื่อม

5. คำเสริม

6. คำเรียก

( ไวยากรณ์ไทยฉบับนี้แม้จะเป็นของตัวเองก็จริง แต่ก็เป็นความคิดที่ได้รับอิทธิพลจากไวยากรณ์ไทยเล่มอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉบับของพระยาอุปกิตศิลปสารและของรองศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์ นอกจากนั้นยังได้เกิดความคิดจากการเรียน)

นางสาวอิสมะห์ จะปะกียา 406601011 ภาษาไทย

หนังสือหลักภาษาไทยของพระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิด

ต่างๆ ๗ ชนิด และได้ให้คำจำกัดความคำแต่ละชนิดไว้ดังนี้

พระยาอุปกิตศิลปสารได้ใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์จำแนกชนิดของคำ โดยใช้

ความหมายเป็นหลักในการให้คำจำกัดความคำบางชนิด

๑. คำนาม

๒. คำสรรพนาม

๓. คำกริยา

๔. คำวิเศษณ์

๕. คำบุพบท

๖. คำสันธาน

๗. คำอุทาน

ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์

ภาณุพงศ์

การจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้นวิจินตน์

ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด* ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม ๒๖ หมวด

ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์

จากที่กล่าวมาจะเห็นได้ว่านักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไว้ยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียดดังที่ได้กล่าวถึงไปแล้ว เพื่อไม่ให้ผู้อ่าน สับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

รองศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา

การจำแนกหมวดคำ นววรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วมกับคำคำเดียวกัน เมื่อเราจำแนกคำตามความหมาย เราจึงมักได้คำที่มีที่ใช้ทำนองเดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน

พันธุเมธาจึงได้จำแนกคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็นหมวดใหญ่ๆ แล้วจึงจำแนกย่อยตามความหมายหนังสือไวยากรณ์ไทยเล่มนี้แบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 5 หมวด ดังนี้

*คำหลัก

*คำแทน

*คำขยาย

*คำเชื่อม

*คำเสริม

*คำเรียก-ร้อง.

ชื่อ นางสาวฟาตีเมาะ แวเด็ง รหัส 406601002 สาขาวิชาภาษาไทย

พระยาอุปกิตศิลปสารได้ จำแนกชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2.ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำออกเป็นหมวดคำ

ต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3.ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ได้กล่าวถึง ทฤษฎีนักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อเรียกคำชนิดต่าง ๆ นั้น จะเรียกตามนักไวยากรณ์แนว เดิม เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้น ที่มีการกล่าวถึงการจำแนก อย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อย

4.ศาสตราจารย์ ดร.นวรรณ พันธุเมธา คิดว่าเกณฑ์ที่ ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดคำ หนึ่งคำใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้ และใช้ร่วมกับคำหนึ่งไม่ได้ เมื่อจำแนกตามความหมายเรามักได้คำที่มีใช้ทำนองเดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน ซึ่งแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น6 หมวด ดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวนูรูซากีรา อาบู สาขาวิชาภาษาไทย

406601035

1. พระยาอุปกิตศิลปสาร

ท่านใช้เกณฑ์การวิเคราะห์ภาษาตามแนวไวยากรณ์ดั้งเดิม โดยแบ่งคำออกเป็น 7 ชนิด ได้แก่:

1. คำนาม: คำที่ใช้เรียกชื่อคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือแนวคิด เช่น “โต๊ะ” “แมว”

2. คำสรรพนาม: คำที่ใช้แทนคำนาม เช่น “เขา” “มัน”

3. คำกริยา: คำที่แสดงการกระทำหรือสภาวะ เช่น “วิ่ง” “กิน”

4. คำวิเศษณ์: คำที่ขยายหรือบอกลักษณะของคำนาม กริยา หรือวิเศษณ์อื่น เช่น “เร็ว” “สวย”

5. คำบุพบท: คำที่ใช้เชื่อมคำนามหรือสรรพนามกับคำอื่นในประโยค เพื่อบอกตำแหน่ง เวลา หรือความสัมพันธ์ เช่น “ใน” “บน”

6. คำสันธาน: คำที่ใช้เชื่อมประโยคหรือข้อความ เช่น “และ” “แต่”

7. คำอุทาน: คำที่แสดงอารมณ์หรือความรู้สึก เช่น “โอ้โห” “ว้าว”

2. ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์

ท่านใช้เกณฑ์การวิเคราะห์ตามแนวไวยากรณ์โครงสร้าง โดยแบ่งคำออกเป็น 7 ชนิด เช่นกัน:

1. คำนาม: คำที่ทำหน้าที่เป็นประธาน กรรม หรือส่วนเติมเต็มในประโยค

2. คำสรรพนาม: คำที่ใช้แทนคำนามหรือกลุ่มคำนาม

3. คำกริยา: คำที่บอกการกระทำหรือสภาวะของประธาน

4. คำวิเศษณ์: คำที่ขยายหรือบอกลักษณะของกริยา คุณศัพท์ หรือวิเศษณ์อื่น

5. คำบุพบท: คำที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำนามหรือสรรพนามกับคำอื่น

