Πολύ καλά!

Η νέα τάξη πραγμάτων ανάγκασε τους περισσότερους Έλληνες λογίους να μεταναστεύσουν στη Δύση και να μεταλαμπαδεύσουν εκεί τη σοφία τους. Ο Εμμανουήλ Χρυσολωράς, ο Μιχαήλ Χωνιάτης και ο Γεώργιος Τραπεζούντιος είναι μερικοί από τους μεγάλους Έλληνες λόγιους που ξεκίνησαν την ελληνική διδασκαλία στη Δύση.

Εξαιρετικά!

πράγματα αλλά ήταν ανώφελο  γιατί δεν βρισκόταν κανείς

που να μπορεί να δώσει χρήματα. Όταν τα  είχανε ανάγκη,

δεν ερχόταν κανένας αγοραστής έτσι ώστε το κάστρο να γίνει μια  φυ-

λακή. 
4] η εξασθένηση του ηγεμόνα οδήγησε στην γρήγορη καταστροφή του κράτους
5] ακούσανε εκείνο τον χα-

μένο, τον άρχοντα της Κίτε [η πόλη Κατοικία]. 
6] έγινε μια κολλοσιαιά αλλαγή για του έλληνες

Ο πρώτος λόγος ήταν οι ανεικονικές αντιλήψεις των Ισαύρων (δηλαδή η αντίληψη ότι οι εικόνες δεν θα έπρεπε να λατρεύονται). Ο δεύτερος λόγος ήταν οι υπερβολές και οι δεισιδαιμονίες που εκδηλώνονταν γύρω από τη λατρεία των εικόνων. Ο τρίτος λόγος ήταν ότι οι Ίσαυροι ήθελαν να περιορίσουν την επιρροή των μοναχών και τέταρτος και τελευταίος λόγος ήταν η πεποίθηση ότι οι ήττες του Βυζαντινού στρατού οφείλονταν στην δίκαιη οργή του Θεού λόγω των υπερβολών γύρω από τη λατρεία των εικόνων.
Ομάδα Β

Η ορθόδοξη εκκλησία πίστευε πως ο κάθε λαός έπρεπε να εκχριστιανίζεται στη γλώσσα του για να μπορεί να κατανοήσει σωστά τον λόγο του Θεού. Η ρωμαιοκαθολική εκκλησία από την άλλη πλευρά πίστευε πως ο λόγος του Θεού έπρεπε να δοξολογείται μόνο σε τρεις γλώσσες (την Ελληνική, τη Λατινική και την Εβραϊκή). Η άποψη της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί συντηρητική ενώ αυτή της βυζαντινής εκκλησίας προοδευτική.

Πρόνοια: Πρόνοια ήταν ένας θεσμός ,που στηρίχτηκε στους ευγενείς , στον οποίο παραχωρούσαν ισόβια αγροκτήματα και φορολογικά έσοδα στους ευγενείς με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικών υπηρεσιών.

Σχίσμα των δύο εκκλησιών: Η παλιά αντιπαράθεση των δύο εκκλησιών που αφορούσε το ζήτημα της κυριαρχίας επί της χριστιανικής οικουμένης, οδηγήθηκε σε ρήξη. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο πατριαρχείων διακόπηκαν εντελώς. Μαζί με το πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης συμπαρατάχθηκαν τα πατριαρχεία Ιεροσολύμων, Αντιόχειας και Αλεξάνδρειας.

Παιδομάζωμα: ήταν οθωμανική πρακτική απαγωγής νέων αγοριών, κυρίως χριστιανών των Βαλκανίων, με σκοπό την ανατροφή τους ως στρατιωτών ή τη στελέχωση υπηρεσιών του Σουλτάνου. Λεγόταν και <<παιδολόγι>> ή <<γεννητσαρία>>.

<<Ένωση>> Φερράρας-Φλωρεντίας: ήταν η υποταγή της Ορθόδοξης στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία την οποία ανανέωσε ο Ιωάννης Η΄ (1438-9) και που πρώτος είχε αποδεχτεί ο Μιχαήλ Η΄ στη σύνοδο των Λυών (1274).

Οι λόγοι παράδοσης της Προύσας ήταν οι εξής:

                 ΑΣΚΗΣΗ 4
α. Λ
β. Σ
γ. Λ
δ. Σ

                 ΑΣΚΗΣΗ 2
Η στάση των δύο εκκλησιών απέναντι στην πρόταση του Ρατισλάβου για τον εκχριστιανισμό του λαού του ήταν εντελώς διαφορετικές . 