6. คำสันธาน: คำที่เชื่อมโยงคำ วลี หรือประโยค

7. คำอุทาน: คำที่แสดงอารมณ์หรือความรู้สึกโดยตรง

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์

ท่านใช้เกณฑ์การวิเคราะห์ตามแนวภาษาศาสตร์สมัยใหม่ โดยแบ่งคำออกเป็น 7 ชนิด ดังนี้:

1. คำนาม: คำที่ใช้เรียกชื่อสิ่งต่าง ๆ

2. คำสรรพนาม: คำที่ใช้แทนคำนาม

3. คำกริยา: คำที่แสดงการกระทำหรือสภาวะ

4. คำวิเศษณ์: คำที่ขยายความหมายของคำอื่น

5. คำบุพบท: คำที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำ

6. คำสันธาน: คำที่เชื่อมโยงประโยคหรือวลี

7. คำอุทาน: คำที่แสดงอารมณ์

4. รองศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา

ท่านใช้เกณฑ์การวิเคราะห์ตามแนวไวยากรณ์สมัยใหม่ โดยแบ่งคำออกเป็น 7 ชนิด เช่นเดียวกัน:

1. คำนาม: คำที่ใช้เรียกชื่อคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือแนวคิด

2. คำสรรพนาม: คำที่ใช้แทนคำนาม

3. คำกริยา: คำที่บอกการกระทำหรือสภาวะ

4. คำวิเศษณ์: คำที่ขยายความหมายของคำอื่น

5. คำบุพบท: คำที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำ

6. คำสันธาน: คำที่เชื่อมโยงประโยคหรือวลี

7. คำอุทาน: คำที่แสดงอารมณ์

สรุปได้ว่า นักภาษาศาสตร์ทั้งสี่ท่านมีความเห็นสอดคล้องกันในการแบ่งชนิดของคำในภาษาไทยออกเป็น 7 ชนิด โดยใช้เกณฑ์

ชื่อ นางสาวนุรทัสณีม สาตานิง รหัส 406515023 สาขาวิชาการสอนภาษามลายู

ความหมายเป็นหลักในการ

จำแนกซึ่งจะใช้เกณฑ์ความ

หมายพิจารณาดูว่าคำๆ นั้นมี

ความหมายอย่างไรก็จะจัด

อยู่ในหมวดคำนั้น และใช้

เกณฑ์หน้าที่ ในการพิจารณาดู

ว่าคำๆ นั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค ส่วนการ

พิจารณาว่าคำใดเป็นคำ

บุพบทจะใช้เกณฑ์ตำแหน่งในการพิจารณาดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งใดในประโยค

พระยาอุปกิตศิลปสารได้

จำแนกชนิดของคำออกเป็น

เป็น 7 ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6. คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาตราจารย์ ดร. วิจินตน์

ภานุพงศ์ ได้จำแนกหมวดคำ

โดยอาศัยตำแหน่งของ

คำเป็นเกณฑ์ และแบ่งออก

เป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26

หมวด

3.ศาสตราจารย์ ดร.อุดม

วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์ใน

การจำแนกชนิดของคำ ซึ่งจะ

กล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต จะ

เห็นได้ว่านักไวยากรณ์

ปริวัตรจะเรียกเรียกชื่อหมวด

ต่างๆตามแบบไวยากรณ์

แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความ

สำคัญกับการจำแนกหมวด

คำมากนักจะใช้ชื่อเรียก

หมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วย

อธิบายภาษาเท่านั้น จะมี

เพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่

มีการกล่าวถึงการจำแนก

อย่างละเอียด

4. ศาสตราจารย์ ดร.นว

วรรณ พันธุเมธา เกณฑ์

ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้

ถูกต้องที่สุดคือ ความ

หมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้

สื่อความหมาย ความ

หมายของคำเป็นเครื่อง

กำหนดให้คำคำหนึ่งใช้

ร่วมกลับคำหนึ่งได้ แต่

ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่

ได้

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6

หมวดดังนี้

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4. คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวซูมัยย๊ะ ซิ

406515009

สาขาการสอนภาษามลายู

พระยาอุปกิตศิลปสารได้ใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์จำแนกชนิดของคำ โดยใช้ความหมายเป็น

หลักในการให้คำจำกัดความคำบางชนิด

กล่าวคือ ในการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนาม

คำกริยา หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมาย พิจารณาดูว่าคำนั้นๆ มีความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น ส่วนคำสรรพนาม คำ

วิเศษณ์ และคำ สันธานใช้เกณฑ์หน้าที่ในการ พิจารณาดูว่าคำคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค

หนังสือหลักภาษาไทยของพระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิด

ต่างๆ ๗ ชนิด และได้ให้คำจำกัดความคำแต่ละชนิด

ไว้ดังนี้

๑. คำนาม

๒. คำสรรพนาม

๓. คำกริยา

๔. คำวิเศษณ์

๕. คำบุพบท

๖. คำสันธาน

๗. คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์ตามแนวคิดของนักไวยากรณ์โครงสร้างเห็น

ว่า เมื่อเราสังเกตดูคำต่างๆ ในประโยคจำนวนมากพอควรแล้ว เราพอจะตั้งเป็นข้อสมมติฐาน ขึ้นได้ว่า คำชนิดไหนมักจะปรากฏในตำแหน่ง

หน้าหรือหลังคำพวกไหนบ้าง การจำแนกหมวด

คำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้นวิ

จินตน์

ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็นหมวดคำต่างๆ

รวม ๒๖ หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม

4. รองศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธาเรื่องการจำแนกหมวดคำนววรรณ พันธุ

เมธาคิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้

ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำ

ใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็น

เครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำ

หนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำ

ที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้

ร่วมกับคำคำเดียวกัน แบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น ๖ หมวด

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5. คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวฮัซวานี่ ตือบิงหม๊ะ 406515028 สาขาการสอนภาษามลายู

พระยาอุปกิตศิลปสารได้ใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์จำแนกชนิดของคำ โดยใช้ความหมายเป็น

หลักในการให้คำจำกัดความคำบางชนิด

กล่าวคือ ในการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนาม

คำกริยา หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมาย พิจารณาดูว่าคำนั้นๆ มีความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น ส่วนคำสรรพนาม คำ

วิเศษณ์ และคำ สันธานใช้เกณฑ์หน้าที่ในการ พิจารณาดูว่าคำคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค

หนังสือหลักภาษาไทยของพระยาอุปกิตศิลปสารได้จำแนกคำออกเป็นชนิด

ต่างๆ ๗ ชนิด และได้ให้คำจำกัดความคำแต่ละชนิด

ไว้ดังนี้

๑. คำนาม

๒. คำสรรพนาม

๓. คำกริยา

๔. คำวิเศษณ์

๕. คำบุพบท

๖. คำสันธาน

๗. คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์ตามแนวคิดของนักไวยากรณ์โครงสร้างเห็น

ว่า เมื่อเราสังเกตดูคำต่างๆ ในประโยคจำนวนมากพอควรแล้ว เราพอจะตั้งเป็นข้อสมมติฐาน ขึ้นได้ว่า คำชนิดไหนมักจะปรากฏในตำแหน่ง

หน้าหรือหลังคำพวกไหนบ้าง การจำแนกหมวด

คำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์นั้นวิ

จินตน์

ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็นหมวดคำต่างๆ

รวม ๒๖ หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม

4. รองศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธาเรื่องการจำแนกหมวดคำนววรรณ พันธุ

เมธาคิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้

ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำ

ใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็น

เครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำ

หนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำ

ที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้

ร่วมกับคำคำเดียวกัน แบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น ๖ หมวด

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5. คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาว อนิชาณ์ มูซอ 406515032 การสอนภาษามลายู

ได้แก่

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. ค่าสันธาน

7. ค่าอุทาน

2. การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ภาณุพงศ์จำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวกคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิมและจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อ

เรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

4. การจำแนกหมวดคำของนววรรณ พันธุเมธา นั้นจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำ

ทฤษฎีไวยากรณ์หลายๆ ทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา ซึ่งจะแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6ทหมวดดังนี้

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4. คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวนอร์เดียนา มะแอ 406515002 สาขาการสอนภาษามลายู

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

เกณฑ์ที่ใช้ : คำที่เป็นคำนาม คำกริยา คำอุทาน ใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้นๆมีความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น ส่วนคำสรรพนาม คำวิเศษณ์ และคำสันธาน ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณาดูว่าคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค ส่วนคำบุพบทใช้เกณฑ์ตำแหน่งในการพิจารณาว่าคำนั้นอยู่ตำแหน่งใดในประโยค

🧡2)ศาสตราจารย์ ดร. วิจิตร ภานุพงศ์

จำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์ คำที่ปรากฎในตำแหน่งเดียวกันได้เป็นคำในหมวดเดียวกัน แบ่งเป็นหมวดต่างๆ รวม 26 หมวด

🧡3)ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์

นักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์เดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนัก จะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียดดังที่ได้กล่าวถึงไปแล้ว เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