Η εκκλησία της Κωνσταντινούπολης αντιλήφθηκε τα οφέλη της πρότασης του Ρατισλάβου , αφού μέσα από αυτό το έργο το Βυζάντιο θα μπορούσε να επεκτίνει την επιρροή του στην κεντρική Ευρώπη . Έτσι ανέθεσαν την αποστολή αυτή στους δύο αδελφούς από την Θεσσαλονίκη Μεθόδιο και Κωνσταντίνο (Κύριλλο) . Ο Κωνσταντίνος δημιούργησε ένα σλαβικό αλφάβητο και απέδωσε στη Σλαβική γλώσσα τη Θεία Λειτουργία και τα ιερά βιβλία . Τέλος τα δύο αδέλφια οργάνωσαν την Σλαβική εκκλησία και μύησαν τους Σλάβους στο πολιτικό σύστημα των Ελλήνων και του Χριστιανισμού . Το έργο αυτό βοήθησε τους Σλάβους να κατανοήσουν το κύρηγμα και την λειτουργία και συντέλεσε στην ενότητα τους.  

Από την άλλη πλευρά η εκκλησία της Ρώμης κατέκρινε αυτό το έργο  και υποστήρηξε την έρεση των τριών γλώσσεων  κατά την οποία ο Θεός επιτρέπεται να δοξολογήται γραπτώς μόνο στην ελληνική , την εβραϊκή και την λατινική γλώσσα .  Μια έρεση την οποία δεν υποστήριζε η Βυζαντινή εκκλησία .


                                            ΥΛΗ  Β΄

                     ΑΣΚΗΣΗ 4
α. Σ
β. Λ
γ. Λ
δ. Σ

                    ΑΣΚΗΣΗ  2
Δώσανε τις πόλεις για διάφορους λόγους:

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΥΣΑΣ 

1)Το κράτος των Οθωμανών άκμαζε ενώ των Βυζαντινών παράκμαζε.
2)Έιχαν κουραστεί οι βυζαντινοί υπήκοοι να δέχωνται επιδρωμές απο τον πατέρα του Ορχάν.
3)Κανείς δεν πρόσφερε χρήματα για το κάστρο με αποτέλεσμα να γίνει σαν φυλακή.
4)Το κράτος καταστρεφότανε διότι ο ηγεμόνας είχε εξασθενήσει.
5)Οι βυζαντινοί άκουσαν εκείνο τον χαμένο ,τον άρχοντα της Κίτε.
6)Τελευταίος λόγος είναι ότι από τον κόσμο δεν έλειπαν αλλαγές, αλλά στο Βυζάντιο έπρεπε να γίνει 

Ομάδα Β άσκηση 2 : [ ερώτηση= Αιτίες παράδοσης ελληνικών πόλεων στη Μ.Ασία]
Οι λόγοι παράδοσης ήταν:
1)Το κράτος των Οθωμανών αυξάνονταν ενώ το Βυζάντιο μειώνονταν.

2) Πραγματοποιούνταν αιφνίδιες επιδρομές Τούρκων.

3) Υπήρχε πτώση της οικονομίας.

4) Καταστράφηκε η χώρα μετά την εξασθένηση του ηγεμόνα.

5) Ανώφελη υπακοή στον άρχοντα της Κίτε.

6) Έγινε μια τεράστια αλλαγή στους Έλληνες. 

2)      Οι δεισιδαιμονίες και οι υπερβολές που είχαν εκδηλωθεί γύρω από τη λατρεία των εικόνων

3)      Η επιθυμία των Ισαύρων να μειώσουν τη δύναμη των μοναχών

4)      Η ιδέα ότι οι επιτυχίες των εχθρών οφείλονταν στην οργή του Θεού για ό, τι συνέβαινε στον χώρο της λατρείας.
Ομάδα β άσκηση 3 : Οι κατακτήσεις του βυζαντινού στρατού τον 10 αι. Μ.Χ. είχαν αποτέλεσμα την άνθηση  της οικονομίας. Προστέθηκαν στο Βυζάντιο νέα εδάφη, παραγωγικό δυναμικό και έσοδα. Επίσης η διακοπή των αραβικών επιδρομών επέτρεψε να καλλιεργηθεί ειρηνικά η Βυζαντινή, γόνιμη γη.Όλα αυτά έκαναν τους Βυζαντινούς να ζουν με χλιδή και ευμάρεια, να έχουν αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια.  Τέλος ο πλούτος ενίσχυσε τις δυνατότητες και το διεθνές κύρος της αυτοκρατορίας.