🧡4)รองศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา

ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย

โดยแบ่งตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำเชื่อม

4.คำเสริม

5.คำเรียก-ร้อง

6.คำขยาย

🫸🏻นางสาวฟีรญาลย์ มะรง 406601001 สาขาภาษาไทยค.บ.🫷🏻

พระยาอุปกิตศิลปสารเกณฑ์ที่ใช้ : แบ่งตามหน้าที่ของ

คำในประโยคจำนวนชนิด

ของค่า 7 ชนิด

ได้แก่

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. ค่าสันธาน

7. ค่าอุทาน

2. การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์จำแนกหมวดคำ

โดยอาศัยตำแหน่ง ของ

คำเป็นเกณฑ์วิจินตน์ ภาณุ

พงศ์ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็น

หมวดคำต่างๆ รวม 26

หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม ว

โรตมสิกขดิตถ์ นัก

ไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจ

เรื่องการจำแนกหมวกคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนัก

ไวยากรณ์แนวเดิมและนัก

ไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะ

กล่าวถึงค่าชนิดต่างๆ จะ

เรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตาม

แบบนักไวยากรณ์แนวเดิมและจะเรียกชื่อหมวดคำ

ต่างๆตามแบบไวยากรณ์

แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้

ความสำคัญกับการจำแนก

หมวดคำมากนักจะใช้ชื่อ

เรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อ

ช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

4. การจำแนกหมวดคำของ

นววรรณ พันธุเมธา นั้นจะใช้

เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสาร

แบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่และใช้เกณฑ์ความหมาย

จำแนกคำออกเป็นหมวด

ย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึง

นางสาวนัซนีน แวสุหลง 406515015 การสอนภาษามลายู

ความหมายและหน้าที่เป็น

หลักในการจำแนก ซึ่งจะใช้

เกณฑ์ความหมายและ

หน้าที่พิจารณาดูว่าคำ ๆ

นั้นมีความหมายอย่างไรและทำหน้าที่อะไรในประโยคก็จะจัดอยู่ในหมวด

คำนั้น

พระยาอุปกิตศิลปสารได้

จำแนกชนิดของคำออกเป็น

เป็น 7 ชนิด

2. ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนก

หมวดคำโดยอาศัย

ตำแหน่งหรือทฤษฎี

ไวยากรณ์

โครงสร้าง พิจารณา

ตำแหน่งของคำในประโยค

เป็นเกณฑ์การจำแนกคำ

โดยวิจินตน์ ภานุพงศ์ได้

แบ่งคำพูดออกเป็นหมวด

คำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโร

ตมสิกขดิตถ์ ซึ่งจะกล่าวถึง

ทฤษฎีปริวรรต เห็นได้ว่านัก

ไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียก

เรียกชื่อหมวดต่าง ๆ ตาม

แบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับ

การจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่า

นี้เพื่อช่วยอธิบายภาษา

เท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำ

กริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึง

การจำแนกอย่างละเอียด

4. ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ

พันธุเมธา การจำแนกหมวดคำนั้นจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยกรณ์หลาย ๆ ททฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา แและแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารออกเป็น 6 หมวด

นางสาวนูรีฮัน มามะ 406601023 ภาษาไทย

ข้อ 1 พระยาอุปกิตศิลปสาร ได้ใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์จำแนกชนิดของคำ โดยใช้ ความหมาย เป็นหลักในการให้คำจำกัดความคำบางชนิด กล่าวคือ ในการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนาม คำกริยา หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้นๆ มีความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น ส่วนคำสรรพนาม คำวิเศษณ์ และคำ สันธานใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณาดูว่าคำคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค หรือมีความสัมพันธ์กับคำอื่นอย่างไร ส่วนการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำบุพบทใช้เกณฑ์ตำแหน่งในการพิจารณาดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งอย่างไรในประโยค ซึ่งจะแบ่งชนิดของคำออกเป็น 7 ชนิด ได้แก่ :

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. คำสันธาน

7. คำอุทาน

ข้อ 2 ศาตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภานุพงศ์ ได้ใช้ทฤษฎีของนักไวยากรณ์โครงสร้าง ที่มีความคิดว่าความหมายเป็นเรื่องที่ซับซ้อน เพราะเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับประสบการณ์ ความรู้สึกนึกคิด ความรู้สึก ตลอดจนอารมณ์ของผู้พูดและผู้ฟัง ฉะนั้นจึงไม่ควรที่จะใช้เกณฑ์ความหมายเป็นหลักจำแนกคำ ดังนั้น วิจินตน์ ภานุพงศ์ จึงใช้วิธีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์ ซึ่งแบ่งออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

ข้อ 3 ศาตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ได้ใช้ทฤษฎีปริวรรต เพราะเห็นว่าทฤษฎีการปริวรรตกำลังเป็นที่แพร่หลายทั่วโลก ซึ่งนักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะเรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิม เช่น คำนาม สรรพนาม กริยา วิเศษณ์ เป็นต้น

ข้อ 4 ศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา ได้กล่าวไว้ว่าความคิดต่างๆ ที่อยู่ในไวยากรณ์ไทยฉบับนี้แม้จะเป็นของตัวเองก็จริง แต่ก็เป็นความคิดที่ได้รับอิทธิพลจากไวยากรณ์ไทยเล่มอื่นๆ ส่วนเรื่องการจำแนกหมวดคำ นววรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความหมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วมกับคำคำเดียวกัน เมื่อเราจำแนกคำตามความหมาย เราจึงมักได้คำที่มีที่ใช้ทำนองเดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน ซึ่งจะแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6 หมวด ดังนี้ :

1. คำหลัก

2. คำแทน

3. คำขยาย

4. คำเชื่อม

5. คำเสริม

6. คำเรียก

🌻 นางสาวอานีฟา เจ๊ะมะ

406601013 สาขาวิชาภาษาไทย

พระยาอุปกิตศิลปสารเกณฑ์ที่ใช้ : แบ่งตามหน้าที่ของ

คำในประโยคจำนวนชนิด

ของค่า 7 ชนิด

ได้แก่

1. คำนาม

2. คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. ค่าสันธาน

7. ค่าอุทาน

2. การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์จำแนกหมวดคำ

โดยอาศัยตำแหน่ง ของ

คำเป็นเกณฑ์วิจินตน์ ภาณุ

พงศ์ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็น

หมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ นัก

ไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจ

เรื่องการจำแนกหมวกคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนัก

ไวยากรณ์แนวเดิมและนัก

ไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะ

กล่าวถึงค่าชนิดต่างๆ จะ

เรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตาม

แบบนักไวยากรณ์แนวเดิมและจะเรียกชื่อหมวดคำ

ต่างๆตามแบบไวยากรณ์

แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้

ความสำคัญกับการจำแนก

หมวดคำมากนักจะใช้ชื่อ

เรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อ

ช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

4. การจำแนกหมวดคำของ

นววรรณ พันธุเมธา นั้นจะใช้

เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสาร

แบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่และใช้เกณฑ์ความหมาย

จำแนกคำออกเป็นหมวด

ย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึง

การนำ

ทฤษฎีไวยากรณ์หลายๆ

ทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วย

กันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา ซึ่ง

จะแบ่งคำตามหน้าที่ในการ

สื่อสารเป็น 6ทหมวดดังนี้

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4. คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวนัซนีน แวสุหลง 406515015 สาขาการสอนภาษามลายู

จำแนกชนิดของคำ โดยใช้ความหมายเป็นหลัก ในการให้คำจำกัดความคำบาง

ชนิด ซึ่งการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนาม คำกริยาหรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้น ๆ มีความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้นพระยาอุปกิตศิลปสารได้

แบ่งชนิดของคำออกเป็น 7

ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.ค่าวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6. คำสันธาน

7.ค่ำอุทาน

การจำแนกคำของพระยาธุปกิตศิลปสารานเป็นการวิเคราะห์ภาษาตาตามแนวไวยากรณ์เดิม(Traditional grammar) กล่าวคือ การจำแนกคำออกเป็นชนิดต่างๆนั้น ลักษณะการจำแนกคล้ายคลึงกับไวยากรณ์แนวเดิมของอังกฤษ ซึ่งก็ทำตามแบบไวยากรณ์ของภาษากรีกและละตินที่มีการจำแนกคำออก

เป็นชนิดต่างๆ ๔-๘ ชนิด

2. การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์จำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์

วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม ว โรตมสิกขดิตถ์ นัก

ไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะ

เรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิมและจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

4. การจำแนกหมวดคำ นววรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์

ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความ

หมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้

แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วม

กับคำคำเดียวกัน เมื่อเราจำแนกคำตามความหมายเราจึงมักได้คำที่มีที่ใช้ทำนองเดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน ซึ่งจะแบ่งคำตาม

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6

หมวดดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6. คาเรียก

นางสาวแวซารีฟะห์ กอแล รหัส406515019 สาขาการสอนภาษามลายู

จำแนกชนิดของคำ โดยใช้ความหมายเป็นหลัก ในการให้คำจำกัดความคำบาง

ชนิด ซึ่งการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนาม คำกริยาหรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้น ๆ มีความหมายอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้นพระยาอุปกิตศิลปสารได้

แบ่งชนิดของคำออกเป็น 7

ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.ค่าวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6. คำสันธาน

7.ค่ำอุทาน

การจำแนกคำของพระยาธุปกิตศิลปสารานเป็นการวิเคราะห์ภาษาตาตามแนวไวยากรณ์เดิม(Traditional grammar) กล่าวคือ การจำแนกคำออกเป็นชนิดต่างๆนั้น ลักษณะการจำแนกคล้ายคลึงกับไวยากรณ์แนวเดิมของอังกฤษ ซึ่งก็ทำตามแบบไวยากรณ์ของภาษากรีกและละตินที่มีการจำแนกคำออก

เป็นชนิดต่างๆ ๔-๘ ชนิด

2. การแบ่งชนิดของคำของศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์จำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่ง ของคำเป็นเกณฑ์

วิจินตน์ ภาณุพงศ์ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม ว โรตมสิกขดิตถ์ นัก

ไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆ จะ

เรียกคำชนิดต่างๆ นั้นตามแบบนักไวยากรณ์แนวเดิมและจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น

4. การจำแนกหมวดคำ นววรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์

ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้องที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้สื่อความ

หมาย ความหมายของคำเป็นเครื่องกำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับคำหนึ่งได้

แต่ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมายทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วม

กับคำคำเดียวกัน เมื่อเราจำแนกคำตามความหมายเราจึงมักได้คำที่มีที่ใช้ทำนองเดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน ซึ่งจะแบ่งคำตาม

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6

หมวดดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6. คาเรียก

นางสาวแวซารีฟะห์ กอแล 406515019 มลายู คบ.