Β ύλη
Ομάδα α, άσκηση 4 
1=σ, 2=λ, 3=λ, 4=σ.
Ομάδα β, άσκηση 2
Οι λόγοι παράδοσης της Προύσας:
1) το κράτος των Οθωμανών μεγάλωνε, ενώ των Βυζαντινών μίκραινε.
2)ο πατέρας του Ορχάν έκανε επιδρομές και έφευγε.Έτσι κατάκτησε τα Ελληνικά χωριά. 
3)Το κάστρο ήταν σαν φυλακή γιατί παρόλο που ο άρχοντας κατάφερε να συγκεντρώσει πολλά πράγματα, κανένας την κρίσιμη ώρα δεν τα αγόραζε
4)όταν ο ηγεμόνας εξασθένησε ,  το κράτος καταστραφόταν 
5)άκουσαν τον άρχοντα της Κιτέ 
6)Έγινε η τεράστια αλλαγή για τους Έλληνες

Καταρχάς, ο ηγεμόνας των Μοραβών ζήτησε από το Βυζάντιο ιεραποστόλους για να διδάξουν στον λαό τον χριστιανισμό, ενώ ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας, ο Βόρης, αναγκάστηκε να δεχτεί τον χριστιανισμό. Επίσης, κατά τον εκχριστιανισμό των Σλάβων, δημιουργήθηκε το σλαβικό αλφάβητο το οποίο τους διευκόλυνε στην κατανόηση του λόγου του Θεού. Κατά τον εκχριστιανισμό των Βουλγάρων όμως, προκλήθηκε η σύγκουση ανάμεσα στον πάπα και την βυζαντινή εκκλησία.

 ΟΜΑΔΑ Β άσκηση 2

Από την μία μεριά, η πρόταση του Ραστισλάβου θα ωφελούσε στην επέκταση της επιρροής του Βυζαντινού κράτους στην κεντρική Ευρώπη γι’αυτό και ο Μιχαήλ Γ’ την αποδέχτηκε. Ο Κωνσταντίνος σκέφτηκε λογικά και πίστευε ότι κάθε λαός θα έπρεπε να δοξάζει τον Θεό στην δική του γλώσσα και πως το σλαβικό αλφάβητο θα διευκόλυνε τους Μοραβούς να κατανοήσουν το κήρυγμα. Από την άλλη, η εκκλησία της Ρώμης υποστήριξε την αίρεση των τριών γλωσσών και αποδοκίμασε την πράξη του Κωνσταντίνου.

 

ΟΜΑΔΑ Α άσκηση  4
α)σωστό
β)λάθος 
γ)λάθος
δ)σωστό

 ΟΜΑΔΑ Β άσκηση  2
Λόγοι παράδοσης των πόλεων:
1.Το αυξανόμενο μέγεθος της οθωμανικής αυτοκρατορίας σε αντίθεση με το μέγεθος του βυζαντινού κράτους.

2.Οι αιφνίδιες επιδρομές των οθωμανών κατά των βυζαντινών χωριών.
3.Πτώση της οικονομίας λογώ μηδαμινής είσπραξης χρημάτων.
4.Παρακμή του βυζαντίου
5.Ανώφελη υπακοή στον άρχοντα της Κιτέ.
6.Μία τεράστια αλλαγή για την αυτοκρατορία.

Το κοινωνικό σύστημα της  μεσαιωνικής εποχής στην Ευρώπη  ονομάζεται φεουδαρχία.

Οι άρχοντες του συστήματος ονομάζονται φεουδάρχες και είναι κάτοχοι μεγάλων εκτάσεων γης τα φέουδα.
Η τελετή περιβολής ήταν μία τελετή κατά την οποία επισημοποιούνταν η σχέση και η σύνδεση μεταξύ του υποτελούς και του άρχοντά του.
Το φεουδαρχικό συμβόλαιο συνέδεε τον  υποτελή με τον κύριό του και καθόριζε τις αμοιβαίες υποχρεώσεις τους.
Οι τρεις τάξεις της φεουδαρχικής κοινωνίας ήταν οι άνθρωποι της της προσευχής (κληρικοί),οι άνθρωποι του πολέμου(άρχοντες) και οι άνθρωποι της εργασίας.
Ο βασιλιάς βρισκόταν στην κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας.
Οι χωρικοί βρισκόταν στην βάση της κοινωνικής πυραμίδας και χωρίζονταν στους ελεύθερους γεωργούς που ήταν μικροιδιοκτήτες  γης, τους πάροικους οι οποίοι καλλιεργούσαν κτήματα που δεν τους ανήκαν και είχαν περιορισμένη ελευθερία,και οι δούλοι που ανήκαν σε έναν κύριο  ήταν συνήθως αιχμάλωτοι πολέμου ή λεηλασίας.

κοινωνίας: 

 Άνθρωποι της εργασίας, του πολέμου και της εκκλησίας
Πάποικοι:  εγκατεστημένοι καλλιεργητές σε χωράφια που δεν τους άνηκαν και με περιορισμένη ελευθερία
Δούλοι:άνηκαν σε έναν κύριο και ήταν ξένοι ή αιχμάλωτοι πολέμου