ความหมายเป็นหลักใน

การใช้คำจำกัดความบาง

ชนิด ในการพิจารณาว่า

คำใดเป็นคำนาม คำ

กริยา หรือคำอุทาน จะใช้

เกณฑ์ความหมาย

พิจารณาดูว่าคำนั้น ๆ มี

ความอย่างไรก็จัดให้อยู่

ในหมวดคำนั้น ส่วนคำ

สรรพนาม คำวิเศษณ์ และ

คำสัณฐานใช้เกณฑ์หน้าที่

ในการพิจารณาดูว่าคำนั้น

มีหน้าที่อย่างไรใน

ประโยค เพลงมีความ

สัมพันธ์กับคำอื่นอย่างไร

สั่งการพิจารณาว่าคำใด

เป็นคำบุพบทใช้เกณฑ์

ตำแหน่งในการพิจารณา

ดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่ง

อย่างไรในประโยค

พระยาอุปกิตศิลปสารได้

จำแนกคำออกเป็น 7 ชนิด

ได้แก่

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ ดร. วิจินต

น์ ภานุพงศ์ จำแนกหมวด

คำโดยอาศัยตำแหน่ง

ของคำเป็นเกณฑ์ ซึ่ซึ่งได้

แบ่งตำพูดออกเป็นหมวด

คำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม ว

โรสิกขดิตถ์ นักไวยา

กรณ์ปปริวรรตไม่สนใจ

เรื่องการจำแนกหมวดคำ

และกลุ่มคำมากเท่ากับนัก

ไวยากรณ์แนวเดิมและนัก

ไวยากรณ์โครงสร้าง เมื่อ

จะกล่าวถึงคำชนิดต่าง ๆ

จะเรียกคำชนิดต่าง ๆ นั้น

ตามแบบนักไวยากรณ์

แนวเดิม

4. การจำแนกหมวดคำ นว

วรรณ พันธุเมธาคิดว่าเกณฑ์ที่

ควรจะใช้จำแนกคำได้ถูกต้อง

ที่สุดคือ ความหมาย ทั้งนี้

เพราะคำใช้สื่อความหมาย

ความหมายของคำเป็นเครื่อง

กำหนดให้คำคำหนึ่งใช้ร่วมกับ

คำหนึ่งได้ แต่ใช้ร่วมกับอีกคำ

หนึ่งไม่ได้ คำที่มีความหมาย

ทำนองเดียวกันจึงมักใช้ร่วม

กับคำคำเดียวกัน เมื่อเรา

จำแนกคำตามความหมาย เรา

จึงมักได้คำที่มีที่ใช้ทำนอง

เดียวกันอยู่ในหมวดเดียวกัน

ซึ่งจะแบ่งคำตามหน้าที่ในการ

สื่อสารเป็น 6 หมวดดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นนายวันลุตฟี แวดอกเลาะ 406515025

ความหมายและหน้าที่เป็น

หลักในการจำแนก ซึ่งจะใช้

เกณฑ์ความหมายและหน้าที่

พิจารณาดูว่าคำ ๆ นั้นมี

ความหมายอย่างไรและทำ

หน้าที่อะไรในประโยคก็จะ จัดอยู่ในหมวดคำนั้น

พระยาอุปกิตศิลปสารได้

จำแนกชนิดของคำออกเป็น

เป็น 7 ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์

ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนก

หมวดคำโดยอาศัย

ตำแหน่งหรือทฤษฎี

ไวยากรณ์

โครงสร้าง พิจารณา

ตำแหน่งของคำ ในประโยค

เป็นเกณฑ์การจำแนกคำ

โดยวิจินตน์ ภานุพงศ์ได้

แบ่งคำพูดออกเป็นหมวดคำ

ต่าง ๆ รวม 26 หมวด

ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโร

ตมสิกขดิตถ์ ซึ่งจะกล่าวถึง

ทฤษฎีปริวรรต เห็นได้ว่านัก

ไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียก

เรียกชื่อหมวดต่าง ๆ ตาม

แบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับ

การจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่า

นี้เพื่อช่วยอธิบายภาษา

เท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำ

กริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึง

การจำแนกอย่างละเอียด

ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ

พันธุเมธา ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสาร แบ่งคำออก

เป็นหมวดใหญ่ ๆ และใช้

เกณฑ์ความหมาย เพื่อ

จำแนกคำออกเป็นหมวด

ย่อย ๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า

การนำทฤษฎีไวยากรณ์

หลาย ๆทฤษฎีมาประยุกต์

กันเพื่อช่วยวิเคราะห์ภาษา

สามารถแบ่งคำตามหน้าที่

ในการใช้สื่อสารออกเป็น 6

หมวด

หมู่ ได้แก่

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6. คำเรียก

นางสาวสุไรยา ตูแก 406515022 การสอนภาษามลายู

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.คำอุทาน

ข้อ2. ศาสตราจารย์ดร.วิจินตน์ภาณุพงศ์ ได้มีการจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำพูด ออกเป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26 หมวด

ข้อ3. อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ปริวรรตจะเรียกชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม นักไวยากรณ์ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนวเดิมและนักไวยากรณ์โครงสร้าง จะใช้เรียกชื่อหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับชนิดย่อยของหมวดคำกริยา

ข้อ4. ข้อที่ ๔

ศาสตรจารย์ ดร.นววรรณ พันธุ์เมธา ใช้เกณฑ์ในการจำแนกโดยจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อยซึ่งแบ่งคำตามหน้าที่ในการ

สื่อสารได้๖ ชนิด ดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวอัสลาวณี ยการียา 406515013 สาขาการสอนภาษามลายู

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3. คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6. คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ ดร.วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำโดยใช้ทฤษฎีไวยากรณ์โครงสร้าง โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็นเกณฑ์ซึ่งเป็นการศึกษาจากสิ่งที่ปรากฏมีความชัดเจนและสม่ำเสมอในการดำเนินวิธีการซึ่งสามารถจำแนกหมวดคำโดยอาศัยตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์ ออกเป็นหมวดคำต่างๆ 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำซึ่งจะกล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต จะเห็นได้ว่านักไวยากรณ์ปริวัตรจะเรียกเรียกชื่อหมวดต่างๆตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนกหมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียกหมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วยอธิบายภาษาเท่านั้น จะมีเพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่มีการกล่าวถึงการจำแนกอย่างละเอียด

4. ศาสตราจารย์ ดร. นววรรณ พันธุเมธา ใช้เกณฑ์ในการจำแนกชนิดของคำโดยจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่งคำออกเป็น

หมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนก คำออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึง การนำทฤษฎีไวยากรณ์หลายหลายทฤษฎี มาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้วิเคราะห์ภาษา ซึ่งสามารถแบ่งคำตามหน้าที่ในการสื่อสาร เป็น 6 หมวด

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

1. 4.คำเชื่อม

   5. คำเสริม

   6. คำเรียก

   
   

   นางสาวซูรีณีร์ อาเเวเตะ 496515014

   
   

   
   

1. พระยาอุปกิตศิลปสาร

การจำแนกคำของพระยาอุปกิตศิลปสารนั้นเป็นการวิเคราะห์ภาษาตามแนวไวยากรณ์เดิม ใช้เกณฑ์หลายเกณฑ์ในการจำแนกคำ โดยใช้ความหมายเป็นหลักในการใช้คำจำกัดความบางชนิด ในการพิจารณาว่าคำใดเป็นคำนาม คำกริยา หรือคำอุทาน จะใช้เกณฑ์ความหมายพิจารณาดูว่าคำนั้น ๆ มีความอย่างไรก็จัดให้อยู่ในหมวดคำนั้น ส่วนคำสรรพนาม คำวิเศษณ์ และคำสัณฐาน ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการพิจารณาดูว่าคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค เพลงมีความสัมพันธ์กับคำอื่นอย่างไร สั่งการพิจารณาว่าคำใด เป็นคำบุพบทใช้เกณฑ์ตำแหน่ง ในการพิจารณาดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งอย่างไรในประโยค

พระยาอุปกิตศิลปสาร ได้จำแนกคำออกเป็น 7 ชนิดได้แก่

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา 

4.คำวิเศษณ์

5. คำบุพบท

6. คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภานุพงศ์

ใช้เกณฑ์ตำแหน่งและหน้าที่ของคำในประโยคเป็นหลักในการแบ่งชนิดของคำ และแบ่งคำออกเป็น 26 หมวด โดยไม่เน้นที่ความหมายของคำ แต่เน้นที่การปรากฏของคำในประโยคและหน้าที่ของคำนั้น ๆ

3.ศาสตราจารย์ ดร.อุดม วโรตมสิกขดิตถ์

ใช้เกณฑ์โครงสร้างประโยคและหน้าที่ของคำในประโยคเป็นหลักในการแบ่งชนิดของคำ โดยเน้นที่ทฤษฎีการแปลงรูป (Transformational Grammar) และไม่เน้นการแบ่งคำออกเป็นหมวดย่อยมากนัก แต่เรียกชื่อหมวดคำตามแบบไวยากรณ์แนวเดิม

4.ศาสตราจารย์ ดร.นววรรณ พันธุเมธา

ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสาร เป็นหลักในการแบ่งชนิดของคำ โดยเน้นที่บทบาทของคำในการสื่อความหมายในประโยค และใช้ ความหมายของคำ เป็นเกณฑ์รองในการจำแนกคำออกเป็นหมวดย่อย

เกณฑ์ที่ใช้ในการแบ่งชนิดของคำ:

1. หน้าที่ในการสื่อสาร : คำที่ทำหน้าที่คล้ายกันในการสื่อสารจะถูกจัดอยู่ในหมวดเดียวกัน

2. ความหมายของคำ : คำที่มีความหมายคล้ายคลึงกันจะถูกจัดอยู่ในหมวดย่อยเดียวกัน

ใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารและความหมายของคำเป็นหลักในการแบ่งชนิดของคำ โดยแบ่งคำออกเป็น 6 หมวดใหญ่ ดังนี้

1.คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4.คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

และมีการแบ่งย่อยตามความหมายของคำ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์ต่าง ๆ มาใช้ในการวิเคราะห์ภาษาไทยอย่างเป็นระบบ

406601027 นางสาวมุรณีย์ แวจิ สาขาวิชาภาษาไทย

ความหมายเป็นหลักในการ

จำแนกซึ่งจะใช้เกณฑ์ความ

หมายพิจารณาดูว่าคำๆ นั้นมี

ความหมายอย่างไรก็จะจัด

อยู่ในหมวดคำนั้น และใช้

เกณฑ์หน้าที่ ในการพิจารณาดูคำนั้นมีหน้าที่อย่างไรในประโยค ส่วนการ

พิจารณาว่าคำใดเป็นคำ

บุพบทจะใช้เกณฑ์ตำแหน่งในการพิจารณาดูว่าคำนั้นอยู่ในตำแหน่งใดในประโยค

พระยาอุปกิตศิลปสารได้

จำแนกชนิดของคำออกเป็น

เป็น 7 ชนิด

1. คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.คำกริยา

4.คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6. คำสันธาน

7.คำอุทาน

2. ศาตราจารย์ ดร. วิจินตน์

ภานุพงศ์ ได้จำแนกหมวดคำ

โดยอาศัยตำแหน่งของ

คำเป็นเกณฑ์ และแบ่งออก

เป็นหมวดคำต่าง ๆ รวม 26

หมวด

3.ศาสตราจารย์ ดร.อุดม

วโรตมสิกขดิตถ์ ใช้เกณฑ์ใน

การจำแนกชนิดของคำ ซึ่งจะ

กล่าวถึงทฤษฎีปริวรรต จะ

เห็นได้ว่านักไวยากรณ์

ปริวัตรจะเรียกเรียกชื่อหมวด

ต่างๆตามแบบไวยากรณ์

แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความ

สำคัญกับการจำแนกหมวด

คำมากนักจะใช้ชื่อเรียก

หมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วย

อธิบายภาษาเท่านั้น จะมี

เพียงหมวดคำกริยาเท่านั้นที่

มีการกล่าวถึงการจำแนก

อย่างละเอียด

4. ศาสตราจารย์ ดร.นว

วรรณ พันธุเมธา เกณฑ์

ที่ควรจะใช้จำแนกคำได้

ถูกต้องที่สุดคือ ความ

หมาย ทั้งนี้เพราะคำใช้

สื่อความหมาย ความ

หมายของคำเป็นเครื่อง

กำหนดให้คำคำหนึ่งใช้

ร่วมกลับคำหนึ่งได้ แต่

ใช้ร่วมกับอีกคำหนึ่งไม่

ได้

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6

หมวดดังนี้

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4. คำเชื่อม

5.คำเสริม

6.คำเรียก

นางสาวอินทิพร แก้วเล็ก

406601028

สาขาภาษาไทย

พระยาอุปกิตศิลปสารได้ จำแนกชนิดของคำออกเป็น

เป็น 7 ชนิด

1.คำนาม

2.คำสรรพนาม

3.ค่ำกริยา

4. คำวิเศษณ์

5.คำบุพบท

6.คำสันธาน

7.ค่าอุทาน

2. การจำแนกหมวดคำใน ภาษาไทยของวิจินตน์ภาณุพงศ์ ก็เช่นกันได้ใช้ทฤษฎีไวยากรณ์ โครงสร้าง โดยพิจารณาตำแหน่งของคำในประโยคเป็น เกณฑ์ ซึ่งเป็นการศึกษาจากสิ่ง ที่ปรากฏ มีความชัดเจน และ สม่ำเสมอในการดำเนินวิธีการ มีขั้นตอนในการศึกษาวิเคราะห์ ตามทฤษฎีไวยากรณ์

โครงสร้างซึ่งจะไม่ได้ศึกษา เรื่องของความหมายเลย แต่ก็น่าสังเกตว่าในบางหมวดคำ วิจินตน์ ภาณุพงศ์ก็ได้มีการกล่าวถึงเรื่องของความหมายแทรกเข้ามาบ้าง ซึ่งอาจเป็นเพราะจุดมุ่งหมายของการเขียนตำรา เล่มนี้เพื่อจะให้ผู้สนใจทั่วไปสามารถอ่านได้เข้าใจ

การจำแนกหมวดคำโดยอาศัย ตำแหน่งของคำเป็นเกณฑ์นั้น วิจินตน์ ภาณุพงศ์ ได้แบ่งคำพูด" ออกเป็นหมวดคำต่างๆ รวม 26 หมวด

3. ศาสตราจารย์ดร.อุดม วโร ตมสิกขดิตถ์ นักไวยากรณ์ ปริวรรตไม่สนใจเรื่องการจำแนกหมวดคำและกลุ่มคำมากเท่ากับนักไวยากรณ์แนว เดิมและนักไวยากรณ์ โครงสร้าง เมื่อจะกล่าวถึงคำชนิดต่างๆจะเรียกคำชนิด ต่างๆ นั้นตามแบบนัก ไวยากรณ์แนวเดิมและจะเรียก ชื่อหมวดคำต่างๆตามแบบ ไวยากรณ์แนวเดิม แต่จะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจำแนก หมวดคำมากนักจะใช้ชื่อเรียก หมวดคำเหล่านี้เพื่อช่วย อธิบายภาษาเท่านั้น

4. การจำแนกหมวดคำของนววรรณ พันธุเมธา นั้นจะใช้เกณฑ์หน้าที่ในการสื่อสารแบ่ง คำออกเป็นหมวดใหญ่ และใช้เกณฑ์ความหมายจำแนกคำ ออกเป็นหมวดย่อย ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงการนำทฤษฎีไวยากรณ์หลาย ๆ ทฤษฎีมาประยุกต์เข้าด้วยกันเพื่อใช้ วิเคราะห์ภาษา ซึ่งจะแบ่งคำ ตาม

หน้าที่ในการสื่อสารเป็น 6หมวดดังนี้

1. คำหลัก

2.คำแทน

3.คำขยาย

4. คำเชื่อม

5.คำเสริม

6. คำเรียก

นางสาวซาฟีรา มะเส็ง 406515033

สาขาการสอนภาษามลายู